Tabancanızla HEDEFE ODAKLI MI, ARPACIĞA ODAKLI MI ATIŞ YAPIYORSUNUZ?

[Sabri]

HEDEFE ODAKLI MI, ARPACIĞA ODAKLI MI ATIŞ YAPIYORSUNUZ?

Genelde hareketsiz hedefler için nişan alırken  arpacığa odaklanmak, isabeti arttırır. Atış eğitimi verilirken de öğretilen budur. Arpacığa odaklandığınızda (fotoğraf makinalarında alan derinliği olayı gibi) arpacık net, ilerideki hedef biraz bulanık görülür. Hedefe odaklandığınızda ise, hedef net, arpacık bulanık görünür.



Yarışmalarda hareketsiz hedefe isabetli atış yapmak için, arpacığa odaklı atış yaparsınız. Acaba hareketli hedeflerde, refleks atışlarda da  bu böyle midir?

Recoil web kanalında Taylor Wright'ın yazdığı bir makaleyi Türkçeye çevirerek aktaracağım. Yazının başlığı şöyle:
"Hedef Odaklı mı Yoksa Nişangah Odaklı mı: Muhtemelen Yanlış Yapıyorsunuz "

Sizin de bu konuda görüşünüzü almak istedim

[alpSaral]

3 nokta desteği olmayan her platformda kesinlikle hedefe odaklanırım.

Ama makaleyi merak ettim çok.

[Xlll]

İki göz açık hedefe odaklı atış yapıyorum .

[sentinel]

Savunma atıcılığı disiplini için bence sıralama şu şekilde olmalı:

İlk basamak, statik çalışmalarda doğru nişan hattı kurana ve temel atıcılık dinamiklerine alışana kadar nişangah odaklı. İkinci basamak, dinamik ve baskı altında atıcılık kabiliyetlerini geliştirmek için yapılan çalışmalarda hedef odaklıdır. Son adım ise, silahın ani gelişen olaylarda tehditleri elimine etmek amacıyla daha önceki çalışmalarla geliştirilen doğal atış hattı kurma yeteneği (kas hafızası) ile nişangah aramadan atıştır. Buna sezgisel veya içgüdüsel atış da diyebiliriz; bütün çalışmalar, bu atışı yapmak zorunda kalacağımız gün için yapılan hazırlık aşamasıdır.

[Sabri]

Savunma atıcılığı disiplini için bence sıralama şu şekilde olmalı:

İlk basamak, statik çalışmalarda doğru nişan hattı kurana ve temel atıcılık dinamiklerine alışana kadar nişangah odaklı. İkinci basamak, dinamik ve baskı altında atıcılık kabiliyetlerini geliştirmek için yapılan çalışmalarda hedef odaklıdır. Son adım ise, silahın ani gelişen olaylarda tehditleri elimine etmek amacıyla daha önceki çalışmalarla geliştirilen doğal atış hattı kurma yeteneği (kas hafızası) ile nişangah aramadan atıştır. Buna sezgisel veya içgüdüsel atış da diyebiliriz; bütün çalışmalar, bu atışı yapmak zorunda kalacağımız gün için yapılan hazırlık aşamasıdır.

Sn. sentinel,

Çok güzel özetlemişsiniz

Saygılar

[Sabri]

Hedef Odaklı mı Yoksa Nişangah Odaklı mı: Muhtemelen Yanlış Yapıyorsunuz

Hedefe odaklanarak ateş etme becerisine hazır olup olmadığınızı bilmiyorsanız, muhtemelen hazır değilsinizdir. Bunu daha nicel bir ölçüyle değerlendirmek için, 3 ila 5 yard (yaklaşık 2,7 ila 4,6 metre) mesafedeki bir hedefte, mermilerin delikleri birbirine değecek şekilde aynı noktaya isabet ettirebiliyor veya 15 yard (13,7 metre) mesafeden 8 inç (20 cm) çapındaki bir daireye güvenilir şekilde isabet edebiliyorsanız, yeterli becerilere sahip olduğunuzu düşünebilirsiniz. Bunlar genel standartlardır ama iyi bir ölçüttür. Sadece bir kişi iyi bir nişan alma temeli geliştirdikten sonra, hedefe odaklanırken isabetli atış yapmayı öğrenebilir. Yürümeden koşamazsınız.Muharebe nişancılığının amacı hızlı ve isabetli ateş etmektir. “Hızlı” kelimesi, ilk atışı hedefe ne kadar çabuk yapabildiğinizi ve devam atışlarını ne kadar seri bir şekilde uygulayabildiğinizi ifade eder. “İsabetli” kavramı ise mesafeye, tehdidin boyutuna ve yönüne göre değişir.

Birçok şeyde olduğu gibi, muharebe isabetliliği bağlamsaldır ve bazen bir uzuvdan vurmak etkili olabilir. Daha net açıklamak gerekirse, tehdidin vücuduna temas eden birden fazla atış yapmak, başa tam isabetli bir atış yapmaktan daha iyi olabilir — özellikle de göğse veya başa devam atışları yapabiliyorsanız. 

Yüksek sesler çıkarmak ve tehdide herhangi bir yerden isabet ettirmek, ateş üstünlüğü elde etmenizi sağlayabilir ve size daha hassas atışlar yapmanız için zaman kazandırabilir.

Nişangahlar sadece bir araçtır ve nasıl kullanılacakları duruma bağlıdır (ya da bağlı olmalıdır). Aynı durum optikler ve lazerler için de geçerlidir. Uygun eğitimle bazı mesafelerde nişangah kullanmanıza bile gerek kalmaz.

Bir Glock’un nişangahlarını çıkartarak, 10 yard (9,1 metre) mesafede sadece sürgünün köşelerini "nişangah" olarak kullanarak hızınızı ve muharebe isabetliliğinizi korumanız mümkündür. Bunu birincil nişan alma yöntemi olarak önermiyorum — burada vurgulanmak istenen, nişangahların sadece bir araç olduğudur; silahınızı merminin gitmesini istediğiniz yere hizalamanızı kolaylaştırırlar.

Bu makale, kinestetik ateş etme üzerine bir tartışma değildir. “Hedefe odaklanma” dediğimde hâlâ nişangahları kullanıyorum. Ancak, belirli mesafelerde, uygun eğitimle silahınızı tam olarak çıkarmadan veya nişangahlarınızı kullanmadan hedefe etkili atışlar yapmanız çok mümkündür. “Refleks atışı”nın isabetsiz olduğunu söyleyebilirsiniz. Ancak, “isabetsiz” ile ne demek istediğinize bağlı olarak bu iddiada sorunlar ortaya çıkabilir.

Refleks atışının 15 yard (13,7 metre) mesafede isabetsiz olduğunu kastediyorsanız, bu standarda göre eğitim almış birini hariç tutarak kabul ederim. Ancak, 1 yard (0,9 metre) içinde isabetsiz olduğunu söylüyorsanız, buna katılmıyorum ve aynı şekilde metal nişangahların isabetsiz olduğunu geniş bir şekilde iddia edebilirim; bu durumda hem doğru hem de yanlış olurum. Bu iddia beş faktöre bağlıdır: silah, hedef, mesafe, zaman ve eğitim.

AYNI ARAÇ, FARKLI UYGULAMALAR
Nişangah odaklı atış ile hedef odaklı atışın, aynı aracı kullanmanın iki farklı yöntemi olduğunu savunurum.
Nişan alma yöntemlerini değiştirmenin kötü bir fikir olduğunu düşünen biri için, düşük güçlü değişken optikler (LPVO), açılı kırmızı noktalı nişangahlar, gece görüş cihazlarıyla kullanılan IR lazerler, yakın mesafeden ateş etme veya ön nişangaha odaklanma veya doğal nişan noktası dışında herhangi bir yöntem hakkında ne düşündüklerini duymak isterim. Bu araçların ve nişan alma yöntemlerinin her birinin, uygulamaya bağlı olarak avantajları ve dezavantajları vardır.

Ölümcül bir güç karşılaşmasında, çoğu insanın büyük olasılıkla nişangah yerine tehdide odaklanacağını düşünüyorum. Dikkat ederseniz “büyük olasılıkla” dedim, çünkü bu durum eğitimle aşılabilir.

Çoğu silah eğitimi, ön plan ve arka planıyla görsel olarak iyi bir kontrast oluşturan hareketsiz hedefler üzerinde yapılır. Hedef, siper arkasına geçmez ve tehdit seviyesini yükseltmez ya da düşürmez.

Canlı bir tehdide ateş ederken karşılaşılan sorun, onların da sizin kadar hayatta kalma isteğine sahip olmasıdır; polis tarafından vurulma niyeti gibi durumlar hariç. Tehdit, siperin arkasına veya çevresine hareket ederken bir yandan da tehdit seviyesini artırabilir veya azaltabilir.

Bu senaryoda ön nişangaha odaklanmaya devam etmek, tehditle ilgili doğru bilgiyi almanızı engeller. Tehdidin siperin arkasına geçip geçmediğini göremezsiniz. Onları ön plandan ve arka plandan ayırt etmek zorlaşır. Ayrıca, bir atış yapmaya hazırlanırken ön nişangaha odaklanıyorsanız, tehdidin teslim olmaya başlamadığını kesin olarak söyleyemezsiniz.

Belirli durumlarda nişangah odaklı atışın bir diğer sorunu, odak düzlemini tehditten nişangaha kaydırmanın zaman almasıdır. Bu durum en çok silahlı bir şüpheliye silah doğrultan kolluk kuvvetleri için geçerli olabilir.
Umarız, memurlar refleks (kırmızı nokta) optiklerine sahip olur ve nişangahlarına bakmak zorunda kalmazlar. Ancak çoğu memurun  metal nişangahlı tabancaları ve devriye tüfekleri vardır.

Memurların silah veya bıçak taşıyan bir şüpheliye silah doğrultması gereken bir senaryoyu ele alalım. Bu durumda, şüpheliye odaklanırken doğru bir nişan görüntüsü elde etmeyi bilmeleri önemli olacaktır.

Sağlıklı bir insan gözünün odak noktasını değiştirme süresi hakkında veri bulmakta pek başarılı olamadım. Ancak, kendi gözlerim üzerinde yaptığım tahmine göre, hedefe odaklanmaktan nişangaha odaklanmaya geçmem yaklaşık 0,5 ila 1 saniye sürüyor.
Bu süre büyük ölçüde ışıklandırma ve hedef mesafesine bağlıdır. Yukarıda açıklanan gibi yüksek riskli bir senaryoda, bir saniye oldukça uzun bir süredir.

Gözün odak değiştirme süresini hesaba katmanız gerektiği gibi, görsel uyaranlara verilen ortalama 0,25 saniyelik tepki süresini de göz önünde bulundurmalısınız.


UMARIM  BİR SAVUNMA AVUKATI YOKTUR

Ben bir savunma avukatı değilim. Ancak, polis tarafından vurulmuş bir müvekkili temsil etseydim, memura soracağım sorulardan biri şöyle olurdu:

“Silahınızı ateşlerken ön nişangahınıza odaklanmak üzere eğitim aldığınız doğru mu?”
Memurun cevabı “evet” olmalıdır.
“Silahınızı ateşlediğinizde müvekkilime mi yoksa ön nişangahınıza mı bakıyordunuz?”
Memurun cevabından bağımsız olarak, zor bir durumda kalır (eğer kırmızı nokta optik kullanmıyorsa).
Eğer memur ön nişangahına baktığını söylerse, şöyle sorardım: “Silahınızı ateşlediğinizde müvekkilimin hâlâ bir tehdit oluşturduğunu nasıl belirlediniz?”
Ancak, eğer müvekkilime baktığını söylerse, bu sefer şöyle sorardım: “Neden eğitim aldığınız şekilde silahınızı kullanmıyordunuz?”
Düşünmek için bir nokta.

ZATEN BUNU YAPIYOR OLABİLİRSİNİZ

Bazı atıcıların farkında olmadan hedef odaklı atış yaptığını söyleyebilirim. Bazıları nişancılığın temellerini öğrenmediği için, bazıları ise becerileri geliştikçe doğal olarak hedefe odaklanmaya başladığı için bunu yapıyor olabilir.

Fotoğrafçılık Analojisi: Alan derinliği (DOF), fotoğrafçılıkta, nesnelerin net olduğu bir bölgeyi ifade eden bir terimdir. Sığ bir alan derinliği, ön plandaki ve arka plandaki nesnelerin odak dışında kalmasıyla yalnızca konunun net olduğu fotoğraflar oluşturur. Sığ bir alan derinliğine örnek, aşağıdaki ilk resimde gösterilmiştir. Öte yandan, derin bir alan derinliği, kameradan farklı uzaklıklarda bulunan nesnelerin büyük ölçüde net olduğu bir alan sağlar. İkinci resim, derin bir alan derinliğini göstermektedir.



İnsan gözü benzer şekilde çalışır. Alan derinliğimiz, mesafe, ışıklandırma, yaş ve kişiye özgü diğer değişkenlere bağlıdır. Uygulamaya bağlı olarak, bu alan derinliği hedef odaklı atış için kabul edilebilir veya edilemez.

Yukarıdaki egzersizi yaparken, başparmağınız muhtemelen kabul edilebilir bir alan derinliğinde kalmıştır. Gözleriniz hedefe odaklanmış ve yönelmiş olsa bile, muhtemelen başparmağınızdaki detayları seçebilmişsinizdir. Eğer öyleyse, bu alan derinliği, ön ve arka nişangahınızı hizalarken içlerinden bakmanız için gayet uygun olacaktır.
Hedef odaklı atış için gereken tam alan derinliğini bilmiyorum. Bu, atıcının gözlerine ve bağlama (ışıklandırma ve mesafe) bağlıdır.

Hedef odaklı atış, nişangahların üzerinden değil, içlerinden bakmayı içerir. Arpacık odaklamasının temellerini uygulayabilene kadar hedef odaklı atış kullanmayın.



Nişan aldığımda, odak noktam ve gözlerimin birleşim noktası genellikle hedefte olur. Bu, önceki resimde görüldüğü gibi "yumuşak odak" ve nişangahların "çiftleşmesi" ile sonuçlanır. Bu bulanıklık miktarı, hedef mesafesi, hedefin etrafındaki ışıklandırma ve etrafımdaki ışıklandırmaya bağlıdır. Tüm bu faktörler, gözlerimin kabul edilebilir alan derinliğini etkiler.

Nişangahların sağ gözbebeginin üzerinde doğru, tersine çevrilmiş bir nişangah resmi oluşturduğuna dikkat edin. Bu yöntemi, birinin doğru nişangah görüntüsünü elde edip etmediğini doğrulamak için plastik, inert bir eğitim tabancası ile sıkça kullanırım.

Kişiye mavi tabancayı sağ gözüme nişan aldırırım. Nişangahların gözbebeğiyle hizalanıp hizalanmadığını gözlemlersem, doğru nişangah hizalaması sağlanmış demektir. Bunu yeterince vurguladığımı hissediyorum, ancak lütfen bu koçluk yöntemini gerçek bir tabanca ile kullanmayın!

Tehdit/hedef odaklı atış kullanarak hızlı ve isabetli bir şekilde ateş etmek oldukça mümkündür. Bunu ben yapıyorum ve kişisel olarak bunu yapan birçok elit atıcı tanıyorum. Ancak, ölümcül bir güç karşılaşmasında ön nişangahlarına baktıklarını belirten profesyonellerin tanıklıkları da vardır.
Bir yanım, stres altında beynin bizlere oynadığı numaralar nedeniyle hafızalarının hatalı olabileceğini şüphelenmek istiyor. Ancak bunun mümkün olduğunu kabul edeceğim. Özellikle ilerleyen bölümde inceleyeceğimiz çalışmadaki bulguları göz önünde bulundurarak.

Diyelim ki size iki hap sunuluyor:
Bir siyah hap, ölümcül bir güç karşılaşmasında nişangahlarınıza odaklanma yeteneği kazandırır. Bir kırmızı hap, tehdide odaklanma yeteneği kazandırır. Hangi hapı seçerdiniz?

Diğer tüm değişkenler sabit kalır. Hangi hapı seçerseniz seçin, tıpkı hızınız ve isabetliliğiniz gibi her şey aynı olur. Sadece değişen şey odaklanma noktadır.

Bence çoğu kişi kırmızı hapı seçerdi. İlginç olan şey ise, çoğu insanın zaten bunu seçmiş olmasıdır… buna Red-Dot optik denir.

Siyah/kırmızı hap analojisinin bir "aldatmacı" olduğunu düşünebilirsiniz, ve aslında biraz öyleydi. Ancak, bunu sadece şu noktayı pekiştirmek için kullanıyorum: Hedef odaklı atış, nişangah odaklı atıştan daha avantajlı olabilir ve bunun birkaç nedeni vardır:

• Tehdide bakma dürtüsünü yenmeye gerek yok.
  
• Tehditten nişangaha odak kaydırma nedeniyle bir gecikme yok.
  
• Hedefin ne yaptığını anlık olarak görme yeteneği. (Hedef dinamik, nişangahınız statik.)
  
• Nişangahlarınızla hedef arasında çift görüş. (Yine, nişangahlarınız statik, tehdit dinamik.)
  

SORULAR
Hâlâ keskin ön nişangah odaklaması ve ön nişangah üzerindeki göz birleşmesini, bir ateşli silahla hızlı ve isabetli atış yapmanın tek güvenilir yöntemi olarak gören okurlara şu soruları soruyorum:

1. Zamanlı atış yaparken, canlı bir rol oyuncusuna karşı kuvvetle karşı kuvvet atışı yaparken veya gerçek bir tehdide karşı atış yaparken hedefe bakma dürtüsünü yenmekte zorlanıyor musunuz?
   
2. Eğer ön nişangah odaklaması kullanıyorsanız ve hedef bulanık görünüyorsa, tehdit veya rol oyuncusunun ne yaptığını (siperin arkasına ve etrafına hareket edip etmediğini, tehdit seviyesinin değişip değişmediğini, vb.) nasıl tespit ediyorsunuz?
   
3. Hedefe odaklandığınızda ve ardından ön nişangah odaklamasına geçtiğinizde, bu geçişi 10-15 yard aralığında hızla nasıl yapıyorsunuz? Çünkü gözlerinizin odak değiştirme hızının fiziksel bir sınırı vardır.
   
4. Her iki göz açıkken, gözleriniz ön nişangah üzerinde birleşiyor mu? Eğer öyleyse, yukarıdaki resimde gösterildiği gibi hedeflerin/tehditlerin ve çevrelerinin çiftlenmiş etkisini görüyor musunuz
   

KANIT: Uzun bir süre, stresli bir atış sırasında insanların gerçekten nerelere baktıklarını belirlemek için bir çalışma yapmayı istemiştim. Göz izleme yazılımı kullanarak, kuvvetle karşı kuvvet senaryolarına katılırken göz birleşmesini izlemek için bir yöntem olması gerektiğini düşündüm. Biraz araştırma yaptıktan sonra, bu çalışmanın zaten yapılmış olduğunu keşfettim.
Kinesiyoloji Profesörü Dr. Joan Vickers, iki grup polis memuru üzerinde bir çalışma yapmış: “yeni başlayan memurlar” ve “elit memurlar.”

Vickers, raporunda, yeni başlayan memurların çok az deneyime sahip olduğunu, elit memurların ise polislik deneyimlerinin yanı sıra Taktik müdahale ekiplerinde (yani SWAT) çalıştıklarını belirtti. Sonuçlar, her iki grup memurun (yeni başlayan ve elit) silahlarını çekme, şüpheliye nişan alma ve şüpheliyi vurma sürelerinde önemli bir fark olmadığını gösterdi.

Vickers’ın bulguları, elit memurların dikkatlerini şüpheliye odakladıklarını ve ortalama %75 doğrulukla vurduklarını ortaya koydu. Oysa yeni başlayan memurlar daha çok ön nişangah odaklaması kullanma eğilimindeydiler ve ortalama doğrulukları %62 idi.

“Yeni başlayan memurlar, saldırgana dikkatli bir şekilde odaklanmaları gereken anda, %84 denemede, hızla gözlerini kendi tabancalarının nişangahına kaydırdılar. Bu, saldırganı gözden kaybetmelerine neden oldu ve birçok denemede, gözleri tamamen hedefin dışına çıktığında tetik çektiler.”

“Gözleri nişangahlar üzerinde ve hedef bulanık bir şekilde odaklanmış bir nişangah resmi oluşturmak yerine, elit performans gösterenler, nişangahları üzerinden bir göz hattı oluşturur ve hareket eden veya sabit olan hedefe uzun süreli dikkatli bir göz odaklaması yapar. Bu dikkat stratejisindeki değişiklik, elit sporcuların ve memurların karşılaştıkları tüm olaylar üzerinde tam görsel kontrol sağlamalarına olanak tanır.”

Hatalar yapıldı…

"Daha şaşırtıcı bir şekilde, yeni başlayan memurların, şüpheli bir cep telefonu tutarken, silah sanıp %65 oranında yanlışlıkla onu vurdukları, oysa elit memurların bu hatayı %18 oranında yaptıkları da keşfedildi."

KAPANIŞ DÜŞÜNCELERİ

Umarım bu makaleyi ilginç ve öğretici bulmuşsunuzdur. Tekrar vurgulamak isterim ki, atışta ön nişangah odaklamasının yerinin olmadığını söylemiyorum.

Kesinlikle, sert bir ön nişangah odaklamasının avantajlı olduğu bazı durumlar olduğunu düşünüyorum. Ayrıca, yeni başlayan atıcıların hedef odaklı atış yapmadan önce nişangah hizalaması ve nişangah resmi temellerini anlamalarının zorunlu olduğunu düşünüyorum.

[Köstenceli35]

Sayın Sabri çok faydalı güzel bir çalışma olmuş elinize sağlık

[ceryanci]

Sabri bey yazınız için çok teşekkür ederim.
Naçizane kendimden bahsedeyim. İki yıldır tabanca ve tüfek sahibiyim öncesinde bir tecrübeye sahip değilim fırsat buldukça kuru tetik antrenmanı yapıyorum.
Allah böyle bir durumla karşılaştırmasin ama senaryom şöyle;
3 ile 15 m(üzeri olaylar benim için fantezi) arasında kullanacağımı öngörüyorum.
Çek
Bel hizasında kur
Bel hizasında bir veya iki atış
Atış pozisyonu al
Nişan hattı kur (hedef odaklı)
Bekle
Kontrol et, yer değiştir
Sıkmaya devam et

Nişan hattını hedef üzerinde tutup tetik düşüruyorum
Hedef üzerinde x noktayı vurmak gibi bir derdim yok
Reflex olarak gövde üzerine gelmesi şuan için yeterli

28 yıldır neredeyse her gün yan keski ve sıkma pensesi kullanıyorum tabancayı kavradigimda işaret parmağımi bağımsız hareket ettiremiyorum. Tüm odağı parmağa verdiğimde istenilen şekilde tetik çekebilir yorum. Bu poligonda sıfır adrenalin ile sabit eli armut toplayan hedef karşısında evet neden olmasın

---