https://www.tabancatufek.com.tr/ Fri, 21 Aug 2026 01:34:29 +0000 MyBB https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=1026 Thu, 13 Nov 2025 13:40:15 +0300 alpSaral]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=1026
Alt yazılardan Türkçe'ye çevirip izleyebilirsiniz.

Saygılarımla.

]]>
Alt yazılardan Türkçe'ye çevirip izleyebilirsiniz.

Saygılarımla.

]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=899 Sat, 17 May 2025 20:13:01 +0300 blacksea]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=899












]]>












]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=776 Fri, 07 Mar 2025 21:20:49 +0300 ceycey]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=776 Rap/Hip Hopların Tabancası: Draco:

Draco, ejderha takım yıldızına verilen addır. Tabanca,  Cugir Arms Factory  Arms firması tarafından
Romanya’da tasarlanıp, üretilmiş. Kısaca AK47(Keleş)’nin tabancası diyebiliriz. Gazla çalışan,30 adet
7.62X39 mm kapasiteli şarjörle kullanılan, yarı-otomatik bir tabancadır. Dipçiksiz kullanılması ve 
namlusunun 30 cm’den küçük olması nedenleriyle tabanca sınıfında kabul edilmektedir.
Tabanca Century International Arms tarafından ABD’ye ithal edilmektedir.Century Arms ithal edilen 
farklı tiplerdeki Draco tabancasının dışında,Century Arms Draco adlı varyantını yaparak satmaktadır.


Tabancanın namlusu yaklaşık 16 cm,uzunluğu yaklaşık 36 cm, ağırlığı 2.18 kg’dir. Gövdesi siyah 
karbon çelik ,kabzası plastiktir. Ucunda ahşap kundağı vardır.Tabancaya dipçik takılarak tüfek gibi 
de kullanılmaktadır.Gezi ayarlıdır. Çeşitli boylarda  farklı tiplerde üretilmektedir.

Standart modelinde 7.62x39 mm mermi kullanılır. Kompakt ve güçlü bir tabancadır.AK47 şarjörü de takılabilir.
Micro Draco,standart modelin daha kısa namlulu olanıdır.Daha rahat taşınır,ancak tepmesi daha fazladır.
Mini Draco,standart ile Micro modeli arasında bir boyuta sahiptir.Geri tepmesi Micro’ya göre düşüktür.
Draco Nak9, 9mm Parabellum mermi kullanır.Genelde Glock tipi uzun şarjörler  takılır.Mühimmatı kolay 
bulunur ve geri tepmesi standart boya göre düşüktür.Son yıllarda popüler hale gelmiştir.
Draco 45,nadir olup 45 ACP çaplı mermi kullanılır.
Draco 5.56’da ise 5,56x45 mm Nato mühimmatı kullanılır.AK 74 ve AR-15 şarjörlerine uygun olarak 
modifiye edilebilir.

 

Tabanca son yıllarda sokak çeteleri tarafından çeteler arası çatışmalarda ve polislere karşı yoğun şekilde 
kullanıldığından, bir çok hip hop ve rap türü şarkıya ve videoya konu edilmiştir.



Şarjör kapasitesi nedeniyle ülkemize yasal olarak ithali mümkün olmayan tabanca, sağlam, dayanıklı ve
popülerdir.Ünlü AK-47'nin ateşleme sistemine dayanan Draco'nun gücü,güvenilirliği,kompaktlığı onu  kısa
mesafelerde favori yapar.Şarkılarda en çok isimi geçen silah olarak ayrı bir ün edinmiştir.



İlgilenenler için bir Hickok videosu:

]]> Rap/Hip Hopların Tabancası: Draco:

Draco, ejderha takım yıldızına verilen addır. Tabanca,  Cugir Arms Factory  Arms firması tarafından
Romanya’da tasarlanıp, üretilmiş. Kısaca AK47(Keleş)’nin tabancası diyebiliriz. Gazla çalışan,30 adet
7.62X39 mm kapasiteli şarjörle kullanılan, yarı-otomatik bir tabancadır. Dipçiksiz kullanılması ve 
namlusunun 30 cm’den küçük olması nedenleriyle tabanca sınıfında kabul edilmektedir.
Tabanca Century International Arms tarafından ABD’ye ithal edilmektedir.Century Arms ithal edilen 
farklı tiplerdeki Draco tabancasının dışında,Century Arms Draco adlı varyantını yaparak satmaktadır.


Tabancanın namlusu yaklaşık 16 cm,uzunluğu yaklaşık 36 cm, ağırlığı 2.18 kg’dir. Gövdesi siyah 
karbon çelik ,kabzası plastiktir. Ucunda ahşap kundağı vardır.Tabancaya dipçik takılarak tüfek gibi 
de kullanılmaktadır.Gezi ayarlıdır. Çeşitli boylarda  farklı tiplerde üretilmektedir.

Standart modelinde 7.62x39 mm mermi kullanılır. Kompakt ve güçlü bir tabancadır.AK47 şarjörü de takılabilir.
Micro Draco,standart modelin daha kısa namlulu olanıdır.Daha rahat taşınır,ancak tepmesi daha fazladır.
Mini Draco,standart ile Micro modeli arasında bir boyuta sahiptir.Geri tepmesi Micro’ya göre düşüktür.
Draco Nak9, 9mm Parabellum mermi kullanır.Genelde Glock tipi uzun şarjörler  takılır.Mühimmatı kolay 
bulunur ve geri tepmesi standart boya göre düşüktür.Son yıllarda popüler hale gelmiştir.
Draco 45,nadir olup 45 ACP çaplı mermi kullanılır.
Draco 5.56’da ise 5,56x45 mm Nato mühimmatı kullanılır.AK 74 ve AR-15 şarjörlerine uygun olarak 
modifiye edilebilir.

 

Tabanca son yıllarda sokak çeteleri tarafından çeteler arası çatışmalarda ve polislere karşı yoğun şekilde 
kullanıldığından, bir çok hip hop ve rap türü şarkıya ve videoya konu edilmiştir.



Şarjör kapasitesi nedeniyle ülkemize yasal olarak ithali mümkün olmayan tabanca, sağlam, dayanıklı ve
popülerdir.Ünlü AK-47'nin ateşleme sistemine dayanan Draco'nun gücü,güvenilirliği,kompaktlığı onu  kısa
mesafelerde favori yapar.Şarkılarda en çok isimi geçen silah olarak ayrı bir ün edinmiştir.



İlgilenenler için bir Hickok videosu:

]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=523 Sat, 07 Sep 2024 20:17:25 +0300 Shepherd]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=523 ]]> ]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=346 Sun, 12 May 2024 19:40:08 +0300 alpSaral]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=346
Ben biliyorum o yılları, Glock 21 alacaktım yahu yerli 1911 çıktı ondan alayım, glocklar kaçmıyor ya (!) beğenmezsem gider ondan alırım diye düşünüyordum.

Walther, H&K, Sig Sauer, S&W, Beretta, Glock, Browning... O kadar bol çeşit vardı ki

Ah o günlere dönebilsem keşke

























]]>
Ben biliyorum o yılları, Glock 21 alacaktım yahu yerli 1911 çıktı ondan alayım, glocklar kaçmıyor ya (!) beğenmezsem gider ondan alırım diye düşünüyordum.

Walther, H&K, Sig Sauer, S&W, Beretta, Glock, Browning... O kadar bol çeşit vardı ki

Ah o günlere dönebilsem keşke

























]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=308 Sat, 27 Apr 2024 23:17:27 +0300 ceycey]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=308 Sn.Harun’un 19.8.2018 tarihinde açtığı konu:

2.Dünya Savaşı'nda Kullanılan Silahlar:

NORMANDİYA ÇIKARTMASI SIRASINDA KULLANILAN TABANCA VE TÜFEKLER

6 Haziran 1944 tarihinde Müttefik Kuvvetler kuzey Fransa sahillerinde Normandiya'ya çıkarma yaptı. Tarihin en büyük amfibi çıkarması olan bu harekat aslında çok cüretkar, bir o kadar riskli ve oldukça detaylı hazırlanmış bir plandı. Amerikan, İngiliz, Kanadalılara ek olarak yarım düzine kadar diğer müttefik orduları askerlerinden oluşan 200 bin kişilik çıkarma ordusunu; önceleri şaşıran fakat sonrasında kararlılıkla savaşan 80 bin kişilik Miğfer Devletleri ordusu bekliyordu.

Bu yazıda, Normandiya çıkarması sırasında her iki tarafın kullanmış olduğu silahlardan tabanca ve tüfeklere ait kısa tanıtım yapılmaktadır. Bu silahların bir kısmı fazla bilinmiyor olsa da, birçoğu iyi bilinen ve tarihe mal olmuş efsane silahlardır. İşte, 75 yıl önce tarafların kullandığı silahların önemli kısmı hakkında kısa bilgileri aşağıda bulabilirsiniz.

Uzun bir yazı; mesajlardaki fotoğraf kısıtlaması nedeniyle Amerikan, İngiliz ve Alman silahlarını ayrı mesajlarda aktaracağım.


Amerika Birleşik Devletleri

M1 Garand 



Amerikan askeri belki de 2nci Dünya Savaşı'nın en iyi silahı sayılabilecek M1 Garand ile teçhiz edilmişti. Sekiz kapasiteli yarı otomatik tüfek, askerler tarafından takdir edilmekteydi.


Amerikan askerinin bir çok harekat dezavantajı olmasına karşın, Fransa'daki düşmanlarına karşı kullandıkları M1 Garand bir avantajdı. Çıkartma sırasındaki ABD kuvvetlerinin çoğu, 8 fişek kapasiteli, durdurucu etkisi yüksek 30-06 Springfield fişek kullanan, sağlam ve güvenilir M1 Garand ile donatılmıştı.

Kanadalı silah tasarım dahisi ve Springfield Armory şirketi çalışanı olan John C. Garand tarafından tasarlanmış olan bu tüfek, ciddi bir tasarım ve test sürecini geçirdikten sonra, birçok rakip tüfeği geçerek envanterde yer almıştır. 1936 yılında M1 Garand ABD Ordusu'nun emektar elle kurulan (bolt action) Model 1902 Springfield tüfeklerinin yerine kabul edilmiştir.


Bugün, Garand'ın çalışma sistemi basit görünebilir, fakat o tarihlerde devrimsel nitelikteydi. Metal bükme klip ile fişek besleme sistemi kullanmaktaydı. İlk fişek elle beslenmek zorundaydı. Ateşlemenin ardından gaz basıncı mekanizmayı hareket ettirerek boş kovanı atıyor, gizli horozu (ateşleme iğnesini) kuruyor ve yeni dolu fişeği yatağa sürüyordu. Klip boşaldığında, mekanizmadan dışarı fırlatılıyor, mekanizma açık kalıyor ve yeni bir şarjör klibinin hızlıca yüklenmesine olanak tanıyordu.

Aslında çok daha yüksek olmayan 4,3 kg ağırlığı ve toplam 110 cm uzunluğu olan tüfek, birkaç "tık" ile iki eksende ayarlanan "peep" tipi delikli gezi ile oldukça gelişmiş ve pratik kullanımlıydı. Birçok modelinde, inatçı bir menteşesi olan yaylı kapağa sahip dipçik içi bölmesinde bakım ve temizlik aletleri ile silah yağı bulunmaktaydı.

M1'in emniyet mandalı, tetik korkuluğu içinde yer almaktaydı. Atıcı tetik parmağı ile açıp kapayabilmekteydi. Önceleri sadece Springfield Armory tarafından üretilen M1'lere ihtiyacın artması ile Winchester da Garand üretimine başladı. Savaşın sonunda yaklaşık 4 milyon M1 Garand üretilmişti.

O zamana kadar üretilmiş tüm savaş tüfeklerinde olduğu gibi M1 de süngü takılacak şekilde yapılmıştı. İlk üretim modelleri, 1903 Springfield tüfeklerde kullanılan U.S. Model 1905 süngü takılacak şekilde üretildiyse de, Normandiya çıkartması zamanında daha modern bir süngüyü kullanılabiliryordu. Model 1905 Tip 2, önceki modeli gibi 40 cm'lik bir süngü olsa da, farklı olarak parkerize edilmişti ve ceviz kabza panelleri yerine sargı tipi plastik kabza kabakları kullanıyordu. Bu model ilk olarak 1941'de görülmeye başlandı. Savaşın ilerleyen yıllarında 25 cm'lik 1905 Tip 2 süngüler de çıktı; bunlar ya yeni üretimdi ya da 40 cm'lik modellerden kısaltılmıştı.

Düzgün bakımı yapılan bir Garand, en zor koşullarda dahi hemen hemen kusursuz çalışırdı. Savaşı kazandıran unsurlardan biri olan bu tüfek, Amerikan askerlerine güven vermiş ve rahatlık sağlamıştı.

M1 Carbine

Çıkartma günü M1 Garand ABD Kuvvetleri'nin taşıdığı tek yarı otomatik tüfek değildi. Gelişmiş, hafif, neredeyse tabanca kalibresinde fişek kullanan bir başka silahları daha vardı: M1 Karabina. Orduda görevli yazıcılar, aşçılar, makinalı tüfekçiler için tasarlanmış olan M1 Karabina, aynı zamanda M1 Garand'ı görevleri gereği çok hantal bulan askerler tarafından da tercih edildi.

M1 Karabinası, Garand kadar güçlü olmasa da, hem standart, hem de M1A1 Paraşütçü versiyonu ile Normandiya'da birçok asker tarafından kullanılmıştır.


Düz, boyunsuz .30 kalibre fişek, 110-grainlik çekirdeği 45 cm'lik namludan 600 m/sn süratle ateşleyebiliyordu ve 1.300 Joule?e yakın enerjisi vardı (955 ft-lb). Tabii ki bu .30-06 servis fişeğinin 910 m/sn hızdaki 150 grain fişeği ile kıyaslanamaz.

90 cm'den kısa boyu ve 2,5 kg ağırlığı ile M1 Karabina ekonomikti ve sağlıklı çalışan bir mekanizmaya sahipti. Silah ateşlendiğinde, namlu kanalından geçen küçük bir miktar gaz kısa hareketli pistonu çalıştırıyordu. Piston arkadaki sürgüyü hareket ettirerek döner kafalı mekanizmayı çalıştırıyor ve boş kovanı tahliye ediyordu. İrca yayı mekanizmayı ileri ittirirken, 15 kapasiteli çelik bükme şarjörden yeni bir fişeği alıp, fişek yatağına yerleştiriyordu.

M1 Karabina, 1941'de üretime girdikten sonra, kısa sürede çok sevilen ve tercih edilen bir tüfek oldu. İlk olarak Winchester tarafından üretilen silah, ABD savaşa girdikten sonra birçok yüklenici ve alt yüklenici tarafından imal edildi. Bu tüfeklerin mekanizmalarında 12 değişik üreticinin ismini görebilirsiniz.

Karabina'nın emniyeti tetik korkuluğunun önünde, 15 fişeklik şarjörün çıkarma düğmesinin hemen arkasında basit bir buton şeklinde idi. Birçok asker, savaş heyecanıyla emniyet yerine şarjör butonuna basarak istemeden şarjörü düşürmüştür. Bu sorun daha sonra mandal şeklinde emniyet ile değişiklik yapılarak aşılmıştır.

İlk modelleri basit L şekilli katlanan peep tipi gez ile teçhiz edilen tüfekler, sonradan gelişmiş ayarlı gez ile üretilmeye başlandı. 1944 ortalarından sonra artık M1 Karabinalar süngü takılamayacak şekilde üretildiler. Standart sabit ceviz dipçikli model ile birlikte, paraşüt birliklerinin kullanımı için katlanır tüp metal dipçikli M1A1 de üretildi. Her iki model de Normandiya çıkartması ve sonrasında yaygın olarak kullanıldı.

Model 1903A4


Normandiya'da Amerikan tüfeklerinin asli keskin nişancı tüfeği, Springfield M1903A3 tüfeğin basitleştirilmiş modeli olan M903A4 idi. Bu model, bir öncekinden farklı olarak birçok bükme çelik parçaya, mekanizma üzerine monteli geze ve C tipi tabanca kabzalı dipçiğe sahipti. Hizmette kaldığı sürece keskin nişancı modeli olan 1903A4 dört değişik dürbün ile kullanılmıştır: Ticari olarak Weaver 330C adıyla satılan dürbünün askeri model olan M73B1; Lyman Alaskan ticari isimli dürbünün askeri tipi olan M73; M81 ve M82. Aslında M81 ve M82 aynı dürbünlerdi, sadece artıkıllar farklıydı. Her dört dürbün de, modele göre üretilmiş, özel Redfield bağlama ile silaha takılıyordu.


Model 1911 & Model 1911A1




Çıkarma günü Amerikalıların temel tabancası ünlü Colt Model 1911 ve Model 1911A1 olmuştur. John M. Browning tasarımı olan bu tabanca .45 ACP kalibrede 7 fişek taşıyabiliyordu. Hala da üretilmiş en iyi tabancalardan biri olarak kabul edilmekte ve kullanılmaktadır.

28 Mart 1911'de ABD Ordusu Browning'in yeni .45 kalibreliğini envantere aldı. Birçok klasik tasarımın özünde olduğu gibi, basitlik de 1911'in en önemli özelliğiydi. Tek hareketli olan bu tabanca, namlu altına bağlı hareketli bir bağlantı ve geriye doğru hareket ederken sürgü-namlu kilidini ayıran mekanizmaya sahipti. Genel olarak tüm tabanca mekanizması ekonomik olarak üretilen parçalar ve basit kontrollerden oluşuyordu. Sürgü salıverme mandalı, emniyet mandalı, horoz yarı kurulu emniyeti ve kabza emniyeti vardı. Son fişek ateşlendiğinde sürgü geride kilitli kalıyor ve tabanca yeni bir şarjörü kabul etmeye hazır oluyordu. İlk fişek, sürgü salıverme mandalının basılmasıyla ya da sürgüyü geri çekip bırakarak namlu yerleştirilebiliyordu.


6 Haziran 1944'te M1911 modifiye edilmişti bile. Önceki modelde düz olan ana yay bölmesi açılı olanla değiştirilmişti; tetik kısaltılmış, tetik arkasına kesikler yapılmış; kabza emniyet mahmuzu uzatılmış, horoz mahmuzu değiştirilmişti. Sonuç olarak "M1911A1 .45 Kalibre Otomatik Tabanca" olarak 2nci Dünya Savaşı'ndan çok sonra da hizmete edecek model geliştirilmişti. Bu silahların Savaş modelleri parkerize edilmişti ve kabza kapakları kalıplı plastiktendi. Savaş boyunca Colt bu tabancanın asli üreticisi olsa da, Remington Rand ve Ithaca, Union Switch & Signal ve Singer (sadece 500 adet) diğer yükleniciler olarak tarihe yazıldı.

M1911 ve M1911A1 subaylar, destek askerleri ve edinebilen herkes tarafından taşındı. .45 ACP fişeğin durduruculuğu yüksekti, tabanca sağlam ve güvenilirdi. Normandiya'nın çalılıklarında askerlerin sadık yardımcısı olmuştu.


Smith & Wesson Victory

Amerikan askerleri M1911 ve M1911A1 dışında da tabancalar taşıdılar ancak bunlar çok daha düşük adetlerde idi. En önemli iki model Smith & Wesson Victory modeli ve S&W Military & Police revolverin K-gövdeli .38 Special kalibreli modeliydi. Çift hareketli mekanizmaya sahip bu tabanca da parkerize edilmişti ve düz ceviz kabza kapaklarına sahipti.



ABD askerleri 2nci Dünya Savaşı boyunca en etkin tabancaları taşımışlardı: M1911A1 .45 ACP Government Model (ortada);  S&W .38 Special Victory Model revolver (üstte) ve M1903 Colt cep tabancası (altta).

Colt Model 1903 ve Model 1908

.32 ACP kalibre Colt Model 1903 ve .380 ACP kalibre Model 1908 horozsuz yarı otomatik tabancalardı. Bu tabancalar daha çok general ve üst subayların belinde savaşa katıldı. Özellikle General Patton'un bunlardan birini taşıdığı bilinir. Fişek, askeri kullanım için güçsüz olsa da, yumuşak geri tepmesi sebebiyle bu güzel tabancayı tercih eden sadece Patton değildi. Parkerize kaplamalı ve ceviz kabza kapakları olan bu tabancaların üzerinde "U.S. PROPERTY" (B.D. MALI) yazmaktaydı.

Thompson Model 1928A1 & M1A1


Birleşik Devletlerin Normandiya'daki asli makinalı tabancası, zarif, menevişli Model 1928A1 ve daha basit M1/M1A1 idi. Geri tepme ile çalışan mekanizmaya sahip .45 ACP kalibe M1/M1A1, M1928A1'in basitleştirilmiş modeliydi. M1 ve M1A1 arasındaki farklar, üst taraftan silahın sağına taşınmış kurma kolu ve mekanizma; Cutts tipi konpansatörün ve namlu soğutma kanallarının kaldırılmış olmasıydı. Gez de basitleştirilmişti. Bunlar 1nci Dünya Savaşı sonuna doğru John T. Thompson tarafından tasarlanmış güzel silahlardı. Çoğunlukla "sopa" denilen 30 fişeklik düz şarjör ile veriliyorsa da M1928A1 yüksek kapasiteli tamburalı şarjörlerle kullanılabiliyordu.

Thompson'lar üstün silahlardı,fakat üretimleri ucuz değildi ve ağırdılar. Üretimleri dikkat gerektiriyor ve zaman alıyordu. Savaşın başlarında, Birleşik Devletler daha basit, maliyet etkin çözüm arayışlarına girdi. Ciddi bir tasarım sürecinin sonunda M3 makinalı tabancası ortaya çıktı.

M3


.45 ACP kalibre M3, üretimi ucuz fakat hayli etkin bir makinalı tabancaydı. Dakikada 350 -450 adet atım hızına sahipti. Fotoğraf ilk üretim öncesi modellerden birine ait.

M3, kolay kullanılan, geri tepme ile çalışan, M1928A1'in 835 atım/dk ve M1/M1A1'in 625 atım/dk hızlarına göre daha düşük olan 400 atım/dk altındaki bir hızla çalışan, .45 kalibelik bir makinalı tabancadır. Thompson'a göre oldukça ucuza, zamanında 18 $'a üretilebiliyordu. Otomotiv aletine benzerliği nedeniyle "Gres Tabancası" lakaplı M3'te makina işlem süresi en azda tutulmuştu. Kaynak yerlerini gizlemeye veya tesfiye etmeye hiç gayret gösterilmemiş olan bu silah parkerize edilmiştir. Kontrolleri basitti ve kolay kullanılıyordu. Ceviz el kundağı ve teleskopik tel dipçik kullanılmıştı.

Browning Automatic Rifle (BAR)



.30-'06 Browning Automatic Rifle (BAR) ABD güçlerinde 1nci Dünya Savaşı sonlarına doğru, o zaman savaşın sonucuna ciddi bir etki yaratmayacak kadar geç envantere girmişti. 2nci Dünya Savaşı sırasında en çok kullanılan modeli M1981A2 idi. Manga otomatik silahı olan bu tüfek .30-'06 kalibre fişek kullanıyordu. Fişek beslemesi 20 kapasiteli kutu şarjör ile yapılıyordu.

1nci Dünya Savaşı sırasında Thompson, Alman siperlerinde etkili olması amacıyla bir makinalı tabanca tasarımı ile uğraşırken, John Browning de .30-'06 Springfield kalibre fişek atan otomatik tüfek tasarımıyla uğraşmaktaydı. İlk modeller savaşın sonuna doğru Fransa'ya gönderilmiş olsa da, aktif ve etkin hizmet göremeyecek kadar geç varmıştı.

Gaz tahrikli 1818 Browning Otomatik Tüfek (BAR), başarılı bi tasarım olduğunu kanıtladı ve savaş sonrası yıllarda da askeri birlikler ve kolluk kuvvetleri tarafından yaygın olarak kullanıldı. Ne kadar iyi bir silah olsa da, zaman zaman geliştirmeler yapıldı ve 1940 yılında modifiye edilerek Model 1918A2 adını aldı. 9 kg ağırlıktaki bu sağlam tüfekte, genellikle kullanıcıların sonradan çıkardığı çatal ayak vardı. İki atış modu vardı; 550 atımlık "normal" ve 350 atımlık "yavaş" modları selektörle seçiliyordu. Kutu şarjörü 20 kapasite idi. Hikayeye göre, manganın en ufak adamı BAR'cı olarak seçiliyordu; bunu destekleyen bazı fotoğraflar olsa da şüpheli bir durumdur. Tüfek parkerize edilmişti. Kullanıcılarının çok sevdiği BAR, bir çok ülkede uzun yıllar serviste kalmıştır.

---

İngiltere ve Kanada:

No. 4 Mk I

Birleşik Krallık ve Kanada'nın kullandığı esas tüfek No.4 Mk I idi. Soyu 19ncu yüzyılın sonlarına dayanan elle kurmalı mekanizmalı (bolt action) bir tüfekti. Aslen tüfek ve karabina olarak iki tipte üretilmişti. Short Magazine Lee Enfield - SMLE (Kısa Şarjörlü Lee Enfield), her göreve uygun bir silah olarak 1903'te envantere alınmıştı. 1920'lerin başında SMLE'nin bir çok modeli denenmiş, 1926 yılında hizmet silahlarının terimleri değiştirilmişti. Mark III'e önce No.1 Mk III denildi, ve Mark IV versiyonu No.1 MkIV olarak isimlendirildi. Birçok değişimden sonra, No.1 Mk IV, 1931 yılında No.4 Mk I olarak numaralandırıldı.

Birçok İngiliz ve Kanada piyade birliği mükemmel performansı olan 10 fişek kapasiteli .303 kalibre Enfield No. 4 Mk I tüfeğini kullanmıştır. Birçokları bu tüfeğin 2nci Dünya Savaşı’nın en iyi keskin nişancı tüfeği olduğunu düşünür.

Almanya düşmanca tutum göstermeye başladığında, No.4 üzerindeki çalışmalara hız verildi, 1939 sonunda esmen son halini aldı. Bu tüfek, No.1 Mk III ile birlikte, Avusturalya ve Hindistan'da üretilmeye devam etti ve 2nci Dünya Savaşı'nda İngilizlerin asli servis silahı olarak kaldı. Birçok farklı fabrikada üretildi. Kanada Long Branch Arsenal bunlardan biriydi. Kanadalı'lar No.4 MkI kullandılar ve Savage tarafından bu model Amerika'ya ithal edildi.

Son resmi ölçülerine göre, No.4 MkI'in toplam uzunluğu 113 cm ve namlusu 64 cm idi. Mekanizma Mark III'e göre daha etliydi. Vidalı tip gezi, 200 ile 1.200 yarda arası ayarlıydı ve yeri namlu üzerinden mekanizmanın üzerine kaydırılmıştı. Lee Enfield'ın mekanizması korunmuştu. Aynı şekilde, 10 adet .303 fişek alan ve klips ile doldurulabilen metal bükme şarjör de kullanılmaya devam ediyordu. Mark III'ün aksine, No.4'ün namlusu gövdeden yaklaşık 7 cm uzundu ve bu sayede kabara tipi süngü ya da tüfek bombası atma tertibatı takılabiliyordu.

1941'de, No.4 Mk I'e daha basit bir maknizma başı salıverme sistemi değişikliği kabul edildi. Bu tüfekler Savage ve Long Branch tarafından üretilmekteydi. Her iki No.4 üretim modeli de sonrasında, 300 ve 600 yarda menzilleri gösteren daha basit bir gez ile donatıldı.


No.4 Mk 1 (T)



Keskin nişancı tüfeği olarak beklenenden çok iyi olan No.4, Enfield, Holland & Holland ve Birmingham Small Arms (BSA) tarafından üretilmiş olan 4x büyütmeli No.32 dürbün ilavesiyle No.4 Mk I (T) olarak numaralandırıldı ve yüksek sayıda savaşa sokuldu. Bu dürbünlü tüfekler askeri yeşil renkte boyalı ahşap kundaklıydı. Normandiya'da çok sayıda kullanılan No.4 Mk I (T) birçok kişi tarafından 2nci Dünya Savaşı'nın en iyi keskin nişancı tüfeği olarak kabul edilmiştir.


Enfield No.2

1nci Dünya Savaşı'nda İngiliz birlikleri zamanının en iyi revolverlerinden biri olan Webley ile teçhiz edilmişti. "Marks" olarak tanımlanan birçok modeli siperlerde kullanılmıştır. Fakat en üst modeli olan Mark IV savaşın sonlarına doğru çıkmıştı. Birçok benzeri gibi sağlam ve dayanıklı olan bu çift hareketli revolver, durduruculuğu yüksek .455 Webley fişek kullanıyordu. 28 cm üzerinde boyu ve 1 kg üzerindeki ağırlığıyla oldukça büyük bir revolverdi.



Enfield No.2 bu savaşı takip eden yıllarda seviste kaldı fakat yetkililer silahın etkinliğini azaltmadan hafifletmenin bir yolu olması gerektiğini düşündüler. 1928'de, London Borough of Enfield'de Royal Small Arms Factory (RSAF) Mk IV'e göre 2 cm daha kısa namlusu olan ve 300 gram hafiflemiş Webley benzeri bir model üretmeye başladı. No.2 .38 S&W fişeğe çok benzer .380 kalibre fişek kullanıyordu, fakat çekirdek 200 grainlik kurşundu. .380/200 Mk1 olarak isimlendirilen fişek .455 kadar güçlü değildi, ancak geri tepmesi hafifti ve askeri fişek olarak yeterli görüldü. Daha sonra çekirdek 178 grain nikel ceketli model ile değiştirildi; bu, silahın etkinliğini daha da düşürdü.

Tek/çift hareketli olarak tasarlanmış olan No.2 Mk1 revolver de, Enfield No.2 gibi horoz mahmuzları çıkarılmış ve sadece çift hareketli çalışır hale getirilmişti. Sözde bunun nedeni olarak tankçı personelin horoz mahmuzunun tank içindeki ekipmana takılmasından şikayet etmeleri gösterilmiştir. No.2 Mk1 daha birçok küçük modifikasyon geçirerek sonunda "Star" ismini almıştır. Belki yeterli bir silahtı ama kesinlikle Amerikan M1911A1 veya Alman P38 ile kıyaslanacak bir tabanca değildi. No.2 Mk1 İngiliz ve Kanada birliklerinin asli tabancası olmasına karşın, başta İngiliz servis fişeği kullanan Smith & Wesson Model 10 olmak üzere birçok değişik tabanca da kullanılmıştır.

STEN

Amerikan Thompson makinalı tabancalarının etkin olarak kullanıldığını gören İngilizler, 2nci Dünya Savaşı başlarında kendi kuvvetlerine de kolay üretilen ve ucuz bir makinalı tabanca gerektiğini fark ettiler. Çalışma RSAF Enfield tarafından yapıldı, asıl tasarımcılar Binbaşı Reginald V. Shepherd ve Harold Turpin idi. Bu ikili 9 mm kalibre, geri tepme ile kurulan makinalı bir tabanca yaptı. Daha önce üretilmiş olan birçok tabancanın özelliklerine sahipti, fakat önemlisi Amerikan M3 gibi, bükme metal teknolojisi ile saatler içinde çok sayıda üretilebiliyordu. Bir akronim olan STEN ismi, Shepherd, Turpin ve ENfield?ın baş harflerinden türetilmişti.




İngiliz STEN makinalı tabancası  32 fişeklik yatay beslemeli şarjörden 9 mm fişek atıyordu. STEN ucuzdu ve çok hızlı üretilebiliyordu. Almanlar tarafından bile kısıtlı sayıda kopyaları üretilmişti.

Alman MP38'den kopyalanmış 32 kapasiteli bir şarjör kullanıyordu. STEN çok sayıda değişim geçirdi, en bilinenleri Mark II ve Mark III olmuştur. İngiltere’de birkaç fabrikada ve Kanada’da Long Branch Arsenal tarafından üretilmiş olan STEN, sağlam bir silah olmasına karşın, tutukluk sorunu yaşıyordu. Tutuklukların nedeni genelde kirlenme ve kullanıcının silahı şarjörden tutmasından kaynaklanıyordu. Fişeklerin şarjöre iyi dizilmemiş olması da, düzgün fişek beslemesine engel olmaktaydı. Tüm bunlara karşın, zamanının parasıyla 10 $'lık maliyeti onu aranan bir dost yapmıştı, Fransa’da kullananların sevdiği bir silahtı.

Bren



İngiliz BREN hafif makinalı tüfeği (resimde Mark I) eski bir Çek tasarımını kullanmaktaydı. Değişebilir namlusuyla bir çok açıdan mükemmel bir silahtı. Manga makinalı tüfeği ve uçaksavar rollerinde kullanılmıştır.

.303 kalibre BREN'in ismi yine bir İngiliz usulü akronim örneğidir. Tasarımının yapıldığı Çek kenti BRno ile İngiltere'de üretildiği Enfield kentinin ilk ikişer harfinden türetilmiştir. İngilizlerin 1937 yılında üretmeye başladığı BREN, Çek ZGB hafif makinalı tüfeğinin lisanslı üretimiydi.

Bu iyi düşünülmüş bu gaz tahrikli tüfekte, mekanizmanın üzerinde takılan 20 veya 30 kapasiteli eğimli bir şarjör kullanılıyordu. Dolu ağırlığı 11 kg kadar olan BREN, omuzdan ateşlenebiliyordu; askı kayışı takılabiliyor, çatal ayak ile yatarak atış yapılabiliyordu, hatta tripod ile motorlu taşıtlara dahi takılmıştı. En önemli özelliği olan çabuk değişen namlusu sayesinde, namlu ısındığında değiştirilerek uzun zaman ateş edebiliyordu. Hızı 480 - 500 atım/dakikadır.

Hem İngiltere'de hem de Kanada'da üretilmiş olan BREN, birçok "Mark" serisi ile geliştirilmiştir. Mark I ve Mark II serileri Normandiya çıkartması sırasında kullanılmıştır. Mark II modeli Mark I modeline göre daha basittir; daha basit bir gez, yükseklik ayarı olmayan çatalayak, katlanır yerine sabit kurma kolu kullanıyordu. BREN mükemmel bir silahtı, bir çok iyi silah gibi savaş sonrasında da hizmette kaldı. Savaşın bitiminden sonra 7,62 NATO kalibrede üretildi ve 1970'lerin başına kadar İngiliz Ordusu'nda hizmette kaldı, bir çok ülke tarafından da kullanıldı.

Bren MK2

]]> Sn.Harun’un 19.8.2018 tarihinde açtığı konu:

2.Dünya Savaşı'nda Kullanılan Silahlar:

NORMANDİYA ÇIKARTMASI SIRASINDA KULLANILAN TABANCA VE TÜFEKLER

6 Haziran 1944 tarihinde Müttefik Kuvvetler kuzey Fransa sahillerinde Normandiya'ya çıkarma yaptı. Tarihin en büyük amfibi çıkarması olan bu harekat aslında çok cüretkar, bir o kadar riskli ve oldukça detaylı hazırlanmış bir plandı. Amerikan, İngiliz, Kanadalılara ek olarak yarım düzine kadar diğer müttefik orduları askerlerinden oluşan 200 bin kişilik çıkarma ordusunu; önceleri şaşıran fakat sonrasında kararlılıkla savaşan 80 bin kişilik Miğfer Devletleri ordusu bekliyordu.

Bu yazıda, Normandiya çıkarması sırasında her iki tarafın kullanmış olduğu silahlardan tabanca ve tüfeklere ait kısa tanıtım yapılmaktadır. Bu silahların bir kısmı fazla bilinmiyor olsa da, birçoğu iyi bilinen ve tarihe mal olmuş efsane silahlardır. İşte, 75 yıl önce tarafların kullandığı silahların önemli kısmı hakkında kısa bilgileri aşağıda bulabilirsiniz.

Uzun bir yazı; mesajlardaki fotoğraf kısıtlaması nedeniyle Amerikan, İngiliz ve Alman silahlarını ayrı mesajlarda aktaracağım.


Amerika Birleşik Devletleri

M1 Garand 



Amerikan askeri belki de 2nci Dünya Savaşı'nın en iyi silahı sayılabilecek M1 Garand ile teçhiz edilmişti. Sekiz kapasiteli yarı otomatik tüfek, askerler tarafından takdir edilmekteydi.


Amerikan askerinin bir çok harekat dezavantajı olmasına karşın, Fransa'daki düşmanlarına karşı kullandıkları M1 Garand bir avantajdı. Çıkartma sırasındaki ABD kuvvetlerinin çoğu, 8 fişek kapasiteli, durdurucu etkisi yüksek 30-06 Springfield fişek kullanan, sağlam ve güvenilir M1 Garand ile donatılmıştı.

Kanadalı silah tasarım dahisi ve Springfield Armory şirketi çalışanı olan John C. Garand tarafından tasarlanmış olan bu tüfek, ciddi bir tasarım ve test sürecini geçirdikten sonra, birçok rakip tüfeği geçerek envanterde yer almıştır. 1936 yılında M1 Garand ABD Ordusu'nun emektar elle kurulan (bolt action) Model 1902 Springfield tüfeklerinin yerine kabul edilmiştir.


Bugün, Garand'ın çalışma sistemi basit görünebilir, fakat o tarihlerde devrimsel nitelikteydi. Metal bükme klip ile fişek besleme sistemi kullanmaktaydı. İlk fişek elle beslenmek zorundaydı. Ateşlemenin ardından gaz basıncı mekanizmayı hareket ettirerek boş kovanı atıyor, gizli horozu (ateşleme iğnesini) kuruyor ve yeni dolu fişeği yatağa sürüyordu. Klip boşaldığında, mekanizmadan dışarı fırlatılıyor, mekanizma açık kalıyor ve yeni bir şarjör klibinin hızlıca yüklenmesine olanak tanıyordu.

Aslında çok daha yüksek olmayan 4,3 kg ağırlığı ve toplam 110 cm uzunluğu olan tüfek, birkaç "tık" ile iki eksende ayarlanan "peep" tipi delikli gezi ile oldukça gelişmiş ve pratik kullanımlıydı. Birçok modelinde, inatçı bir menteşesi olan yaylı kapağa sahip dipçik içi bölmesinde bakım ve temizlik aletleri ile silah yağı bulunmaktaydı.

M1'in emniyet mandalı, tetik korkuluğu içinde yer almaktaydı. Atıcı tetik parmağı ile açıp kapayabilmekteydi. Önceleri sadece Springfield Armory tarafından üretilen M1'lere ihtiyacın artması ile Winchester da Garand üretimine başladı. Savaşın sonunda yaklaşık 4 milyon M1 Garand üretilmişti.

O zamana kadar üretilmiş tüm savaş tüfeklerinde olduğu gibi M1 de süngü takılacak şekilde yapılmıştı. İlk üretim modelleri, 1903 Springfield tüfeklerde kullanılan U.S. Model 1905 süngü takılacak şekilde üretildiyse de, Normandiya çıkartması zamanında daha modern bir süngüyü kullanılabiliryordu. Model 1905 Tip 2, önceki modeli gibi 40 cm'lik bir süngü olsa da, farklı olarak parkerize edilmişti ve ceviz kabza panelleri yerine sargı tipi plastik kabza kabakları kullanıyordu. Bu model ilk olarak 1941'de görülmeye başlandı. Savaşın ilerleyen yıllarında 25 cm'lik 1905 Tip 2 süngüler de çıktı; bunlar ya yeni üretimdi ya da 40 cm'lik modellerden kısaltılmıştı.

Düzgün bakımı yapılan bir Garand, en zor koşullarda dahi hemen hemen kusursuz çalışırdı. Savaşı kazandıran unsurlardan biri olan bu tüfek, Amerikan askerlerine güven vermiş ve rahatlık sağlamıştı.

M1 Carbine

Çıkartma günü M1 Garand ABD Kuvvetleri'nin taşıdığı tek yarı otomatik tüfek değildi. Gelişmiş, hafif, neredeyse tabanca kalibresinde fişek kullanan bir başka silahları daha vardı: M1 Karabina. Orduda görevli yazıcılar, aşçılar, makinalı tüfekçiler için tasarlanmış olan M1 Karabina, aynı zamanda M1 Garand'ı görevleri gereği çok hantal bulan askerler tarafından da tercih edildi.

M1 Karabinası, Garand kadar güçlü olmasa da, hem standart, hem de M1A1 Paraşütçü versiyonu ile Normandiya'da birçok asker tarafından kullanılmıştır.


Düz, boyunsuz .30 kalibre fişek, 110-grainlik çekirdeği 45 cm'lik namludan 600 m/sn süratle ateşleyebiliyordu ve 1.300 Joule?e yakın enerjisi vardı (955 ft-lb). Tabii ki bu .30-06 servis fişeğinin 910 m/sn hızdaki 150 grain fişeği ile kıyaslanamaz.

90 cm'den kısa boyu ve 2,5 kg ağırlığı ile M1 Karabina ekonomikti ve sağlıklı çalışan bir mekanizmaya sahipti. Silah ateşlendiğinde, namlu kanalından geçen küçük bir miktar gaz kısa hareketli pistonu çalıştırıyordu. Piston arkadaki sürgüyü hareket ettirerek döner kafalı mekanizmayı çalıştırıyor ve boş kovanı tahliye ediyordu. İrca yayı mekanizmayı ileri ittirirken, 15 kapasiteli çelik bükme şarjörden yeni bir fişeği alıp, fişek yatağına yerleştiriyordu.

M1 Karabina, 1941'de üretime girdikten sonra, kısa sürede çok sevilen ve tercih edilen bir tüfek oldu. İlk olarak Winchester tarafından üretilen silah, ABD savaşa girdikten sonra birçok yüklenici ve alt yüklenici tarafından imal edildi. Bu tüfeklerin mekanizmalarında 12 değişik üreticinin ismini görebilirsiniz.

Karabina'nın emniyeti tetik korkuluğunun önünde, 15 fişeklik şarjörün çıkarma düğmesinin hemen arkasında basit bir buton şeklinde idi. Birçok asker, savaş heyecanıyla emniyet yerine şarjör butonuna basarak istemeden şarjörü düşürmüştür. Bu sorun daha sonra mandal şeklinde emniyet ile değişiklik yapılarak aşılmıştır.

İlk modelleri basit L şekilli katlanan peep tipi gez ile teçhiz edilen tüfekler, sonradan gelişmiş ayarlı gez ile üretilmeye başlandı. 1944 ortalarından sonra artık M1 Karabinalar süngü takılamayacak şekilde üretildiler. Standart sabit ceviz dipçikli model ile birlikte, paraşüt birliklerinin kullanımı için katlanır tüp metal dipçikli M1A1 de üretildi. Her iki model de Normandiya çıkartması ve sonrasında yaygın olarak kullanıldı.

Model 1903A4


Normandiya'da Amerikan tüfeklerinin asli keskin nişancı tüfeği, Springfield M1903A3 tüfeğin basitleştirilmiş modeli olan M903A4 idi. Bu model, bir öncekinden farklı olarak birçok bükme çelik parçaya, mekanizma üzerine monteli geze ve C tipi tabanca kabzalı dipçiğe sahipti. Hizmette kaldığı sürece keskin nişancı modeli olan 1903A4 dört değişik dürbün ile kullanılmıştır: Ticari olarak Weaver 330C adıyla satılan dürbünün askeri model olan M73B1; Lyman Alaskan ticari isimli dürbünün askeri tipi olan M73; M81 ve M82. Aslında M81 ve M82 aynı dürbünlerdi, sadece artıkıllar farklıydı. Her dört dürbün de, modele göre üretilmiş, özel Redfield bağlama ile silaha takılıyordu.


Model 1911 & Model 1911A1




Çıkarma günü Amerikalıların temel tabancası ünlü Colt Model 1911 ve Model 1911A1 olmuştur. John M. Browning tasarımı olan bu tabanca .45 ACP kalibrede 7 fişek taşıyabiliyordu. Hala da üretilmiş en iyi tabancalardan biri olarak kabul edilmekte ve kullanılmaktadır.

28 Mart 1911'de ABD Ordusu Browning'in yeni .45 kalibreliğini envantere aldı. Birçok klasik tasarımın özünde olduğu gibi, basitlik de 1911'in en önemli özelliğiydi. Tek hareketli olan bu tabanca, namlu altına bağlı hareketli bir bağlantı ve geriye doğru hareket ederken sürgü-namlu kilidini ayıran mekanizmaya sahipti. Genel olarak tüm tabanca mekanizması ekonomik olarak üretilen parçalar ve basit kontrollerden oluşuyordu. Sürgü salıverme mandalı, emniyet mandalı, horoz yarı kurulu emniyeti ve kabza emniyeti vardı. Son fişek ateşlendiğinde sürgü geride kilitli kalıyor ve tabanca yeni bir şarjörü kabul etmeye hazır oluyordu. İlk fişek, sürgü salıverme mandalının basılmasıyla ya da sürgüyü geri çekip bırakarak namlu yerleştirilebiliyordu.


6 Haziran 1944'te M1911 modifiye edilmişti bile. Önceki modelde düz olan ana yay bölmesi açılı olanla değiştirilmişti; tetik kısaltılmış, tetik arkasına kesikler yapılmış; kabza emniyet mahmuzu uzatılmış, horoz mahmuzu değiştirilmişti. Sonuç olarak "M1911A1 .45 Kalibre Otomatik Tabanca" olarak 2nci Dünya Savaşı'ndan çok sonra da hizmete edecek model geliştirilmişti. Bu silahların Savaş modelleri parkerize edilmişti ve kabza kapakları kalıplı plastiktendi. Savaş boyunca Colt bu tabancanın asli üreticisi olsa da, Remington Rand ve Ithaca, Union Switch & Signal ve Singer (sadece 500 adet) diğer yükleniciler olarak tarihe yazıldı.

M1911 ve M1911A1 subaylar, destek askerleri ve edinebilen herkes tarafından taşındı. .45 ACP fişeğin durduruculuğu yüksekti, tabanca sağlam ve güvenilirdi. Normandiya'nın çalılıklarında askerlerin sadık yardımcısı olmuştu.


Smith & Wesson Victory

Amerikan askerleri M1911 ve M1911A1 dışında da tabancalar taşıdılar ancak bunlar çok daha düşük adetlerde idi. En önemli iki model Smith & Wesson Victory modeli ve S&W Military & Police revolverin K-gövdeli .38 Special kalibreli modeliydi. Çift hareketli mekanizmaya sahip bu tabanca da parkerize edilmişti ve düz ceviz kabza kapaklarına sahipti.



ABD askerleri 2nci Dünya Savaşı boyunca en etkin tabancaları taşımışlardı: M1911A1 .45 ACP Government Model (ortada);  S&W .38 Special Victory Model revolver (üstte) ve M1903 Colt cep tabancası (altta).

Colt Model 1903 ve Model 1908

.32 ACP kalibre Colt Model 1903 ve .380 ACP kalibre Model 1908 horozsuz yarı otomatik tabancalardı. Bu tabancalar daha çok general ve üst subayların belinde savaşa katıldı. Özellikle General Patton'un bunlardan birini taşıdığı bilinir. Fişek, askeri kullanım için güçsüz olsa da, yumuşak geri tepmesi sebebiyle bu güzel tabancayı tercih eden sadece Patton değildi. Parkerize kaplamalı ve ceviz kabza kapakları olan bu tabancaların üzerinde "U.S. PROPERTY" (B.D. MALI) yazmaktaydı.

Thompson Model 1928A1 & M1A1


Birleşik Devletlerin Normandiya'daki asli makinalı tabancası, zarif, menevişli Model 1928A1 ve daha basit M1/M1A1 idi. Geri tepme ile çalışan mekanizmaya sahip .45 ACP kalibe M1/M1A1, M1928A1'in basitleştirilmiş modeliydi. M1 ve M1A1 arasındaki farklar, üst taraftan silahın sağına taşınmış kurma kolu ve mekanizma; Cutts tipi konpansatörün ve namlu soğutma kanallarının kaldırılmış olmasıydı. Gez de basitleştirilmişti. Bunlar 1nci Dünya Savaşı sonuna doğru John T. Thompson tarafından tasarlanmış güzel silahlardı. Çoğunlukla "sopa" denilen 30 fişeklik düz şarjör ile veriliyorsa da M1928A1 yüksek kapasiteli tamburalı şarjörlerle kullanılabiliyordu.

Thompson'lar üstün silahlardı,fakat üretimleri ucuz değildi ve ağırdılar. Üretimleri dikkat gerektiriyor ve zaman alıyordu. Savaşın başlarında, Birleşik Devletler daha basit, maliyet etkin çözüm arayışlarına girdi. Ciddi bir tasarım sürecinin sonunda M3 makinalı tabancası ortaya çıktı.

M3


.45 ACP kalibre M3, üretimi ucuz fakat hayli etkin bir makinalı tabancaydı. Dakikada 350 -450 adet atım hızına sahipti. Fotoğraf ilk üretim öncesi modellerden birine ait.

M3, kolay kullanılan, geri tepme ile çalışan, M1928A1'in 835 atım/dk ve M1/M1A1'in 625 atım/dk hızlarına göre daha düşük olan 400 atım/dk altındaki bir hızla çalışan, .45 kalibelik bir makinalı tabancadır. Thompson'a göre oldukça ucuza, zamanında 18 $'a üretilebiliyordu. Otomotiv aletine benzerliği nedeniyle "Gres Tabancası" lakaplı M3'te makina işlem süresi en azda tutulmuştu. Kaynak yerlerini gizlemeye veya tesfiye etmeye hiç gayret gösterilmemiş olan bu silah parkerize edilmiştir. Kontrolleri basitti ve kolay kullanılıyordu. Ceviz el kundağı ve teleskopik tel dipçik kullanılmıştı.

Browning Automatic Rifle (BAR)



.30-'06 Browning Automatic Rifle (BAR) ABD güçlerinde 1nci Dünya Savaşı sonlarına doğru, o zaman savaşın sonucuna ciddi bir etki yaratmayacak kadar geç envantere girmişti. 2nci Dünya Savaşı sırasında en çok kullanılan modeli M1981A2 idi. Manga otomatik silahı olan bu tüfek .30-'06 kalibre fişek kullanıyordu. Fişek beslemesi 20 kapasiteli kutu şarjör ile yapılıyordu.

1nci Dünya Savaşı sırasında Thompson, Alman siperlerinde etkili olması amacıyla bir makinalı tabanca tasarımı ile uğraşırken, John Browning de .30-'06 Springfield kalibre fişek atan otomatik tüfek tasarımıyla uğraşmaktaydı. İlk modeller savaşın sonuna doğru Fransa'ya gönderilmiş olsa da, aktif ve etkin hizmet göremeyecek kadar geç varmıştı.

Gaz tahrikli 1818 Browning Otomatik Tüfek (BAR), başarılı bi tasarım olduğunu kanıtladı ve savaş sonrası yıllarda da askeri birlikler ve kolluk kuvvetleri tarafından yaygın olarak kullanıldı. Ne kadar iyi bir silah olsa da, zaman zaman geliştirmeler yapıldı ve 1940 yılında modifiye edilerek Model 1918A2 adını aldı. 9 kg ağırlıktaki bu sağlam tüfekte, genellikle kullanıcıların sonradan çıkardığı çatal ayak vardı. İki atış modu vardı; 550 atımlık "normal" ve 350 atımlık "yavaş" modları selektörle seçiliyordu. Kutu şarjörü 20 kapasite idi. Hikayeye göre, manganın en ufak adamı BAR'cı olarak seçiliyordu; bunu destekleyen bazı fotoğraflar olsa da şüpheli bir durumdur. Tüfek parkerize edilmişti. Kullanıcılarının çok sevdiği BAR, bir çok ülkede uzun yıllar serviste kalmıştır.

---

İngiltere ve Kanada:

No. 4 Mk I

Birleşik Krallık ve Kanada'nın kullandığı esas tüfek No.4 Mk I idi. Soyu 19ncu yüzyılın sonlarına dayanan elle kurmalı mekanizmalı (bolt action) bir tüfekti. Aslen tüfek ve karabina olarak iki tipte üretilmişti. Short Magazine Lee Enfield - SMLE (Kısa Şarjörlü Lee Enfield), her göreve uygun bir silah olarak 1903'te envantere alınmıştı. 1920'lerin başında SMLE'nin bir çok modeli denenmiş, 1926 yılında hizmet silahlarının terimleri değiştirilmişti. Mark III'e önce No.1 Mk III denildi, ve Mark IV versiyonu No.1 MkIV olarak isimlendirildi. Birçok değişimden sonra, No.1 Mk IV, 1931 yılında No.4 Mk I olarak numaralandırıldı.

Birçok İngiliz ve Kanada piyade birliği mükemmel performansı olan 10 fişek kapasiteli .303 kalibre Enfield No. 4 Mk I tüfeğini kullanmıştır. Birçokları bu tüfeğin 2nci Dünya Savaşı’nın en iyi keskin nişancı tüfeği olduğunu düşünür.

Almanya düşmanca tutum göstermeye başladığında, No.4 üzerindeki çalışmalara hız verildi, 1939 sonunda esmen son halini aldı. Bu tüfek, No.1 Mk III ile birlikte, Avusturalya ve Hindistan'da üretilmeye devam etti ve 2nci Dünya Savaşı'nda İngilizlerin asli servis silahı olarak kaldı. Birçok farklı fabrikada üretildi. Kanada Long Branch Arsenal bunlardan biriydi. Kanadalı'lar No.4 MkI kullandılar ve Savage tarafından bu model Amerika'ya ithal edildi.

Son resmi ölçülerine göre, No.4 MkI'in toplam uzunluğu 113 cm ve namlusu 64 cm idi. Mekanizma Mark III'e göre daha etliydi. Vidalı tip gezi, 200 ile 1.200 yarda arası ayarlıydı ve yeri namlu üzerinden mekanizmanın üzerine kaydırılmıştı. Lee Enfield'ın mekanizması korunmuştu. Aynı şekilde, 10 adet .303 fişek alan ve klips ile doldurulabilen metal bükme şarjör de kullanılmaya devam ediyordu. Mark III'ün aksine, No.4'ün namlusu gövdeden yaklaşık 7 cm uzundu ve bu sayede kabara tipi süngü ya da tüfek bombası atma tertibatı takılabiliyordu.

1941'de, No.4 Mk I'e daha basit bir maknizma başı salıverme sistemi değişikliği kabul edildi. Bu tüfekler Savage ve Long Branch tarafından üretilmekteydi. Her iki No.4 üretim modeli de sonrasında, 300 ve 600 yarda menzilleri gösteren daha basit bir gez ile donatıldı.


No.4 Mk 1 (T)



Keskin nişancı tüfeği olarak beklenenden çok iyi olan No.4, Enfield, Holland & Holland ve Birmingham Small Arms (BSA) tarafından üretilmiş olan 4x büyütmeli No.32 dürbün ilavesiyle No.4 Mk I (T) olarak numaralandırıldı ve yüksek sayıda savaşa sokuldu. Bu dürbünlü tüfekler askeri yeşil renkte boyalı ahşap kundaklıydı. Normandiya'da çok sayıda kullanılan No.4 Mk I (T) birçok kişi tarafından 2nci Dünya Savaşı'nın en iyi keskin nişancı tüfeği olarak kabul edilmiştir.


Enfield No.2

1nci Dünya Savaşı'nda İngiliz birlikleri zamanının en iyi revolverlerinden biri olan Webley ile teçhiz edilmişti. "Marks" olarak tanımlanan birçok modeli siperlerde kullanılmıştır. Fakat en üst modeli olan Mark IV savaşın sonlarına doğru çıkmıştı. Birçok benzeri gibi sağlam ve dayanıklı olan bu çift hareketli revolver, durduruculuğu yüksek .455 Webley fişek kullanıyordu. 28 cm üzerinde boyu ve 1 kg üzerindeki ağırlığıyla oldukça büyük bir revolverdi.



Enfield No.2 bu savaşı takip eden yıllarda seviste kaldı fakat yetkililer silahın etkinliğini azaltmadan hafifletmenin bir yolu olması gerektiğini düşündüler. 1928'de, London Borough of Enfield'de Royal Small Arms Factory (RSAF) Mk IV'e göre 2 cm daha kısa namlusu olan ve 300 gram hafiflemiş Webley benzeri bir model üretmeye başladı. No.2 .38 S&W fişeğe çok benzer .380 kalibre fişek kullanıyordu, fakat çekirdek 200 grainlik kurşundu. .380/200 Mk1 olarak isimlendirilen fişek .455 kadar güçlü değildi, ancak geri tepmesi hafifti ve askeri fişek olarak yeterli görüldü. Daha sonra çekirdek 178 grain nikel ceketli model ile değiştirildi; bu, silahın etkinliğini daha da düşürdü.

Tek/çift hareketli olarak tasarlanmış olan No.2 Mk1 revolver de, Enfield No.2 gibi horoz mahmuzları çıkarılmış ve sadece çift hareketli çalışır hale getirilmişti. Sözde bunun nedeni olarak tankçı personelin horoz mahmuzunun tank içindeki ekipmana takılmasından şikayet etmeleri gösterilmiştir. No.2 Mk1 daha birçok küçük modifikasyon geçirerek sonunda "Star" ismini almıştır. Belki yeterli bir silahtı ama kesinlikle Amerikan M1911A1 veya Alman P38 ile kıyaslanacak bir tabanca değildi. No.2 Mk1 İngiliz ve Kanada birliklerinin asli tabancası olmasına karşın, başta İngiliz servis fişeği kullanan Smith & Wesson Model 10 olmak üzere birçok değişik tabanca da kullanılmıştır.

STEN

Amerikan Thompson makinalı tabancalarının etkin olarak kullanıldığını gören İngilizler, 2nci Dünya Savaşı başlarında kendi kuvvetlerine de kolay üretilen ve ucuz bir makinalı tabanca gerektiğini fark ettiler. Çalışma RSAF Enfield tarafından yapıldı, asıl tasarımcılar Binbaşı Reginald V. Shepherd ve Harold Turpin idi. Bu ikili 9 mm kalibre, geri tepme ile kurulan makinalı bir tabanca yaptı. Daha önce üretilmiş olan birçok tabancanın özelliklerine sahipti, fakat önemlisi Amerikan M3 gibi, bükme metal teknolojisi ile saatler içinde çok sayıda üretilebiliyordu. Bir akronim olan STEN ismi, Shepherd, Turpin ve ENfield?ın baş harflerinden türetilmişti.




İngiliz STEN makinalı tabancası  32 fişeklik yatay beslemeli şarjörden 9 mm fişek atıyordu. STEN ucuzdu ve çok hızlı üretilebiliyordu. Almanlar tarafından bile kısıtlı sayıda kopyaları üretilmişti.

Alman MP38'den kopyalanmış 32 kapasiteli bir şarjör kullanıyordu. STEN çok sayıda değişim geçirdi, en bilinenleri Mark II ve Mark III olmuştur. İngiltere’de birkaç fabrikada ve Kanada’da Long Branch Arsenal tarafından üretilmiş olan STEN, sağlam bir silah olmasına karşın, tutukluk sorunu yaşıyordu. Tutuklukların nedeni genelde kirlenme ve kullanıcının silahı şarjörden tutmasından kaynaklanıyordu. Fişeklerin şarjöre iyi dizilmemiş olması da, düzgün fişek beslemesine engel olmaktaydı. Tüm bunlara karşın, zamanının parasıyla 10 $'lık maliyeti onu aranan bir dost yapmıştı, Fransa’da kullananların sevdiği bir silahtı.

Bren



İngiliz BREN hafif makinalı tüfeği (resimde Mark I) eski bir Çek tasarımını kullanmaktaydı. Değişebilir namlusuyla bir çok açıdan mükemmel bir silahtı. Manga makinalı tüfeği ve uçaksavar rollerinde kullanılmıştır.

.303 kalibre BREN'in ismi yine bir İngiliz usulü akronim örneğidir. Tasarımının yapıldığı Çek kenti BRno ile İngiltere'de üretildiği Enfield kentinin ilk ikişer harfinden türetilmiştir. İngilizlerin 1937 yılında üretmeye başladığı BREN, Çek ZGB hafif makinalı tüfeğinin lisanslı üretimiydi.

Bu iyi düşünülmüş bu gaz tahrikli tüfekte, mekanizmanın üzerinde takılan 20 veya 30 kapasiteli eğimli bir şarjör kullanılıyordu. Dolu ağırlığı 11 kg kadar olan BREN, omuzdan ateşlenebiliyordu; askı kayışı takılabiliyor, çatal ayak ile yatarak atış yapılabiliyordu, hatta tripod ile motorlu taşıtlara dahi takılmıştı. En önemli özelliği olan çabuk değişen namlusu sayesinde, namlu ısındığında değiştirilerek uzun zaman ateş edebiliyordu. Hızı 480 - 500 atım/dakikadır.

Hem İngiltere'de hem de Kanada'da üretilmiş olan BREN, birçok "Mark" serisi ile geliştirilmiştir. Mark I ve Mark II serileri Normandiya çıkartması sırasında kullanılmıştır. Mark II modeli Mark I modeline göre daha basittir; daha basit bir gez, yükseklik ayarı olmayan çatalayak, katlanır yerine sabit kurma kolu kullanıyordu. BREN mükemmel bir silahtı, bir çok iyi silah gibi savaş sonrasında da hizmette kaldı. Savaşın bitiminden sonra 7,62 NATO kalibrede üretildi ve 1970'lerin başına kadar İngiliz Ordusu'nda hizmette kaldı, bir çok ülke tarafından da kullanıldı.

Bren MK2

]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=262 Fri, 05 Apr 2024 00:19:37 +0300 ahmetant]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=262 Canik tp9 elit s combat
Mecanik Mo2 red dot
Leatherman Raptor makas
Leatherman Rebar multi tool
Seiko 5 kol saati
Spyderco paramilitary2 çakı
Stanley termos
Taktik turnike
Olight i3t fener
Olight Pl2 taktik tabanca feneri

[/url][/img]
[/url][/img]]]> Canik tp9 elit s combat
Mecanik Mo2 red dot
Leatherman Raptor makas
Leatherman Rebar multi tool
Seiko 5 kol saati
Spyderco paramilitary2 çakı
Stanley termos
Taktik turnike
Olight i3t fener
Olight Pl2 taktik tabanca feneri

[/url][/img]
[/url][/img]]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=228 Fri, 22 Mar 2024 21:55:50 +0300 ceycey]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=228 Arada sırada bu bölüme baktığımızda, gözümüz gönlümüz açılsın.

---

]]> Arada sırada bu bölüme baktığımızda, gözümüz gönlümüz açılsın.

---

]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=827 Tue, 12 Mar 2024 13:03:21 +0300 ceycey]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=827

Bunlar Springfield:

---

Bunlar Kimber



Mikro 9 dikkatimi çekti.Şık ve kaliteli görünüyor.



CZ 75 Omega yalnız kalmış:



Bu fiyatıyla sona kalmaması mümkün değil.Ama,eninde sonunda satılırlar.

---

Balistik Defance'nin 1911'leri şık ve kaliteli görünüyorlar.Fiyatları da uygun.




]]>

Bunlar Springfield:

---

Bunlar Kimber



Mikro 9 dikkatimi çekti.Şık ve kaliteli görünüyor.



CZ 75 Omega yalnız kalmış:



Bu fiyatıyla sona kalmaması mümkün değil.Ama,eninde sonunda satılırlar.

---

Balistik Defance'nin 1911'leri şık ve kaliteli görünüyorlar.Fiyatları da uygun.




]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=166 Fri, 08 Mar 2024 09:56:29 +0300 Osman Ortaç]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=166 Fotoğrafı Sarsılmaz Fabrika Müzesinde çektim.

]]> Fotoğrafı Sarsılmaz Fabrika Müzesinde çektim.

]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=61 Fri, 23 Feb 2024 16:34:56 +0300 Seone]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=61






Farklı bir giriş yapmak istedim. Özel yapım bir puro kesme çakısı. N690 çeliği ve zeytin ağacından imal edilmiştir.]]>






Farklı bir giriş yapmak istedim. Özel yapım bir puro kesme çakısı. N690 çeliği ve zeytin ağacından imal edilmiştir.]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=53 Thu, 22 Feb 2024 18:11:25 +0300 Sabri]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=53

Benim kara kızlar...]]>

Benim kara kızlar...]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=6 Mon, 19 Feb 2024 15:04:22 +0300 Osman Ortaç]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=6

]]>

]]>