https://www.tabancatufek.com.tr/ Thu, 08 Oct 2026 09:20:16 +0000 MyBB https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=743 Mon, 17 Feb 2025 20:20:24 +0300 barisdogan]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=743
Webley-Fosbery otomatik revolver, 1901 yılında İngiliz silah tasarımcısı George Vincent Fosbery tarafından geliştirilmiş ve Webley & Scott firması tarafından üretilmiştir. Bu silah, dönemin standart revolverlerinden farklı olarak, hem döner silindire sahip olup hem de yarı otomatik bir çalışma prensibiyle tasarlanmış olmasıyla dikkat çeker. Bu özellikleriyle, klasik revolverlerin dayanıklılığı ile yarı otomatik tabancaların ateşleme hızının birleştirilmesi amaçlanmıştır.





Silahın en sıra dışı özelliği, geri tepme mekanizmasıyla kendini otomatik olarak kurabilmesidir. Geleneksel revolverlerde, her atıştan sonra horozun manuel olarak kurulması veya çift hareketli (double-action) bir tetik mekanizmasıyla tetik çekildiğinde kurma işleminin gerçekleşmesi gerekirken, Webley-Fosbery’de bu süreç tamamen otomatik olarak gerçekleşir. Silah ateşlendiğinde, namlu ve üst gövde geriye doğru kayar, silindir döner ve horoz otomatik olarak kurulur. Bu sayede, kullanıcı sadece tetiğe basarak arka arkaya atış yapabilir ve klasik revolverlere göre daha hızlı bir atış temposu yakalayabilir.



Silah, genellikle iki farklı kalibrede üretilmiştir: .455 Webley ve .38 ACP. .455 Webley versiyonu, 6 veya 8 mermi kapasiteli tamburlara sahip olabilirken, .38 ACP versiyonu 8 mermi alabilen bir tambur ile üretilmiştir. Webley-Fosbery’nin mekanizması, geleneksel revolverlere kıyasla daha karmaşıktır ve özellikle kir, toz ve nem gibi dış etkenlere karşı hassas olması nedeniyle, askeri kullanıma tam anlamıyla uygun bulunmamıştır. Bu nedenle, İngiliz ordusu gibi büyük askeri güçler tarafından yaygın şekilde benimsenmemiştir. Bununla birlikte, bazı subaylar ve özel kullanıcılar tarafından bireysel olarak satın alınarak kullanılmıştır.



Webley-Fosbery, özellikle atıcılık meraklıları ve özel kullanıcılar için tasarlanmış bir silah olarak görülmüştür. Ancak karmaşık yapısı, üretim maliyetlerinin yüksek olması ve piyasada yarı otomatik tabancaların hızla yaygınlaşması nedeniyle, uzun vadede başarılı bir ticari model haline gelememiştir. I. Dünya Savaşı sırasında sınırlı sayıda kullanılmış olsa da, savaş koşullarında güvenilirlik açısından yeterli bulunmadığı için yaygın bir kullanım görmemiştir.



Günümüzde Webley-Fosbery, tarihi ve mekanik olarak ilginç bir tasarım olarak koleksiyoncuların ilgisini çekmektedir. Sınırlı üretimi ve kendine özgü çalışma prensibi nedeniyle nadir bulunan bir silah olup, ateşli silah tarihindeki en yenilikçi ancak pratik olmayan tasarımlardan biri olarak kabul edilir.



Bu ilginç revolverin çalışmasıyla ilgili iki kısa video aşağıda:



]]>
Webley-Fosbery otomatik revolver, 1901 yılında İngiliz silah tasarımcısı George Vincent Fosbery tarafından geliştirilmiş ve Webley & Scott firması tarafından üretilmiştir. Bu silah, dönemin standart revolverlerinden farklı olarak, hem döner silindire sahip olup hem de yarı otomatik bir çalışma prensibiyle tasarlanmış olmasıyla dikkat çeker. Bu özellikleriyle, klasik revolverlerin dayanıklılığı ile yarı otomatik tabancaların ateşleme hızının birleştirilmesi amaçlanmıştır.





Silahın en sıra dışı özelliği, geri tepme mekanizmasıyla kendini otomatik olarak kurabilmesidir. Geleneksel revolverlerde, her atıştan sonra horozun manuel olarak kurulması veya çift hareketli (double-action) bir tetik mekanizmasıyla tetik çekildiğinde kurma işleminin gerçekleşmesi gerekirken, Webley-Fosbery’de bu süreç tamamen otomatik olarak gerçekleşir. Silah ateşlendiğinde, namlu ve üst gövde geriye doğru kayar, silindir döner ve horoz otomatik olarak kurulur. Bu sayede, kullanıcı sadece tetiğe basarak arka arkaya atış yapabilir ve klasik revolverlere göre daha hızlı bir atış temposu yakalayabilir.



Silah, genellikle iki farklı kalibrede üretilmiştir: .455 Webley ve .38 ACP. .455 Webley versiyonu, 6 veya 8 mermi kapasiteli tamburlara sahip olabilirken, .38 ACP versiyonu 8 mermi alabilen bir tambur ile üretilmiştir. Webley-Fosbery’nin mekanizması, geleneksel revolverlere kıyasla daha karmaşıktır ve özellikle kir, toz ve nem gibi dış etkenlere karşı hassas olması nedeniyle, askeri kullanıma tam anlamıyla uygun bulunmamıştır. Bu nedenle, İngiliz ordusu gibi büyük askeri güçler tarafından yaygın şekilde benimsenmemiştir. Bununla birlikte, bazı subaylar ve özel kullanıcılar tarafından bireysel olarak satın alınarak kullanılmıştır.



Webley-Fosbery, özellikle atıcılık meraklıları ve özel kullanıcılar için tasarlanmış bir silah olarak görülmüştür. Ancak karmaşık yapısı, üretim maliyetlerinin yüksek olması ve piyasada yarı otomatik tabancaların hızla yaygınlaşması nedeniyle, uzun vadede başarılı bir ticari model haline gelememiştir. I. Dünya Savaşı sırasında sınırlı sayıda kullanılmış olsa da, savaş koşullarında güvenilirlik açısından yeterli bulunmadığı için yaygın bir kullanım görmemiştir.



Günümüzde Webley-Fosbery, tarihi ve mekanik olarak ilginç bir tasarım olarak koleksiyoncuların ilgisini çekmektedir. Sınırlı üretimi ve kendine özgü çalışma prensibi nedeniyle nadir bulunan bir silah olup, ateşli silah tarihindeki en yenilikçi ancak pratik olmayan tasarımlardan biri olarak kabul edilir.



Bu ilginç revolverin çalışmasıyla ilgili iki kısa video aşağıda:



]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=469 Wed, 31 Jul 2024 21:26:15 +0300 ceycey]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=469 Antika toplu tabancalar deyince herkesin aklına gelen ilk üç tabancadan birisidir. Silah, 1886
yılında Belçikalı sanayiciler olan Emile ve Leon Nagant kardeşler tarafından Rus Ordusu için 
tasarlanmış. Rus hükümeti 1895'te Nagant tabancasını kabul etmiş ve 1898'de yerel üretime 
başlamış.(İlk sevkiyatlar Belçika’dan yapılmış.) Tabanca 1930 yılına kadar standart Rus silahı
olmuş, hatta 2. Dünya Savaşı sırasında bile yaygın olarak kullanılmış. Üretiminin sona erdiği
1950 yıllarına kadar 2.000.000 civarında üretilmiş.


İsveç,Polonya ve bir çok ülke tarafından kullanılmış.Tabi ki en büyük kullanıcısı ve üreticisi
Rusya sonra Sovyetler Birliği olmuş.Tabanca tek/çift hareketli olarak tasarlamış ve genellikle
bu şekilde üretilmiş.Ancak,Çarlık Rusyası'nda askere alınan erkeklere tek hareketli olan
Nagant'lar dağıtılmış.Subay ve polislere ise çift hareketli olanlarından verilmiş.



Nagant M1895’in uzunluğu  235 mm,namlu uzunluğu 114 mm,boş ağırlığı 800 gramdır.Topu 7
kapasiteli olup, 7.62X 38 mm çapında mermi kullanılır.Ülkemizde bu mermilere "kör fişek" denilir.



Silah kurulduğunda, silindir ile namlu arasındaki boşluğu kapatmak için, ateşlenen merminin
namlu çıkış hızına bir destek sağlamak ve silaha susturucu takmaya izin veren ileri doğru 
hareket eden sıra dışı bir gaz sızdırmazlık sistemine sahiptir. Gazla kapatılmış silindir, mermiyi
itmek için mevcut tüm toz gazları kullanacak şekilde tasarlanmıştır (Çoğu tabancada, bazı gazlar
silindir yüzü ile namlu kaması arasındaki boşluktan kaçar). Bunu başarmak için, horoz kaldırıldığında
silindir biraz ileri doğru hareket eder ve her haznenin önünde bir girinti bulunan namlu kama alanını
çevreler. Bu karmaşık mekanizma silahların susturucuyla (bastırıcı) birlikte kullanılmasını 
sağlıyormuş.2.Dünya Savaşı sırasında bazı kızıl ordu birliklerince tabancaya özel yapılan bir susturucu 
kullanılmış.



Nagant 1895 ne kadar karmaşık ve yeniden doldurulması nispeten yavaş olsa da,yüksek ateş
gücü, isabet yüksekliği,sağlamlığı vb nedenlerle kullanan insanlar arasında popülermiş.

---

Sn.Strongarm'ın eski forumda Nagantla ilgili ayrıntılı tarihi ve teknik bilgiler içeren yazısı aşağıda:
(Okumanızı tavsiye ederim)

Emile ve Leon Nagant (Nagan okunur) Biraderler, 1870'li yıllar ortalarından itibaren, özellikle Belçika Ordusu için,
Liege'deki tesislerinde, Toplu Tabanca üretmekteydiler. Dış görünüm olarak çok benzer olan modelleri, başlangıçta
hayli karmaşık bir iç yapılanma sergilemekte ise de, 1890 sonrası, mekanizma konumlandırımı, son derece az
parçalı, basit, o derece de sağlam nihai haline ulaşmıştı.

Nagant Biraderler'in Çarlık Rusya ve Çar 3. Alexandr ile araları gayet iyiydi. Özellikle Emile Nagant, Albay İvanovitch
Mosin ile, 7.62mm çapta bir piyade tüfeği geliştirimi için mesai vermiş ve 1891 yılında bu tüfek Rus Ordusu resmi
omuz silahı olarak envantere alınmıştı. Mamafih, Emile Nagant, bunu görememişti. Zira 1889'da zaten hayli yorgun
olan gözleri tamamiyle kör olmuştu. Emile,1890 yılında kuruluştan çekildi. Müessese, Leon'a kalarak, "L.Nagant "
tanımını aldı.

1894'te, Romanov'ların sonuncusu, 2.Nikola tahta çıkınca, ordunun o zamanki el silahı, .44" Smith Wesson toplu
tabancaların, resmi tüfek, 7.62mm Mosin Nagant'larla aynı çapta bir el silahı ile değiştirilmesi konusuna ağırlık verdi.
Çarla arası gayet iyi olan Leon, fırsatı kaçırmadı. Toplu tabancalarda, gücünün zirvesinde bir tasarım sunacağı sözü
ile çalışmalara başlayıp, 1895 yılı başlarında, ilk örnekleri Çar Nikola'ya teslim etti. Mamafih, ordu ihtiyacı için bir
ihale de açılmış, Fransız 1892 Ordu Revolveri'nin de dahil olduğu bir kısım toplu tabanca testlere tabi tutulmuştu.
Çar'ın seçimi Nagant'tan yana oldu.

Leon Nagant, 1895 modeli için, 1890 model toplu tabancası ana tasarımını kullanmış, yaklaşık on yıl kadar önce,
bir başka Belçika'lı tasarım ve üretici Henri Pieper'in geliştirdiği, gaz kaçırmasız toplu tabanca mermisini, aynen,
silahında kullanmıştı. Aslında, gaz kaçırmasız toplu tabanca yaklaşımının, ilk düşünücü ve ortaya koyucusu da
Henri Pieper idi. 1886 yılında patentini aldığı buluşu, kendi tesisleri yanında, Steyr Fabrikalarında da imal edilmiş,
o zaman için çok ileri bir görüşle, topu sağ yana açılır şekilde, arkadan kilit mandallı, bugünün Colt revolverleri
benzeri ,ve önden kilit mandallı, bugünün Dan Wesson topluları örneklerine benzer ürünler vermişti. Henri Pieper,
patent hakları konusunda, nedense fazlaca dikkatli değildi ve sonradan birlikte , Hibrid Otomobil konusunda
çalışmalar yapacağı. Nagant Ailesi'nin buluşu kapmasına ses çıkarmadı.

Rus ordusu'nun resmi tabancası olan 1895 Nagant üretimi, önce Belçika'da başladı. 1898 yılına kadar 20000 silahlık
bir parti teslim edilecek, sonradan, tüm üretim hakları ile beraber, yapım Rusya'ya devredilecekti. Leon Nagant,
söylenen tarihe kadar hem Rusya, hem de başka ticari pazarlar için üretim yapıp, ucu ucuna, Rus ihalesini teslim
etti. Ancak, sınai mülkiyet konularına pek önem vermediği için kendi tesislerinde 1895 modeli yapımını sürdürdü.
Aslında Ruslar'ın buna pek aldırdığı da söylenemezdi. Mamafih, Leon Nagant 1900 yılında vefat edip, tesisi oğulları
devraldığında, tabanca üretimi, nisbeten geri plana alındı. 1910 yılında, tabancanın doldurup boşaltma sistemini,
yana açılan top yapılanmasıyla sürat veren modelin ticari başarısızlığının ardından, eski modelin üretimi, aralıklarla,
1930 yılına kadar Belçika'da devam ettirilip, bu yıl içinde, tabancayla ilgili tüm makina parkı ve üretim hakları?!...
Ruslar'la karşı grup olan Polonya Radom Tesisleri'ne devredildi. Bu ülke, altı yıl kadar Ng30 kodu ile 1895 Nagant
imalatını sürdürdü.

Belçika Nagant Tesisleri, 1900 yılında, çok küçük bir parti olarak, Osmanlı Hükümeti için de üretim vermişti. ülkemiz
için çok revaçta olan, kalitesi bütün hepsinden üst kabul edilen, her ne hikmetse, fazla gören olmayan "Bulgar
Lagantları"nın da gene, Belçika tesislerinin, bu bir bakıma, gayri kanuni üretimi eserlerinden olduğu söylenebilir.

Belçika üretimi bütün tabancaların tek/çift kombine tetik sisteminde imal edilmiş olmasına karşı, Ruslar, 1899'da
imalatı devraldıklarında, bunu, az sayıda rütbeli personel için kombine, rütbesiz çoğunluk için, tek hareketli olarak
sürdürdüler. Tabanca, büyük sayılarda üretim gördü, Rasbutin ve Bolşevik İhtilali'de Romanov Sülalesi'nin hayatları,
bu tabanca ile sona erdirildi. 1915 ihtilali akabinde, bütün yoldaşlar eşit haklara sahip olduğu için, tabancanın
tek hareketli versiyonunun üretimi durdurulup, yalnızca kombine tetik hareketli türü yapımı devam ettirildi.

Ruslar'ın Nagant üretimi, 1933 yılında, Tokarev'in, resmi ordu el silahı olarak kabulünden sonra da 1940'lı yılların
sonlarına kadar sürdürüldü. Tüm üretimin kesin rakamı bilinemiyor. bazılarınca ifade edilen iki milyon adedin gerçeği
yansıtmadığı, esas rakamın, onbeş yirmi milyon civarında olduğu, bazı silah otoritelerince iddia edilebiliyor. Rus
Komunizminin, 1990 yılında çöküşünü takiben, batı, Özellikle Amerika ile ticari bağlantıların artması neticesi, bu
ülkeye, tonlarca ihraç edilen, eski ve elden geçirilmiş silah sayısının akıl almaz hacmi, bu tesbitin doğruluk oranını
artırıyor. Buna göre, Dünya'da en büyük adedde yapılan tabancanın Nagant olduğu, rahatca söylenebilir. Nitekim,
antika mezatlarında, taklidinin, orijinalinden pahalı olduğu ender silahlardan biri, Nagant'tır.

Özellikle İspanyollar, yirminci asrın ilk üç onyılı içinde, görünüm olarak Nagant'ın tüm profilini havi, aynı mermiyi
kullanan, ancak gaz tutma özelliğinden ari, epeyce taklid üretmişlerdir. Ülkemizde, 1960 yılı öncesi çok populer olan
bu tabancaların, ne malzeme ve ne de işçilik özelliği olarak, orijinali ile mukayese imkanı yoktur. Tamamı "Box Lock"
yani, mekanizma aksamı, iki yanı kapalı hacimlere, alt ve üstten monte edilen, horoz ve tetik tesbit vidaları, tetik
korkuluk vidası dıştan görülebilen bu silahların, horoz iğne yapılanması da değişiktir.

Özellikle, Amerika'lı otoritelerin, devamlı küçük görme temayülünde oldukları, 1895 Nagant yapılanması, aslında,
en basit, en sağlam toplu tabanca tasarımlarından biri kabul edilebilir. Gerçekçi bazı uzmanlar, SW Model 10 ateşleme
grubunun, bu tabanca taklidi olduğunu dahi ileri sürmektedir. Öte yandan, Rus mühimmat ile elde edilen, yaklaşık,
320 m/san. ilk hız, aynı merminin, özelliksiz toplu tabancalarda verdiği, 270 m/san. ilk hıza kıyasla, kabaca yüzde
yirmi fazlalık göstermektedir ve bu, hiç bir şekilde küçümsenecek rakam değildir.

1895 Nagant tabancanın belirgin tasarım özelliği, üzerinde, fazladan, ne form, ne aksam olmamasıdır. gereken ne ise
yalnızca ona yer verilip, o yapılmıştır. Silahın, ateşleme elemanlarının tamamı, bir tek ana yaydan güç almaktadır.
Tüm mekanizma, sol tarafa açılan bir yan kapak altına, alet kullanmadan sökülüp takılabilecek biçimde monte
edilmiştir. Tetik ve horoz eksen pimleri, integral olarak, yani, zaman içinde, gevşeyip kurtulma ihtimali olmadan silahın
sağ yan duvarı içinde konumlandırılmış, kabza plakaları dahi bu iç mekandan tespitlendirilmiştir. Kullanıcının, ara sıra
kontrolü gereken tek vida, sağ yanda, sol gövde yan duvarını oluşturan plakayı tespit eden güçlü vidadır.

Nagant 1895'te gaz tutma özelliği, tabanca ve mermi birlikteliği ile mümkündür. mermi çekirdeği, önde, kovan içinde,
yandan görülmeyecek şekilde, en ucu daraltılmış dış zarfın altında konumlandırılmıştır. Halkımızın "Kör Fişek" tanımı,
danenin bu özelliğine binaen verilmiştir. Tetiğin çekilmesi son kademesinde, dönen top, çevirme kolunun bir iç rampa
yönlendirmesiyle ileri itişi sonucu, namluya temas edecek kadar yaklaşır ve ateşlenen mermide çekirdek, ileri giderken,
kovan ön kısmının dar olan çapını genişleterek namlu arkasında açılmış, çapı namludan biraz daha geniş olan konik
girişe yüksek basınçla yapıştırır. Barut gazı basıncının tamamı, sıfır kaçakla, çekirdeğin sevki işinde kullanılır. Kovan
ucunun, yapıştığı yerden geri çıkarılması için, tetik üstündeki bir çıkıntının, top en gerisinde, durdurma kertiklerini
taşıyan çemberin ön bordürünü, tetik bırakılması ile, ana yay gücünün en yüksek manivela oranında geri itmesinden
faydalanılır. Ateşlenen kovan gerisi, tetiğin yukarı doğru ittiği dikey bir sürgünün, öne hareket ettirdiği, kilit takozu
ile güvenli biçimde kapatılıp kilitlenir. Aynı dikey sürgü, alt konumda, horoz önünde, ileri hareketi tam bloke eden
bir otomatik emniyet görevini üstlenmiştir. Diğer toplu tabancalara göre çok güçlü olan ana yayın üst kolu, çift
hareketli, yani, horozu hem ileri, hem de sükunet halinde otomatik olarak geri iterken, alt kolu, hem tetik hem de
ona bağlı çevirme koluna güç verir. Ana yay, üstlendiği tetik ve horoz güç kaynağı yanında, özellikle tetiği, kovan
arkasına kapayıp destekleyen sürgünün aşağı alınması ve kovan ucunu namludan kurtaran üst çıkıntının görevlerini
eksiksiz yapabilmesi için bilhassa kuvvetli tutulmuştur. Mamafih, bu tabancalarını, düşük güçlü, gaz tutma özelliği
olmayan mermilerle atış için kullanan Ruslar, ana yayın tetik kolu altına, yaklaşık 8mm çaplı bir silindir veya ona
mümasil ölçüde küçük vida somunun sadece, tetik korkuluğu üstüne koyuverilmesiyle, yayın gücünü, çok düşük
seviyelere çekme alışkanlığını edinmişlerdir.

Amerika'lı silahseverler, çok pahalı olan Nagant mermisi yerine, 32/20 Winchester danelerini tavsiye etmektedirler.
Yurdumuzda temin imkanı. orijinal Nagant kadar dahi olmayan bu kalibre, namlu top arasını kapatacak genişletilmiş
kovan ucunu havi olamıyacağı için Nagant'ın efsanevi gücünü sergileme kabliyetini haiz değildir. Öte taraftan, gaz
kaçağı ve atışı takibeden mekanizma sesi olmadığı cihetle 1895 Nagant'lar taktik amaçlı en iyi susturucu takılabilen
silahlardan biridir. Mamafih, esas mermi, supersonik olduğundan, "Balistik Ses"e mani olma amaçlı, düşük şarjlı daneler
kullanımı gereği vardır.

Dünya üzerinde geniş populasyonuna rağmen, ülkemizde Nagant tabancası hayli az bulunmaktadır. Ruhsatlı ve
ruhsatsız taklitlerinin orijinalinden çok olduğu nadir memleketlerden biri olan Türkiye'de silahseverlerin, taklit ve
orijinalini ayrım için, silahı ele almadan dahi ilk bakacakları yer, sağ tarafta, tetik ve horoz vidaları kafaları olmalıdır.
Orijinal Nagant'ta bunlar bulunmaz. silah ele alındığında ise, gene çalıştırmadan ikinci bakılacak mahal, "Side Lock"
orijinalin mekanizma aksamını altında barındırdığı sol taraftaki yan kapak olmalıdır. Bütün taklitler "Box Lock" olduğu
için yan kapak bulunmaz. Tetik çekilirse, topun ileri hareketinin olup olmadığı ise son bakılacak, ama kesin tefrik
unsurudur. Yan kapak, daha ziyade, arkadan, kabza ve horoz üst kısmında, çok ince bir çizgi halinde görülür.

Diğer taraftan, bu silaha gönül verip, envanterine dahil etmek isteyen bir silahsever, atışı düşünüyorsa, alımına
sunulan tabancada en önce, topu sökerek, namlu arkasındaki konik geçişin temizliğini tetkik etmelidir. Karıncalanmış
geçiş konileri, atış sonrası, kovan ucunun buradan tetik geri alışı ile çekilmesinde, problem yaratır, hatta imkan dahi
vermezler.

Sahra sökümü ve detaylı hareketli parça sökümü, toplu tabancalar içinde en kolay olan Nagant 1895'te, bu ameliye,
top sökümünü takiben, bir tornavida veya kovan ucu ile sağ taraftaki yan kapak vidasının sökümüyle başlar. aynı
vida, kurulu haldeki horozun arka altındaki gövdeye vidalanıp, kolayca alınan horoz arkasındakı toz örtme kavsi ucu
tornavida gibi kullanılarak tetik korkuluğu geniş başlı vidası sökülürse, tüm hareketli aksam ve ana yay, akıl almaz bir
basitlikle, silahtan dışarı alınabilir.

---

Revolverin nasıl çalıştığına dair bir animasyon videosu aşağıda:



Osman Ortaç üstadımızın bir inceleme videosu mevcut:




Ülkemizde de bir dönem kullanılan,"hareketli Nagant" olarak bilinen ve artık antika sınıfına giren 
bu revolver hakkında ulaşabildiğim bilgiler yukarıda.Sadece bir kez elime alıp inceleyebildiğim 
için bilgim yok sayılır.Bu tabanca hakkında bilgi sahibi olan ve kullanan arkadaşlar, bilgi ve 
tecrübelerini paylaşırlarsa memnun oluruz.]]> Antika toplu tabancalar deyince herkesin aklına gelen ilk üç tabancadan birisidir. Silah, 1886
yılında Belçikalı sanayiciler olan Emile ve Leon Nagant kardeşler tarafından Rus Ordusu için 
tasarlanmış. Rus hükümeti 1895'te Nagant tabancasını kabul etmiş ve 1898'de yerel üretime 
başlamış.(İlk sevkiyatlar Belçika’dan yapılmış.) Tabanca 1930 yılına kadar standart Rus silahı
olmuş, hatta 2. Dünya Savaşı sırasında bile yaygın olarak kullanılmış. Üretiminin sona erdiği
1950 yıllarına kadar 2.000.000 civarında üretilmiş.


İsveç,Polonya ve bir çok ülke tarafından kullanılmış.Tabi ki en büyük kullanıcısı ve üreticisi
Rusya sonra Sovyetler Birliği olmuş.Tabanca tek/çift hareketli olarak tasarlamış ve genellikle
bu şekilde üretilmiş.Ancak,Çarlık Rusyası'nda askere alınan erkeklere tek hareketli olan
Nagant'lar dağıtılmış.Subay ve polislere ise çift hareketli olanlarından verilmiş.



Nagant M1895’in uzunluğu  235 mm,namlu uzunluğu 114 mm,boş ağırlığı 800 gramdır.Topu 7
kapasiteli olup, 7.62X 38 mm çapında mermi kullanılır.Ülkemizde bu mermilere "kör fişek" denilir.



Silah kurulduğunda, silindir ile namlu arasındaki boşluğu kapatmak için, ateşlenen merminin
namlu çıkış hızına bir destek sağlamak ve silaha susturucu takmaya izin veren ileri doğru 
hareket eden sıra dışı bir gaz sızdırmazlık sistemine sahiptir. Gazla kapatılmış silindir, mermiyi
itmek için mevcut tüm toz gazları kullanacak şekilde tasarlanmıştır (Çoğu tabancada, bazı gazlar
silindir yüzü ile namlu kaması arasındaki boşluktan kaçar). Bunu başarmak için, horoz kaldırıldığında
silindir biraz ileri doğru hareket eder ve her haznenin önünde bir girinti bulunan namlu kama alanını
çevreler. Bu karmaşık mekanizma silahların susturucuyla (bastırıcı) birlikte kullanılmasını 
sağlıyormuş.2.Dünya Savaşı sırasında bazı kızıl ordu birliklerince tabancaya özel yapılan bir susturucu 
kullanılmış.



Nagant 1895 ne kadar karmaşık ve yeniden doldurulması nispeten yavaş olsa da,yüksek ateş
gücü, isabet yüksekliği,sağlamlığı vb nedenlerle kullanan insanlar arasında popülermiş.

---

Sn.Strongarm'ın eski forumda Nagantla ilgili ayrıntılı tarihi ve teknik bilgiler içeren yazısı aşağıda:
(Okumanızı tavsiye ederim)

Emile ve Leon Nagant (Nagan okunur) Biraderler, 1870'li yıllar ortalarından itibaren, özellikle Belçika Ordusu için,
Liege'deki tesislerinde, Toplu Tabanca üretmekteydiler. Dış görünüm olarak çok benzer olan modelleri, başlangıçta
hayli karmaşık bir iç yapılanma sergilemekte ise de, 1890 sonrası, mekanizma konumlandırımı, son derece az
parçalı, basit, o derece de sağlam nihai haline ulaşmıştı.

Nagant Biraderler'in Çarlık Rusya ve Çar 3. Alexandr ile araları gayet iyiydi. Özellikle Emile Nagant, Albay İvanovitch
Mosin ile, 7.62mm çapta bir piyade tüfeği geliştirimi için mesai vermiş ve 1891 yılında bu tüfek Rus Ordusu resmi
omuz silahı olarak envantere alınmıştı. Mamafih, Emile Nagant, bunu görememişti. Zira 1889'da zaten hayli yorgun
olan gözleri tamamiyle kör olmuştu. Emile,1890 yılında kuruluştan çekildi. Müessese, Leon'a kalarak, "L.Nagant "
tanımını aldı.

1894'te, Romanov'ların sonuncusu, 2.Nikola tahta çıkınca, ordunun o zamanki el silahı, .44" Smith Wesson toplu
tabancaların, resmi tüfek, 7.62mm Mosin Nagant'larla aynı çapta bir el silahı ile değiştirilmesi konusuna ağırlık verdi.
Çarla arası gayet iyi olan Leon, fırsatı kaçırmadı. Toplu tabancalarda, gücünün zirvesinde bir tasarım sunacağı sözü
ile çalışmalara başlayıp, 1895 yılı başlarında, ilk örnekleri Çar Nikola'ya teslim etti. Mamafih, ordu ihtiyacı için bir
ihale de açılmış, Fransız 1892 Ordu Revolveri'nin de dahil olduğu bir kısım toplu tabanca testlere tabi tutulmuştu.
Çar'ın seçimi Nagant'tan yana oldu.

Leon Nagant, 1895 modeli için, 1890 model toplu tabancası ana tasarımını kullanmış, yaklaşık on yıl kadar önce,
bir başka Belçika'lı tasarım ve üretici Henri Pieper'in geliştirdiği, gaz kaçırmasız toplu tabanca mermisini, aynen,
silahında kullanmıştı. Aslında, gaz kaçırmasız toplu tabanca yaklaşımının, ilk düşünücü ve ortaya koyucusu da
Henri Pieper idi. 1886 yılında patentini aldığı buluşu, kendi tesisleri yanında, Steyr Fabrikalarında da imal edilmiş,
o zaman için çok ileri bir görüşle, topu sağ yana açılır şekilde, arkadan kilit mandallı, bugünün Colt revolverleri
benzeri ,ve önden kilit mandallı, bugünün Dan Wesson topluları örneklerine benzer ürünler vermişti. Henri Pieper,
patent hakları konusunda, nedense fazlaca dikkatli değildi ve sonradan birlikte , Hibrid Otomobil konusunda
çalışmalar yapacağı. Nagant Ailesi'nin buluşu kapmasına ses çıkarmadı.

Rus ordusu'nun resmi tabancası olan 1895 Nagant üretimi, önce Belçika'da başladı. 1898 yılına kadar 20000 silahlık
bir parti teslim edilecek, sonradan, tüm üretim hakları ile beraber, yapım Rusya'ya devredilecekti. Leon Nagant,
söylenen tarihe kadar hem Rusya, hem de başka ticari pazarlar için üretim yapıp, ucu ucuna, Rus ihalesini teslim
etti. Ancak, sınai mülkiyet konularına pek önem vermediği için kendi tesislerinde 1895 modeli yapımını sürdürdü.
Aslında Ruslar'ın buna pek aldırdığı da söylenemezdi. Mamafih, Leon Nagant 1900 yılında vefat edip, tesisi oğulları
devraldığında, tabanca üretimi, nisbeten geri plana alındı. 1910 yılında, tabancanın doldurup boşaltma sistemini,
yana açılan top yapılanmasıyla sürat veren modelin ticari başarısızlığının ardından, eski modelin üretimi, aralıklarla,
1930 yılına kadar Belçika'da devam ettirilip, bu yıl içinde, tabancayla ilgili tüm makina parkı ve üretim hakları?!...
Ruslar'la karşı grup olan Polonya Radom Tesisleri'ne devredildi. Bu ülke, altı yıl kadar Ng30 kodu ile 1895 Nagant
imalatını sürdürdü.

Belçika Nagant Tesisleri, 1900 yılında, çok küçük bir parti olarak, Osmanlı Hükümeti için de üretim vermişti. ülkemiz
için çok revaçta olan, kalitesi bütün hepsinden üst kabul edilen, her ne hikmetse, fazla gören olmayan "Bulgar
Lagantları"nın da gene, Belçika tesislerinin, bu bir bakıma, gayri kanuni üretimi eserlerinden olduğu söylenebilir.

Belçika üretimi bütün tabancaların tek/çift kombine tetik sisteminde imal edilmiş olmasına karşı, Ruslar, 1899'da
imalatı devraldıklarında, bunu, az sayıda rütbeli personel için kombine, rütbesiz çoğunluk için, tek hareketli olarak
sürdürdüler. Tabanca, büyük sayılarda üretim gördü, Rasbutin ve Bolşevik İhtilali'de Romanov Sülalesi'nin hayatları,
bu tabanca ile sona erdirildi. 1915 ihtilali akabinde, bütün yoldaşlar eşit haklara sahip olduğu için, tabancanın
tek hareketli versiyonunun üretimi durdurulup, yalnızca kombine tetik hareketli türü yapımı devam ettirildi.

Ruslar'ın Nagant üretimi, 1933 yılında, Tokarev'in, resmi ordu el silahı olarak kabulünden sonra da 1940'lı yılların
sonlarına kadar sürdürüldü. Tüm üretimin kesin rakamı bilinemiyor. bazılarınca ifade edilen iki milyon adedin gerçeği
yansıtmadığı, esas rakamın, onbeş yirmi milyon civarında olduğu, bazı silah otoritelerince iddia edilebiliyor. Rus
Komunizminin, 1990 yılında çöküşünü takiben, batı, Özellikle Amerika ile ticari bağlantıların artması neticesi, bu
ülkeye, tonlarca ihraç edilen, eski ve elden geçirilmiş silah sayısının akıl almaz hacmi, bu tesbitin doğruluk oranını
artırıyor. Buna göre, Dünya'da en büyük adedde yapılan tabancanın Nagant olduğu, rahatca söylenebilir. Nitekim,
antika mezatlarında, taklidinin, orijinalinden pahalı olduğu ender silahlardan biri, Nagant'tır.

Özellikle İspanyollar, yirminci asrın ilk üç onyılı içinde, görünüm olarak Nagant'ın tüm profilini havi, aynı mermiyi
kullanan, ancak gaz tutma özelliğinden ari, epeyce taklid üretmişlerdir. Ülkemizde, 1960 yılı öncesi çok populer olan
bu tabancaların, ne malzeme ve ne de işçilik özelliği olarak, orijinali ile mukayese imkanı yoktur. Tamamı "Box Lock"
yani, mekanizma aksamı, iki yanı kapalı hacimlere, alt ve üstten monte edilen, horoz ve tetik tesbit vidaları, tetik
korkuluk vidası dıştan görülebilen bu silahların, horoz iğne yapılanması da değişiktir.

Özellikle, Amerika'lı otoritelerin, devamlı küçük görme temayülünde oldukları, 1895 Nagant yapılanması, aslında,
en basit, en sağlam toplu tabanca tasarımlarından biri kabul edilebilir. Gerçekçi bazı uzmanlar, SW Model 10 ateşleme
grubunun, bu tabanca taklidi olduğunu dahi ileri sürmektedir. Öte yandan, Rus mühimmat ile elde edilen, yaklaşık,
320 m/san. ilk hız, aynı merminin, özelliksiz toplu tabancalarda verdiği, 270 m/san. ilk hıza kıyasla, kabaca yüzde
yirmi fazlalık göstermektedir ve bu, hiç bir şekilde küçümsenecek rakam değildir.

1895 Nagant tabancanın belirgin tasarım özelliği, üzerinde, fazladan, ne form, ne aksam olmamasıdır. gereken ne ise
yalnızca ona yer verilip, o yapılmıştır. Silahın, ateşleme elemanlarının tamamı, bir tek ana yaydan güç almaktadır.
Tüm mekanizma, sol tarafa açılan bir yan kapak altına, alet kullanmadan sökülüp takılabilecek biçimde monte
edilmiştir. Tetik ve horoz eksen pimleri, integral olarak, yani, zaman içinde, gevşeyip kurtulma ihtimali olmadan silahın
sağ yan duvarı içinde konumlandırılmış, kabza plakaları dahi bu iç mekandan tespitlendirilmiştir. Kullanıcının, ara sıra
kontrolü gereken tek vida, sağ yanda, sol gövde yan duvarını oluşturan plakayı tespit eden güçlü vidadır.

Nagant 1895'te gaz tutma özelliği, tabanca ve mermi birlikteliği ile mümkündür. mermi çekirdeği, önde, kovan içinde,
yandan görülmeyecek şekilde, en ucu daraltılmış dış zarfın altında konumlandırılmıştır. Halkımızın "Kör Fişek" tanımı,
danenin bu özelliğine binaen verilmiştir. Tetiğin çekilmesi son kademesinde, dönen top, çevirme kolunun bir iç rampa
yönlendirmesiyle ileri itişi sonucu, namluya temas edecek kadar yaklaşır ve ateşlenen mermide çekirdek, ileri giderken,
kovan ön kısmının dar olan çapını genişleterek namlu arkasında açılmış, çapı namludan biraz daha geniş olan konik
girişe yüksek basınçla yapıştırır. Barut gazı basıncının tamamı, sıfır kaçakla, çekirdeğin sevki işinde kullanılır. Kovan
ucunun, yapıştığı yerden geri çıkarılması için, tetik üstündeki bir çıkıntının, top en gerisinde, durdurma kertiklerini
taşıyan çemberin ön bordürünü, tetik bırakılması ile, ana yay gücünün en yüksek manivela oranında geri itmesinden
faydalanılır. Ateşlenen kovan gerisi, tetiğin yukarı doğru ittiği dikey bir sürgünün, öne hareket ettirdiği, kilit takozu
ile güvenli biçimde kapatılıp kilitlenir. Aynı dikey sürgü, alt konumda, horoz önünde, ileri hareketi tam bloke eden
bir otomatik emniyet görevini üstlenmiştir. Diğer toplu tabancalara göre çok güçlü olan ana yayın üst kolu, çift
hareketli, yani, horozu hem ileri, hem de sükunet halinde otomatik olarak geri iterken, alt kolu, hem tetik hem de
ona bağlı çevirme koluna güç verir. Ana yay, üstlendiği tetik ve horoz güç kaynağı yanında, özellikle tetiği, kovan
arkasına kapayıp destekleyen sürgünün aşağı alınması ve kovan ucunu namludan kurtaran üst çıkıntının görevlerini
eksiksiz yapabilmesi için bilhassa kuvvetli tutulmuştur. Mamafih, bu tabancalarını, düşük güçlü, gaz tutma özelliği
olmayan mermilerle atış için kullanan Ruslar, ana yayın tetik kolu altına, yaklaşık 8mm çaplı bir silindir veya ona
mümasil ölçüde küçük vida somunun sadece, tetik korkuluğu üstüne koyuverilmesiyle, yayın gücünü, çok düşük
seviyelere çekme alışkanlığını edinmişlerdir.

Amerika'lı silahseverler, çok pahalı olan Nagant mermisi yerine, 32/20 Winchester danelerini tavsiye etmektedirler.
Yurdumuzda temin imkanı. orijinal Nagant kadar dahi olmayan bu kalibre, namlu top arasını kapatacak genişletilmiş
kovan ucunu havi olamıyacağı için Nagant'ın efsanevi gücünü sergileme kabliyetini haiz değildir. Öte taraftan, gaz
kaçağı ve atışı takibeden mekanizma sesi olmadığı cihetle 1895 Nagant'lar taktik amaçlı en iyi susturucu takılabilen
silahlardan biridir. Mamafih, esas mermi, supersonik olduğundan, "Balistik Ses"e mani olma amaçlı, düşük şarjlı daneler
kullanımı gereği vardır.

Dünya üzerinde geniş populasyonuna rağmen, ülkemizde Nagant tabancası hayli az bulunmaktadır. Ruhsatlı ve
ruhsatsız taklitlerinin orijinalinden çok olduğu nadir memleketlerden biri olan Türkiye'de silahseverlerin, taklit ve
orijinalini ayrım için, silahı ele almadan dahi ilk bakacakları yer, sağ tarafta, tetik ve horoz vidaları kafaları olmalıdır.
Orijinal Nagant'ta bunlar bulunmaz. silah ele alındığında ise, gene çalıştırmadan ikinci bakılacak mahal, "Side Lock"
orijinalin mekanizma aksamını altında barındırdığı sol taraftaki yan kapak olmalıdır. Bütün taklitler "Box Lock" olduğu
için yan kapak bulunmaz. Tetik çekilirse, topun ileri hareketinin olup olmadığı ise son bakılacak, ama kesin tefrik
unsurudur. Yan kapak, daha ziyade, arkadan, kabza ve horoz üst kısmında, çok ince bir çizgi halinde görülür.

Diğer taraftan, bu silaha gönül verip, envanterine dahil etmek isteyen bir silahsever, atışı düşünüyorsa, alımına
sunulan tabancada en önce, topu sökerek, namlu arkasındaki konik geçişin temizliğini tetkik etmelidir. Karıncalanmış
geçiş konileri, atış sonrası, kovan ucunun buradan tetik geri alışı ile çekilmesinde, problem yaratır, hatta imkan dahi
vermezler.

Sahra sökümü ve detaylı hareketli parça sökümü, toplu tabancalar içinde en kolay olan Nagant 1895'te, bu ameliye,
top sökümünü takiben, bir tornavida veya kovan ucu ile sağ taraftaki yan kapak vidasının sökümüyle başlar. aynı
vida, kurulu haldeki horozun arka altındaki gövdeye vidalanıp, kolayca alınan horoz arkasındakı toz örtme kavsi ucu
tornavida gibi kullanılarak tetik korkuluğu geniş başlı vidası sökülürse, tüm hareketli aksam ve ana yay, akıl almaz bir
basitlikle, silahtan dışarı alınabilir.

---

Revolverin nasıl çalıştığına dair bir animasyon videosu aşağıda:



Osman Ortaç üstadımızın bir inceleme videosu mevcut:




Ülkemizde de bir dönem kullanılan,"hareketli Nagant" olarak bilinen ve artık antika sınıfına giren 
bu revolver hakkında ulaşabildiğim bilgiler yukarıda.Sadece bir kez elime alıp inceleyebildiğim 
için bilgim yok sayılır.Bu tabanca hakkında bilgi sahibi olan ve kullanan arkadaşlar, bilgi ve 
tecrübelerini paylaşırlarsa memnun oluruz.]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=327 Sat, 04 May 2024 21:57:28 +0300 ceycey]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=327 Revolverlerin Atası: Colt Army 1860:

Gelmiş geçmiş en popüler revolver ya da revolverlerin atası hangisi diye soru sorulsa, herhalde
 büyük çoğunluk  Colt 1860 Army der.


 
Gerçekten bu estetik revolver, tarihin en popüler tabancalarından birisidir. Samuel Colt 
tarafından 1860 yılında tasarlanmış ve Colt firması tarafından Amerikan İç Savaşı’nda 
kullanılmak üzere üretilmiş. İç savaştan sonra Kızılderililerle yapılan savaşlarda da ABD 
ordusu tarafından yoğun olarak kullanılmış.1860-1873 arasında 200.000 civarında üretilen 
tabancanın,130.000 tanesini Amerikan ordusu satın almış.



8 inçe yakın  namlu boyuna sahip,tek hareketli,44 colt kalibreli ve 6 kapasiteli revolverin 
ağırlığı 1.22 kg, yüksekliği 133 mm,uzunluğu 355 mm olarak kayıtlara geçmiş.Yine 45-70 m 
mesafede etkili olduğu ve çıkış hızının 167-305 km/s olduğu yazılı.

Tek dolumda 6 mermi atabilen ilk tabanca olarak ünlenmiştir. O tarihe kadar tabancalara 
önce barut sıkıştırılıp, sonra çekirdek konulmaktaydı. O dönem için bu tasarım  son derece 
önemli bir gelişmeydi. Karşı taraf silahıyla bir tek mermi atabilirken, bu revolverle 6 (5) mermiyi
peş peşe  ateşleyebilmek mümkündü.



Uzun olmasına rağmen kemerde taşınabilen ilk revolver olan 1860 Army, kovboy filmlerinin 
vazgeçilmezi olup hakkında kitap bile yazılmıştır:



]]> Revolverlerin Atası: Colt Army 1860:

Gelmiş geçmiş en popüler revolver ya da revolverlerin atası hangisi diye soru sorulsa, herhalde
 büyük çoğunluk  Colt 1860 Army der.


 
Gerçekten bu estetik revolver, tarihin en popüler tabancalarından birisidir. Samuel Colt 
tarafından 1860 yılında tasarlanmış ve Colt firması tarafından Amerikan İç Savaşı’nda 
kullanılmak üzere üretilmiş. İç savaştan sonra Kızılderililerle yapılan savaşlarda da ABD 
ordusu tarafından yoğun olarak kullanılmış.1860-1873 arasında 200.000 civarında üretilen 
tabancanın,130.000 tanesini Amerikan ordusu satın almış.



8 inçe yakın  namlu boyuna sahip,tek hareketli,44 colt kalibreli ve 6 kapasiteli revolverin 
ağırlığı 1.22 kg, yüksekliği 133 mm,uzunluğu 355 mm olarak kayıtlara geçmiş.Yine 45-70 m 
mesafede etkili olduğu ve çıkış hızının 167-305 km/s olduğu yazılı.

Tek dolumda 6 mermi atabilen ilk tabanca olarak ünlenmiştir. O tarihe kadar tabancalara 
önce barut sıkıştırılıp, sonra çekirdek konulmaktaydı. O dönem için bu tasarım  son derece 
önemli bir gelişmeydi. Karşı taraf silahıyla bir tek mermi atabilirken, bu revolverle 6 (5) mermiyi
peş peşe  ateşleyebilmek mümkündü.



Uzun olmasına rağmen kemerde taşınabilen ilk revolver olan 1860 Army, kovboy filmlerinin 
vazgeçilmezi olup hakkında kitap bile yazılmıştır:



]]>