https://www.tabancatufek.com.tr/ Wed, 19 Aug 2026 00:55:59 +0000 MyBB https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=902 Thu, 12 Mar 2026 11:39:00 +0300 alpSaral]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=902

Geri dönen herkes her şeye yeniden başlayacaktır. Artık FN için "Post-War" yani "Savaş-Sonrası" dönem başlamaktadır.

BHP'nin o dönem tasarımındaki sürgünün içinde iğne yuvasının önünde, mermiye temas eden kısmında ayrı bir parça vardı. Bu parça fabrika düzeyinde vidalanarak kaynatılıyordu. "Slide Stud" denilen bu kısımda kırımlar olduğu için 1947'de tasarım değiştirilmiştir ve parça kaldırılmıştır, iğne yuvası, günümüzdeki gibi blok halinde işlenerek açılmaya başlanmıştır.

Yine bu sırada sürgünün, metalürjik açıdan zayıf olduğu anlaşılmış ve tüm kapakta (slide) farklı bir ısıl işlem uygulanmaya başlanmıştır.

Neredeyse imkansız gibi ancak 1947'den önce üretilmiş bir BHP bulursanız bu bilgi aklınızda olsun

Yine bu yıllarda John Inglis firması (Kanada) horoz ve horoz ayağının oturma noktasında bazı ölçü ve konum değişikliklerine gitti. Daha rahat bir çekişle daha fazla horoz vuruş gücü oluşmasına imkan veren bu tasarımı FN'de benimsedi.

İşte bu değişiklikler savaş sonundan 1947'ye kadar yapılan düzeltmelerdir. Bu sırada FN'in kapısına 20'den fazla ülke gelmiş, BHP'yi envanterine katmak istemekteydi. Sivil talepler bu sayılara dahil değildi.


1950-1980

1950 yılında yapılan ilk değişiklik bir kaç bin atım (o tarihlere göre iyi sayılar) ardından kırımlar yaşanan namlu alt kilit kamasında ve yuvasında "yeniden" revizyon yapıldı.

Kamanın konum ve açılarında değişiklikler yapıldı, bunlara uygun namlu yuvasında da değişiklikler yapıldı.

Görsel olarak namlu alt kilit kamasının de-monte halini gösterir bir fotoğraf.

Bu parça fabrika düzeyinde kaynatılır. Özellikle eski nesil BHP'lerin en zayıf kısmı burasıdır ve bu bölümlere işlem yapılmaktadır. 2.el bir bhp alırken en çok dikkat edilecek bölümlerin başında bu kısım gelir kesinlikle oynanmamış olmalıdır.


Ardından şarjör emniyetinde değişiklikler yapıldı. Önceden şarjör temas noktası daha yukarıda iken parça günümüz haline daha yakın hale getirildi ve temas yüzeyi küçültüldü.

Yine bu dönemde kabzaya köstek halkası konulmaya başlandı.

1958 yılında "sear" horoz çenesinde ve "sear lever" tetik/horoz tulumbasında her iki parçanın temas noktalarında geometrik değişiklikler yapıldı. Böylece çekiş hassasiyeti ve netliği artırılmış oldu.

1959 yılında kapakta sağ tarafında bulunan meşhur "parmak izi" artık açılmamaya başlandı. Burada bir bilgi girdisi daha yapmak istiyorum. Bazı yabancı kaynaklar parmak izinin sadece sökme mandalının kolay çıkarılmasına yardımcı olması için değil, özellikle tabancayı sürgü önünden tutarak kurmaya yardımcı olması için açıldığını söylemektedirler. Yani bir çeşit erken dönem sürgü ön kertiği şeklinde. Bu kesin bir bilgi olmayıp tartışmaya açıktır. 

1962 senesi değişiklikleri

Kore savaşının ardından FN kendi içinde bir çalışma grubu oluşturdu. Üretim maliyetlerini düşürmek, verimliliği ve kârlılığı artırmak için araştırmalara başlayan bu grup bir rapor hazırladı.

Bu raporda BHP için mevcut gizli tırnak ve ona bağlı bileşenlerin fazla vakit, iş gücü ve paraya mal olduğu, bunun görünür tırnak (günümüzdeki haliyle) tasarımıyla değiştirilmesi halinde hem daha işlevsel hem daha kısa süreli üretim hem de daha az maliyetli olacağı önerilmişti.

Yönetim bu öneriyi kabul etti ve 1962 yılında sürgü üzerinde en büyük değişiklik yapıldı. Gizli tırnaktan, günümüz görünür tırnağa geçiş yapıldı. Burada bir parantez açalım. Gizli tırnak 1911'lerde gayet etkili oldular ancak BHP'lerde biraz sorun çıkardıkları bir gerçek.

Yine aynı raporda namlu üretim süreci eleştiriliyordu. O tarihe dek büyük çelik bloklara önceden yiv-set açılıyor, daha sonra bu bloklardan ihtiyaca göre kesim yapılıp bu kesilen parçalar işlenerek namlu ve atım yatağı, blok olarak tek parçalı halde üretiliyordu.

Kesim ve işleme bittikten sonra çeliğin moleküllerine atım yatağında farklı, namlu kısmında farklı yönlere göre özel bir ısıl işlem yürütülüyordu. Bu çok uzun ve zor bir süreçti ayrıca çok maliyetliydi.

Öneri basitti. Namlular ayrıca kesilip üretilecek (aslında eski sistemde ancak tek ölçüde ve tek seferde kesilecek basit bir süreç) atım yatakları ise başka bloklardan ayrıca kesilip işlenecekti.  Sonra bu iki parça birleştirilecekti. Böylece çok daha az talaş kaldırma işlemi gerçekleşecekti.

Bu öneride hemen benimsendi ve bu tarihten itibaren BHP namluları iki ayrı parçanın fabrika düzeyinde birleştirilmesi şeklinde üretilmeye başlandı.

Önerilerden bir başkası ise o tarihe dek alüminyumdan üretilen şarjör gerdeli (follower)in plastikle değiştirilmesiydi. Plastik artık yeterince mukavemetli üretilebiliyordu, silahın o noktasında görev yapabilirdi. Bu öneride o yıl uygulandı.

Ancak plastik malzeme sadece gerdelde kalmadı. Kabza kapaklarının da plastikle değiştirilmesi yine bu yıl yapıldı. Ahşap kapaklar artık tabancanın "lüx" olarak adlandırılan modellerinde bir seçenek olarak verilmeye başlandı. Zira plastik daha dayanıklı ancak en önemlisi daha ucuzdu.

Yine aynı yıl meşhur sürgü sol taraftaki "2,5" satır yazı "1,5" satıra indi.

Tabancanın üretimindeki son önemli değişiklik, 1800'lerden bu yana uygulanan klasik "rust bluing" (paslandırma tabanlı) sistemli menevişin "salt bluing" (kimyasal bileşiğinde sodyum gibi tuz tabanlı elementlerin olduğu) sistemli meneviş uygulanmasına geçilmesiydi. Salt-bluing görünüm olarak önceki kadar ışıltılı olmasa bile onu aratmayacak nitelikteydi ve daha hızlı uygulanabiliyordu ama en önemlisi daha ucuzdu.

Görüldüğü gibi 1962 yılında tabanca artık iyice değişmiş ve gelişmişti. Tüm bunların ardında maliyetleri düşürmek vardı.

FN'in kayıtlarında, tabanca ülklere artık "Model 1962" adıyla tanıtılmaya başlanmıştı (bu model adı resmi olarak benimsenmedi).

1962 yılında sürgü üzerindeki markalama ve yazıların proje dosyasında güncellenmiş şemaları.



1964 yılında "T" seri numarası öneki geldi.

Aslında seri no yine aynı bloklarla üretilirken önüne sadece T harfi konuldu. Seri 100 binlerden başladığı için başlangıçta T1 idi. Daha sonra numara 200 binlere gelince T2 oldu. Aslında T1 diye bir olgu yok. T100000 yani T 100 bin diye bir olgu var. T3 yani 300 binlerin FN tarafından üretildiği biliniyor, sadece FN bunları Amerika'ya ihraç etmediği için ABD sitesindeki tablolarda yok. Unutmayalım o tabloya göre 1954'ten önce BHP'de yok  Ancak şurası da bir gerçek T3'ler özellikle ülkemizdekiler büyük oranda fason üretim Sn.Lupus bunlar hakkında güzel bilgiler vermişti. Ayrı konularda bunları incelemeyi düşünüyorum.

T harfi aslında FN'in ürettiği silahları ayırmaya yarayan bir envanter/kayıt kontrolü için konulmuş bir ibare idi.

Bu değişikliklerle birlikte FN proje adını "Type-65" olarak güncelledi. Proje dosyaları bu şekilde değiştirildi ve tabanca kağıt üzerinde bu kod isimle anılır oldu.

Type-65 FN arşiv fotoğrafına göre soldan şu şekilde görünüyordu



1969 yılında T serisinin yerini C serisi aldı. Yeni C serisi, seri numarasının takip ettiği "C" harfinden önceki üretim yılının son iki hanesini içerir. 
Örneğin: 69C1550: 
69 = 1969 Üretim Yılı
C   = BHP
1550 = SERİ NO

Yine 1969 yılına kadar üretilen yani T serisi BHP'ler, pek çok FN eksperi tarafından "finish" denilen kaplamanın yani menevişin göz alıcı olduğu son modeller olarak ifade ediyorlar. Her ne kadar "Salt-Bluing" işlemi "Rust-Bluing"e göre daha az albenili olsa da bu yıllarda üretim, pahlama, perdahlama, montaj işlemleri hala elle yapılmaktaydı. 1969 yılından itibaren perdahlama ve meneviş büyük oranda otomatize edilmiştir. FN kayıtları bu tarihten itibaren üretilen tabancalara "electrolyte bluing" yani "elektrolit meneviş" olarak belirtiyor. Yani 1969 yılına geldiğimizde meneviş işlemi 3.kez değişmiş oluyor ve her değişiklikte daha az albenili ancak maliyeti daha uygun bir sisteme geçmiş oluyoruz

1971 yılından itibaren seri numaraları üretimin bittiği 2016'ya dek (meneviş ve mat siyah modellerde bazı istisnalar olmakla birlikte genel olarak) çerçeve (frame) seri numarası kabza ön kısmına vurulmaya başlanmıştır. Bu tarihten önce çerçevenin sağ yanında atım yatağının hemen altına vuruluyordu (silver chrome, practical gibi güncel modellerde de oraya vurulmakta idi)
"Browning Arms Company" yani Amerika'ya gönderilen tabancalarda seri numarası çerçeveye hiç konulmamaya başlandı.

Yine 1971 yılında, proof-marklar, seri numaraları, yazılar daha modern tekniklerle işlenmeye başlandı. Bu yüzden bu tarihten önceki modellerde ibareler daha derin karakterli iken, artık daha sığ karakterler yapılmaya başlandı.

1972 yılına geldiğimizde meşhur yuvarlak horoz (round/commander-hammer) yerini düz horoza (spur-hammer) bıraktı. Horoz ayağının geçme noktasında, horoz sırtının geometrisinde yine değişiklikler yapıldı. Burada yine bir parantez açalım, C serisi öncesi tabancaların horozları sırf yuvarlak horoz takabilmek için yeni nesil BHP'lere takılıyor. Bu hatalı bir modifikasyondur.

Bu yıl yine ilk defa BHP'lere ayarlı gez seçeneği geldi (bildiğimiz klasik tangent-sight -dereceli- olan dışında vida ile sağ-sol ayarı yapılan gezlerden söz ediyorum)

1973 yılında tabancalara vurulan "Fabrique Nationale d'Armes de Guerre" (Ulusal Savaş Silahları Fabrikası) ibaresi yerini "Fabrique Nationale Herstal" ibaresine bıraktı. Bu tarihten itibaren üretilen silahlara artık sadece bu yazı işlenmeye başlandı.

1973 yılında namlu üzerinde marka ve yazıların konulacağı yerlerin son halini gösterir proje şeması. BHP .30 luger örneği.


Yine 1973 yılında kapağın ön kısmındaki namlu burcunda değişiklik yapıldı. Daha dışa doğru çıkıntılı ve etrafında nispi bir taçlama yapıldı.

Yine bu yıl ilk kez bay Saive'in bir projesi olarak "lightweight" yani alüminyum alaşım çerçeveli BHP'ler birazda test amaçlı üretildi. Bilindiği kadarıyla Belçika polisine bu tabancalar dağıtıldı ancak Amerika'da koleksiyonerlerin elinde hala az sayıda da olsa bulunabiliyor. Koleksiyon değeri yüksek tabancalardır.

Günümüzde ABD'de bulunan, Belçika motorsikletli polisleri için üretilmiş olan alüminyum alaşım çerçeveli (Gövdesi tıpkı Beretta 92'ler gibi) BHP'lerden birisi.



1973'te BHP'nin 7.65 x 21 Parabellum / .30 Luger çapında mühimmat kullanan modeli özellikle İtalya gibi 9x19 mühimmatın yasak olduğu ülkeler için az sayıda da olsa üretilmeye başlanmıştır. Bu tabancalarında koleksiyon değer yüksektir. Ayrıntılı bilgi için: Browning HP 7.65 x 21 (.30 luger)

Bu değişikliklerle birlikte FN proje adını "Type-73" olarak güncelledi. Proje dosyaları bu şekilde değiştirildi ve tabanca kağıt üzerinde bu kod isimle anılır oldu.

Type-73 ise FN arşivlerinde şu şekilde görünüyordu


1975 yılının sonlarına doğru C kodlu seri numaraları bitirildi ve yerine bugün hala kullanılan harf sistemi ve sayı ön eki geldi (245). Bu değişikliğin ana sebeplerinden birisi artık bilgisayar sistemlerinin (evet 1975) kayıt ve projeler için kullanılmaya başlanmasıdır. 245RT01001
245 = Modelin kodu (9mm BHP örneğin .40 S&W BHP için bu ön ek 2W5'tir)
RT = Üretim yılının son iki hanesi, R=7, T=6 yani 76/1976
01001 = Seri numarası

1980 yılında FN uzun süredir planlanan sivil üretim hattını Portekiz / Viana'ya taşıdı. Bu işlem yine maliyetleri azaltmak için yapılmıştı. Aslında önce hafif silah sanayisi o dönem için çok kötü olmayan İspanya'da karar kılınmış ancak ülkedeki politik ortamın tutarsızlığı her ne kadar Franco ölmüş olsa da buraya yapılacak yatırımın, Portekiz'e gitmesine neden olmuştu.

Portekiz Viana FN tesislerinin girişi https://browningviana.pt/


Serimiz savaş sonrası "Modern Dönem" bölümüyle birlikte devam edecektir.]]>

Geri dönen herkes her şeye yeniden başlayacaktır. Artık FN için "Post-War" yani "Savaş-Sonrası" dönem başlamaktadır.

BHP'nin o dönem tasarımındaki sürgünün içinde iğne yuvasının önünde, mermiye temas eden kısmında ayrı bir parça vardı. Bu parça fabrika düzeyinde vidalanarak kaynatılıyordu. "Slide Stud" denilen bu kısımda kırımlar olduğu için 1947'de tasarım değiştirilmiştir ve parça kaldırılmıştır, iğne yuvası, günümüzdeki gibi blok halinde işlenerek açılmaya başlanmıştır.

Yine bu sırada sürgünün, metalürjik açıdan zayıf olduğu anlaşılmış ve tüm kapakta (slide) farklı bir ısıl işlem uygulanmaya başlanmıştır.

Neredeyse imkansız gibi ancak 1947'den önce üretilmiş bir BHP bulursanız bu bilgi aklınızda olsun

Yine bu yıllarda John Inglis firması (Kanada) horoz ve horoz ayağının oturma noktasında bazı ölçü ve konum değişikliklerine gitti. Daha rahat bir çekişle daha fazla horoz vuruş gücü oluşmasına imkan veren bu tasarımı FN'de benimsedi.

İşte bu değişiklikler savaş sonundan 1947'ye kadar yapılan düzeltmelerdir. Bu sırada FN'in kapısına 20'den fazla ülke gelmiş, BHP'yi envanterine katmak istemekteydi. Sivil talepler bu sayılara dahil değildi.


1950-1980

1950 yılında yapılan ilk değişiklik bir kaç bin atım (o tarihlere göre iyi sayılar) ardından kırımlar yaşanan namlu alt kilit kamasında ve yuvasında "yeniden" revizyon yapıldı.

Kamanın konum ve açılarında değişiklikler yapıldı, bunlara uygun namlu yuvasında da değişiklikler yapıldı.

Görsel olarak namlu alt kilit kamasının de-monte halini gösterir bir fotoğraf.

Bu parça fabrika düzeyinde kaynatılır. Özellikle eski nesil BHP'lerin en zayıf kısmı burasıdır ve bu bölümlere işlem yapılmaktadır. 2.el bir bhp alırken en çok dikkat edilecek bölümlerin başında bu kısım gelir kesinlikle oynanmamış olmalıdır.


Ardından şarjör emniyetinde değişiklikler yapıldı. Önceden şarjör temas noktası daha yukarıda iken parça günümüz haline daha yakın hale getirildi ve temas yüzeyi küçültüldü.

Yine bu dönemde kabzaya köstek halkası konulmaya başlandı.

1958 yılında "sear" horoz çenesinde ve "sear lever" tetik/horoz tulumbasında her iki parçanın temas noktalarında geometrik değişiklikler yapıldı. Böylece çekiş hassasiyeti ve netliği artırılmış oldu.

1959 yılında kapakta sağ tarafında bulunan meşhur "parmak izi" artık açılmamaya başlandı. Burada bir bilgi girdisi daha yapmak istiyorum. Bazı yabancı kaynaklar parmak izinin sadece sökme mandalının kolay çıkarılmasına yardımcı olması için değil, özellikle tabancayı sürgü önünden tutarak kurmaya yardımcı olması için açıldığını söylemektedirler. Yani bir çeşit erken dönem sürgü ön kertiği şeklinde. Bu kesin bir bilgi olmayıp tartışmaya açıktır. 

1962 senesi değişiklikleri

Kore savaşının ardından FN kendi içinde bir çalışma grubu oluşturdu. Üretim maliyetlerini düşürmek, verimliliği ve kârlılığı artırmak için araştırmalara başlayan bu grup bir rapor hazırladı.

Bu raporda BHP için mevcut gizli tırnak ve ona bağlı bileşenlerin fazla vakit, iş gücü ve paraya mal olduğu, bunun görünür tırnak (günümüzdeki haliyle) tasarımıyla değiştirilmesi halinde hem daha işlevsel hem daha kısa süreli üretim hem de daha az maliyetli olacağı önerilmişti.

Yönetim bu öneriyi kabul etti ve 1962 yılında sürgü üzerinde en büyük değişiklik yapıldı. Gizli tırnaktan, günümüz görünür tırnağa geçiş yapıldı. Burada bir parantez açalım. Gizli tırnak 1911'lerde gayet etkili oldular ancak BHP'lerde biraz sorun çıkardıkları bir gerçek.

Yine aynı raporda namlu üretim süreci eleştiriliyordu. O tarihe dek büyük çelik bloklara önceden yiv-set açılıyor, daha sonra bu bloklardan ihtiyaca göre kesim yapılıp bu kesilen parçalar işlenerek namlu ve atım yatağı, blok olarak tek parçalı halde üretiliyordu.

Kesim ve işleme bittikten sonra çeliğin moleküllerine atım yatağında farklı, namlu kısmında farklı yönlere göre özel bir ısıl işlem yürütülüyordu. Bu çok uzun ve zor bir süreçti ayrıca çok maliyetliydi.

Öneri basitti. Namlular ayrıca kesilip üretilecek (aslında eski sistemde ancak tek ölçüde ve tek seferde kesilecek basit bir süreç) atım yatakları ise başka bloklardan ayrıca kesilip işlenecekti.  Sonra bu iki parça birleştirilecekti. Böylece çok daha az talaş kaldırma işlemi gerçekleşecekti.

Bu öneride hemen benimsendi ve bu tarihten itibaren BHP namluları iki ayrı parçanın fabrika düzeyinde birleştirilmesi şeklinde üretilmeye başlandı.

Önerilerden bir başkası ise o tarihe dek alüminyumdan üretilen şarjör gerdeli (follower)in plastikle değiştirilmesiydi. Plastik artık yeterince mukavemetli üretilebiliyordu, silahın o noktasında görev yapabilirdi. Bu öneride o yıl uygulandı.

Ancak plastik malzeme sadece gerdelde kalmadı. Kabza kapaklarının da plastikle değiştirilmesi yine bu yıl yapıldı. Ahşap kapaklar artık tabancanın "lüx" olarak adlandırılan modellerinde bir seçenek olarak verilmeye başlandı. Zira plastik daha dayanıklı ancak en önemlisi daha ucuzdu.

Yine aynı yıl meşhur sürgü sol taraftaki "2,5" satır yazı "1,5" satıra indi.

Tabancanın üretimindeki son önemli değişiklik, 1800'lerden bu yana uygulanan klasik "rust bluing" (paslandırma tabanlı) sistemli menevişin "salt bluing" (kimyasal bileşiğinde sodyum gibi tuz tabanlı elementlerin olduğu) sistemli meneviş uygulanmasına geçilmesiydi. Salt-bluing görünüm olarak önceki kadar ışıltılı olmasa bile onu aratmayacak nitelikteydi ve daha hızlı uygulanabiliyordu ama en önemlisi daha ucuzdu.

Görüldüğü gibi 1962 yılında tabanca artık iyice değişmiş ve gelişmişti. Tüm bunların ardında maliyetleri düşürmek vardı.

FN'in kayıtlarında, tabanca ülklere artık "Model 1962" adıyla tanıtılmaya başlanmıştı (bu model adı resmi olarak benimsenmedi).

1962 yılında sürgü üzerindeki markalama ve yazıların proje dosyasında güncellenmiş şemaları.



1964 yılında "T" seri numarası öneki geldi.

Aslında seri no yine aynı bloklarla üretilirken önüne sadece T harfi konuldu. Seri 100 binlerden başladığı için başlangıçta T1 idi. Daha sonra numara 200 binlere gelince T2 oldu. Aslında T1 diye bir olgu yok. T100000 yani T 100 bin diye bir olgu var. T3 yani 300 binlerin FN tarafından üretildiği biliniyor, sadece FN bunları Amerika'ya ihraç etmediği için ABD sitesindeki tablolarda yok. Unutmayalım o tabloya göre 1954'ten önce BHP'de yok  Ancak şurası da bir gerçek T3'ler özellikle ülkemizdekiler büyük oranda fason üretim Sn.Lupus bunlar hakkında güzel bilgiler vermişti. Ayrı konularda bunları incelemeyi düşünüyorum.

T harfi aslında FN'in ürettiği silahları ayırmaya yarayan bir envanter/kayıt kontrolü için konulmuş bir ibare idi.

Bu değişikliklerle birlikte FN proje adını "Type-65" olarak güncelledi. Proje dosyaları bu şekilde değiştirildi ve tabanca kağıt üzerinde bu kod isimle anılır oldu.

Type-65 FN arşiv fotoğrafına göre soldan şu şekilde görünüyordu



1969 yılında T serisinin yerini C serisi aldı. Yeni C serisi, seri numarasının takip ettiği "C" harfinden önceki üretim yılının son iki hanesini içerir. 
Örneğin: 69C1550: 
69 = 1969 Üretim Yılı
C   = BHP
1550 = SERİ NO

Yine 1969 yılına kadar üretilen yani T serisi BHP'ler, pek çok FN eksperi tarafından "finish" denilen kaplamanın yani menevişin göz alıcı olduğu son modeller olarak ifade ediyorlar. Her ne kadar "Salt-Bluing" işlemi "Rust-Bluing"e göre daha az albenili olsa da bu yıllarda üretim, pahlama, perdahlama, montaj işlemleri hala elle yapılmaktaydı. 1969 yılından itibaren perdahlama ve meneviş büyük oranda otomatize edilmiştir. FN kayıtları bu tarihten itibaren üretilen tabancalara "electrolyte bluing" yani "elektrolit meneviş" olarak belirtiyor. Yani 1969 yılına geldiğimizde meneviş işlemi 3.kez değişmiş oluyor ve her değişiklikte daha az albenili ancak maliyeti daha uygun bir sisteme geçmiş oluyoruz

1971 yılından itibaren seri numaraları üretimin bittiği 2016'ya dek (meneviş ve mat siyah modellerde bazı istisnalar olmakla birlikte genel olarak) çerçeve (frame) seri numarası kabza ön kısmına vurulmaya başlanmıştır. Bu tarihten önce çerçevenin sağ yanında atım yatağının hemen altına vuruluyordu (silver chrome, practical gibi güncel modellerde de oraya vurulmakta idi)
"Browning Arms Company" yani Amerika'ya gönderilen tabancalarda seri numarası çerçeveye hiç konulmamaya başlandı.

Yine 1971 yılında, proof-marklar, seri numaraları, yazılar daha modern tekniklerle işlenmeye başlandı. Bu yüzden bu tarihten önceki modellerde ibareler daha derin karakterli iken, artık daha sığ karakterler yapılmaya başlandı.

1972 yılına geldiğimizde meşhur yuvarlak horoz (round/commander-hammer) yerini düz horoza (spur-hammer) bıraktı. Horoz ayağının geçme noktasında, horoz sırtının geometrisinde yine değişiklikler yapıldı. Burada yine bir parantez açalım, C serisi öncesi tabancaların horozları sırf yuvarlak horoz takabilmek için yeni nesil BHP'lere takılıyor. Bu hatalı bir modifikasyondur.

Bu yıl yine ilk defa BHP'lere ayarlı gez seçeneği geldi (bildiğimiz klasik tangent-sight -dereceli- olan dışında vida ile sağ-sol ayarı yapılan gezlerden söz ediyorum)

1973 yılında tabancalara vurulan "Fabrique Nationale d'Armes de Guerre" (Ulusal Savaş Silahları Fabrikası) ibaresi yerini "Fabrique Nationale Herstal" ibaresine bıraktı. Bu tarihten itibaren üretilen silahlara artık sadece bu yazı işlenmeye başlandı.

1973 yılında namlu üzerinde marka ve yazıların konulacağı yerlerin son halini gösterir proje şeması. BHP .30 luger örneği.


Yine 1973 yılında kapağın ön kısmındaki namlu burcunda değişiklik yapıldı. Daha dışa doğru çıkıntılı ve etrafında nispi bir taçlama yapıldı.

Yine bu yıl ilk kez bay Saive'in bir projesi olarak "lightweight" yani alüminyum alaşım çerçeveli BHP'ler birazda test amaçlı üretildi. Bilindiği kadarıyla Belçika polisine bu tabancalar dağıtıldı ancak Amerika'da koleksiyonerlerin elinde hala az sayıda da olsa bulunabiliyor. Koleksiyon değeri yüksek tabancalardır.

Günümüzde ABD'de bulunan, Belçika motorsikletli polisleri için üretilmiş olan alüminyum alaşım çerçeveli (Gövdesi tıpkı Beretta 92'ler gibi) BHP'lerden birisi.



1973'te BHP'nin 7.65 x 21 Parabellum / .30 Luger çapında mühimmat kullanan modeli özellikle İtalya gibi 9x19 mühimmatın yasak olduğu ülkeler için az sayıda da olsa üretilmeye başlanmıştır. Bu tabancalarında koleksiyon değer yüksektir. Ayrıntılı bilgi için: Browning HP 7.65 x 21 (.30 luger)

Bu değişikliklerle birlikte FN proje adını "Type-73" olarak güncelledi. Proje dosyaları bu şekilde değiştirildi ve tabanca kağıt üzerinde bu kod isimle anılır oldu.

Type-73 ise FN arşivlerinde şu şekilde görünüyordu


1975 yılının sonlarına doğru C kodlu seri numaraları bitirildi ve yerine bugün hala kullanılan harf sistemi ve sayı ön eki geldi (245). Bu değişikliğin ana sebeplerinden birisi artık bilgisayar sistemlerinin (evet 1975) kayıt ve projeler için kullanılmaya başlanmasıdır. 245RT01001
245 = Modelin kodu (9mm BHP örneğin .40 S&W BHP için bu ön ek 2W5'tir)
RT = Üretim yılının son iki hanesi, R=7, T=6 yani 76/1976
01001 = Seri numarası

1980 yılında FN uzun süredir planlanan sivil üretim hattını Portekiz / Viana'ya taşıdı. Bu işlem yine maliyetleri azaltmak için yapılmıştı. Aslında önce hafif silah sanayisi o dönem için çok kötü olmayan İspanya'da karar kılınmış ancak ülkedeki politik ortamın tutarsızlığı her ne kadar Franco ölmüş olsa da buraya yapılacak yatırımın, Portekiz'e gitmesine neden olmuştu.

Portekiz Viana FN tesislerinin girişi https://browningviana.pt/


Serimiz savaş sonrası "Modern Dönem" bölümüyle birlikte devam edecektir.]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=861 Tue, 20 May 2025 01:46:23 +0300 alpSaral]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=861
Şartnamede tabancanın bazı kritik isterleri şöyle sıralanmıştı;

1. Almanların yeni ürünü olan 9*19 Parabellum mühimmat kullanacak
   
2. Dereceli nişangaha sahip olacak ve 600 metre mesafeye atış yapabilecek
   
3. 20 cm namlu uzunluğuna sahip olacak (elbette 600 metre hedefini tutturabilmek için)
   
4. 15 veya üzerinde mermi kapasitesi olacak
   
5. Dipçik/Omuzluk takılabilecek
   
6. Ağırlığı 1 kiloyu geçmeyecek
   
7. Mermi atım sayacı olacak
   
8. Namluda fişek göstergesi olacak
   

Eğer polimer olmayacaksa günümüz teknolojisi ile dahi zor bir şartname  Zaten zamanla bu maddeleri esnetecekler. Fransa ile hem komşuluk hem kültür yakınlığı bakımından FN bu ihaleyle yakından ilgileniyor ve JMB'den üzerinde çalışmasını istiyor.

Önce Model 1903'ü dönüştürmeyi düşünüyorlar. M1903 ilk varyantlarında zaten dereceli nişangah vardı ve omuzluk takılabiliyordu. Silahın kapasitesini artırabilirlerdi. Ancak kısa sürede 9*19 mühimmatın blow-back operasyonlu bir silahta mühimmatın kapasitesini kullandıramadığını anladılar. Tam 50 yıl sonra H&K VP70 modelinde bunu deneyecek ve olmadığını onlarda anlayacaklardı.

Ardından yeni bir model geliştirmeye başlandı, 1921 yılının sonlarına doğru JMB ilk iki prototipi yaptı. Bunların ikisi de iğne ateşlemeli, birisi blow-back diğeri kilitli mekanizmaya sahipti. Bu iki prototip günümüzde Utah, Ogden'de bulunan Browning müzesinde aşağıda gördüğünüz şekilde sergilenmektedir. (Sağdaki kısa geri tepmeli kilitli gecikme mekanizmasına sahip soldaki blow-back)



Gördüğünüz gibi, tetik ve çerçevesi, şarjör çıkarma mandalı ve büyük oranda kabzası yani gövdesi dışarıdan genel görünümü itibariyle bugün bildiğimiz Browning'i andırmaktadır.

1923'te kilitli model prototipi üzerinden geliştirme ve denemeler devam eder. Aşağıdaki fotoğrafta gördüğünüz yukarıdan aşağıya 3 model bu yıl geliştirildi. Hepsi iğne ateşlemeli idi.


1923 final protoip


Soldan görünüşü Sig P210 gerçekten andırıyor. Ben P210'un bu prototipten geliştirildiğini düşünüyorum. Dikkat ederseniz sürgü çerçevenin içinde, Saive daha sonra sürgüyü çerçevenin dışına alacak

1923'te üretilen prototipler üzerinden Fransız ordusunun yaptığı testler üzerine alınan notlar ve değişen isterlerle birlikte 1925 yılına yetiştirilen prototip şöyle bir tabanca idi.
İğne ateşlemesinden, horoz ateşlemesine geçilmiş
Şarjör çıkarıldığında horozu kilitleyen bir şarjör emniyeti
Şarjör kapasitesinin 15'ten 13'e düşürülmesi

Tabanca bu hali ile yukarıda listelediğimiz 6,7 ve 8. maddeler dışında kalan tüm isterleri sağlamıştı (elbette değişenler ve orada listelemediğimiz başka isterleri de karşılıyordu)

Bu tabancanın testleri için ahşabın yanı sıra metal bir dipçikte yapıldı. Fransız ordu komisyonu denemelerde silahı çok beğendi.

1926'da ki prototip. Dikkat edilirse dereceli nişangahı bu dönemde kaldırdıkları görülüyor. Bu prototipte horoz biraz daha büyük sonraki modelde küçülecek.


1927 modeli olarak adlandırılan ve JMB'nin üzerinde çalıştığı son prototip. JMB öldükten bir kaç ay sonra patenti çıkmıştır. Bu modelde çerçeve biraz daha inceltildi ve kabza geometrisi yeniden tasarlandı. Bu prototip 1928 yılında sunulmuştur.


1928 yılında artık monşer Saive projenin başına geçmiş ve yeni prototipi kendisi yapmıştır. Bu yıl içinde Colt 1911'in -her ne kadar Browning'in bir tasarımı olsa da- Colt tarafından teknik detaylarına konmuş olan 17 senelik patent koruması biter bitmez hemen bazı özelliklerini bu prototipe entegre etmeye başladı. Namlu link sistemi ve ayrılabilir namlu ön burcu gibi.



Tabanca üzerinde geliştirmeler devam etti. Örneğin 1929 yılında üretilen prototipe ilk defa meşhur "parmak izi" konuldu

1930 yılındaki prototipte 1911 tipi namlu ve namlu burcundan vazgeçilmişti. Dış görünüm olarak 1935 yılındaki çıkış yapan tabancayla neredeyse aynı hale bu prototiple gelindi.

Tüm bu süreçte üretilen prototipler sürekli olarak Fransız komitesine gönderiliyor, testler yapılıyor düzeltme ve revizeler isteniyor, bunlar yapılıyor tekrar gönderiliyordu. Öyle ki Fransızların hazırladıkları karşılaştırma tablolarında prototip tabancaların kaç adet ayrılabilir parçadan oluştuğu not ediliyor buna dahi karışılıyordu. Sürekli bir yarışmada farklı üreticilerin silahları yarıştırılıyordu. Aslında olay Fransız hafif silah sanayiine fikir sağlamaya dönüşmüştü. 1940 yılına gelindiğinde Fransızlar kendileri bir tabanca geliştiremeyince kesin siparişe hazırlanıyorlardı hatta 2 prototip tabanca bile teslim edildi ancak gerçekleşen Alman işgali nedeniyle bu sipariş hiç bir zaman yürürlüğe girmeyecekti.

Nihayet 1934 yılında monşer Saive projeyi dondurdu. Geliştirilen diğer prototipler (modelin kilit bloğu çıkarılabilir versiyonu, 7.65 blow back çalışan gibi) ayrı devam ettirilmeye başlandı. Üretim ve mühendislikle ilgili olanlar bunun artık ürün tasarımında değişikliğe gidilmeyeceğini ve üretim sürümü haline geldiğini hemen anlamışlardır. Blue-printler üzerinde duran ve adı kısmında M1935 olan tabanca, ülkemizde "dereceli ondörtlü" olarak bilinen tabanca idi.

Köstek halkası henüz yoktu/düşünülmemiş veya konulmamıştı. Ayrıca bizim bildiğimizin aksine bu modelin nişangahı tam 1000 metreye ayarlanabiliyordu. 

1934 senesinde dondurulan projede üretilen prototipe seri numarası olarak 38 verildi. 38 seri numaralı Browning tabancanın parçaları üretildi ve birleştirilerek fabrika arşivi için fotoğrafları çekildi. Tarih 6 Kasım 1934 idi.



1934 yılında tabancanın sürgüsü için, ayarlı olmayan sabit nişangahlı bir alternatifi daha çizildi.

Dereceli nişangahlı model 56, standart nişangahlı model ise 52 ayrılabilir parçadan oluşmaktaydı.

Başlangıçta dereceli nişangahlı model standart model, sabit nişangahlı model ise "deluxe" olarak adlandırıldı. İlerleyen yıllarda sabit nişangahlı model standart olup, dereceli nişangahlı model ise "tangent" veya "capitan" olarak isimlendirilecekti.

23 Mayıs 1935 tarihinde FN'e ilk siparişi veren Belçika Savunma Bakanlığının 1000 adet HP tabancasının teslimatına başlandı. Böylece BHP tarih sahnesine çıkmış oluyordu.

Projede 1000 metre nişangahlı olduğu halde Belçika Savunma Bakanlığı tabancanın bu tip bir mesafe için gereksiz olduğunu anlamış olacak ki nişangahı 500 metre ile istemişti. Buna uygun üretilen parça daha sonra FN'in standardı olacaktı.

Aşağıda savaş öncesi dönemde aynı tarihlerde üretilmiş 2 farklı BHP var. FN fabrika çıkışı omuzluğu olan tabancalarda daha farklı, omuzluk vermediği tabancalarda farklı nişangah kullanıyordu ancak bunun bir fark yarattığı ispatlanabilmiş değildir. Ancak eksperler için silahın fabrika çıkışında bir omuzluğa sahip olup olmadığını anlamak için çok önemli bir göstergedir.


İşte teslim edilen bu ilk tabanca ile 1940 yılında Belçika'nın Almanya tarafından işgal edilmesine dek geçen süreye FN / BHP tarihçileri "Pre-War" yani "Savaş-Öncesi" dönem olarak adlandırıyorlar.

Fabrika ve her şey Alman'ların eline geçtiği ve üretim onlar tarafından sürdürüldüğü için bu döneme dair seri numaralı, teslimatlar gibi bilgiler son derece karışıktır.

İşte bu savaş öncesi dönem yani tabanca ilk üretilip 1940'a kadar geçen süre içinde uğradığı tek ciddi modifikasyon, namlu alt kaması ve kamanın namlu üzerindeki yatağının geometrisinin düzeltilmesidir.

Yuvarlak yapılmış bu alan üzerine çok fazla yük bindirdiği için özellikle kamada kırılmalara yol açtığından, tabanca piyasaya çıktıktan bir kaç yıl sonra köşeli bir tasarımla değiştirilmiştir.

Ancak 1940'a gelindiğinde Belçika işgaline girişilmesi üzerine monşer Saive gibi kritik FN personeli, fabrikadan kaçırabildikleri proje ve belgelerle (küçük bir kısmı) birlikte önce Fransa ardından İngiltere'ye gideceklerdi.

Bu dönemde İngiltere, Kanada'lı John Inglis silah firmasına BHP üretimi yaptırmaya başlamıştır. BHP ile ilgili projeler, çizimler FN ekibi tarafından gönderilir. Ancak bu bilgilerde şarjörle ilgili tasarımlar eksik veya ölçüler tam yoktur.

Firma şarjörü yapmaya çalışır ancak başaramaz. Denemeler başarısız olunca FN üretimlerden sorumlu müdürü monşer Lalox BHP şarjörünün üst kısmını cetvelle çizilmiş ve tüm üç boyutlu ölçülerini el yazısıyla adeta bir trigonometri dersi vererek Kanada'ya göndermiştir.

Kanadalılar üretimi hızlandırabilmek için gezin yapısını değiştirmişlerdir. Ayrıca köstek halkasını standart olarak tabancaya ilk ekleyen onlardır.

Savaşın hemen ardından Kanada'lılar projeye deyim yerindeyse ve güncel tabirle "çökmeye" çalışmışlar hatta FN'in bu modeli üretmesinin yasa dışı olduğuna kadar işi götürmüşlerdir.

Bu arada 1950'lerin başında John Inglis firması o dönem yeni çıkan Colt Commander modelinden etkilenerek BHP'nin "kısa" ve "alaşım" gövdeli bir modelini üretmiştir. Bizde de var böyle bir model sanırım  Umarım kimse özgün olduğunu düşünmüyordur!

İşgalden çıkmış "kurtarılmış" bir ülkenin zayıflığında olan Belçika hükümeti bu konuyla ilgili İngiltere'den yardım talebinde bulunmuştur.

İngiltere bir yerde kendi "common-wealth"i içinde olan Kanada'yı, FN'in haklı olduğu konusunda ikna etmiş ve konu çözülmüştür. Daha sonra İngiltere'de kendi subaylarının standart kadro silahı olarak BHP'yi benimseyecekti.

Savaş sırasında FN tesisleri pek çok çalışanıyla birlikte Alman'ların denetimine geçmiştir. Zaten pek çok proje dosyası durduğu için üretime kalındığı yerden devam edilmiş ancak bu kez müşteriler Alman'lar olmuştur.

Bu dönemde 1910, 1922 ve BHP gibi FN'in pek çok ürünü Alman'lar tekrar üretmiştir. Yazılarından damgalarına kadar değişiklik yoktur. Seri numaralarını kendileri veren Alman'lar sürgüye 5 haneli bir numara vururken gövde ve namluya bu numaranın son üç hanesini vurmuşlardır.

Ayrıca Almanlar modellere göre seri numaralarına bir ön ek koymuşlardı. BHP'ler için "A" harfini koyuyorlardır. A32432 gibi.

Ayrıca bu üretimlere bir "nazi kartalı" proof Mark'ı da vurulmuştur ki bunlar koleksiyon değeri yüksek tabancalardır.

Ancak Lupus üstadında zamanında ifade ettiği gibi FN adına üretilmiş en kalitesiz silahlar yine bunlardır.


Serimiz savaş sonrası "post-war" dönem bölümüyle birlikte devam edecektir.

(Bu başlık eksik fotoğraf veya bilgilerle yeniden düzenlenebilir, ilgililerin takip etmelerini öneririm)]]>
Şartnamede tabancanın bazı kritik isterleri şöyle sıralanmıştı;

1. Almanların yeni ürünü olan 9*19 Parabellum mühimmat kullanacak
   
2. Dereceli nişangaha sahip olacak ve 600 metre mesafeye atış yapabilecek
   
3. 20 cm namlu uzunluğuna sahip olacak (elbette 600 metre hedefini tutturabilmek için)
   
4. 15 veya üzerinde mermi kapasitesi olacak
   
5. Dipçik/Omuzluk takılabilecek
   
6. Ağırlığı 1 kiloyu geçmeyecek
   
7. Mermi atım sayacı olacak
   
8. Namluda fişek göstergesi olacak
   

Eğer polimer olmayacaksa günümüz teknolojisi ile dahi zor bir şartname  Zaten zamanla bu maddeleri esnetecekler. Fransa ile hem komşuluk hem kültür yakınlığı bakımından FN bu ihaleyle yakından ilgileniyor ve JMB'den üzerinde çalışmasını istiyor.

Önce Model 1903'ü dönüştürmeyi düşünüyorlar. M1903 ilk varyantlarında zaten dereceli nişangah vardı ve omuzluk takılabiliyordu. Silahın kapasitesini artırabilirlerdi. Ancak kısa sürede 9*19 mühimmatın blow-back operasyonlu bir silahta mühimmatın kapasitesini kullandıramadığını anladılar. Tam 50 yıl sonra H&K VP70 modelinde bunu deneyecek ve olmadığını onlarda anlayacaklardı.

Ardından yeni bir model geliştirmeye başlandı, 1921 yılının sonlarına doğru JMB ilk iki prototipi yaptı. Bunların ikisi de iğne ateşlemeli, birisi blow-back diğeri kilitli mekanizmaya sahipti. Bu iki prototip günümüzde Utah, Ogden'de bulunan Browning müzesinde aşağıda gördüğünüz şekilde sergilenmektedir. (Sağdaki kısa geri tepmeli kilitli gecikme mekanizmasına sahip soldaki blow-back)



Gördüğünüz gibi, tetik ve çerçevesi, şarjör çıkarma mandalı ve büyük oranda kabzası yani gövdesi dışarıdan genel görünümü itibariyle bugün bildiğimiz Browning'i andırmaktadır.

1923'te kilitli model prototipi üzerinden geliştirme ve denemeler devam eder. Aşağıdaki fotoğrafta gördüğünüz yukarıdan aşağıya 3 model bu yıl geliştirildi. Hepsi iğne ateşlemeli idi.


1923 final protoip


Soldan görünüşü Sig P210 gerçekten andırıyor. Ben P210'un bu prototipten geliştirildiğini düşünüyorum. Dikkat ederseniz sürgü çerçevenin içinde, Saive daha sonra sürgüyü çerçevenin dışına alacak

1923'te üretilen prototipler üzerinden Fransız ordusunun yaptığı testler üzerine alınan notlar ve değişen isterlerle birlikte 1925 yılına yetiştirilen prototip şöyle bir tabanca idi.
İğne ateşlemesinden, horoz ateşlemesine geçilmiş
Şarjör çıkarıldığında horozu kilitleyen bir şarjör emniyeti
Şarjör kapasitesinin 15'ten 13'e düşürülmesi

Tabanca bu hali ile yukarıda listelediğimiz 6,7 ve 8. maddeler dışında kalan tüm isterleri sağlamıştı (elbette değişenler ve orada listelemediğimiz başka isterleri de karşılıyordu)

Bu tabancanın testleri için ahşabın yanı sıra metal bir dipçikte yapıldı. Fransız ordu komisyonu denemelerde silahı çok beğendi.

1926'da ki prototip. Dikkat edilirse dereceli nişangahı bu dönemde kaldırdıkları görülüyor. Bu prototipte horoz biraz daha büyük sonraki modelde küçülecek.


1927 modeli olarak adlandırılan ve JMB'nin üzerinde çalıştığı son prototip. JMB öldükten bir kaç ay sonra patenti çıkmıştır. Bu modelde çerçeve biraz daha inceltildi ve kabza geometrisi yeniden tasarlandı. Bu prototip 1928 yılında sunulmuştur.


1928 yılında artık monşer Saive projenin başına geçmiş ve yeni prototipi kendisi yapmıştır. Bu yıl içinde Colt 1911'in -her ne kadar Browning'in bir tasarımı olsa da- Colt tarafından teknik detaylarına konmuş olan 17 senelik patent koruması biter bitmez hemen bazı özelliklerini bu prototipe entegre etmeye başladı. Namlu link sistemi ve ayrılabilir namlu ön burcu gibi.



Tabanca üzerinde geliştirmeler devam etti. Örneğin 1929 yılında üretilen prototipe ilk defa meşhur "parmak izi" konuldu

1930 yılındaki prototipte 1911 tipi namlu ve namlu burcundan vazgeçilmişti. Dış görünüm olarak 1935 yılındaki çıkış yapan tabancayla neredeyse aynı hale bu prototiple gelindi.

Tüm bu süreçte üretilen prototipler sürekli olarak Fransız komitesine gönderiliyor, testler yapılıyor düzeltme ve revizeler isteniyor, bunlar yapılıyor tekrar gönderiliyordu. Öyle ki Fransızların hazırladıkları karşılaştırma tablolarında prototip tabancaların kaç adet ayrılabilir parçadan oluştuğu not ediliyor buna dahi karışılıyordu. Sürekli bir yarışmada farklı üreticilerin silahları yarıştırılıyordu. Aslında olay Fransız hafif silah sanayiine fikir sağlamaya dönüşmüştü. 1940 yılına gelindiğinde Fransızlar kendileri bir tabanca geliştiremeyince kesin siparişe hazırlanıyorlardı hatta 2 prototip tabanca bile teslim edildi ancak gerçekleşen Alman işgali nedeniyle bu sipariş hiç bir zaman yürürlüğe girmeyecekti.

Nihayet 1934 yılında monşer Saive projeyi dondurdu. Geliştirilen diğer prototipler (modelin kilit bloğu çıkarılabilir versiyonu, 7.65 blow back çalışan gibi) ayrı devam ettirilmeye başlandı. Üretim ve mühendislikle ilgili olanlar bunun artık ürün tasarımında değişikliğe gidilmeyeceğini ve üretim sürümü haline geldiğini hemen anlamışlardır. Blue-printler üzerinde duran ve adı kısmında M1935 olan tabanca, ülkemizde "dereceli ondörtlü" olarak bilinen tabanca idi.

Köstek halkası henüz yoktu/düşünülmemiş veya konulmamıştı. Ayrıca bizim bildiğimizin aksine bu modelin nişangahı tam 1000 metreye ayarlanabiliyordu. 

1934 senesinde dondurulan projede üretilen prototipe seri numarası olarak 38 verildi. 38 seri numaralı Browning tabancanın parçaları üretildi ve birleştirilerek fabrika arşivi için fotoğrafları çekildi. Tarih 6 Kasım 1934 idi.



1934 yılında tabancanın sürgüsü için, ayarlı olmayan sabit nişangahlı bir alternatifi daha çizildi.

Dereceli nişangahlı model 56, standart nişangahlı model ise 52 ayrılabilir parçadan oluşmaktaydı.

Başlangıçta dereceli nişangahlı model standart model, sabit nişangahlı model ise "deluxe" olarak adlandırıldı. İlerleyen yıllarda sabit nişangahlı model standart olup, dereceli nişangahlı model ise "tangent" veya "capitan" olarak isimlendirilecekti.

23 Mayıs 1935 tarihinde FN'e ilk siparişi veren Belçika Savunma Bakanlığının 1000 adet HP tabancasının teslimatına başlandı. Böylece BHP tarih sahnesine çıkmış oluyordu.

Projede 1000 metre nişangahlı olduğu halde Belçika Savunma Bakanlığı tabancanın bu tip bir mesafe için gereksiz olduğunu anlamış olacak ki nişangahı 500 metre ile istemişti. Buna uygun üretilen parça daha sonra FN'in standardı olacaktı.

Aşağıda savaş öncesi dönemde aynı tarihlerde üretilmiş 2 farklı BHP var. FN fabrika çıkışı omuzluğu olan tabancalarda daha farklı, omuzluk vermediği tabancalarda farklı nişangah kullanıyordu ancak bunun bir fark yarattığı ispatlanabilmiş değildir. Ancak eksperler için silahın fabrika çıkışında bir omuzluğa sahip olup olmadığını anlamak için çok önemli bir göstergedir.


İşte teslim edilen bu ilk tabanca ile 1940 yılında Belçika'nın Almanya tarafından işgal edilmesine dek geçen süreye FN / BHP tarihçileri "Pre-War" yani "Savaş-Öncesi" dönem olarak adlandırıyorlar.

Fabrika ve her şey Alman'ların eline geçtiği ve üretim onlar tarafından sürdürüldüğü için bu döneme dair seri numaralı, teslimatlar gibi bilgiler son derece karışıktır.

İşte bu savaş öncesi dönem yani tabanca ilk üretilip 1940'a kadar geçen süre içinde uğradığı tek ciddi modifikasyon, namlu alt kaması ve kamanın namlu üzerindeki yatağının geometrisinin düzeltilmesidir.

Yuvarlak yapılmış bu alan üzerine çok fazla yük bindirdiği için özellikle kamada kırılmalara yol açtığından, tabanca piyasaya çıktıktan bir kaç yıl sonra köşeli bir tasarımla değiştirilmiştir.

Ancak 1940'a gelindiğinde Belçika işgaline girişilmesi üzerine monşer Saive gibi kritik FN personeli, fabrikadan kaçırabildikleri proje ve belgelerle (küçük bir kısmı) birlikte önce Fransa ardından İngiltere'ye gideceklerdi.

Bu dönemde İngiltere, Kanada'lı John Inglis silah firmasına BHP üretimi yaptırmaya başlamıştır. BHP ile ilgili projeler, çizimler FN ekibi tarafından gönderilir. Ancak bu bilgilerde şarjörle ilgili tasarımlar eksik veya ölçüler tam yoktur.

Firma şarjörü yapmaya çalışır ancak başaramaz. Denemeler başarısız olunca FN üretimlerden sorumlu müdürü monşer Lalox BHP şarjörünün üst kısmını cetvelle çizilmiş ve tüm üç boyutlu ölçülerini el yazısıyla adeta bir trigonometri dersi vererek Kanada'ya göndermiştir.

Kanadalılar üretimi hızlandırabilmek için gezin yapısını değiştirmişlerdir. Ayrıca köstek halkasını standart olarak tabancaya ilk ekleyen onlardır.

Savaşın hemen ardından Kanada'lılar projeye deyim yerindeyse ve güncel tabirle "çökmeye" çalışmışlar hatta FN'in bu modeli üretmesinin yasa dışı olduğuna kadar işi götürmüşlerdir.

Bu arada 1950'lerin başında John Inglis firması o dönem yeni çıkan Colt Commander modelinden etkilenerek BHP'nin "kısa" ve "alaşım" gövdeli bir modelini üretmiştir. Bizde de var böyle bir model sanırım  Umarım kimse özgün olduğunu düşünmüyordur!

İşgalden çıkmış "kurtarılmış" bir ülkenin zayıflığında olan Belçika hükümeti bu konuyla ilgili İngiltere'den yardım talebinde bulunmuştur.

İngiltere bir yerde kendi "common-wealth"i içinde olan Kanada'yı, FN'in haklı olduğu konusunda ikna etmiş ve konu çözülmüştür. Daha sonra İngiltere'de kendi subaylarının standart kadro silahı olarak BHP'yi benimseyecekti.

Savaş sırasında FN tesisleri pek çok çalışanıyla birlikte Alman'ların denetimine geçmiştir. Zaten pek çok proje dosyası durduğu için üretime kalındığı yerden devam edilmiş ancak bu kez müşteriler Alman'lar olmuştur.

Bu dönemde 1910, 1922 ve BHP gibi FN'in pek çok ürünü Alman'lar tekrar üretmiştir. Yazılarından damgalarına kadar değişiklik yoktur. Seri numaralarını kendileri veren Alman'lar sürgüye 5 haneli bir numara vururken gövde ve namluya bu numaranın son üç hanesini vurmuşlardır.

Ayrıca Almanlar modellere göre seri numaralarına bir ön ek koymuşlardı. BHP'ler için "A" harfini koyuyorlardır. A32432 gibi.

Ayrıca bu üretimlere bir "nazi kartalı" proof Mark'ı da vurulmuştur ki bunlar koleksiyon değeri yüksek tabancalardır.

Ancak Lupus üstadında zamanında ifade ettiği gibi FN adına üretilmiş en kalitesiz silahlar yine bunlardır.


Serimiz savaş sonrası "post-war" dönem bölümüyle birlikte devam edecektir.

(Bu başlık eksik fotoğraf veya bilgilerle yeniden düzenlenebilir, ilgililerin takip etmelerini öneririm)]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=839 Thu, 15 May 2025 23:55:56 +0300 alpSaral]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=839
Öncelikle burada yazacağım bilgiler konuyla ilgili "birincil" yabancı kaynaklardan, kataloglardan ve kısıtlı sayıda yerli kaynaklardan derlenmiş doğruluğu olan bilgilerdir.

---

Fabrique Nationale

Eski Browning tabancaların tamamının sürgüsünün sol tarafında yer alan "Fabrique Nationale D'Armes De Guerre" ibaresindeki Fabrique National'in kısaltılmış hali. Şirket bugün resmi olarak FN ve FNH markalarını hatta model isimlerinde bile kullanmaktadır.

Fabrique Nationale D'Armes De Guerre Fransızca ibaresi "Milli Savaş Silahları Fabrikası" şeklinde çevrilebiliyor.

1889 yılında, Belçika hükümeti sipariş ettiği 150.000 Mauser tüfeğin üretilmesi için, ülkedeki tüm silah ustalarını, hatta başka bazı konulardaki ustaları da Belçika'nın, Liege şehrinin Herstal kasabasında toplayarak mühendislik ve ekipman desteği sağlayarak düzgün bir fabrika kurmaya çalıştılar. Bu fabrika Bisiklet, Motorsiklet, Otomobil Parçaları ve tabi çeşitli silahlar üretmenin yanında, 1970'li yılların başında Belçika ve Hollanda hava kuvvetleri için üretilen F-16 savaş uçaklarının motorları dahi üretmiştir.

Aslında bizim doğu karadeniz silah projesi, buradan esinlenmiş gibi durmakta (şahsi yorumumdur, dönemin Türk hükümeti FN Herstal ile bakan düzeyinde üretimin Türkiye'ye gelmesi için birden fazla kez görüşmeler yaptığı basına yansımıştır).

FN Osmanlı zamanında Tuğralı Browning dediğimiz tabanca ile 1910'larda resmi olarak ülkemize girmiş gibi görünse de, bu tarihten daha önce Padişah 2.Abdülhamit'e bir kaç kez tüfek sunumunda bulunmuşlardır. Bu belgeler T.C. Osmanlı Arşivinde erişilebilir durumdadır.

FN bugün hala Five-SeveN, P-90 gibi standart belirleyici silahlarla hafif silah pazarının askeri kanadında çok önemli yere sahip bir firmadır. Browning ve Winchester markalarını da bünyesine katmıştır.

FN tesislerinde bir zamanlar mühimmatta üretiliyordu. Toplam çalışan sayısının bir dönem için 16.000'i bulduğu ifade ediliyor. Bu nedenle üretim tesislerinin kuruluşu, devasa bir fabrikalar kompleksinden oluşmaktadır.

1940 yılında Belçika, Almanya tarafından işgal edilince tüm stratejik tesisler gibi FN Herstal'de işgal birlikleri tarafından ele geçirildi.

Her ne kadar FN'in yönetim ve ana mühendis/dizaynır kadrosu kaçırabildikleri tüm proje dosyaları ve evraklarla gitmişlerse de, pek çok tamamlanmış silah, üretime hazır parça, çalışanlarıyla eksiksiz bir fabrika buldular.

Hatta Türkiye'nin ordu subayları için sipariş verdiği üretilmiş FN Model 1910 tabancalar Almanların eline geçti.

FN Alman işgali altında bu şekilde üretimini sürdürmeye devam etti. O zamana dek ürettikleri her model silah işgal altında da üretilmeye devam edildi, ancak tabi müşteriler değişmişti.

Bu silahlara proof mark olarak bir nazi kartalı vuruldu ve seri numaraları değiştirildi. Ayrıca model isimleri de bir kod (mesela FN Model 1922 tabancayı WaA 140 olarak isimlendirdiler)

Elbette bu işgal dönemi 1945'e dek sürdü. Geri çekilen Almanlar üretim hatlarının olduğu kısımları savaş uçaklarıyla bombaladılar. Geriye adeta bir enkaz kalmıştı.

FN buradan kendisini toparladı ve günümüze dek geldi.

FN Herstal Liege tesislerinin girişi, günümüz


İdari binalar günümüz. Tesis, kendi içinde sokak formasyonuna sahiptir.


1960'ların başında Tesisin havadan fotoğrafı, kullanım kılavuzu ve kataloglarda bu resim kullanılmıştır. Fabrika olarak gördüğünüz bütün yapı FN Herstal'dir

---

John Moses Browning
Yahya Musa Esmerce, üstad JMB'nin ismi de sanırım bu şekilde çevrilebilir. 

JMB ABD'nin Utah eyaletinde Mormon tarikatına mensup bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Ailesi silah üretimi ve tamir bakım işleriyle uğraşmaktaydı. Elma ağaçtan çok uzağa düşmeyecek JMB'de aile işinde devam edecekti.

JMB kesinlikle geçtiğimiz yüzyılın silah dehası olan kişiydi. JMB'in özellikle tasarladığı tabancalarda en büyük özelliği çok karmaşık mekanik sistemler yerine çok daha basit mekanik sistemler tasarlaması ve ortaya koyduğu ürünlerin mekanik işlerlik açısından neredeyse sorunsuz çalışır olmasıydı. Kendisinin hemen hemen başarısız hiç bir projesi olmadığı gibi.

Bir gün arazide ürettikleri süperpoze av tüfeğini denerlerken atıcıyı uzaktan izleyen JMB, her mermi atışında atıcının ve doğal olarak tüfeğin ön tarafında bulunan çalıların uçuştuğunu görünce namlu ağzında oluşan bu enerjinin boşa gittiğini, mutlaka değerlendirilebileceğini düşünmeye başlamış ve bu düşüncenin sonucunda önce kinetik, ardından gazlı sisteme evrilecek olan günümüz yarı otomatik ve tam otomatik tüfek mekanizmalarını ortaya çıkarmıştır.

Hafif silahlarda kuantum sıçraması o gün o test atışı sırasında oldu. Bu fikir önce Browning Auto-5 tüfeğinin mekanizmasını ortaya koydu, ardından daha da gelişerek Browning M2 tam otomatik makineli tüfeğine dönüştü.

JMB, Winchester ve Colt gibi firmalara dışarıdan iş yapan, hatta tasarlayıp onlara satan bağımsız bir firma durumunda idi.

Mauser firmasının başarısız denebilecek C-93'ün ardından nispeten başarılı C-96 modeli ile birlikte tabanca piyasaları da hareketlenmişti. C-96'nın daha da gelişebileceğini anlayan Almanlar ileride Luger'e yöneleceklerdi. İşte tam bu sırada, C-96 piyasa çıktıktan hemen sonra FN Amerika'da meşhur olan JMB ile temasa geçti.

Böylelikle ülkemizde "yassı belçika" olarak bilinen tabancanın ilk varyantı olan "FN M1899" ortaya çıktı. Hemen sonraki yıl "FN M1900" ile bildiğimiz haline gelen bu tabanca çok ilgi gördü.

O güne dek, bir tabancanın üst kısmının hareketli oluşu "slide, kapak" kabzasından takılıp çıkartılabilen bir kutu ile beslenmesi "şarjör" gibi kavramlar ilk kez bu silahta ortaya çıktı. Bugün hala modern tabancalar bu tasarım şeklini kullanmaktadır. 

JMB diğer ticari ortaklıkları nedeniyle FN ve Colt firmalarıyla kabaca şöyle bir anlaşma yaptı. JMB gelen taleplere (veya talep gelmeden de) kendi ürettiği tasarımları/prototipleri her iki firmaya da satabilecekti. Her iki firma istediği modelleri kendi marka ve model ismiyle satabilecekti. Ancak Colt firması sadece Kuzey Amerika ve Pasifik'te ki bazı bölgelerde çalışabilecekken, dünyanın geri kalanına tedariki FN firması yapacaktı. Bu nedenle Colt ve FN'in pek çok ortak modeli bulunmaktadır. Yine bu lisans anlaşmaları gereği Browning FN tabancaları üzerine kendi patent bağlılığını koydurmuştur ve FN ile Colt'a göre çok daha yakın çalışmıştır. Hatta FN Herstal fabrikasında kendine ait özel bir atölyesi bile bulunmaktaydı. JMB çok iyi bir mühendisliğin yanında iyi bir silah ustasıydı kendi çizimlerinin prototiplerini yine kendisi üretmiştir.

1926 yılında Herstal'da ki fabrikada atölyesinde çalışırken hayata gözlerini yummuştur.

Bay Browning'in o gün için devrim niteliğinde olan meşhur A5 Yarı otomatik av tüfeğiyle fotoğrafı


Bay Browning'in imza tasarımlarından 50 kalibre M2 makineli tüfeğiyle. Bu silah yakın tarihe dek pek çok modern ordunun envanterinde bulunmaktaydı.

---

Dieudonné Saive
JMB Herstal'da ki fabrikada genç bir mühendisle tanışmıştır. Bu genç çalışmalarında JMB'e yardımcı olduğu gibi öldükten sonra FN ve Browning'i adeta sırtlayacak ve pek çok yeniliğe imza atacaktı. Adeta JMB'den el alan bu genç adam Mauser'in C-96'nın şarjöründe tam double-stack olmayan fişeklerin aşağı yukarı yönlü olarak sıkıştırıldığı tasarımı değiştirerek bilinen ilk tam double-stack yani çift sıralı şarjörü başarıyla tasarlayacaktı. Bu çalışmalara hafif makineli tüfekler için kafa yorarak başlamış olan gencin çabaları dünyanın ilk çift sıra şarjörlü tabancası olan (ileride silahın tasarımını kendisinin tamamlayacağı) FN Grand Rendement'te ortaya koyma fırsatı buldu (daha sonra adı Browning Hi-Power olacak) JMB'de hiç bir kibir/ego göstermeden bu kıymetli çalışmalardan faydalandı ve Fransız askeri ihalesinin açtığı tabanca şartnamesine göre tasarımı yapmaya başladılar.

Saive 1926'da ölen JMB'nin ardından BHP'nin tasarımını mekanik işleyişe fazla dokunmadan çok değiştirdi ve seri üretime sokabildi. Aslında bundan önce 1930'ların başında yine JMB'nin M1905 adını alan 6.35 browning tabancasının tasarımını yeniden ele alarak baby browning olarak yeniden yaptı. Zaten küçük olan tabanca daha küçük ve daha kullanışlı hale gelmişti.

Saive daha sonra hafif piyade tüfeklerinin atalarından sayılabilecek ilk başarılı örnek olan FN Fal tüfeğini tasarlayıp ürettirecekti.

Yaşı ilerlemiş bay Saive FN Fal tüfeği proje çiziminin önünde meşhur fotoğrafı.


FN Herstal / Browning ile JMB ve Saive bize sırasıyla şu tabancaları kazandırdı (listeye tüfekleri eklersek içinden çıkamayız, prototiplerde çok fazladır onlara ileride değinmeyi düşünüyorum)


Tablodaki son iki tabanca Dieudonné Saive tarafından diğerleri JMB tarafından bitirilmiş ve üretime sokulmuştur.


Model Adı    Model Yılı    Kalibre
---              ---              ---
FN M1899   1899          7.65 x 17 mm. (bu çap ilk olarak bu tabanca için üretildi)
FN M1900   1900          7.65 x 17 mm.
FN M1903   1903          9 x 20 mm. (bu çap ilk olarak bu tabanca için üretildi)
FN M1905   1906          6.35 x 16 mm. (bu çap ilk olarak bu tabanca için üretildi)
FN M1910   1910          7.65 x 17 mm. | 9 x 17 mm. (bu çap ilk olarak bu tabanca için üretildi)
FN M1922   1922          7.65 x 17 mm. | 9 x 17 mm.
FN Baby B.  1931          6.35 x 16 mm.
FN GP1935  1935          9 x 19 mm.


Başlıktaki silah model tablosu, ilgili silahların detaylarını içeren konu linkleriyle, ve ilgi çekici olacak belgelerle genişleteceğim. Konuyla alakadarsanız yakın takip etmenizde fayda olacaktır.

Saygılarımla.]]>
Öncelikle burada yazacağım bilgiler konuyla ilgili "birincil" yabancı kaynaklardan, kataloglardan ve kısıtlı sayıda yerli kaynaklardan derlenmiş doğruluğu olan bilgilerdir.

---

Fabrique Nationale

Eski Browning tabancaların tamamının sürgüsünün sol tarafında yer alan "Fabrique Nationale D'Armes De Guerre" ibaresindeki Fabrique National'in kısaltılmış hali. Şirket bugün resmi olarak FN ve FNH markalarını hatta model isimlerinde bile kullanmaktadır.

Fabrique Nationale D'Armes De Guerre Fransızca ibaresi "Milli Savaş Silahları Fabrikası" şeklinde çevrilebiliyor.

1889 yılında, Belçika hükümeti sipariş ettiği 150.000 Mauser tüfeğin üretilmesi için, ülkedeki tüm silah ustalarını, hatta başka bazı konulardaki ustaları da Belçika'nın, Liege şehrinin Herstal kasabasında toplayarak mühendislik ve ekipman desteği sağlayarak düzgün bir fabrika kurmaya çalıştılar. Bu fabrika Bisiklet, Motorsiklet, Otomobil Parçaları ve tabi çeşitli silahlar üretmenin yanında, 1970'li yılların başında Belçika ve Hollanda hava kuvvetleri için üretilen F-16 savaş uçaklarının motorları dahi üretmiştir.

Aslında bizim doğu karadeniz silah projesi, buradan esinlenmiş gibi durmakta (şahsi yorumumdur, dönemin Türk hükümeti FN Herstal ile bakan düzeyinde üretimin Türkiye'ye gelmesi için birden fazla kez görüşmeler yaptığı basına yansımıştır).

FN Osmanlı zamanında Tuğralı Browning dediğimiz tabanca ile 1910'larda resmi olarak ülkemize girmiş gibi görünse de, bu tarihten daha önce Padişah 2.Abdülhamit'e bir kaç kez tüfek sunumunda bulunmuşlardır. Bu belgeler T.C. Osmanlı Arşivinde erişilebilir durumdadır.

FN bugün hala Five-SeveN, P-90 gibi standart belirleyici silahlarla hafif silah pazarının askeri kanadında çok önemli yere sahip bir firmadır. Browning ve Winchester markalarını da bünyesine katmıştır.

FN tesislerinde bir zamanlar mühimmatta üretiliyordu. Toplam çalışan sayısının bir dönem için 16.000'i bulduğu ifade ediliyor. Bu nedenle üretim tesislerinin kuruluşu, devasa bir fabrikalar kompleksinden oluşmaktadır.

1940 yılında Belçika, Almanya tarafından işgal edilince tüm stratejik tesisler gibi FN Herstal'de işgal birlikleri tarafından ele geçirildi.

Her ne kadar FN'in yönetim ve ana mühendis/dizaynır kadrosu kaçırabildikleri tüm proje dosyaları ve evraklarla gitmişlerse de, pek çok tamamlanmış silah, üretime hazır parça, çalışanlarıyla eksiksiz bir fabrika buldular.

Hatta Türkiye'nin ordu subayları için sipariş verdiği üretilmiş FN Model 1910 tabancalar Almanların eline geçti.

FN Alman işgali altında bu şekilde üretimini sürdürmeye devam etti. O zamana dek ürettikleri her model silah işgal altında da üretilmeye devam edildi, ancak tabi müşteriler değişmişti.

Bu silahlara proof mark olarak bir nazi kartalı vuruldu ve seri numaraları değiştirildi. Ayrıca model isimleri de bir kod (mesela FN Model 1922 tabancayı WaA 140 olarak isimlendirdiler)

Elbette bu işgal dönemi 1945'e dek sürdü. Geri çekilen Almanlar üretim hatlarının olduğu kısımları savaş uçaklarıyla bombaladılar. Geriye adeta bir enkaz kalmıştı.

FN buradan kendisini toparladı ve günümüze dek geldi.

FN Herstal Liege tesislerinin girişi, günümüz


İdari binalar günümüz. Tesis, kendi içinde sokak formasyonuna sahiptir.


1960'ların başında Tesisin havadan fotoğrafı, kullanım kılavuzu ve kataloglarda bu resim kullanılmıştır. Fabrika olarak gördüğünüz bütün yapı FN Herstal'dir

---

John Moses Browning
Yahya Musa Esmerce, üstad JMB'nin ismi de sanırım bu şekilde çevrilebilir. 

JMB ABD'nin Utah eyaletinde Mormon tarikatına mensup bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Ailesi silah üretimi ve tamir bakım işleriyle uğraşmaktaydı. Elma ağaçtan çok uzağa düşmeyecek JMB'de aile işinde devam edecekti.

JMB kesinlikle geçtiğimiz yüzyılın silah dehası olan kişiydi. JMB'in özellikle tasarladığı tabancalarda en büyük özelliği çok karmaşık mekanik sistemler yerine çok daha basit mekanik sistemler tasarlaması ve ortaya koyduğu ürünlerin mekanik işlerlik açısından neredeyse sorunsuz çalışır olmasıydı. Kendisinin hemen hemen başarısız hiç bir projesi olmadığı gibi.

Bir gün arazide ürettikleri süperpoze av tüfeğini denerlerken atıcıyı uzaktan izleyen JMB, her mermi atışında atıcının ve doğal olarak tüfeğin ön tarafında bulunan çalıların uçuştuğunu görünce namlu ağzında oluşan bu enerjinin boşa gittiğini, mutlaka değerlendirilebileceğini düşünmeye başlamış ve bu düşüncenin sonucunda önce kinetik, ardından gazlı sisteme evrilecek olan günümüz yarı otomatik ve tam otomatik tüfek mekanizmalarını ortaya çıkarmıştır.

Hafif silahlarda kuantum sıçraması o gün o test atışı sırasında oldu. Bu fikir önce Browning Auto-5 tüfeğinin mekanizmasını ortaya koydu, ardından daha da gelişerek Browning M2 tam otomatik makineli tüfeğine dönüştü.

JMB, Winchester ve Colt gibi firmalara dışarıdan iş yapan, hatta tasarlayıp onlara satan bağımsız bir firma durumunda idi.

Mauser firmasının başarısız denebilecek C-93'ün ardından nispeten başarılı C-96 modeli ile birlikte tabanca piyasaları da hareketlenmişti. C-96'nın daha da gelişebileceğini anlayan Almanlar ileride Luger'e yöneleceklerdi. İşte tam bu sırada, C-96 piyasa çıktıktan hemen sonra FN Amerika'da meşhur olan JMB ile temasa geçti.

Böylelikle ülkemizde "yassı belçika" olarak bilinen tabancanın ilk varyantı olan "FN M1899" ortaya çıktı. Hemen sonraki yıl "FN M1900" ile bildiğimiz haline gelen bu tabanca çok ilgi gördü.

O güne dek, bir tabancanın üst kısmının hareketli oluşu "slide, kapak" kabzasından takılıp çıkartılabilen bir kutu ile beslenmesi "şarjör" gibi kavramlar ilk kez bu silahta ortaya çıktı. Bugün hala modern tabancalar bu tasarım şeklini kullanmaktadır. 

JMB diğer ticari ortaklıkları nedeniyle FN ve Colt firmalarıyla kabaca şöyle bir anlaşma yaptı. JMB gelen taleplere (veya talep gelmeden de) kendi ürettiği tasarımları/prototipleri her iki firmaya da satabilecekti. Her iki firma istediği modelleri kendi marka ve model ismiyle satabilecekti. Ancak Colt firması sadece Kuzey Amerika ve Pasifik'te ki bazı bölgelerde çalışabilecekken, dünyanın geri kalanına tedariki FN firması yapacaktı. Bu nedenle Colt ve FN'in pek çok ortak modeli bulunmaktadır. Yine bu lisans anlaşmaları gereği Browning FN tabancaları üzerine kendi patent bağlılığını koydurmuştur ve FN ile Colt'a göre çok daha yakın çalışmıştır. Hatta FN Herstal fabrikasında kendine ait özel bir atölyesi bile bulunmaktaydı. JMB çok iyi bir mühendisliğin yanında iyi bir silah ustasıydı kendi çizimlerinin prototiplerini yine kendisi üretmiştir.

1926 yılında Herstal'da ki fabrikada atölyesinde çalışırken hayata gözlerini yummuştur.

Bay Browning'in o gün için devrim niteliğinde olan meşhur A5 Yarı otomatik av tüfeğiyle fotoğrafı


Bay Browning'in imza tasarımlarından 50 kalibre M2 makineli tüfeğiyle. Bu silah yakın tarihe dek pek çok modern ordunun envanterinde bulunmaktaydı.

---

Dieudonné Saive
JMB Herstal'da ki fabrikada genç bir mühendisle tanışmıştır. Bu genç çalışmalarında JMB'e yardımcı olduğu gibi öldükten sonra FN ve Browning'i adeta sırtlayacak ve pek çok yeniliğe imza atacaktı. Adeta JMB'den el alan bu genç adam Mauser'in C-96'nın şarjöründe tam double-stack olmayan fişeklerin aşağı yukarı yönlü olarak sıkıştırıldığı tasarımı değiştirerek bilinen ilk tam double-stack yani çift sıralı şarjörü başarıyla tasarlayacaktı. Bu çalışmalara hafif makineli tüfekler için kafa yorarak başlamış olan gencin çabaları dünyanın ilk çift sıra şarjörlü tabancası olan (ileride silahın tasarımını kendisinin tamamlayacağı) FN Grand Rendement'te ortaya koyma fırsatı buldu (daha sonra adı Browning Hi-Power olacak) JMB'de hiç bir kibir/ego göstermeden bu kıymetli çalışmalardan faydalandı ve Fransız askeri ihalesinin açtığı tabanca şartnamesine göre tasarımı yapmaya başladılar.

Saive 1926'da ölen JMB'nin ardından BHP'nin tasarımını mekanik işleyişe fazla dokunmadan çok değiştirdi ve seri üretime sokabildi. Aslında bundan önce 1930'ların başında yine JMB'nin M1905 adını alan 6.35 browning tabancasının tasarımını yeniden ele alarak baby browning olarak yeniden yaptı. Zaten küçük olan tabanca daha küçük ve daha kullanışlı hale gelmişti.

Saive daha sonra hafif piyade tüfeklerinin atalarından sayılabilecek ilk başarılı örnek olan FN Fal tüfeğini tasarlayıp ürettirecekti.

Yaşı ilerlemiş bay Saive FN Fal tüfeği proje çiziminin önünde meşhur fotoğrafı.


FN Herstal / Browning ile JMB ve Saive bize sırasıyla şu tabancaları kazandırdı (listeye tüfekleri eklersek içinden çıkamayız, prototiplerde çok fazladır onlara ileride değinmeyi düşünüyorum)


Tablodaki son iki tabanca Dieudonné Saive tarafından diğerleri JMB tarafından bitirilmiş ve üretime sokulmuştur.


Model Adı    Model Yılı    Kalibre
---              ---              ---
FN M1899   1899          7.65 x 17 mm. (bu çap ilk olarak bu tabanca için üretildi)
FN M1900   1900          7.65 x 17 mm.
FN M1903   1903          9 x 20 mm. (bu çap ilk olarak bu tabanca için üretildi)
FN M1905   1906          6.35 x 16 mm. (bu çap ilk olarak bu tabanca için üretildi)
FN M1910   1910          7.65 x 17 mm. | 9 x 17 mm. (bu çap ilk olarak bu tabanca için üretildi)
FN M1922   1922          7.65 x 17 mm. | 9 x 17 mm.
FN Baby B.  1931          6.35 x 16 mm.
FN GP1935  1935          9 x 19 mm.


Başlıktaki silah model tablosu, ilgili silahların detaylarını içeren konu linkleriyle, ve ilgi çekici olacak belgelerle genişleteceğim. Konuyla alakadarsanız yakın takip etmenizde fayda olacaktır.

Saygılarımla.]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=833 Thu, 10 Apr 2025 04:19:31 +0300 alpSaral]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=833
Ülkemizde bulunduğunu pek sanmıyorum. Yine de ilginç bir model olduğu için ve standart BHP ile kıyaslanabilmesi için silahı incelemenin önemli olduğunu düşünüyorum.

Görünürde normal bir BHP'den namlu ucu ilavesiyle ayrılabilen, ancak görünmeyende veya ilk bakışta fark edilmeyecek çok fazla değişiklik ve özellik içermektedir.

Parça sayısı bakımından namlu önü ağırlığı (dengeleyici) saymazsak standart BHP ile aşağı yukarı aynıdır. Ancak pek çok parçanın geometrisinde veya konumunda farklılık bulunmaktadır.

Öncelikle bu tabanca competition (yarışma, müsabaka) amacıyla HP platformunun bir uyarlanmasıdır. O dönemlerde Browning'in Nomad, Medalist ve Challenger gibi atıcı modelleri kalkmış, yerlerine bu tabanca ile Buck Mark gelmişti. Buck Mark hala Browning'in tek hedef atıcılığı tabancası olarak üretimdedir.

Tabancanın tetiği 1,9 kg civarında bir çekme ağırlığına sahiptir (bu değer standart BHP'lerde 3 - 3.5 kg arasındadır). Bunu sağlayan faktörler aşağıda gösterdiklerimin yanı sıra görsel olarak gösteremediğim, horoz ayağının (hammer strut), horoz ile bağlantı noktasının farklılığı, horozun, çene (sear) ile temas noktasının azaltılmış ve açılı yapılması, şarjör emniyetinin tetikten alınarak gövdeye konulması ve tetikle bağlantısının kesilmesi, tetik - horoz tulumbasının destek noktasının daha geriye alınması. Evet tüm bu değişiklikler tetiğin ağırlığını düşürdüğü gibi, çekiş hissiyatında da değişiklikler yaratmıştır.

Özellikle şarjör emniyeti tamamen kaldırılarak diğer değişiklikler kesinlikle standart BHP'ye uygulanması gerektiğini düşünenlerdenim. Tabanca aslında çok daha rafine FN'de bunun farkında ancak askeri-polis satışları nedeniyle standart hizmet tabancalarında bu revizyonları hiç göremedik.

O dönem prototip olarak kataloglara giren Practical modelinde gördüğümüz logosuz Pachmayr kabza kapağı aslında ilk bu tabanca ile piyasaya girmiş oldu. (Daha sonra çıkacak silver chrome ve practicalda logolu modelini göreceğiz)

Resmi kullanma klavuzuna aşağıdan ulaşabilirsiniz
https://browning.eu/content/dam/browning...TITION.pdf

Çanta içeriği


Aksesuarlar
Çantada standart harbi, yedek şarjöre ek olarak, yedek namlu önü ağırlığı parçası (isteğe bağlı eklenmiştir) ve parçaya ait vidaları sökmek için alyan anahtar mevcuttur.


Soldan görünüm


Sağdan görünüm


Gezin görünümü


Gez resmi


Dengeleyici


Şarjör Emniyeti
Standart BHP'lerde tetiğin bir uzantısı olarak çalışan şarjör temas kolu, bu modelde gövdeye alınmıştır. Şarjör bu kola baskı yapınca, kaldıraç normal yerine gelmekte ve atışa hazır olmaktadır


Farklılıklar
Kırmızı işaretli yerdeki kıvırma pim, tetik - horoz irtibat kolunun denge noktası ve sabitleyicisidir. Bu pimin konumu standart BHP'lerin tamamında yeşille işaretlediğim alandadır. Ancak gördüğünüz gibi FN burayı geriye çekerek fiziğin kaldıraç kavramından gayet güzel yararlanarak tetik çekişini pozitif yönde düzeltmiştir. Cylinder & Slide irtibat kolunun standart BHP'lere bu şekilde uygulanabilmesi için alternatifini üretmiştir. Ancak yeni bir pim deliğinin ustaca açılmasını gerektiren bir işlemdir.

Gelelim turuncu alanlara. Tetik üzerindeki turuncu alanda standart BHP'lerde küçük bir pim görünür. Bu pim tetik içinde yer alan şarjör emniyeti kolunun sabitlenmesi içindir. Ancak bu modelde orada pim yoktur. Çünkü gövdede diğer turuncu içerisinde gördüğünüz pim, gövdeye alınmış şarjör emniyet kolunu sabitlemektedir.


Namlu grubu
Tabancayı normal BHP söker gibi söküyorsunuz. Ancak namluyu sürgüden ayırmak biraz zahmetli ve değişik. önce 3 ile işaretlediğim vidaları (biri sağdan diğeri soldan 2 numaralı parçayı sıkıştırıyorlar) alyan anahtarla söküyorsunuz. Sonra 4 numaralı parçayı çevirerek söküyorsunuz, en son 2 numaralı parçayı öne doğru çekip namludan alıyorsunuz. Takma işlemi tam tersi.


Tabanca ABD'de bile çok fazla bulunmuyor. Aslında gerçek bir klasik. Muhtemelen pek çoğumuz bu silaha dokunamayacağız bile.

Ancak tetikle ilgili iyileştirmeleri belki yerli üreticilerimiz buradan görür öğrenirler ve uygularlar ayrıca olurda merak edenler için bir referans olması adına önemli görüyorum.

Saygılarımla.

---

Ayrıca bu tabanca hakkında bulunabilecek en iyi kritiğe aşağıdaki bağlantıdan ulaşabilirsiniz.

https://hipowersandhandguns.com/a-critic...ion-model/

Stephen A. Camp sayın Lupus'un da referans aldığı çok iyi BHP üstadlarından idi. Texas'lı ihtiyar 2011 yılında aramızdan ayrıldı. Hakkında şu bağlantıdan bilgilere ulaşabilirsiniz
https://highpowercollectors.proboards.co...teven-camp

Kıymetli eşi Sandra Camp kocasının mirasıyla ilgilenmektedir ve dünyanın başka bir ucundan kendisine ulaşarak eşinin yazdığı ve BHP'nin Competition ile 40 S&W modelleri hakkında verdiği çok ayrıntılı teknik verilerin yer aldığı kitabını (elbette bedeli karşılığı) bana göndermek inceliğinde bulunmuştu.

Bu başlıkta kendisini bir kez daha analım istedim.]]>
Ülkemizde bulunduğunu pek sanmıyorum. Yine de ilginç bir model olduğu için ve standart BHP ile kıyaslanabilmesi için silahı incelemenin önemli olduğunu düşünüyorum.

Görünürde normal bir BHP'den namlu ucu ilavesiyle ayrılabilen, ancak görünmeyende veya ilk bakışta fark edilmeyecek çok fazla değişiklik ve özellik içermektedir.

Parça sayısı bakımından namlu önü ağırlığı (dengeleyici) saymazsak standart BHP ile aşağı yukarı aynıdır. Ancak pek çok parçanın geometrisinde veya konumunda farklılık bulunmaktadır.

Öncelikle bu tabanca competition (yarışma, müsabaka) amacıyla HP platformunun bir uyarlanmasıdır. O dönemlerde Browning'in Nomad, Medalist ve Challenger gibi atıcı modelleri kalkmış, yerlerine bu tabanca ile Buck Mark gelmişti. Buck Mark hala Browning'in tek hedef atıcılığı tabancası olarak üretimdedir.

Tabancanın tetiği 1,9 kg civarında bir çekme ağırlığına sahiptir (bu değer standart BHP'lerde 3 - 3.5 kg arasındadır). Bunu sağlayan faktörler aşağıda gösterdiklerimin yanı sıra görsel olarak gösteremediğim, horoz ayağının (hammer strut), horoz ile bağlantı noktasının farklılığı, horozun, çene (sear) ile temas noktasının azaltılmış ve açılı yapılması, şarjör emniyetinin tetikten alınarak gövdeye konulması ve tetikle bağlantısının kesilmesi, tetik - horoz tulumbasının destek noktasının daha geriye alınması. Evet tüm bu değişiklikler tetiğin ağırlığını düşürdüğü gibi, çekiş hissiyatında da değişiklikler yaratmıştır.

Özellikle şarjör emniyeti tamamen kaldırılarak diğer değişiklikler kesinlikle standart BHP'ye uygulanması gerektiğini düşünenlerdenim. Tabanca aslında çok daha rafine FN'de bunun farkında ancak askeri-polis satışları nedeniyle standart hizmet tabancalarında bu revizyonları hiç göremedik.

O dönem prototip olarak kataloglara giren Practical modelinde gördüğümüz logosuz Pachmayr kabza kapağı aslında ilk bu tabanca ile piyasaya girmiş oldu. (Daha sonra çıkacak silver chrome ve practicalda logolu modelini göreceğiz)

Resmi kullanma klavuzuna aşağıdan ulaşabilirsiniz
https://browning.eu/content/dam/browning...TITION.pdf

Çanta içeriği


Aksesuarlar
Çantada standart harbi, yedek şarjöre ek olarak, yedek namlu önü ağırlığı parçası (isteğe bağlı eklenmiştir) ve parçaya ait vidaları sökmek için alyan anahtar mevcuttur.


Soldan görünüm


Sağdan görünüm


Gezin görünümü


Gez resmi


Dengeleyici


Şarjör Emniyeti
Standart BHP'lerde tetiğin bir uzantısı olarak çalışan şarjör temas kolu, bu modelde gövdeye alınmıştır. Şarjör bu kola baskı yapınca, kaldıraç normal yerine gelmekte ve atışa hazır olmaktadır


Farklılıklar
Kırmızı işaretli yerdeki kıvırma pim, tetik - horoz irtibat kolunun denge noktası ve sabitleyicisidir. Bu pimin konumu standart BHP'lerin tamamında yeşille işaretlediğim alandadır. Ancak gördüğünüz gibi FN burayı geriye çekerek fiziğin kaldıraç kavramından gayet güzel yararlanarak tetik çekişini pozitif yönde düzeltmiştir. Cylinder & Slide irtibat kolunun standart BHP'lere bu şekilde uygulanabilmesi için alternatifini üretmiştir. Ancak yeni bir pim deliğinin ustaca açılmasını gerektiren bir işlemdir.

Gelelim turuncu alanlara. Tetik üzerindeki turuncu alanda standart BHP'lerde küçük bir pim görünür. Bu pim tetik içinde yer alan şarjör emniyeti kolunun sabitlenmesi içindir. Ancak bu modelde orada pim yoktur. Çünkü gövdede diğer turuncu içerisinde gördüğünüz pim, gövdeye alınmış şarjör emniyet kolunu sabitlemektedir.


Namlu grubu
Tabancayı normal BHP söker gibi söküyorsunuz. Ancak namluyu sürgüden ayırmak biraz zahmetli ve değişik. önce 3 ile işaretlediğim vidaları (biri sağdan diğeri soldan 2 numaralı parçayı sıkıştırıyorlar) alyan anahtarla söküyorsunuz. Sonra 4 numaralı parçayı çevirerek söküyorsunuz, en son 2 numaralı parçayı öne doğru çekip namludan alıyorsunuz. Takma işlemi tam tersi.


Tabanca ABD'de bile çok fazla bulunmuyor. Aslında gerçek bir klasik. Muhtemelen pek çoğumuz bu silaha dokunamayacağız bile.

Ancak tetikle ilgili iyileştirmeleri belki yerli üreticilerimiz buradan görür öğrenirler ve uygularlar ayrıca olurda merak edenler için bir referans olması adına önemli görüyorum.

Saygılarımla.

---

Ayrıca bu tabanca hakkında bulunabilecek en iyi kritiğe aşağıdaki bağlantıdan ulaşabilirsiniz.

https://hipowersandhandguns.com/a-critic...ion-model/

Stephen A. Camp sayın Lupus'un da referans aldığı çok iyi BHP üstadlarından idi. Texas'lı ihtiyar 2011 yılında aramızdan ayrıldı. Hakkında şu bağlantıdan bilgilere ulaşabilirsiniz
https://highpowercollectors.proboards.co...teven-camp

Kıymetli eşi Sandra Camp kocasının mirasıyla ilgilenmektedir ve dünyanın başka bir ucundan kendisine ulaşarak eşinin yazdığı ve BHP'nin Competition ile 40 S&W modelleri hakkında verdiği çok ayrıntılı teknik verilerin yer aldığı kitabını (elbette bedeli karşılığı) bana göndermek inceliğinde bulunmuştu.

Bu başlıkta kendisini bir kez daha analım istedim.]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=766 Sat, 01 Mar 2025 23:45:03 +0300 ceycey]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=766 BHP Yazıları:
Arkadaşlar, eski forumda Browning High Power hakkında yazılmış bazı önemli ve yararlı mesajlar var. Bunlar silinmeden burada bir konuda toplamak istiyorum. Buldukça yükleyeceğim.

T Serisi:
Lupus üstat demiş ki: 19.5.2009
T Serisi ve her türlü eski nesil BHP yi ilgilendiren en önemli konulardan birisi, yetersiz metalürji ve dayanımlarıdır. Özellikle malzeme alaşımı ve sertliğinden kaynaklanan dayanım zaafları vardır.

Bunların en çok göze çarpan ve dikkatsiz davranıldığında en çabuk gözlendiği yerlerden birisi de sürgü içerisindeki namlı kilit dişi yataklarıdır. Eğer zamanında icra yayı revizyonları yapılmazsa, buna ek olarak da rast gele ve yüksek miktarda yüksek basınçlı mühimmatla atış yapılırsa, sürgü içerisindeki kilit yatakları çok kısa sürede deforme olabilmektedir.

Her ne kadar bu hasarlar belirli bir dereceye kadar silahın mekanik güvenilirlik ve mermi dağılımını etkilemese de, bu konuda sınırın hangi düzeyde bir aşınma olduğu belirsizdir, bu nedenle eski nesil herhangi bir BHP almayı düşünen kişilere tavsiyem, ilk önce sürgü içerisindeki namlu kilit dişi yataklarını kontrol etmeleridir.

Tokoğlu demiş ki:  20.5.2009
T serisi silahların halk arasında tutulduğu, aşağı yukarı bu formun müdavimlerinin ve silahlara muhabbeti fazla olan kişilerinde malumudur. Bu şekilde halkın teveccühüne mazhar olmuş mamul maddelerin bir kısmı bu teveccühü hak etmezken, önemli bir kısmının da bu teveccühü hak eden özellikleri vardır. T 26XXX e kadar olan serilerde işçilik ve malzeme kalitesi en üst seviyelerdedir. Büyük bir bölümünün namlusu tek parça yekpare çelikten imal edilmiştir diye biliyorum. Bu seriden sonraki serilerinde (çok büyük bir kısmında) öncekilerde bulunan halk arasında balık tabir edilen sanayi kodu ve diğer kodların bir kısmı bulunmamaktadır. Zannımca o yıllardaki aşırı talep üzerine ya fason olarak yaptırılmış yada başka ülkelerde (Macaristan gibi) taklit edilmiş olabileceğini düşünüyorum .Sn lupus T3…....ile başlayan hp ler muhtemelen Belçika imalatı değil diye biliyorum. Syglr.slmlr.

Lupus üstat demiş ki:  20.5.2009
Sn.Tokoğlu, kontrat teslimatı için üretilmemiş ve özellikle sivil Pazar için hazırlanmış T serilerinin işçilikleri gerçekten güzeldir. Aslında bu sadece T serisi için değil diğer BHP ler için de geçerli bir durumdur. Ancak C serileri ama özellikle de MKII ve MKIII lerden itibaren, özel bir istek olmadıkça boya dahil olmak üzere her türlü teslimat için geçerli ciddi bir standart yakalanmıştır. Bu yeni nesil BHP’lerin bir artısıdır.

İki parçalı namlu konusuna gelince, şahsen bunun herhangi bir dezavantaj oluşturduğunu düşünmüyorum. İki parçalı BHP namlularında sırf bu konstrüksiyon şeklinden kaynaklanan her hangi bir kırım şimdiye kadar hiç rapor edilmemiştir. Ama yine eski silahların namlu ön alt kilit kamalarında malzeme özelliğinden kaynaklanan pek çok kırım rapor edilmiştir. Bu nedenle yeni nesil BHP namlularında bu bölgeye ayrı bir destek kotu eklenmiştir. Ancak .40 SW kalibre söz konusu olunca bunlar da yeterli olmamış ve üst namlu kilit dişi sayısı ve bunların sürgüdeki karşılığı 2’ den 3’ e çıkarılmıştır, ancak namlu hala iki parçalı olarak üretilmeye devam etmektedir.

Macaristan’da bir aralar lisanslı daha sonra da lisanssız üretim yapan FEG ‘in ürettiği, ancak üzerinde asıl üreticinin değil de FN ‘e ait yazıların olduğu BHP ‘lerden bir tanesine Ankara’da şimdi faaliyette olmayan bir silahçıda denk gelmiştik. Silahın üzerinde Belçika sanayi kodları yoktu ve seri numarası da ‘’ B ‘’ ile başlıyordu. Bu esnada kalabalık bir güruh seri nosundaki ‘’ B ‘’ harfinin Belçika ‘ nın ‘’ B ‘’ si olduğu, bu silahın ‘’ 14’ lünün hası ‘’ olduğu ancak neden üzerinde hiç balık, sinek, börtü böcek olmadığını anlayamadıklarını tartışıp duruyorlardı.

Bu arkadaşlara ilk sorduğum soru silahın zor alım olup olmadığı olmuştu. Sahibinden gelen cevap mırın kırın ile karışık zor alım olduğu yönünde olunca, bu silahın Irak Ordusu için zamanında FN üretimi modellerin yanında, FEG ‘den direk alınmış olanlardan birisi olduğu yönündeki kanaatim pekişti. FEG ‘ in Irak için ürettiği bazı HP ‘ lerde sahte Belçika üretim kodları dahi vardır.

BHP tarihçileri ve duayenleri, kontrat veya ihale silahı olsa da, FN ‘ nin kendi adına başka üreticilere fason üretim yaptırmadığı konusunda hem fikirdir.

Üretim modeli veya serisi ne olursa olsun, eğer koleksiyon amaçlı olarak değil de, sürekli olarak atış yapmak için bir BHP alınacaksa, kesinlikle alınabilecek en yeni nesil BHP’nin alınması taraftarıyım. Ama sadece sevilip şefkat gösterilecek ve gelecek nesillere aktırılmak üzere bir BHP alınacaksa, kontrat ve ihale üretimi olmayan, mümkünse mükemmel yüzey tesviyesi ve harika bir menevişle perdahlanmış olan gizli tırnaklı bir BHP, eğer bu bulunamazsa, yukarıda belirttiğim özelliklere uyan bir T serisi edinilmesi konusunda sizinle hemfikirim. Saygılar.

Tokoğlu demiş ki: 20.5.2009
BROWNİNG 1935 hı-power tbnc-seri noları 1957 kadar 70000 1957 70000 80000 1958 80001 85267 1959 85268 85268 1960 89688 93027 1961 93028 109145 1962 109146 113548 1963 113549 115822 1964 115823 T136568 1965 T136569 T146372 1966 T146373 T173285 1967 T173286 T213999 1968 T214000 T258000 1969 T258001 T261000 Ve üzeri 1969 yılında 69 c ile başlayan seri numaralarına geçilmiş (69CXXXXX) 70CXXXXX,71CXXXXX,72CXXXXX,73CXXXXX,74CXXXXX,1975CXXXXX, 1975 YILINDAN itibaren yeni seri noları kullanılmaya başlamıştır RV 1975,RT 1976, RR 1977,RP1978,RN 1979,PM 1980,PZ1981,PY 1982,PX 1983,PW 1984,PV 1985,PT 1986,PR 1987,PP 1988,PN 1989,NM 1990,NZ 1991,NY 1992,NX 1993,NW 1994…...................Elimdeki kaynak kitapçık 1995 basımlı (ULUSLAR ARASI SİLAH MÜHİMMAT KAÇAKÇILIĞI İLE MÜCADELEDE MENŞE TESPİT EL KİTABI) Bu nolar ile başlamayan örneğin C ,L ..Aklıma gelenler bunlar çok sayıda hp gördüm sanayi kodları yoktu fakat yazı karakterleri 1 e 1 aynı idi .Bu nolar haricindeki (üstte sıraladıklarım) bhp nerde üretildiklerini bilmiyorum ancak kesin orjinal bir bhp değil. Diğer konuya gelince yeni nesil bhp ler tasarım ve dizayn olarak kabul etmeliyim ki çok güzel(emniyet mandalını hariç ) ancak sn lupus çok konuda fikirlerinize iştirak ve bilgilerinizi taktir etmemle beraber bu konuda katılmıyorum. Dayanım ve kaliteli malzeme olarak eski nesil 14 lü lerden iyi değil .Rüştünü ispat edecek kadar bir zaman henüz tercih , buna rağmen azımsanamayacak sayıda sıkıntılar çıkarttığını eski kuşak silahçı abilerimizden dinledim. Eski silahçılar asla bir T1 ,T2, 1957-1969 Yılları arası üretilen bir bhp yi yeni modellere tercih etmiyorlar, buna R,VE P ile başlayanlar da dahil herkese slmlr. Syglr, TOKOĞLU ESKİŞEHİR

Lupus üstat demiş ki:  21.5.2009
Sn.Tokoğlu,

'' ULUSLAR ARASI SİLAH MÜHİMMAT KAÇAKÇILIĞI İLE MÜCADELEDE MENŞE TESPİT EL KİTABI '' isimli kaynağın, daha doğrusu bunu hazırlayan arkadaşların atladığı küçük bir ayrıntı var. O da standart olarak T serisi üretiminin bitirilip, ilk önce '' C '' ve üretim yılını kapsayan daha sonra da 245 model kodu ve üretim yılı harf kodu ile başlayan seri nolarına geçilmesine rağmen, ara ara özel siparişlerle T serisi BHP ' lerin üretilip teslim edildiğidir. Bu bilginin kaynağı ise tüm dünyada en ciddi BHP tarihçilerinden birisi olarak bilinen R. Blake Stevens 'dır. Tüm dünyada hazırlanan pek çok resmi kurum kaynağında olduğu gibi bunda da genelde sadece üretici resmi katalog ve sitelerindeki kısıtlı bilgiler kullanıldığından bu tür eksik ya da yanlış bilgilendirmeler ortaya çıkabiliyor. Örneğin bu resmi kaynaklara göre hiç alüminyum alaşım gövdeli bir BHP üretilmemiştir, ama kesinlikle üretilmiştir.

BHP, daha doğrusu tüm FN tarihçilerinin en çok zorlandıkları konulardan birisi de, FN ' nin tüm tarihi boyunca standart bir seri numaralama sistemi kullanmaması, çok önceki yıllarda bıraktığı seri noları ile bazen yeniden üretim yapması ve bu modellerle ilgili siparişlerde bu seri nolarını kullanmasıdır. İşin ilginç yanı bu konudaki resmi FN kayıtları dahi karma karışık bir haldedir. Bu nedenle FN üretimi silahlarda, ama özellikle BHP konusunda, BHP'ye yıllarını, hatta hayatlarını vermiş olan araştırmacıların hazırladığı kaynakçalar, her zaman çok daha güvenilir olmuştur.

BHP dayanımı konusunda ise, yıllar önce ben de kesinlikle ülkemizdeki pek çok kişi ile aynı fikirdeydim. Ancak zaman içerisinde araştırdıkça, ama en önemlisi de silah tamir ve bakımı yapan kişilerle tanışıp, bunların yaptıkları işleri takip ettikçe, durumun sanılanın tam tersi olduğunu gördüm. Şimdiye kadar hatırı sayılır bir miktarda atım görüp de, sürgü kilit yatakları yuvarlanmayan eski nesil bir tane BHP görmedim desem yalan olmaz. Ellerindeki silahlara toz kondurmayan pek çok eski toprak silah sever ağabeylerimizin hiç birisinin bir kez dahi olsa bu bölgeyi kontrol ettiklerini sanmıyorum.

Diğer bir kontrol edilmesi gereken bölge de, sürgü ön kısmındaki kızak yataklarını taşıyan, gövdenin ön korkuluğunun iç kısmında kalan sürgü taşıyıcılarıdır. Eski nesil BHP ' lerde bu bölge de erken aşınma ve gevşeme gösteren alanlardan birisidir. Elinize eski nesil bir BHP alıp, şarjörü çıkartıp, horozu çekip silahı salladığınızda, bu bölgede ciddi bir boşluk oluştuğu derhal gözlenir. Ama asıl yapılması gereken test, bir şarjörü sadece şarjör emniyetine baskı yapacak kadar silaha yerleştirip, yavaşça tetik düşürmektir. Bu esnada tetik kolu, tetik / horoz tulumbası irtibat koluna bastırdıkça, sürgünün ve nişangâhların gövde üzerindeki bariz hareketi rahatlıkla görülebilecektir.

Eski nesil BHP 'lerdeki iç parçalar, özellikle de horoz ve tetik / horoz tulumbası gerçekten çok yumuşaktır. Bunu kendim de şahsen deneyerek gözlemledim. Tetik çekiş karakterini düzeltme üzerinde çalışırken, elimdeki MKIII ' ün tulumbasının orijinal geometrisi bozmamak için, Sn.Göktuğ'un elindeki pert olmuş bir T serisinden çıkma tulumba kullandım. Sonuç, yeni nesil BHP horozunun tulumbayı tıraşlaması oldu.

Benzer bir şeyi tetik yolunu kısaltmayı denerken, yine eski nesil bir BHP nin tetik kolunu kullanınca da gözledik. Eski parça, yeni silahın tetik kolu irtibat kolu tarafından resmen eziliyordu. Kaldı ki bu parçalar hiç bir şekilde zorlanma olmadan ve tesviyeye gerek kalmadan yeni nesil silahlara oluyordu. Diğer yandan bu da FN yıllardır parça ölçülerinde ne kadar sıkı bir standart oturttuğunun güzel bir göstergesi.

BHP dayanımı konusunda bu işin duayenlerinden Bill Laughridge, eski nesil bir BHP nin kilit yataklarının yuvarlanması için sadece bir kaç şarjör sür şarj mermi atılmasının dahi yeterli olabildiğini, bu silahlarda kullanılan fişek ve yaylar konusunda çok hassas olunması konusunda tüm BHP severleri şiddetle uyarıyor. Yoğun atış, özellikle de + P fişeklerle yoğun atış yapmayı planlayan kişilere ise, sadece yeni nesil bir BHP almanın bile yeterli olmayacağını, mümkünse .40 SW için üretilmiş bir BHP alıp, bunu 9x19 mm ye çevirerek kullanmayı öneriyor. Tabii bu tavsiyelerin içerisinde ne kadar ekonomik rant beklentisi olabilir onu bilemem.
Aşağıdaki linklerden söz konusu kişinin BHP konusundaki yetkinliği hakkında daha net fikir sahibi olabilirsiniz. Tabii yapılan işler zevk meselesi, herkese hitap etmeyebilir.  Ancak ABD'eki Ted Yost, Bob Dunlap gibi BHP ustaları ve S.A.Camp, Jim Wilson gibi duayen BHP kullanıcıları da dayanım ve malzeme kalitesi konusundaki kronolojide mutabıktır.

http://www.cylinder-slide.com/

http://www.cylinder-slide.com/photos.shtml

Yeni nesil BHP emniyet mandalları konusunda ise sizinle tamamen hem fikirim. Özellikle parmaklar ileride, derin tutuşta, resmen avuç içerisindeki kemiklerinizi eziyor. Evet, manipülasyonu daha kolay ve yumuşak ama atış esnasında resmen eziyet. Bu nedenle ben de eski tip çıkma emniyet mandalı kullanıyorum. Ayrıca adına ergonomik ya da ortopedik ya da her ne karın ağrısı deniyorsa, yeni nesil çıkıntılı ve sırtı kambur kabza kapaklarından da hiç haz etmiyorum, direk değiştirdiğim şeylerden birisi de bunlar. Saygılar.]]> BHP Yazıları:
Arkadaşlar, eski forumda Browning High Power hakkında yazılmış bazı önemli ve yararlı mesajlar var. Bunlar silinmeden burada bir konuda toplamak istiyorum. Buldukça yükleyeceğim.

T Serisi:
Lupus üstat demiş ki: 19.5.2009
T Serisi ve her türlü eski nesil BHP yi ilgilendiren en önemli konulardan birisi, yetersiz metalürji ve dayanımlarıdır. Özellikle malzeme alaşımı ve sertliğinden kaynaklanan dayanım zaafları vardır.

Bunların en çok göze çarpan ve dikkatsiz davranıldığında en çabuk gözlendiği yerlerden birisi de sürgü içerisindeki namlı kilit dişi yataklarıdır. Eğer zamanında icra yayı revizyonları yapılmazsa, buna ek olarak da rast gele ve yüksek miktarda yüksek basınçlı mühimmatla atış yapılırsa, sürgü içerisindeki kilit yatakları çok kısa sürede deforme olabilmektedir.

Her ne kadar bu hasarlar belirli bir dereceye kadar silahın mekanik güvenilirlik ve mermi dağılımını etkilemese de, bu konuda sınırın hangi düzeyde bir aşınma olduğu belirsizdir, bu nedenle eski nesil herhangi bir BHP almayı düşünen kişilere tavsiyem, ilk önce sürgü içerisindeki namlu kilit dişi yataklarını kontrol etmeleridir.

Tokoğlu demiş ki:  20.5.2009
T serisi silahların halk arasında tutulduğu, aşağı yukarı bu formun müdavimlerinin ve silahlara muhabbeti fazla olan kişilerinde malumudur. Bu şekilde halkın teveccühüne mazhar olmuş mamul maddelerin bir kısmı bu teveccühü hak etmezken, önemli bir kısmının da bu teveccühü hak eden özellikleri vardır. T 26XXX e kadar olan serilerde işçilik ve malzeme kalitesi en üst seviyelerdedir. Büyük bir bölümünün namlusu tek parça yekpare çelikten imal edilmiştir diye biliyorum. Bu seriden sonraki serilerinde (çok büyük bir kısmında) öncekilerde bulunan halk arasında balık tabir edilen sanayi kodu ve diğer kodların bir kısmı bulunmamaktadır. Zannımca o yıllardaki aşırı talep üzerine ya fason olarak yaptırılmış yada başka ülkelerde (Macaristan gibi) taklit edilmiş olabileceğini düşünüyorum .Sn lupus T3…....ile başlayan hp ler muhtemelen Belçika imalatı değil diye biliyorum. Syglr.slmlr.

Lupus üstat demiş ki:  20.5.2009
Sn.Tokoğlu, kontrat teslimatı için üretilmemiş ve özellikle sivil Pazar için hazırlanmış T serilerinin işçilikleri gerçekten güzeldir. Aslında bu sadece T serisi için değil diğer BHP ler için de geçerli bir durumdur. Ancak C serileri ama özellikle de MKII ve MKIII lerden itibaren, özel bir istek olmadıkça boya dahil olmak üzere her türlü teslimat için geçerli ciddi bir standart yakalanmıştır. Bu yeni nesil BHP’lerin bir artısıdır.

İki parçalı namlu konusuna gelince, şahsen bunun herhangi bir dezavantaj oluşturduğunu düşünmüyorum. İki parçalı BHP namlularında sırf bu konstrüksiyon şeklinden kaynaklanan her hangi bir kırım şimdiye kadar hiç rapor edilmemiştir. Ama yine eski silahların namlu ön alt kilit kamalarında malzeme özelliğinden kaynaklanan pek çok kırım rapor edilmiştir. Bu nedenle yeni nesil BHP namlularında bu bölgeye ayrı bir destek kotu eklenmiştir. Ancak .40 SW kalibre söz konusu olunca bunlar da yeterli olmamış ve üst namlu kilit dişi sayısı ve bunların sürgüdeki karşılığı 2’ den 3’ e çıkarılmıştır, ancak namlu hala iki parçalı olarak üretilmeye devam etmektedir.

Macaristan’da bir aralar lisanslı daha sonra da lisanssız üretim yapan FEG ‘in ürettiği, ancak üzerinde asıl üreticinin değil de FN ‘e ait yazıların olduğu BHP ‘lerden bir tanesine Ankara’da şimdi faaliyette olmayan bir silahçıda denk gelmiştik. Silahın üzerinde Belçika sanayi kodları yoktu ve seri numarası da ‘’ B ‘’ ile başlıyordu. Bu esnada kalabalık bir güruh seri nosundaki ‘’ B ‘’ harfinin Belçika ‘ nın ‘’ B ‘’ si olduğu, bu silahın ‘’ 14’ lünün hası ‘’ olduğu ancak neden üzerinde hiç balık, sinek, börtü böcek olmadığını anlayamadıklarını tartışıp duruyorlardı.

Bu arkadaşlara ilk sorduğum soru silahın zor alım olup olmadığı olmuştu. Sahibinden gelen cevap mırın kırın ile karışık zor alım olduğu yönünde olunca, bu silahın Irak Ordusu için zamanında FN üretimi modellerin yanında, FEG ‘den direk alınmış olanlardan birisi olduğu yönündeki kanaatim pekişti. FEG ‘ in Irak için ürettiği bazı HP ‘ lerde sahte Belçika üretim kodları dahi vardır.

BHP tarihçileri ve duayenleri, kontrat veya ihale silahı olsa da, FN ‘ nin kendi adına başka üreticilere fason üretim yaptırmadığı konusunda hem fikirdir.

Üretim modeli veya serisi ne olursa olsun, eğer koleksiyon amaçlı olarak değil de, sürekli olarak atış yapmak için bir BHP alınacaksa, kesinlikle alınabilecek en yeni nesil BHP’nin alınması taraftarıyım. Ama sadece sevilip şefkat gösterilecek ve gelecek nesillere aktırılmak üzere bir BHP alınacaksa, kontrat ve ihale üretimi olmayan, mümkünse mükemmel yüzey tesviyesi ve harika bir menevişle perdahlanmış olan gizli tırnaklı bir BHP, eğer bu bulunamazsa, yukarıda belirttiğim özelliklere uyan bir T serisi edinilmesi konusunda sizinle hemfikirim. Saygılar.

Tokoğlu demiş ki: 20.5.2009
BROWNİNG 1935 hı-power tbnc-seri noları 1957 kadar 70000 1957 70000 80000 1958 80001 85267 1959 85268 85268 1960 89688 93027 1961 93028 109145 1962 109146 113548 1963 113549 115822 1964 115823 T136568 1965 T136569 T146372 1966 T146373 T173285 1967 T173286 T213999 1968 T214000 T258000 1969 T258001 T261000 Ve üzeri 1969 yılında 69 c ile başlayan seri numaralarına geçilmiş (69CXXXXX) 70CXXXXX,71CXXXXX,72CXXXXX,73CXXXXX,74CXXXXX,1975CXXXXX, 1975 YILINDAN itibaren yeni seri noları kullanılmaya başlamıştır RV 1975,RT 1976, RR 1977,RP1978,RN 1979,PM 1980,PZ1981,PY 1982,PX 1983,PW 1984,PV 1985,PT 1986,PR 1987,PP 1988,PN 1989,NM 1990,NZ 1991,NY 1992,NX 1993,NW 1994…...................Elimdeki kaynak kitapçık 1995 basımlı (ULUSLAR ARASI SİLAH MÜHİMMAT KAÇAKÇILIĞI İLE MÜCADELEDE MENŞE TESPİT EL KİTABI) Bu nolar ile başlamayan örneğin C ,L ..Aklıma gelenler bunlar çok sayıda hp gördüm sanayi kodları yoktu fakat yazı karakterleri 1 e 1 aynı idi .Bu nolar haricindeki (üstte sıraladıklarım) bhp nerde üretildiklerini bilmiyorum ancak kesin orjinal bir bhp değil. Diğer konuya gelince yeni nesil bhp ler tasarım ve dizayn olarak kabul etmeliyim ki çok güzel(emniyet mandalını hariç ) ancak sn lupus çok konuda fikirlerinize iştirak ve bilgilerinizi taktir etmemle beraber bu konuda katılmıyorum. Dayanım ve kaliteli malzeme olarak eski nesil 14 lü lerden iyi değil .Rüştünü ispat edecek kadar bir zaman henüz tercih , buna rağmen azımsanamayacak sayıda sıkıntılar çıkarttığını eski kuşak silahçı abilerimizden dinledim. Eski silahçılar asla bir T1 ,T2, 1957-1969 Yılları arası üretilen bir bhp yi yeni modellere tercih etmiyorlar, buna R,VE P ile başlayanlar da dahil herkese slmlr. Syglr, TOKOĞLU ESKİŞEHİR

Lupus üstat demiş ki:  21.5.2009
Sn.Tokoğlu,

'' ULUSLAR ARASI SİLAH MÜHİMMAT KAÇAKÇILIĞI İLE MÜCADELEDE MENŞE TESPİT EL KİTABI '' isimli kaynağın, daha doğrusu bunu hazırlayan arkadaşların atladığı küçük bir ayrıntı var. O da standart olarak T serisi üretiminin bitirilip, ilk önce '' C '' ve üretim yılını kapsayan daha sonra da 245 model kodu ve üretim yılı harf kodu ile başlayan seri nolarına geçilmesine rağmen, ara ara özel siparişlerle T serisi BHP ' lerin üretilip teslim edildiğidir. Bu bilginin kaynağı ise tüm dünyada en ciddi BHP tarihçilerinden birisi olarak bilinen R. Blake Stevens 'dır. Tüm dünyada hazırlanan pek çok resmi kurum kaynağında olduğu gibi bunda da genelde sadece üretici resmi katalog ve sitelerindeki kısıtlı bilgiler kullanıldığından bu tür eksik ya da yanlış bilgilendirmeler ortaya çıkabiliyor. Örneğin bu resmi kaynaklara göre hiç alüminyum alaşım gövdeli bir BHP üretilmemiştir, ama kesinlikle üretilmiştir.

BHP, daha doğrusu tüm FN tarihçilerinin en çok zorlandıkları konulardan birisi de, FN ' nin tüm tarihi boyunca standart bir seri numaralama sistemi kullanmaması, çok önceki yıllarda bıraktığı seri noları ile bazen yeniden üretim yapması ve bu modellerle ilgili siparişlerde bu seri nolarını kullanmasıdır. İşin ilginç yanı bu konudaki resmi FN kayıtları dahi karma karışık bir haldedir. Bu nedenle FN üretimi silahlarda, ama özellikle BHP konusunda, BHP'ye yıllarını, hatta hayatlarını vermiş olan araştırmacıların hazırladığı kaynakçalar, her zaman çok daha güvenilir olmuştur.

BHP dayanımı konusunda ise, yıllar önce ben de kesinlikle ülkemizdeki pek çok kişi ile aynı fikirdeydim. Ancak zaman içerisinde araştırdıkça, ama en önemlisi de silah tamir ve bakımı yapan kişilerle tanışıp, bunların yaptıkları işleri takip ettikçe, durumun sanılanın tam tersi olduğunu gördüm. Şimdiye kadar hatırı sayılır bir miktarda atım görüp de, sürgü kilit yatakları yuvarlanmayan eski nesil bir tane BHP görmedim desem yalan olmaz. Ellerindeki silahlara toz kondurmayan pek çok eski toprak silah sever ağabeylerimizin hiç birisinin bir kez dahi olsa bu bölgeyi kontrol ettiklerini sanmıyorum.

Diğer bir kontrol edilmesi gereken bölge de, sürgü ön kısmındaki kızak yataklarını taşıyan, gövdenin ön korkuluğunun iç kısmında kalan sürgü taşıyıcılarıdır. Eski nesil BHP ' lerde bu bölge de erken aşınma ve gevşeme gösteren alanlardan birisidir. Elinize eski nesil bir BHP alıp, şarjörü çıkartıp, horozu çekip silahı salladığınızda, bu bölgede ciddi bir boşluk oluştuğu derhal gözlenir. Ama asıl yapılması gereken test, bir şarjörü sadece şarjör emniyetine baskı yapacak kadar silaha yerleştirip, yavaşça tetik düşürmektir. Bu esnada tetik kolu, tetik / horoz tulumbası irtibat koluna bastırdıkça, sürgünün ve nişangâhların gövde üzerindeki bariz hareketi rahatlıkla görülebilecektir.

Eski nesil BHP 'lerdeki iç parçalar, özellikle de horoz ve tetik / horoz tulumbası gerçekten çok yumuşaktır. Bunu kendim de şahsen deneyerek gözlemledim. Tetik çekiş karakterini düzeltme üzerinde çalışırken, elimdeki MKIII ' ün tulumbasının orijinal geometrisi bozmamak için, Sn.Göktuğ'un elindeki pert olmuş bir T serisinden çıkma tulumba kullandım. Sonuç, yeni nesil BHP horozunun tulumbayı tıraşlaması oldu.

Benzer bir şeyi tetik yolunu kısaltmayı denerken, yine eski nesil bir BHP nin tetik kolunu kullanınca da gözledik. Eski parça, yeni silahın tetik kolu irtibat kolu tarafından resmen eziliyordu. Kaldı ki bu parçalar hiç bir şekilde zorlanma olmadan ve tesviyeye gerek kalmadan yeni nesil silahlara oluyordu. Diğer yandan bu da FN yıllardır parça ölçülerinde ne kadar sıkı bir standart oturttuğunun güzel bir göstergesi.

BHP dayanımı konusunda bu işin duayenlerinden Bill Laughridge, eski nesil bir BHP nin kilit yataklarının yuvarlanması için sadece bir kaç şarjör sür şarj mermi atılmasının dahi yeterli olabildiğini, bu silahlarda kullanılan fişek ve yaylar konusunda çok hassas olunması konusunda tüm BHP severleri şiddetle uyarıyor. Yoğun atış, özellikle de + P fişeklerle yoğun atış yapmayı planlayan kişilere ise, sadece yeni nesil bir BHP almanın bile yeterli olmayacağını, mümkünse .40 SW için üretilmiş bir BHP alıp, bunu 9x19 mm ye çevirerek kullanmayı öneriyor. Tabii bu tavsiyelerin içerisinde ne kadar ekonomik rant beklentisi olabilir onu bilemem.
Aşağıdaki linklerden söz konusu kişinin BHP konusundaki yetkinliği hakkında daha net fikir sahibi olabilirsiniz. Tabii yapılan işler zevk meselesi, herkese hitap etmeyebilir.  Ancak ABD'eki Ted Yost, Bob Dunlap gibi BHP ustaları ve S.A.Camp, Jim Wilson gibi duayen BHP kullanıcıları da dayanım ve malzeme kalitesi konusundaki kronolojide mutabıktır.

http://www.cylinder-slide.com/

http://www.cylinder-slide.com/photos.shtml

Yeni nesil BHP emniyet mandalları konusunda ise sizinle tamamen hem fikirim. Özellikle parmaklar ileride, derin tutuşta, resmen avuç içerisindeki kemiklerinizi eziyor. Evet, manipülasyonu daha kolay ve yumuşak ama atış esnasında resmen eziyet. Bu nedenle ben de eski tip çıkma emniyet mandalı kullanıyorum. Ayrıca adına ergonomik ya da ortopedik ya da her ne karın ağrısı deniyorsa, yeni nesil çıkıntılı ve sırtı kambur kabza kapaklarından da hiç haz etmiyorum, direk değiştirdiğim şeylerden birisi de bunlar. Saygılar.]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=760 Thu, 27 Feb 2025 22:42:52 +0300 alpSaral]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=760
Yabancı bir ilan sitesinden aldığım fotoğrafla başlatmak istiyorum.

Harika bir kondüsyonda olan T1 serisi dereceli nişangahlı bir BHP. Umman Sultanlığı için sınırlı sayıda üretilenlerden birisi (arma sultana ait)


Seri numarasının nasıl yazıldığı, markalamalar gibi detaylar için referans olarak kullanılabilecek bir fotoğraf.



Kaynak ilan: https://www.gunsinternational.com/guns-f...=102298376]]>
Yabancı bir ilan sitesinden aldığım fotoğrafla başlatmak istiyorum.

Harika bir kondüsyonda olan T1 serisi dereceli nişangahlı bir BHP. Umman Sultanlığı için sınırlı sayıda üretilenlerden birisi (arma sultana ait)


Seri numarasının nasıl yazıldığı, markalamalar gibi detaylar için referans olarak kullanılabilecek bir fotoğraf.



Kaynak ilan: https://www.gunsinternational.com/guns-f...=102298376]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=759 Thu, 27 Feb 2025 22:25:35 +0300 alpSaral]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=759
FN kendi fabrika çıkışlı şarjörleri de Mec-Gar tarafından üretilmektedir.

9*19 BHP'nin standart olarak 10 ve 13 kapasitelik iki adet, bu iki adet şarjörün standart metal tabanlı ve metal taban üzeri kauçuk tamponlu modeli olan 2 adet olmak üzere toplamda 4 şarjör modeli bulunuyor.


10 kapasiteli şarjörler

13 kapasiteli şarjörler

Bunlar fabrika çıkışlı orijinal şarjörlerdir. Ancak yine Mec-Gar kendi markasıyla 10, 13 ve 15'lik standart tabanlı şarjör üretmekte ve satmaktadır. Bunlar artık endüstri standardı olmuştur.

13 ve 15 kapasiteli olanları zaten piyasada mevcut ve biliniyor üzerinde çok durmayacağım.

Ancak çok fazla bilinmeyen, hatta ithal eden ve satanlarında pek bilmediği dolayısıyla reklamını yapmadıkları bir kapasite artırıcı var piyasada bulabileceğiniz. Bu parça ile 15'lik mec-gar şarjörlerinizi 17 kapasiteye çıkartabiliyorsunuz.

MGF42216 ürün kodlu (bu kodu aratarak sipariş verebileceğiniz siteleri bulabilirsiniz, mavi, gri, kırmızı 3 renkte üretiliyor) Aslında siyah olanını üretiyor Mec-Gar ancak onu ayrı parça olarak satmıyor, ABD pazarında 17'lik BHP şarjörü olarak paketli satılıyor.

Ürün detaylarına aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz. CZ-75, SW 5906 gibi çelik şarjörlü tabancalara da aynı parça uygulanabiliyor.

https://mec-gar.com/shop/upgrade-parts/p...loorplate/

Parçanın fiyatı 15'lik şarjörden daha pahalı ama tek şarjörde daha fazla mermi taşımak istiyorsanız başka seçenek yok.



Soldan sağa mec-gar şarjörler en sağdaki 13 diğerleri 15'lik ilk ikisine farklı renklerde aparat takılmış, ilk şarjör nikel.


Tabanca üzerinde duruşu. Tam dolu bu tabanca 17+1 toplamda 18 mermi taşımaktadır.


Alt görünüş


Saygılarımla.]]>
FN kendi fabrika çıkışlı şarjörleri de Mec-Gar tarafından üretilmektedir.

9*19 BHP'nin standart olarak 10 ve 13 kapasitelik iki adet, bu iki adet şarjörün standart metal tabanlı ve metal taban üzeri kauçuk tamponlu modeli olan 2 adet olmak üzere toplamda 4 şarjör modeli bulunuyor.


10 kapasiteli şarjörler

13 kapasiteli şarjörler

Bunlar fabrika çıkışlı orijinal şarjörlerdir. Ancak yine Mec-Gar kendi markasıyla 10, 13 ve 15'lik standart tabanlı şarjör üretmekte ve satmaktadır. Bunlar artık endüstri standardı olmuştur.

13 ve 15 kapasiteli olanları zaten piyasada mevcut ve biliniyor üzerinde çok durmayacağım.

Ancak çok fazla bilinmeyen, hatta ithal eden ve satanlarında pek bilmediği dolayısıyla reklamını yapmadıkları bir kapasite artırıcı var piyasada bulabileceğiniz. Bu parça ile 15'lik mec-gar şarjörlerinizi 17 kapasiteye çıkartabiliyorsunuz.

MGF42216 ürün kodlu (bu kodu aratarak sipariş verebileceğiniz siteleri bulabilirsiniz, mavi, gri, kırmızı 3 renkte üretiliyor) Aslında siyah olanını üretiyor Mec-Gar ancak onu ayrı parça olarak satmıyor, ABD pazarında 17'lik BHP şarjörü olarak paketli satılıyor.

Ürün detaylarına aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz. CZ-75, SW 5906 gibi çelik şarjörlü tabancalara da aynı parça uygulanabiliyor.

https://mec-gar.com/shop/upgrade-parts/p...loorplate/

Parçanın fiyatı 15'lik şarjörden daha pahalı ama tek şarjörde daha fazla mermi taşımak istiyorsanız başka seçenek yok.



Soldan sağa mec-gar şarjörler en sağdaki 13 diğerleri 15'lik ilk ikisine farklı renklerde aparat takılmış, ilk şarjör nikel.


Tabanca üzerinde duruşu. Tam dolu bu tabanca 17+1 toplamda 18 mermi taşımaktadır.


Alt görünüş


Saygılarımla.]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=546 Sun, 22 Sep 2024 18:34:10 +0300 ceycey]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=546 FN Five Seven:
Zırh ve çelik yelek delici olarak meşhur olan bu özel tabanca hakkında forumumuzda bir başlık olmaması eksiklik.



Önce Wikipedi’deki tabanca hakkında genel bilgilere bakalım:



“Five-Seven, FN Herstal tarafından üretilen Belçika yapımı bir yarı otomatik tabancadır. Silah, 1990'larda geliştirilmiş olup adını 5,7 mm'lik mermi çapından almaktadır ve ticari marka büyük harf kullanımı stili üreticinin baş harfleri olan FN'i vurgulanmaktadır.
2000 yılında NATO tarafından belirtilen standartlara göre geliştirilen 5.7x28mm mermiyi kullanan kişisel savunma silahı olan FN P90 üretildikten sonra silahla aynı mermiyi kullanan ve FN P90'ın yanında kullanılabilecek bir tabanca olarak geliştirildi.
Genel olarak çoğu tabanca 9x19mm, 40 S&W ya da .45 ACP gibi sıradan bir kişiyi durdurabilecek mermileri kullanırlar. Ancak FN firmasının belirttiği gibi eğer vurulan kişi hafif bile olsa bir kevlar yelek giyiyorsa mermiler ölümcül bir hasar veremeyecektir. Böyle kurşun geçirmez yelekler dünya üzerindeki ordu kuvvetlerinin %50'si tarafından giyilmektedir.



Ayrıca silahın bir avantajı da hafifliğidir. Örneğin standart 9mm mermiler 5.7x28mm mermilerden 2 kat daha ağırdır. Ayrıca FN firması bu merminin yaptığı geri tepmenin, 9mm mermilerin kabaca yarısı kadar olduğunu belirtmiştir. Silahın şarjörü hemen hemen her tabancadan daha fazla mermi alabilir (20). Silahın standart modeli yalnızca 617 gramdır (boş iken). Doluyken ise 740 gramdır ve kompakt bir silahtır.
Anlaşıldığı gibi silah tasarımı ve NATO'nun yeni ölçeklerinin altta yatan prensibi; belli durumlarda(koruma ve eğitilmiş ve düzenli ordularla savaş durumu vs.) ağır ve yüksek hasar oluşturan silahlar (İngilizce: full power) yerine daha az güç içeren ancak daha fazla miktarda mühimmat taşıyabilmesine bağlıdır. Ancak Irak ve Afganistan gibi tecrübeler ABD askerlerini full power silahlar kullanmaya yöneltmiştir. Askerlerin Afganistan’da 6,8SPC vahşi kedi fişeğini oluşturmalarının temelinde de bu yatar. Bunun gibi tecrübeler askerlerin ordudan 9x19mm Parabellum kalibre Glock tabancalar yerine .45 ACP kalibre silahlar istemelerine de yol açmıştır.
Aslında şehir içinde çok etkili, hatta dünyanın en etkili tabancası olarak görünmesine karşın silah pek yaygın olarak kullanılmamaktadır. Şimdilik Fransız GİGN dahil sadece birkaç özel kuvvet tarafından kullanılmaktadır ve biraz daha yaygın biçimde lokal polis özel timleri tarafından kullanılmaktadır.
FN Five-Seven istenirse LAM(lazer) veya taktik fener ile geliştirilebilir ve silaha susturucu takılabilir. Ayrıca 30 mermi alan uzatılmış şarjörleri de üretilmiştir.”


1998 Yılından beri üretilen 610(Dolu 740) gram ağırlığındaki tabancanın ölçülerine gelince: uzunluğu 208
mm,namlu uzunluğu 122 mm,genişliği 36 mm ve yüksekliği 137 mm’dir. 10,20 ve 30 kapasiteli
şarjörler ve 5,7 X 28 mm çapında mermi kullanılır.Mermi çıkış hızı 520-762 m/s’dir.

Tabanca ve Tüfek sitesinde 2014 yılında FN 57 hakkındaki makale:

“Delicilik ve taktiksellik kavramının sınırlarını zorlayan FeNa bir silah
Belçika kökenli silah üreticisi FN Herstal, 125 yıldır sürmekte olan hizmeti boyunca silah piyasasına P90, FAL, F2000 ve SCAR gibi bir çok mühendislik harikası silahı kazandırmıştır. Öyle ki Browning’in de sahibi olan firma; halkımız tarafından çok sevilen 14’lü’yü üreten firmadır. Kısacası Avrupa’nın en büyük silah ihracatçısından bahsediyoruz!
Böyle bir firma sizce modern savaş koşullarına uygun olan, delme gücü yüksek bir silah tasarlamak isteseydi nasıl bir sonuç elde edilirdi? Elbette savaş ve adrenalin konuları bir araya gelince yıkıcı gücün daha önem taşıdığı bir gerçektir, lakin unutmayın ki düşmanınız sağlam bir kevların ardında olabilir. Özellikle korumalık, özel harekat ve benzeri görevlerde olan kişilerin tercihlerini delici silahlardan yana kullanmalarının sebebi; düşmanın çelik yeleğinin ardına tesir edilip edilmeyeceğine dair şüphe kalmaması içindir.



Büyük çaplı bir tabancanıza zırh delici mermi koyabilirsiniz ve bu da işinizi görür. İşte 5.7 gibi ince mermilerin avantajı da tam da burada devreye giriyor! Bir tabanca düşünün ki çift sıralı şarjörü ile birlikte bile çok iyi kabza kavramasına olanak tanısın ve tam tamına 20 adet mermi alsın. Evet, tam tamına 20 adet. Uzatılmış şarjörlerle bu sayının 30’a çıkarılabileceğinden söz etmeye bile gerek yok! Lakin silah yasalarındaki düzenlemelerden ötürü ülkemize girişi ancak 10’luk şarjörü ile mümkün olabiliyor. İnce merminin kullanışlılığı şarjör kapasitesine olan katkısı ile de sınırlı değil, buna ek olarak daha az hava direnci ile karşılaşan çekirdek, kevlar delme özelliğini tam 200 metreye kadar koruyabiliyor. Ayrıca büyük çaplı mermilere göre çok düşük bir geri tepme kuvvetine maruz kalıyorsunuz. Bu da daha az şahlanma ve dolayısıyla minimum bölgede atış gruplarının toplanmasında maksimum başarı demek! Böylece efsane boksör Muhammed Ali’nin “kelebek gibi uçup arı gibi sokmak” deyiminin, tabanca karşılığının nasıl olduğuna şahit oldunuz.



Tabanca; gizli iğne ateşlemeli olsa da, güvenli düşürme mandalını ihmal edilmemiş olması bana sorarsanız teknik donanımındaki en önemli özelliklerden biri. Bu kadar yüksek delme gücü ile gerçekleşecek istemsiz bir patlama, yalnızca görünen yerlere tesir etmekle kalmayabilir ve gözün ilk bakışta görmeyeceği bir yerde başka zayiatlara da neden olabilir. Boş ağırlığı 618 gram gelen tabancanın namlu boyu ise 122.5mm. Kibar mermilerinin sağladığı diğer özelliğe ise çok şaşıracaksınız: Tabanca, 20’lik dolu şarjörü ile birlikte yalnızca 750 gram geliyor. Standart bir 9mm fişeğin tam yarısı ağırlığındaki 5.7 x 28mm’lik mermiler, namludan tam tamına 650 metre/saniye hız ile çıkıyor.Tüm bu özelliklerine rağmen silahın boyutları tamamen alışılageldik değerlerde: toplam uzunluğu 208mm olup yüksekliği 137mm.
Şüphesiz, taktiksel silahların vazgeçilmezi olan “Picatinny” kızağı da ihmal edilmemiş.”

---

Eski forumda bu tabanca hakkında sadece bir  konu açılmış. Resimler ve bazı mesajlar silinmiş. 
Ancak,bu özellikte bir tabancanın ülkemize gelmesine ve silahçılarda satılmasına kimse inanamamıştı.
Şarjördeki mermi kapasitesine bile sınır getirilip,MKE’ye gelen tabancalara firmalarca  “TR” kodu
verilirken, çelik yelek delici özelliği olduğu söylenen  bu tabancanın ülkeye nasıl sokulduğuna uzun
süre cevap alınamamıştı.En sonunda "hatırı kırılamayacak kadar yüksek seviyedeki bir bürokrata"
izin verildiği,daha sonra da bu şahıs emsal gösterileceği için gelen FN 57’ler izin verilmek zorunda
kaldığı anlaşıldı.Türkiye zaten bir çelişkiler ülkesi değil mi?

Konu 17.4.2008 tarihinde courvoisier tarafından açılmış.Eski forumdaki mesajlar aşağıda:

Courvoisier:

Sevgili arkadaşlar merhaba,
FN FIVE-SEVEN'i Türkiye'de bulmak mümkün mü? Nasıl bulunabilir? Tanıdığınız ve satan birisi var mı?

Fallout:

Selamlar,
Five-Seven Türkiye'de bulunması zor olan bir silah diye biliyorum.Ayrıca 5,70 mühimmatta ülkemizde yasal yollardan bulunamaz galiba. Saygılar.

Vefasız:

Satılık bir five seven olacağını hiç sanmıyorum ama, yanlış hatırlamıyorsam eski forumda bir arkadaş bu tabancadan Türkiye'de çok az sayıda bulunduğunu ve bunlardan birini incelediğini söylemişti... Hislerim beni yanıltmıyorsa o arkadaş bu foruma da üye...

Lastmohikan:

Muhtelif kaynaklarada iki yada üç kişinin sahip olduğunu okumuştum. Daha henüz alım satımının yapıldığını duymadı. Sahip olan kişiler genelde sade vatandaş değil de emniyet mensubu yada özel harekat dayire başkanı gibi insanlardı anımsadığım kadarıyla...
Saygılar...

.357:

Merhabalar,
"Zevkler ve renkler" kuralının geçerli olduğu bir konuda yanlış bir soru olacak ama, sebep? Neden FN 5,7? Teşekkürler...

Hot-ice:

Değerli katılımcılar ,
Fn five-seven üzerine bir konu açmayı düşündüm ancak açılmış üzerinde yeterince devam edilmediği hissine kapıldığım için mevcut da devam etmenin daha doğru olacağına karar verdim
Bir kere FN kalitesine şüphe yok . Herkesin sahip olmayı isteyeceği ve sahibinide farklı kılacak bir tabanca , gerek tasarımı ve gerekse özellikleri açısından ...
Esas üzerinde durmak istediğim , tercih edilen mermi kalibresi ; adını da aldığı 5.7 x 28 (SS190) pek çok avantajı da beraberinde getiriyor şayet linkten bilgilenirseniz .
Acaba neden FN böyle bir silahı pazarlama ihtiyacı hissetti , tamamen bir ticari amaç mı ? yoksa özel bir sipariş üzerine mi ? Olayın tamamen ticari gaye olduğu belli ki bir çok ülke de satılıp kullanılıyor . Ancak bu ne derece mantıklı yani mevcut hakim kalibrelere baktığınızda özellikle yurdumuz için hadi diyelim bir şekilde sahip oldunuz , şunun şurasında (9x19) kıtlığı çektiğimiz günlerde böylesi spesifik bir kalibre kullanıcılarını çok zorlayacak bir tabanca olmayacak mıdır ?
Bütün bunlardan FN avantajlarını da göz önüne aldığımızda ilerleyen yıllar için yarı otomatik tabanca dünyasında bu kalibre ve FN five-seven muadilleri rağbet görür mü ? Bunu mevcutlarla karşılaştırıp karar verelim diyeceğim ama bir kere baştan fırsat eşitsizliği yaratacağı için hakkı korunmuş adaletli bir karşılaştırma yapmamız söz konusu olamayacak sadece tercih olarak kullanıcıların kendi tasarruflarına bırakılacak .
Şahsen ben kendi kullandıklarımdan vazgeçerdim , sizleri bilemem ama ...Selamlar...

Lastmohikan:

Açıkçası 20 mermi kapasitesi 200 m menzil çelik yelek delme kapasitesi ile çok ilgi çekecek bir tabanca.
Ayrıca kaptırma kapasitesine diyecek bir şey de yok doğrusu...Saygılar...

Erdal:

Arkadaşlar, aynı fişeği kullanan başka bir tabanca yapmak imkansız mı? Örneğin bir Tisaş, Canik böyle 5,7mm lik bir mermi atan silah yapamaz mı? kanuni bir engel var mı?

Lastmohikan:

İdef te bu tabancayı yakından inceleme fırsatı buldum. Cok güzel gözüküyor.
Kumanda manivelaları plastikten ve okadar düşük siluetli olarak imal edilmiş ki eldivenle kullanıma hiç uygun değil.
Silahın üst kapağı da plastikle kaplanmış, bu durum korozyona karşı dayanımı arttırırken görünümü bana göre hic güzel olmamış.
Şarjörü mermisinin uzunluğundan dolayı geniş olmuş.
Kabzede buna bağlı olarak geniş olmuş küçük ellere uygun mudur bilmiyorum. Benim elim büyük olduğu için pek sorun olmadı.
İncecik namlusuyla bilmeyen birisine kolayca boncuk atan tabanca diye yutturabilir.Saygılar.

Ansamselçuk:

Oradaki tabanca kelimesi ve internette bulduğunuz bilgiler....Acaba bu tabancanın değil de...
Makinalı tabanca p90(tüfeğe benzeyen şey) ile ilgili olmasın...12cm namluyla 200 metreden kevler delmesinin mantığı yok...Zaten Fn sitesinde 200mt.de isabet ihtimali olabilir demiş...
Fakat çıplak haliyle 200 mt.de bir şeyi tabancayla vurmanın bence mantığı yok...MARKETINGden başka bir şey değil..
Taktik silahlarda tüfek-tabanca kombinasyonu ile ...Ülke ordularına yada polis teşkilatları ihalelerine girerler...

Lastmohikan:

Sayın ansamselcuk, ben de 200 metre menzilin tabanca için çok afaki olduğunu biliyorum, zaten o yazıda kaptırılma ile ilgili potansiyelinden bahsetmiştim.
Ben yazımda tam ifade edememişim kusura bakmayın sanırım virgül koymayı unutmuşum bu da sanki 200m den çelik yelek delme kapasitesi varmış gibi bir ifade ortaya çıkarmış.
Daha çok lazer tabancası, gizli servis tabancası, özel harekat tabancası nevinden kaptırmaya müsait olduğunu düşünüyorum...Saygılar...

Ansamselçuk:

sayın L@stmohik@n konu sizinle alakalı değil sadece bilgilendirme....
Artık internet sayesinde her türkü bilgiye ki %70 yanlış olan bilgilerin yüzdüğü bir kirliliği yaşıyoruz....Fn’nin bu ürünleri hakkında daha önce başka sitelerde de bir çok görüş ortaya çıktı....
Burada gerçek olan fişek kalibresi ve makinalı tabancanın 200-300 mt.arası kevlar delebilmesi...
Fakat çeviriler..ya da yabancı sitelerde bu sanki tabanca bu işi yapıyormuş gibi anlatılması....
Yani İnternet Efsanesine dönüşmüş halde....

hot-ice:

FN 5.7 için tüm envanterimdeki tabancaların (G21 - G19 - HkUSPC - SW Performance Center )hepsini vermeye razıyım .
Benim için 5.7 kalibre mermide daha ötenin olamayacağı rüya kalibre , FN 5.7 de sahip olmak istediğim yegane tabancadır . Benim dünyamdır O ...

Kafkasarslanı:

Bir habere göre, rahmetli başkanda(Behçet Oktay) bu silahtan 2 adet varmış...İthalatçı firma, ikisini de denemesi için vermiş. Bizzat kullandığı ve çok sevdiği için yanı başından ayırmazmış.
Sevgiler.
Terek:
Dostlar, silah taşıdığı teknik özelliklerden dolayı piyasa satışı yapılmıyor, NATO üyesi ülkeler bünyelerindeki özel kuvvet personeli sayısı kadar adet bildirip alım yapabiliyor, saygılar...

Red Kit:

http://www.gunbroker.com/Auction/ViewIte...=220400348

Sn.Terek yukarıda verdiğim linkte örneğini göreceğiniz gibi GunBroker'da çok sayıda satılık Five-Seven mevcut.
Yani ülkemizde olmasa da sivile satışının yapıldığı yerler var. Saygılar.

Xhmyt:

İthalatı serbest olsaydı,20 adet güçlü SS190 fişek alan, üstelik hafif ve de ince olan bu güzeli almak isteyecek çok silah severin olacağını sanırım. Plastik sıhhi değil ama yüzyılın gerçeği.Anti glocker değil miydiniz, bu FN.

(Aradaki sayfalar arşivden silinmiş.)

Madenci08 : (2014)

Sonradan gördüm ben yokken sormuş Sn m16a2.
Şu an bazı eyaletlerde zırh delici tüfek mermilerine de karşı bir sınırlama getirilmesi gündemde. Özellikle youtube'da çokça video paylaşılmaktaydı.
Özellikle birleşik devletlerde 7.62X39 ve 5.45 mühimmatın kaynağı surplus mermiler.Bunların çoğusu da eski Varşova paktı ülkelerinden gelenler.Pek çoğu çelik çekirdekli zırh delici mermiler.Lakin bu mermiler çok çeşitli . Çok genel bir kısım mühimmatın çekirdek kısmına mıknatıs tutarak bunların zırh delici olup olmadığının anlaşılabildiğini gösteren videolar mevcuttu. Bununla birlikte bilindik çelik uçlu mühimmat dışında pek çok zırh delici mühimmat olduğundan bahsediliyordu. Standart kullanıcının bu tarz mühimmatları ayıramayacağından dem vuruyorlardı.

Dr.Kara:

İnternette 5 6 tane satılık five seven var. Dün bu silahın mermisini inceledim, küçük bir 308 win. benziyordu. Satışı yapılabildiği göre yasal yollardan (permi hakkıyla muhtemelen) giriş yapmıştır. Benim anlamadığım 20 mermi kapasiteli bir tabancaya ruhsat alınması sorun olmaz mı? Fiyatı tabiki uçuk, gördüklerimden en ucuzu 13500 dolardı. Belki 10000 TL olsa alınabilir ama mermisi bulunmayan bir tabancaya bu paralar verilmez kanaatimce. Selam ve saygılar...

Musti267:

Sn. Yazarlar.
Diyelim ki Türkiye de FN 5.7mm mühimmat atan bir tabanca yapacaksınız yada 5.7 fişek üreteceksiniz. Bunlar için FN firmasından müsaade yada lisans almanız gerekir mi ?
Mesela firma isimli diğer fişekler var. S&W .40 gibi. Sig 3.57 gibi. Saygılar.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------


Ülkemize ancak permi ile getirilebilen tabanca 12-15.000 Dolar arasında yüksek bedellere satılıyor.



Tabancayı birkaç kez silahçılarda elime alıp inceledim.Hizmet boyunda,tek hareketli tetiğe sahip bu
polimer tabancayla atış yapma fırsatı bulamadım. Kullanan veya atış yapan arkadaşlardan yorum bekliyorum.]]> FN Five Seven:
Zırh ve çelik yelek delici olarak meşhur olan bu özel tabanca hakkında forumumuzda bir başlık olmaması eksiklik.



Önce Wikipedi’deki tabanca hakkında genel bilgilere bakalım:



“Five-Seven, FN Herstal tarafından üretilen Belçika yapımı bir yarı otomatik tabancadır. Silah, 1990'larda geliştirilmiş olup adını 5,7 mm'lik mermi çapından almaktadır ve ticari marka büyük harf kullanımı stili üreticinin baş harfleri olan FN'i vurgulanmaktadır.
2000 yılında NATO tarafından belirtilen standartlara göre geliştirilen 5.7x28mm mermiyi kullanan kişisel savunma silahı olan FN P90 üretildikten sonra silahla aynı mermiyi kullanan ve FN P90'ın yanında kullanılabilecek bir tabanca olarak geliştirildi.
Genel olarak çoğu tabanca 9x19mm, 40 S&W ya da .45 ACP gibi sıradan bir kişiyi durdurabilecek mermileri kullanırlar. Ancak FN firmasının belirttiği gibi eğer vurulan kişi hafif bile olsa bir kevlar yelek giyiyorsa mermiler ölümcül bir hasar veremeyecektir. Böyle kurşun geçirmez yelekler dünya üzerindeki ordu kuvvetlerinin %50'si tarafından giyilmektedir.



Ayrıca silahın bir avantajı da hafifliğidir. Örneğin standart 9mm mermiler 5.7x28mm mermilerden 2 kat daha ağırdır. Ayrıca FN firması bu merminin yaptığı geri tepmenin, 9mm mermilerin kabaca yarısı kadar olduğunu belirtmiştir. Silahın şarjörü hemen hemen her tabancadan daha fazla mermi alabilir (20). Silahın standart modeli yalnızca 617 gramdır (boş iken). Doluyken ise 740 gramdır ve kompakt bir silahtır.
Anlaşıldığı gibi silah tasarımı ve NATO'nun yeni ölçeklerinin altta yatan prensibi; belli durumlarda(koruma ve eğitilmiş ve düzenli ordularla savaş durumu vs.) ağır ve yüksek hasar oluşturan silahlar (İngilizce: full power) yerine daha az güç içeren ancak daha fazla miktarda mühimmat taşıyabilmesine bağlıdır. Ancak Irak ve Afganistan gibi tecrübeler ABD askerlerini full power silahlar kullanmaya yöneltmiştir. Askerlerin Afganistan’da 6,8SPC vahşi kedi fişeğini oluşturmalarının temelinde de bu yatar. Bunun gibi tecrübeler askerlerin ordudan 9x19mm Parabellum kalibre Glock tabancalar yerine .45 ACP kalibre silahlar istemelerine de yol açmıştır.
Aslında şehir içinde çok etkili, hatta dünyanın en etkili tabancası olarak görünmesine karşın silah pek yaygın olarak kullanılmamaktadır. Şimdilik Fransız GİGN dahil sadece birkaç özel kuvvet tarafından kullanılmaktadır ve biraz daha yaygın biçimde lokal polis özel timleri tarafından kullanılmaktadır.
FN Five-Seven istenirse LAM(lazer) veya taktik fener ile geliştirilebilir ve silaha susturucu takılabilir. Ayrıca 30 mermi alan uzatılmış şarjörleri de üretilmiştir.”


1998 Yılından beri üretilen 610(Dolu 740) gram ağırlığındaki tabancanın ölçülerine gelince: uzunluğu 208
mm,namlu uzunluğu 122 mm,genişliği 36 mm ve yüksekliği 137 mm’dir. 10,20 ve 30 kapasiteli
şarjörler ve 5,7 X 28 mm çapında mermi kullanılır.Mermi çıkış hızı 520-762 m/s’dir.

Tabanca ve Tüfek sitesinde 2014 yılında FN 57 hakkındaki makale:

“Delicilik ve taktiksellik kavramının sınırlarını zorlayan FeNa bir silah
Belçika kökenli silah üreticisi FN Herstal, 125 yıldır sürmekte olan hizmeti boyunca silah piyasasına P90, FAL, F2000 ve SCAR gibi bir çok mühendislik harikası silahı kazandırmıştır. Öyle ki Browning’in de sahibi olan firma; halkımız tarafından çok sevilen 14’lü’yü üreten firmadır. Kısacası Avrupa’nın en büyük silah ihracatçısından bahsediyoruz!
Böyle bir firma sizce modern savaş koşullarına uygun olan, delme gücü yüksek bir silah tasarlamak isteseydi nasıl bir sonuç elde edilirdi? Elbette savaş ve adrenalin konuları bir araya gelince yıkıcı gücün daha önem taşıdığı bir gerçektir, lakin unutmayın ki düşmanınız sağlam bir kevların ardında olabilir. Özellikle korumalık, özel harekat ve benzeri görevlerde olan kişilerin tercihlerini delici silahlardan yana kullanmalarının sebebi; düşmanın çelik yeleğinin ardına tesir edilip edilmeyeceğine dair şüphe kalmaması içindir.



Büyük çaplı bir tabancanıza zırh delici mermi koyabilirsiniz ve bu da işinizi görür. İşte 5.7 gibi ince mermilerin avantajı da tam da burada devreye giriyor! Bir tabanca düşünün ki çift sıralı şarjörü ile birlikte bile çok iyi kabza kavramasına olanak tanısın ve tam tamına 20 adet mermi alsın. Evet, tam tamına 20 adet. Uzatılmış şarjörlerle bu sayının 30’a çıkarılabileceğinden söz etmeye bile gerek yok! Lakin silah yasalarındaki düzenlemelerden ötürü ülkemize girişi ancak 10’luk şarjörü ile mümkün olabiliyor. İnce merminin kullanışlılığı şarjör kapasitesine olan katkısı ile de sınırlı değil, buna ek olarak daha az hava direnci ile karşılaşan çekirdek, kevlar delme özelliğini tam 200 metreye kadar koruyabiliyor. Ayrıca büyük çaplı mermilere göre çok düşük bir geri tepme kuvvetine maruz kalıyorsunuz. Bu da daha az şahlanma ve dolayısıyla minimum bölgede atış gruplarının toplanmasında maksimum başarı demek! Böylece efsane boksör Muhammed Ali’nin “kelebek gibi uçup arı gibi sokmak” deyiminin, tabanca karşılığının nasıl olduğuna şahit oldunuz.



Tabanca; gizli iğne ateşlemeli olsa da, güvenli düşürme mandalını ihmal edilmemiş olması bana sorarsanız teknik donanımındaki en önemli özelliklerden biri. Bu kadar yüksek delme gücü ile gerçekleşecek istemsiz bir patlama, yalnızca görünen yerlere tesir etmekle kalmayabilir ve gözün ilk bakışta görmeyeceği bir yerde başka zayiatlara da neden olabilir. Boş ağırlığı 618 gram gelen tabancanın namlu boyu ise 122.5mm. Kibar mermilerinin sağladığı diğer özelliğe ise çok şaşıracaksınız: Tabanca, 20’lik dolu şarjörü ile birlikte yalnızca 750 gram geliyor. Standart bir 9mm fişeğin tam yarısı ağırlığındaki 5.7 x 28mm’lik mermiler, namludan tam tamına 650 metre/saniye hız ile çıkıyor.Tüm bu özelliklerine rağmen silahın boyutları tamamen alışılageldik değerlerde: toplam uzunluğu 208mm olup yüksekliği 137mm.
Şüphesiz, taktiksel silahların vazgeçilmezi olan “Picatinny” kızağı da ihmal edilmemiş.”

---

Eski forumda bu tabanca hakkında sadece bir  konu açılmış. Resimler ve bazı mesajlar silinmiş. 
Ancak,bu özellikte bir tabancanın ülkemize gelmesine ve silahçılarda satılmasına kimse inanamamıştı.
Şarjördeki mermi kapasitesine bile sınır getirilip,MKE’ye gelen tabancalara firmalarca  “TR” kodu
verilirken, çelik yelek delici özelliği olduğu söylenen  bu tabancanın ülkeye nasıl sokulduğuna uzun
süre cevap alınamamıştı.En sonunda "hatırı kırılamayacak kadar yüksek seviyedeki bir bürokrata"
izin verildiği,daha sonra da bu şahıs emsal gösterileceği için gelen FN 57’ler izin verilmek zorunda
kaldığı anlaşıldı.Türkiye zaten bir çelişkiler ülkesi değil mi?

Konu 17.4.2008 tarihinde courvoisier tarafından açılmış.Eski forumdaki mesajlar aşağıda:

Courvoisier:

Sevgili arkadaşlar merhaba,
FN FIVE-SEVEN'i Türkiye'de bulmak mümkün mü? Nasıl bulunabilir? Tanıdığınız ve satan birisi var mı?

Fallout:

Selamlar,
Five-Seven Türkiye'de bulunması zor olan bir silah diye biliyorum.Ayrıca 5,70 mühimmatta ülkemizde yasal yollardan bulunamaz galiba. Saygılar.

Vefasız:

Satılık bir five seven olacağını hiç sanmıyorum ama, yanlış hatırlamıyorsam eski forumda bir arkadaş bu tabancadan Türkiye'de çok az sayıda bulunduğunu ve bunlardan birini incelediğini söylemişti... Hislerim beni yanıltmıyorsa o arkadaş bu foruma da üye...

Lastmohikan:

Muhtelif kaynaklarada iki yada üç kişinin sahip olduğunu okumuştum. Daha henüz alım satımının yapıldığını duymadı. Sahip olan kişiler genelde sade vatandaş değil de emniyet mensubu yada özel harekat dayire başkanı gibi insanlardı anımsadığım kadarıyla...
Saygılar...

.357:

Merhabalar,
"Zevkler ve renkler" kuralının geçerli olduğu bir konuda yanlış bir soru olacak ama, sebep? Neden FN 5,7? Teşekkürler...

Hot-ice:

Değerli katılımcılar ,
Fn five-seven üzerine bir konu açmayı düşündüm ancak açılmış üzerinde yeterince devam edilmediği hissine kapıldığım için mevcut da devam etmenin daha doğru olacağına karar verdim
Bir kere FN kalitesine şüphe yok . Herkesin sahip olmayı isteyeceği ve sahibinide farklı kılacak bir tabanca , gerek tasarımı ve gerekse özellikleri açısından ...
Esas üzerinde durmak istediğim , tercih edilen mermi kalibresi ; adını da aldığı 5.7 x 28 (SS190) pek çok avantajı da beraberinde getiriyor şayet linkten bilgilenirseniz .
Acaba neden FN böyle bir silahı pazarlama ihtiyacı hissetti , tamamen bir ticari amaç mı ? yoksa özel bir sipariş üzerine mi ? Olayın tamamen ticari gaye olduğu belli ki bir çok ülke de satılıp kullanılıyor . Ancak bu ne derece mantıklı yani mevcut hakim kalibrelere baktığınızda özellikle yurdumuz için hadi diyelim bir şekilde sahip oldunuz , şunun şurasında (9x19) kıtlığı çektiğimiz günlerde böylesi spesifik bir kalibre kullanıcılarını çok zorlayacak bir tabanca olmayacak mıdır ?
Bütün bunlardan FN avantajlarını da göz önüne aldığımızda ilerleyen yıllar için yarı otomatik tabanca dünyasında bu kalibre ve FN five-seven muadilleri rağbet görür mü ? Bunu mevcutlarla karşılaştırıp karar verelim diyeceğim ama bir kere baştan fırsat eşitsizliği yaratacağı için hakkı korunmuş adaletli bir karşılaştırma yapmamız söz konusu olamayacak sadece tercih olarak kullanıcıların kendi tasarruflarına bırakılacak .
Şahsen ben kendi kullandıklarımdan vazgeçerdim , sizleri bilemem ama ...Selamlar...

Lastmohikan:

Açıkçası 20 mermi kapasitesi 200 m menzil çelik yelek delme kapasitesi ile çok ilgi çekecek bir tabanca.
Ayrıca kaptırma kapasitesine diyecek bir şey de yok doğrusu...Saygılar...

Erdal:

Arkadaşlar, aynı fişeği kullanan başka bir tabanca yapmak imkansız mı? Örneğin bir Tisaş, Canik böyle 5,7mm lik bir mermi atan silah yapamaz mı? kanuni bir engel var mı?

Lastmohikan:

İdef te bu tabancayı yakından inceleme fırsatı buldum. Cok güzel gözüküyor.
Kumanda manivelaları plastikten ve okadar düşük siluetli olarak imal edilmiş ki eldivenle kullanıma hiç uygun değil.
Silahın üst kapağı da plastikle kaplanmış, bu durum korozyona karşı dayanımı arttırırken görünümü bana göre hic güzel olmamış.
Şarjörü mermisinin uzunluğundan dolayı geniş olmuş.
Kabzede buna bağlı olarak geniş olmuş küçük ellere uygun mudur bilmiyorum. Benim elim büyük olduğu için pek sorun olmadı.
İncecik namlusuyla bilmeyen birisine kolayca boncuk atan tabanca diye yutturabilir.Saygılar.

Ansamselçuk:

Oradaki tabanca kelimesi ve internette bulduğunuz bilgiler....Acaba bu tabancanın değil de...
Makinalı tabanca p90(tüfeğe benzeyen şey) ile ilgili olmasın...12cm namluyla 200 metreden kevler delmesinin mantığı yok...Zaten Fn sitesinde 200mt.de isabet ihtimali olabilir demiş...
Fakat çıplak haliyle 200 mt.de bir şeyi tabancayla vurmanın bence mantığı yok...MARKETINGden başka bir şey değil..
Taktik silahlarda tüfek-tabanca kombinasyonu ile ...Ülke ordularına yada polis teşkilatları ihalelerine girerler...

Lastmohikan:

Sayın ansamselcuk, ben de 200 metre menzilin tabanca için çok afaki olduğunu biliyorum, zaten o yazıda kaptırılma ile ilgili potansiyelinden bahsetmiştim.
Ben yazımda tam ifade edememişim kusura bakmayın sanırım virgül koymayı unutmuşum bu da sanki 200m den çelik yelek delme kapasitesi varmış gibi bir ifade ortaya çıkarmış.
Daha çok lazer tabancası, gizli servis tabancası, özel harekat tabancası nevinden kaptırmaya müsait olduğunu düşünüyorum...Saygılar...

Ansamselçuk:

sayın L@stmohik@n konu sizinle alakalı değil sadece bilgilendirme....
Artık internet sayesinde her türkü bilgiye ki %70 yanlış olan bilgilerin yüzdüğü bir kirliliği yaşıyoruz....Fn’nin bu ürünleri hakkında daha önce başka sitelerde de bir çok görüş ortaya çıktı....
Burada gerçek olan fişek kalibresi ve makinalı tabancanın 200-300 mt.arası kevlar delebilmesi...
Fakat çeviriler..ya da yabancı sitelerde bu sanki tabanca bu işi yapıyormuş gibi anlatılması....
Yani İnternet Efsanesine dönüşmüş halde....

hot-ice:

FN 5.7 için tüm envanterimdeki tabancaların (G21 - G19 - HkUSPC - SW Performance Center )hepsini vermeye razıyım .
Benim için 5.7 kalibre mermide daha ötenin olamayacağı rüya kalibre , FN 5.7 de sahip olmak istediğim yegane tabancadır . Benim dünyamdır O ...

Kafkasarslanı:

Bir habere göre, rahmetli başkanda(Behçet Oktay) bu silahtan 2 adet varmış...İthalatçı firma, ikisini de denemesi için vermiş. Bizzat kullandığı ve çok sevdiği için yanı başından ayırmazmış.
Sevgiler.
Terek:
Dostlar, silah taşıdığı teknik özelliklerden dolayı piyasa satışı yapılmıyor, NATO üyesi ülkeler bünyelerindeki özel kuvvet personeli sayısı kadar adet bildirip alım yapabiliyor, saygılar...

Red Kit:

http://www.gunbroker.com/Auction/ViewIte...=220400348

Sn.Terek yukarıda verdiğim linkte örneğini göreceğiniz gibi GunBroker'da çok sayıda satılık Five-Seven mevcut.
Yani ülkemizde olmasa da sivile satışının yapıldığı yerler var. Saygılar.

Xhmyt:

İthalatı serbest olsaydı,20 adet güçlü SS190 fişek alan, üstelik hafif ve de ince olan bu güzeli almak isteyecek çok silah severin olacağını sanırım. Plastik sıhhi değil ama yüzyılın gerçeği.Anti glocker değil miydiniz, bu FN.

(Aradaki sayfalar arşivden silinmiş.)

Madenci08 : (2014)

Sonradan gördüm ben yokken sormuş Sn m16a2.
Şu an bazı eyaletlerde zırh delici tüfek mermilerine de karşı bir sınırlama getirilmesi gündemde. Özellikle youtube'da çokça video paylaşılmaktaydı.
Özellikle birleşik devletlerde 7.62X39 ve 5.45 mühimmatın kaynağı surplus mermiler.Bunların çoğusu da eski Varşova paktı ülkelerinden gelenler.Pek çoğu çelik çekirdekli zırh delici mermiler.Lakin bu mermiler çok çeşitli . Çok genel bir kısım mühimmatın çekirdek kısmına mıknatıs tutarak bunların zırh delici olup olmadığının anlaşılabildiğini gösteren videolar mevcuttu. Bununla birlikte bilindik çelik uçlu mühimmat dışında pek çok zırh delici mühimmat olduğundan bahsediliyordu. Standart kullanıcının bu tarz mühimmatları ayıramayacağından dem vuruyorlardı.

Dr.Kara:

İnternette 5 6 tane satılık five seven var. Dün bu silahın mermisini inceledim, küçük bir 308 win. benziyordu. Satışı yapılabildiği göre yasal yollardan (permi hakkıyla muhtemelen) giriş yapmıştır. Benim anlamadığım 20 mermi kapasiteli bir tabancaya ruhsat alınması sorun olmaz mı? Fiyatı tabiki uçuk, gördüklerimden en ucuzu 13500 dolardı. Belki 10000 TL olsa alınabilir ama mermisi bulunmayan bir tabancaya bu paralar verilmez kanaatimce. Selam ve saygılar...

Musti267:

Sn. Yazarlar.
Diyelim ki Türkiye de FN 5.7mm mühimmat atan bir tabanca yapacaksınız yada 5.7 fişek üreteceksiniz. Bunlar için FN firmasından müsaade yada lisans almanız gerekir mi ?
Mesela firma isimli diğer fişekler var. S&W .40 gibi. Sig 3.57 gibi. Saygılar.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------


Ülkemize ancak permi ile getirilebilen tabanca 12-15.000 Dolar arasında yüksek bedellere satılıyor.



Tabancayı birkaç kez silahçılarda elime alıp inceledim.Hizmet boyunda,tek hareketli tetiğe sahip bu
polimer tabancayla atış yapma fırsatı bulamadım. Kullanan veya atış yapan arkadaşlardan yorum bekliyorum.]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=512 Mon, 02 Sep 2024 14:34:06 +0300 NOK53]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=512  
(Kaynak : Google)


Saddam Hüseyin tarafından 1980'lerin başında yüksek rütbeli subaylar, özel kuvvetler ve bazı cumhuriyet muhafızlarına dağıtılmak üzere FN firmasına sipariş edilmiştir , zaten 245PY serisi olmaları 1982 yılında üretim hattından çıktıklarını gösteren tabancaların döneminin diğer  BHP lerden farkı , takılı olarak gelen köstek halkası ve Arap milliyetçiliğinin sembollerinden Selahaddin Kartalı tabir edilen sembolün sürgü üstüne işlenmiş  armasıdır 

(Kaynak: X)

(Arapça Font : ''Irak Cumhuriyeti'')

Bu silahın ülkemize giriş yaptığı tarihler ise tahmin ettiğiniz gibi 1.ve 2. körfez savaşlarından sonra kaçak yollardan olmuş , ruhsatlı olanların tamamı zoralım ruhsatlanmış tabancalardır . Doğu illerinde gereğinden fazla abartılan tabanca için özel çelikten yapıldığı , Saddam'ın sağlam olsun diye silahlara normal BHP  fiyatının üzerinde  ödeme yaptığı gibi şehir efsaneleriyle donatılmış tabancanın  MK III öncesi klasik 245 serisi BHP olduğunu resimlerden görüyorsunuz .Irak için kaç adet üretim yapıldığını bulamadım ama bazı internet kaynaklarında doğrulanmamış 5000 veya üstü rakamlara rastladım 

(Kaynak: X)


Efsaneleri bir tarafa bırakırsak , yine de bana göre iyi bakılmış örnekleri koleksiyon değeri taşımakta olan bu tabancalar tarihi bir dönemin parçası tabi bu yorum bana ait okuduğunuz için teşekkürler .]]>  
(Kaynak : Google)


Saddam Hüseyin tarafından 1980'lerin başında yüksek rütbeli subaylar, özel kuvvetler ve bazı cumhuriyet muhafızlarına dağıtılmak üzere FN firmasına sipariş edilmiştir , zaten 245PY serisi olmaları 1982 yılında üretim hattından çıktıklarını gösteren tabancaların döneminin diğer  BHP lerden farkı , takılı olarak gelen köstek halkası ve Arap milliyetçiliğinin sembollerinden Selahaddin Kartalı tabir edilen sembolün sürgü üstüne işlenmiş  armasıdır 

(Kaynak: X)

(Arapça Font : ''Irak Cumhuriyeti'')

Bu silahın ülkemize giriş yaptığı tarihler ise tahmin ettiğiniz gibi 1.ve 2. körfez savaşlarından sonra kaçak yollardan olmuş , ruhsatlı olanların tamamı zoralım ruhsatlanmış tabancalardır . Doğu illerinde gereğinden fazla abartılan tabanca için özel çelikten yapıldığı , Saddam'ın sağlam olsun diye silahlara normal BHP  fiyatının üzerinde  ödeme yaptığı gibi şehir efsaneleriyle donatılmış tabancanın  MK III öncesi klasik 245 serisi BHP olduğunu resimlerden görüyorsunuz .Irak için kaç adet üretim yapıldığını bulamadım ama bazı internet kaynaklarında doğrulanmamış 5000 veya üstü rakamlara rastladım 

(Kaynak: X)


Efsaneleri bir tarafa bırakırsak , yine de bana göre iyi bakılmış örnekleri koleksiyon değeri taşımakta olan bu tabancalar tarihi bir dönemin parçası tabi bu yorum bana ait okuduğunuz için teşekkürler .]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=380 Wed, 29 May 2024 00:03:20 +0300 ombra]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=380
Aşağıda üç nesil BHP'yi yan yana görüyosunuz.Üstten alta 1997, 1993 MKIII ve 1981 MKII görüyorsunuz. MKII, kabaca abartısız 50.000 atıma yakın atış görmüş, pek çok yayı da bir kaç yıl önce ilk defa tarafımdan değiştirilmiş, 1981 fabrika çıkışlı PZ serisi, sonradan gravür ve siyah krom yapılmış bir silah. MKII de gördüğünüz farklı nişangahlar da, sadece adı değil, kendisi de gerçek bir usta olan birisi tarafından, dovetail yataklar açılarak takılmıştır. 1993 MKIII, en son yaptığımız atışlarla, sadece bizim elimizde 2500 atım görmüş bir silah olup, 1997 MKIII ile ise yaklaşık olarak 200 atım görmüş bir silahtır.



Aşağıda üç nesil BHP'nin namlu yüksükleri  arasındaki farkları görüyorsunuz.
MKII'lerde, namlu taçlamasını korumak için oldukça çıkıntılı bir namlu yüksüğü varken,
MKIII'lerde aynı eski T serilerindeki gibi, daha yassı ve çıkıntısız bir namlu yüksüğüne geri dönülmüştür.



Aşağıda, arka gövde kızakları arasındaki farkları görüyorsunuz.
MKII ve 1993 MKIII'ün kızak geometrisi ve kalınlıkları aynıdır.1996 'dan itibaren üretilenlerde ise, kızaklara ayrı bir traş yapılmıştır. Bu yıldan sonra, ön ara boşluk kesimi daha açılı olarak yapılmıştır. Gövdede sökme takma mandalı arka kısmının oturduğu yerde de ek bir traş yapılmıştır. Işık şartları iyi olmadığından bunları görüntüleyemedim.



Aşağıda en sağda '' forged '', dövme ve tamamen talaş kaldırılarak üretilmiş olan bir MKII gövdesini görüyorsunuz. Ortadaki 1993 MKIII, en soldaki ise 1997'dir. Gördüğünüz çizgiler, '' Investment Cast '' , özel bir hassas döküm tekniği ile üretilmiş gövdelerdeki işlem izleridir. FNH, . 40 SW üretimine geçince yeni tip gövdelere geçmiştir. Eski gövdelerde bu izleri göremezsiniz.



Bu çok çarpıcı pratik örnek, üretim işleminin ismi ve şeklinden ziyade, uygulama kalitesinin daha önemli olduğunun en güzel örneklerinden birisidir. Dövme çelik BHP gövdelerine uygulanabilen ısıl işlem özellikleri, bu gövdeyi .40 SW'nin basıncına 2500 - 3000 atım kadar dayandırabilirken, hassas döküm alaşıma uygulanabilen ısıl işlemler sayesinde, .40 SW dayanım sorunu aşılmıştır. Bu sayede sürgülere de daha iyi ısıl işlem uygulanma fırsatı doğmuştur. Yani piyasada dolanan bazı kaptırmasyon amaçlı şehir efsanelerine fazla kulak asmayın.

Aşağıda, en sağda MKII, daha sonra 93 ve 97 MKIII sürgülerini görüyorsunuz. MKIII sürgülerinde, en arkada gördüğünüz boşluğa, horoz tulumbası manevelasının sonuna eklenmiş, iğne kilidi tablası girmektedir. MKIII'lerde, bu manevelanın ön ucunun altında, ekstra bir yay vardır, ama çok sert değildir. Bu yapı sayesinde BHP MKIII'lerde otomatik iğne kilidi, tetik çekişine çok fazla ters etki yapmamaktadır.



Aşağıda, üç silahın namluları arasındaki farkları görüyorsunuz.
Ensağda MKII, ortada 93 MKIII, solda 97 MKIII'ü görüyorsunuz.
96'dan itibaren namluların, alt kilit kamasının namlu hattıyla birleşim yeri, ayrı bir ekle daha da sağlam bir şekilde desteklenmiştir. Eski BHP namlularında bu bölgede çok yüksek atımlarda bazı kırımlar görüldüğü için, 95-96'dan itibaren buraya destek atılmıştır.







MKII namlusunun fişek besleme yatağının daha kambur olduğu görüyorsunuz. Ayrıca MKII ve 93 MKIII'ün namlu sırtlarında, küçük bir çıkıntı görüyorsunuz, bu çıkıntıların alttan gelen fişeği atım yatağına yönlendirmek için eklendiğini söyleyenler olduğu gibi, namlu-sürgü kilit stabilitesini arttırmak için eklendiğini söyleyenler de vardır. Ancak bu konuda kesin bir bilgi yoktur. 1995 sonrası MKIII'lerde bu çıkıntı olmamakla beraber, sürgü içine bunun yatağı açılmaya devam etmektedir. Bu nedenle MKII ve 96 öncesi MKIII namluları da, 96 sonrası sürgülere uyumludur.

MKIII namlularının fişek atım yatağı girişi, çok daha farklı tipte ve ağırlıkta çekirdeği olan mühimmatı da rahatlıkla besleyebilmek için daha derin traşlıdır ( throated ). Ayrıca, tırnak girişinin olduğu yerde, ayrı bir kare traş vardır. 96 sonrası MKIII namlularına yandan baktığınızda, atım yatağındaki fişeği görebilirsiniz.

MKIII namlularının, fişek yatağı arka kenar sınırlarının da, düzgün bir şekilde pahtlanarak kırıldığı görülüyor. Bu alanlarda kilitlemeyi bozmadan bırakılan boşluklar, pislik ve tortu toleransı bir miktar daha arttırdığı gibi, fişek sürme işlemi esnasındaki genel toleransları da arttırarak, bu kenarların sürgü içerisindeki yataklarına her şartta tam olarak oturmasını kolaylaştırmaktadır.


Sökme takma mandalları arasında da bazı küçük farklar vardır.
96 yılından sonra, farklı ısıl işlem, kalınlık ve traşlarla üretilmeye başlanmıştır.






Sürgüyü yakalayan kısımda da, ayrı bir derin traş yapılmıştır. Malzemenin, sürgüdeki çentiğin ön kısmına daha az temas etmesi amaçlanmıştır. Zamansız sürgü kilitlenmesi veya kilitlenmesi gereken zamanda kilitlenmemesinin oranını düşürmek amaçlanmıştır. Bu şekilde ayrıca, biraz daha kalın olan .40 SW sürgüsüne de daha iyi uyum sağlanmıştır. Sağdaki 97 MKIII'ün sökme takma mandalıdır.




Arkadaşlar, özetlersek, yoğun atış yapmayı planlıyan BHP hayranlarının tercih etmesi gereken model, mümkünse 1995-96 sonrası üretilmiş bir BHP olmalıdır. MKII'den itibaren, iç parça sertliklerinde de farklılıklar vardır. Özellikle horoz ve ayağında bu bariz bir şekilde gözlenmektedir. MKIII nişangahları da, refleks ve hızlı atışlara çok daha uyumlu nişangahlardır. Gerek namlu, gerekse de diğer aksam zamanla daha fazla tekamül ederek, daha dayanıklı ve yoğun kullanıma daha uygun bir hale getirilmiştir. 1996 üretimi, 245 NT' lerden itibaren yukarıda değindiğimiz revizyonlar mevcuttur.]]>
Aşağıda üç nesil BHP'yi yan yana görüyosunuz.Üstten alta 1997, 1993 MKIII ve 1981 MKII görüyorsunuz. MKII, kabaca abartısız 50.000 atıma yakın atış görmüş, pek çok yayı da bir kaç yıl önce ilk defa tarafımdan değiştirilmiş, 1981 fabrika çıkışlı PZ serisi, sonradan gravür ve siyah krom yapılmış bir silah. MKII de gördüğünüz farklı nişangahlar da, sadece adı değil, kendisi de gerçek bir usta olan birisi tarafından, dovetail yataklar açılarak takılmıştır. 1993 MKIII, en son yaptığımız atışlarla, sadece bizim elimizde 2500 atım görmüş bir silah olup, 1997 MKIII ile ise yaklaşık olarak 200 atım görmüş bir silahtır.



Aşağıda üç nesil BHP'nin namlu yüksükleri  arasındaki farkları görüyorsunuz.
MKII'lerde, namlu taçlamasını korumak için oldukça çıkıntılı bir namlu yüksüğü varken,
MKIII'lerde aynı eski T serilerindeki gibi, daha yassı ve çıkıntısız bir namlu yüksüğüne geri dönülmüştür.



Aşağıda, arka gövde kızakları arasındaki farkları görüyorsunuz.
MKII ve 1993 MKIII'ün kızak geometrisi ve kalınlıkları aynıdır.1996 'dan itibaren üretilenlerde ise, kızaklara ayrı bir traş yapılmıştır. Bu yıldan sonra, ön ara boşluk kesimi daha açılı olarak yapılmıştır. Gövdede sökme takma mandalı arka kısmının oturduğu yerde de ek bir traş yapılmıştır. Işık şartları iyi olmadığından bunları görüntüleyemedim.



Aşağıda en sağda '' forged '', dövme ve tamamen talaş kaldırılarak üretilmiş olan bir MKII gövdesini görüyorsunuz. Ortadaki 1993 MKIII, en soldaki ise 1997'dir. Gördüğünüz çizgiler, '' Investment Cast '' , özel bir hassas döküm tekniği ile üretilmiş gövdelerdeki işlem izleridir. FNH, . 40 SW üretimine geçince yeni tip gövdelere geçmiştir. Eski gövdelerde bu izleri göremezsiniz.



Bu çok çarpıcı pratik örnek, üretim işleminin ismi ve şeklinden ziyade, uygulama kalitesinin daha önemli olduğunun en güzel örneklerinden birisidir. Dövme çelik BHP gövdelerine uygulanabilen ısıl işlem özellikleri, bu gövdeyi .40 SW'nin basıncına 2500 - 3000 atım kadar dayandırabilirken, hassas döküm alaşıma uygulanabilen ısıl işlemler sayesinde, .40 SW dayanım sorunu aşılmıştır. Bu sayede sürgülere de daha iyi ısıl işlem uygulanma fırsatı doğmuştur. Yani piyasada dolanan bazı kaptırmasyon amaçlı şehir efsanelerine fazla kulak asmayın.

Aşağıda, en sağda MKII, daha sonra 93 ve 97 MKIII sürgülerini görüyorsunuz. MKIII sürgülerinde, en arkada gördüğünüz boşluğa, horoz tulumbası manevelasının sonuna eklenmiş, iğne kilidi tablası girmektedir. MKIII'lerde, bu manevelanın ön ucunun altında, ekstra bir yay vardır, ama çok sert değildir. Bu yapı sayesinde BHP MKIII'lerde otomatik iğne kilidi, tetik çekişine çok fazla ters etki yapmamaktadır.



Aşağıda, üç silahın namluları arasındaki farkları görüyorsunuz.
Ensağda MKII, ortada 93 MKIII, solda 97 MKIII'ü görüyorsunuz.
96'dan itibaren namluların, alt kilit kamasının namlu hattıyla birleşim yeri, ayrı bir ekle daha da sağlam bir şekilde desteklenmiştir. Eski BHP namlularında bu bölgede çok yüksek atımlarda bazı kırımlar görüldüğü için, 95-96'dan itibaren buraya destek atılmıştır.







MKII namlusunun fişek besleme yatağının daha kambur olduğu görüyorsunuz. Ayrıca MKII ve 93 MKIII'ün namlu sırtlarında, küçük bir çıkıntı görüyorsunuz, bu çıkıntıların alttan gelen fişeği atım yatağına yönlendirmek için eklendiğini söyleyenler olduğu gibi, namlu-sürgü kilit stabilitesini arttırmak için eklendiğini söyleyenler de vardır. Ancak bu konuda kesin bir bilgi yoktur. 1995 sonrası MKIII'lerde bu çıkıntı olmamakla beraber, sürgü içine bunun yatağı açılmaya devam etmektedir. Bu nedenle MKII ve 96 öncesi MKIII namluları da, 96 sonrası sürgülere uyumludur.

MKIII namlularının fişek atım yatağı girişi, çok daha farklı tipte ve ağırlıkta çekirdeği olan mühimmatı da rahatlıkla besleyebilmek için daha derin traşlıdır ( throated ). Ayrıca, tırnak girişinin olduğu yerde, ayrı bir kare traş vardır. 96 sonrası MKIII namlularına yandan baktığınızda, atım yatağındaki fişeği görebilirsiniz.

MKIII namlularının, fişek yatağı arka kenar sınırlarının da, düzgün bir şekilde pahtlanarak kırıldığı görülüyor. Bu alanlarda kilitlemeyi bozmadan bırakılan boşluklar, pislik ve tortu toleransı bir miktar daha arttırdığı gibi, fişek sürme işlemi esnasındaki genel toleransları da arttırarak, bu kenarların sürgü içerisindeki yataklarına her şartta tam olarak oturmasını kolaylaştırmaktadır.


Sökme takma mandalları arasında da bazı küçük farklar vardır.
96 yılından sonra, farklı ısıl işlem, kalınlık ve traşlarla üretilmeye başlanmıştır.






Sürgüyü yakalayan kısımda da, ayrı bir derin traş yapılmıştır. Malzemenin, sürgüdeki çentiğin ön kısmına daha az temas etmesi amaçlanmıştır. Zamansız sürgü kilitlenmesi veya kilitlenmesi gereken zamanda kilitlenmemesinin oranını düşürmek amaçlanmıştır. Bu şekilde ayrıca, biraz daha kalın olan .40 SW sürgüsüne de daha iyi uyum sağlanmıştır. Sağdaki 97 MKIII'ün sökme takma mandalıdır.




Arkadaşlar, özetlersek, yoğun atış yapmayı planlıyan BHP hayranlarının tercih etmesi gereken model, mümkünse 1995-96 sonrası üretilmiş bir BHP olmalıdır. MKII'den itibaren, iç parça sertliklerinde de farklılıklar vardır. Özellikle horoz ve ayağında bu bariz bir şekilde gözlenmektedir. MKIII nişangahları da, refleks ve hızlı atışlara çok daha uyumlu nişangahlardır. Gerek namlu, gerekse de diğer aksam zamanla daha fazla tekamül ederek, daha dayanıklı ve yoğun kullanıma daha uygun bir hale getirilmiştir. 1996 üretimi, 245 NT' lerden itibaren yukarıda değindiğimiz revizyonlar mevcuttur.]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=216 Mon, 18 Mar 2024 16:17:08 +0300 alpSaral]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=216 Alıntı:Eski TT forumda son açtığım konu bu idi. Bundan sonra açtığım konu çok uzun ve detaylı bir inceleme idi, taslaklarda beklerken forum kapanmış oldu.
Browning HP (BHP) MKI,MKII ve MKIII varyasyonlarını biliyoruz. Biz de umumen 9x19 çapları bulunmakla birlikte özellikle ABD'de .40 S&W kalibre olarak da yaygındır.

Ancak kısa bir süreliğine 7.65 parabellum şeklinde bildiğimiz (kovan çapı 9mm çekirdek çapı 7.65 olan genelde lugerlerin kullandığı bir mermi) mermi atan bir versiyonu da yapılmış. Bunu daha öncelerden görmüş ancak üzerinde durmamıştım tesadüfen bu akşam bir yabancı satış sitesinde görünce internetten resimlerini toplayarak buradan paylaşmayı uygun gördüm, Sn.Lupus üstadın bu kadar katkı yaptığı BHP arşivinde bu eksik kalmasın istedim 

Böylelikle şu bilgiyi doğrulayabiliriz. Browning HP tarihi boyunca 9*19 - 7,65*21 - 9*21 - .40 S&W şeklinde 4 farklı çapta üretim yapmıştır.

Öncelikle bilmeyenler için mermiyi gösterelim, MKE'de bu fişek satılmaktadır ve sanırım bunu dünyada Fiochiden başka üretende yok(!)


Namlusuna yakından bakalım. Gördüğünüz gibi namlu MKIII öncesi tipindedir.


Namlu üzerinde balığımız, sineğimiz mebzûl miktarda bulunmaktadır.


Paket içeriği


Kitapçığı


Silahın üstten görünümü tüm nişangah ve nişan hattı klasik BHP modellerinden farklılıklar içeriyor. MKI ve MKIII'lerde klasik nişan hattı bulunur MKII'lerde ise bir kambur vardır. Ancak bu BHP modelinde nişangah hattının oyuk şeklinde kazılmış olduğunu fark edeceksiniz. Ayrıca garip bir arpacığa sahiptir.



Silahımızın sol taraftan görünümü, emniyet manivelası sizi yanıltmasın bu silahta değiştirilerek çift taraflı konulmuş silahın orijinal üretiminde klasik tek taraflı emniyet manivelası vardır.




Silahımızın sağdan görünümü "Made In Belgium" alttaki satırda "By Fabrique Nationale Herstal" ifadeleri bulunuyor aslında bu yazılar ABD pazarındaki o dönem BHP'lerin hepsinde aynıdır.


Sol taraf yakın. Tetik korkuluğundaki amblemi bilmiyorum.


Sağdan görünüm, namlu çıkıntısına dikkat edelim, sadece MKII'lerde bulunduğu gibi dikkat çekici bir çıkıntı mevcut. Normalde BHP'lerde burada bir çıkıntı bulunur ancak bu çok daha düşük profillidir. Ayrıca arpacığın yandan görüntüsü de dikkatini çekmiş olacaktır.


Sağ yanın arka taraf görüntüsü, gez MKI.


Sırttan bir bakış.


Üst arkadan görünüm, gezin durumuna ve nişan hattındaki çukura daha yakından bakalım.


--- Forum bir mesajda en fazla 16 resim olduğu uyarısı verdiği için mesajı 2 parça haline getirdim. Devamı altta ---]]> Alıntı:Eski TT forumda son açtığım konu bu idi. Bundan sonra açtığım konu çok uzun ve detaylı bir inceleme idi, taslaklarda beklerken forum kapanmış oldu.
Browning HP (BHP) MKI,MKII ve MKIII varyasyonlarını biliyoruz. Biz de umumen 9x19 çapları bulunmakla birlikte özellikle ABD'de .40 S&W kalibre olarak da yaygındır.

Ancak kısa bir süreliğine 7.65 parabellum şeklinde bildiğimiz (kovan çapı 9mm çekirdek çapı 7.65 olan genelde lugerlerin kullandığı bir mermi) mermi atan bir versiyonu da yapılmış. Bunu daha öncelerden görmüş ancak üzerinde durmamıştım tesadüfen bu akşam bir yabancı satış sitesinde görünce internetten resimlerini toplayarak buradan paylaşmayı uygun gördüm, Sn.Lupus üstadın bu kadar katkı yaptığı BHP arşivinde bu eksik kalmasın istedim 

Böylelikle şu bilgiyi doğrulayabiliriz. Browning HP tarihi boyunca 9*19 - 7,65*21 - 9*21 - .40 S&W şeklinde 4 farklı çapta üretim yapmıştır.

Öncelikle bilmeyenler için mermiyi gösterelim, MKE'de bu fişek satılmaktadır ve sanırım bunu dünyada Fiochiden başka üretende yok(!)


Namlusuna yakından bakalım. Gördüğünüz gibi namlu MKIII öncesi tipindedir.


Namlu üzerinde balığımız, sineğimiz mebzûl miktarda bulunmaktadır.


Paket içeriği


Kitapçığı


Silahın üstten görünümü tüm nişangah ve nişan hattı klasik BHP modellerinden farklılıklar içeriyor. MKI ve MKIII'lerde klasik nişan hattı bulunur MKII'lerde ise bir kambur vardır. Ancak bu BHP modelinde nişangah hattının oyuk şeklinde kazılmış olduğunu fark edeceksiniz. Ayrıca garip bir arpacığa sahiptir.



Silahımızın sol taraftan görünümü, emniyet manivelası sizi yanıltmasın bu silahta değiştirilerek çift taraflı konulmuş silahın orijinal üretiminde klasik tek taraflı emniyet manivelası vardır.




Silahımızın sağdan görünümü "Made In Belgium" alttaki satırda "By Fabrique Nationale Herstal" ifadeleri bulunuyor aslında bu yazılar ABD pazarındaki o dönem BHP'lerin hepsinde aynıdır.


Sol taraf yakın. Tetik korkuluğundaki amblemi bilmiyorum.


Sağdan görünüm, namlu çıkıntısına dikkat edelim, sadece MKII'lerde bulunduğu gibi dikkat çekici bir çıkıntı mevcut. Normalde BHP'lerde burada bir çıkıntı bulunur ancak bu çok daha düşük profillidir. Ayrıca arpacığın yandan görüntüsü de dikkatini çekmiş olacaktır.


Sağ yanın arka taraf görüntüsü, gez MKI.


Sırttan bir bakış.


Üst arkadan görünüm, gezin durumuna ve nişan hattındaki çukura daha yakından bakalım.


--- Forum bir mesajda en fazla 16 resim olduğu uyarısı verdiği için mesajı 2 parça haline getirdim. Devamı altta ---]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=135 Sun, 03 Mar 2024 14:57:50 +0300 ceycey]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=135 Üstat  Lupus'un     24.3.2008 tarihli yazısı:

BHP Tetikleri:

BHP'lerin her zaman en fazla yakınılan özelliklerinden birisi, ağır ve kalitesiz tetik çekişleri olagelmiştir. Bunun başlıca bir kaç nedeni vardır.
Birincisi, şarjör emniyet mekanizmasıdır. Bu aparat bir miktar ağırlık katmakla beraber asıl etkisi, tetik çekişini aşamalı bir hale getirmesi, bu aşamaların bir kısmında da kumlu bir ortamda tetik çekiyormuş hissi vermesidir. Bu aparatın tetikteki oluğundaki ve bu aparatın kendisinin üzerindeki çapaklar, bu aparatın şarjörde temas ettiği yüzeyin kalitesi, tetik çekişinin daha ziyade kalitesini çok etkilemektedir.

Bu aparat yerinde bırakıldığında yapılabilecek şeylerden birisi, bu aparatın kolu, şarjöre temas eden tabla yüzeyi, tablanın oturduğu şarjör yüzeyi ve bu aparatın tetik içinde çalıştığı oluğun çok itinalı bir şekilde temizlenmesi, daha sonra bu parçaların tekrar boyanmasıdır. Yurt dışında satılan MolyResin veya Teflon bazlı bazı boyalardan tedarik edebilirseniz, bu yüzeylerin bunlarla muamele edilmesi de oldukça faydalı olabilmektedir.

Benim kişisel tercihim ise bu aparatın komple iptal edilmesinden yanadır. Bu şekilde boş şarjörün serbest düşmesi de sağlanacağından, ben bu yolu tercih edenlerdenim.

BHP tetik ağırlığının bir nedeni de, horoz yayıdır.
C Serilerinden sonra sert kapsüllü makinalı tabanca mühimmatını patlatmada sorun yaşanmaması için, ayrıca yeni nesil yüksek basınçlı muharebe mühimmatları kullanımında silahı bir miktar daha korumak için, 32 lb ağırlığında horoz yayı eklenmiştir. BHP otörleri, standart mühimmat kullanıldığı müddetçe, horoz yayının 26 lb ye kadar güvenle indirilebileceğini söylemektedir. Bundan daha düşüğü ise pek tavsiye edilmemektedir.

BHP horoz ayağı ( sear ) yaprak bir yayla çalıştırılmaktadır.
Bu yaprak yayın, ayağa alanları çapaklardan temizlenirse, ayak daha esnek salınmaktadır. Emniyet camiası arasında yaygın olarak anlatılan, atış esnasında ayağın yay pozisyonunu değiştirerek tetik ağırlığını azaltma metodunun temelinde de, yay kolunun ayağa temas noktasını değiştirmek yatmaktadır, ancak bu geçici bir çözümdür.

Yayın ayağa temas ettiği alanda, hassas döküm artıklarını temizleyerek bu alanı pürüzsüzleştirmek de bir miktar fayda sağlamaktadır.

BHP horoz ve horoz ayağı hassas döküm olup, karşılıklı temas yüzeylerinde, son işlemler ve tesviyeden sonra kalan çapaklar tetik çekişini hem ağırlaştırmakta, ama daha da kötüsü, çekiş esnasında ayrı bir kuvvet ve parmakta hissedilen bir '' kırt '' sesi ile aşılabilen bir kademelenme meydana getirmektedir. Bu yüzeyler açıları bozulmadan güzelce temizlendiğinde, bu sorun büyük oranda aşılmaktadır. Ama en güzeli ehil bir elin buradaki açıları da horozu kaçırmayacak şekilde elden geçirmesidir. Ancak bu yapılması çok zor bir iştir, işi bilmeyen birisi bu parçaları kullanılamaz hale getirebilir.

Bu parçalarda görülebilen bir diğer sorun da, yukarıdan baktığınızda gördüğünüz iki temas yüzeyinin tam paralel olarak kesilmemiş olmasıdır. BHP' lerin bazılarında bu yüzeyler tam olarak sol içte, bazılarında ise diğer tarafta temas etmektedir. Bu nedenle de her iki parçanın yaylarının uyguladığı kuvvetler bu yüzeylere eşit olarak dağılacağına, belirli bir noktada yoğunlaşmakta, bu noktanın irtibat manivelası temas noktasına mesafesine göre, tetik çekişini de zorlaştırmaktadır. Bir MKIII'ün bu yüzeylerinin bile düzeltilmesi, işlem öncesi tetik çekişi ile arada dağlar kadar fark oluşturmuştu.

Bu parçalarda yapılan işlemlerle ilgili bir diğer sorun da bu parçaların sertlik derecelerinden dolayı, yapılan işlemin çok kalıcı olamamasıdır. Bu BHP parçaları muadillerine oranla oldukça yumuşak olup, yapılan işlemi ve verilen geometriyi, çok uzun süre muhafaza edememektedirler. Ancak bu parçaların işlemden sonra gene ehil bir elde kromlanması, yüzeydeki işlemi biraz daha kalıcı yapmaktadır, ama en güzeli yurt dışındaki gibi, 48-52 RC sertlikte aftermarket parça kullanarak bu işlemi yapmaktır.
BHP MKIII'lerde, otomatik iğne kilidi sistemi, silaha ayrı bir parça eklenmeden, tetik irtibat koluna iğneyi tutacak bir tabla eklenerek oluşturulmuştur. Bu parçanın iğneyi yakalar pozisyonda kalması için de, tetik koluna yakın bir yere, ince bir sarmal yay eklenmiştir.

Bu sarmal yayın da bir kısaltılması, tetik çekişini bir miktar etkilemekle beraber, çok da anlamlı bir etkisi olmamaktadır.

Yurt dışında yapılan bir diğer değişiklik de, tetik kolu irtibat manivelasını değiştirip, deliğini de aynı Competetion modelinde olduğu gibi, tırnaktan biraz daha geriden açarak, klasik kaldıraç kanunlarından faydalanıp, tetik çekişini hafifletmektir. BU şekilde tetik çekme mesafesi bir miktar daha uzamakta, ancak diğer değişikliklerle beraber tetik ağırlığı 1.5 kg ın altına inmektedir. Ancak bu işlemi çok yetkin olmayan atıcılara ve savunma amaçlı kullanılan silahlara yapmayı tavsiye etmem.
Kendi BHP MKIII' üme yaptığım değişiklikler;

* Şarjör emniyeti söküldü.
* Horoz ve horoz ayağı temas yüzeyleri taşlandı.
* Tetik, horoz ve ayağı kromlandı.
* Horoz yayı 28 lb ye indirildi.
* İcra yayı atışta 18.5 lb, kullanılırken 17 lb olarak kaldı.
( Horoz yayını azaltınca, silahı korumak için bir tedbir olarak bunu yaptım.)
( Orijinal ve MecGar şarjörler, yayları ağırlaştırılmadan 18.5 lb ile sorunsuz olarak silahı besleyip, fişek bittikten sonra da sürgüyü geride yakalayarak açık bırakmaktadır. )

Bu değişikliklerden sonra tetik çekişindeki gereksiz kıtırtılar, kademelenme ve ağırlık tamamen gitti. Lyman ile net ağırlığını ölçemediğimden bunu söyleyemiyorum, tahminen 2.0 kg civarı bir tetik ağırlığı var, ama son derece akıcı, devamlı ve net.]]> Üstat  Lupus'un     24.3.2008 tarihli yazısı:

BHP Tetikleri:

BHP'lerin her zaman en fazla yakınılan özelliklerinden birisi, ağır ve kalitesiz tetik çekişleri olagelmiştir. Bunun başlıca bir kaç nedeni vardır.
Birincisi, şarjör emniyet mekanizmasıdır. Bu aparat bir miktar ağırlık katmakla beraber asıl etkisi, tetik çekişini aşamalı bir hale getirmesi, bu aşamaların bir kısmında da kumlu bir ortamda tetik çekiyormuş hissi vermesidir. Bu aparatın tetikteki oluğundaki ve bu aparatın kendisinin üzerindeki çapaklar, bu aparatın şarjörde temas ettiği yüzeyin kalitesi, tetik çekişinin daha ziyade kalitesini çok etkilemektedir.

Bu aparat yerinde bırakıldığında yapılabilecek şeylerden birisi, bu aparatın kolu, şarjöre temas eden tabla yüzeyi, tablanın oturduğu şarjör yüzeyi ve bu aparatın tetik içinde çalıştığı oluğun çok itinalı bir şekilde temizlenmesi, daha sonra bu parçaların tekrar boyanmasıdır. Yurt dışında satılan MolyResin veya Teflon bazlı bazı boyalardan tedarik edebilirseniz, bu yüzeylerin bunlarla muamele edilmesi de oldukça faydalı olabilmektedir.

Benim kişisel tercihim ise bu aparatın komple iptal edilmesinden yanadır. Bu şekilde boş şarjörün serbest düşmesi de sağlanacağından, ben bu yolu tercih edenlerdenim.

BHP tetik ağırlığının bir nedeni de, horoz yayıdır.
C Serilerinden sonra sert kapsüllü makinalı tabanca mühimmatını patlatmada sorun yaşanmaması için, ayrıca yeni nesil yüksek basınçlı muharebe mühimmatları kullanımında silahı bir miktar daha korumak için, 32 lb ağırlığında horoz yayı eklenmiştir. BHP otörleri, standart mühimmat kullanıldığı müddetçe, horoz yayının 26 lb ye kadar güvenle indirilebileceğini söylemektedir. Bundan daha düşüğü ise pek tavsiye edilmemektedir.

BHP horoz ayağı ( sear ) yaprak bir yayla çalıştırılmaktadır.
Bu yaprak yayın, ayağa alanları çapaklardan temizlenirse, ayak daha esnek salınmaktadır. Emniyet camiası arasında yaygın olarak anlatılan, atış esnasında ayağın yay pozisyonunu değiştirerek tetik ağırlığını azaltma metodunun temelinde de, yay kolunun ayağa temas noktasını değiştirmek yatmaktadır, ancak bu geçici bir çözümdür.

Yayın ayağa temas ettiği alanda, hassas döküm artıklarını temizleyerek bu alanı pürüzsüzleştirmek de bir miktar fayda sağlamaktadır.

BHP horoz ve horoz ayağı hassas döküm olup, karşılıklı temas yüzeylerinde, son işlemler ve tesviyeden sonra kalan çapaklar tetik çekişini hem ağırlaştırmakta, ama daha da kötüsü, çekiş esnasında ayrı bir kuvvet ve parmakta hissedilen bir '' kırt '' sesi ile aşılabilen bir kademelenme meydana getirmektedir. Bu yüzeyler açıları bozulmadan güzelce temizlendiğinde, bu sorun büyük oranda aşılmaktadır. Ama en güzeli ehil bir elin buradaki açıları da horozu kaçırmayacak şekilde elden geçirmesidir. Ancak bu yapılması çok zor bir iştir, işi bilmeyen birisi bu parçaları kullanılamaz hale getirebilir.

Bu parçalarda görülebilen bir diğer sorun da, yukarıdan baktığınızda gördüğünüz iki temas yüzeyinin tam paralel olarak kesilmemiş olmasıdır. BHP' lerin bazılarında bu yüzeyler tam olarak sol içte, bazılarında ise diğer tarafta temas etmektedir. Bu nedenle de her iki parçanın yaylarının uyguladığı kuvvetler bu yüzeylere eşit olarak dağılacağına, belirli bir noktada yoğunlaşmakta, bu noktanın irtibat manivelası temas noktasına mesafesine göre, tetik çekişini de zorlaştırmaktadır. Bir MKIII'ün bu yüzeylerinin bile düzeltilmesi, işlem öncesi tetik çekişi ile arada dağlar kadar fark oluşturmuştu.

Bu parçalarda yapılan işlemlerle ilgili bir diğer sorun da bu parçaların sertlik derecelerinden dolayı, yapılan işlemin çok kalıcı olamamasıdır. Bu BHP parçaları muadillerine oranla oldukça yumuşak olup, yapılan işlemi ve verilen geometriyi, çok uzun süre muhafaza edememektedirler. Ancak bu parçaların işlemden sonra gene ehil bir elde kromlanması, yüzeydeki işlemi biraz daha kalıcı yapmaktadır, ama en güzeli yurt dışındaki gibi, 48-52 RC sertlikte aftermarket parça kullanarak bu işlemi yapmaktır.
BHP MKIII'lerde, otomatik iğne kilidi sistemi, silaha ayrı bir parça eklenmeden, tetik irtibat koluna iğneyi tutacak bir tabla eklenerek oluşturulmuştur. Bu parçanın iğneyi yakalar pozisyonda kalması için de, tetik koluna yakın bir yere, ince bir sarmal yay eklenmiştir.

Bu sarmal yayın da bir kısaltılması, tetik çekişini bir miktar etkilemekle beraber, çok da anlamlı bir etkisi olmamaktadır.

Yurt dışında yapılan bir diğer değişiklik de, tetik kolu irtibat manivelasını değiştirip, deliğini de aynı Competetion modelinde olduğu gibi, tırnaktan biraz daha geriden açarak, klasik kaldıraç kanunlarından faydalanıp, tetik çekişini hafifletmektir. BU şekilde tetik çekme mesafesi bir miktar daha uzamakta, ancak diğer değişikliklerle beraber tetik ağırlığı 1.5 kg ın altına inmektedir. Ancak bu işlemi çok yetkin olmayan atıcılara ve savunma amaçlı kullanılan silahlara yapmayı tavsiye etmem.
Kendi BHP MKIII' üme yaptığım değişiklikler;

* Şarjör emniyeti söküldü.
* Horoz ve horoz ayağı temas yüzeyleri taşlandı.
* Tetik, horoz ve ayağı kromlandı.
* Horoz yayı 28 lb ye indirildi.
* İcra yayı atışta 18.5 lb, kullanılırken 17 lb olarak kaldı.
( Horoz yayını azaltınca, silahı korumak için bir tedbir olarak bunu yaptım.)
( Orijinal ve MecGar şarjörler, yayları ağırlaştırılmadan 18.5 lb ile sorunsuz olarak silahı besleyip, fişek bittikten sonra da sürgüyü geride yakalayarak açık bırakmaktadır. )

Bu değişikliklerden sonra tetik çekişindeki gereksiz kıtırtılar, kademelenme ve ağırlık tamamen gitti. Lyman ile net ağırlığını ölçemediğimden bunu söyleyemiyorum, tahminen 2.0 kg civarı bir tetik ağırlığı var, ama son derece akıcı, devamlı ve net.]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=54 Thu, 22 Feb 2024 20:15:06 +0300 ceycey]]> https://www.tabancatufek.com.tr/showthread.php?tid=54 Üstat Lupus'un 14.3.2008 tarihli yazısı



BHP TARİHÇESİ                      

       

Browning Hipower'ın ne olduğunu anlamak için öncelikle isminin arkasındaki kişiyi tanımak gerekir. JMB, Ogden, Utah, ABD'de doğmuş, silah ustası, Mormon bir babanın 22 çocuğundan birisidir. İlk dizaynı, daha 14 yaşındayken kardeşi Matthew ile yaptığı, tek kırma bir av tüfeğidir. Babaları ölünce, kardeşleri ile bir müddet buhar makinalarına parça üretim işi yaptılar.

Daha sonra 1879'da, No:220.271 ile kayıtlı, üzerine tescilli ilk patentini, yataktan beslemeli tek kırma av tüfeği ile almıştır.1883 yılına kadar kardeşleri ile bağımsız olarak silah üretimi yapan JMB'in tek kırmasını Winchester firmasından bir yetkili fark edince, firma JMB den bu silahın üretim haklarını satın aldı.

JMB, 1883 de 1902 senesine kadar Winchester firmasını için bir kaç dizayn daha yaptı. Bu arada da kendisi yarı otomatik bir av tüfeği üzerinde planlar yapıyordu. Bu düşünceler ilerleyen zamanlarda dünyanın ilk yarı otomatik av tüfeğini, ilk tam otomatik makineli tüfeğini doğuracaktı.

Dizayn ettiği yarı otomatik av tüfeği Winchester ile yollarını ayıran şey oldu. Winchester bu silahı üretmeyi reddedince ( Gördüğünüz gibi, ne firmalarda ne salaklar olabiliyor ), JMB Atlantik'in karşı kıyısındaki Fabrique National de Belgique ile temasa geçti. FN bir grup yatırımcının başlangıçta Mauser K98 üretmek için kurdukları, bizdeki MKEK benzeri bir konsorsiyumdu. Ancak ürettikleri modeller ve miktar, yaptıkları yatırımın yanında devede kulak kalıyordu. Tam da FN böyle üretken bir beyin ararken, her şey tam denk gelmişti. Bu yarı otomatik silah, av silahları pazarında bir çığır açtı. Aynı tüfeği daha sonra Remington da Mod 11 olarak üretti.

JMB, genelde birden fazla proje ile aynı anda uğraşırdı. Yarı otomatik tabancalarla 1900 senesinden önce ilgilenmeye başlamıştı. Bir silahın namlusunu, kapalı bir kızağın içine ilk yerleştiren kişi odur. JMB'in seri üretime alınan ilk yarı otomatik tabancası, 7.65 mm çapında FN Mod 1900'dür. Ancak onun asıl şöhreti, Colt için dizayn ettiği Mod 1903 ve 1911 ile gelmiştir.

JMB, 1926 da, Herstal, Liege'deki çalışma atölyesinde öldüğünde ise, halen bitirmeye uğraştığı projeleri üzerinde çalışıyordu. Demek ki, ''O kızağa, bu gez olmaz'', '' Canım sen de, sene de alt tarafı 200, bilemedin 500 mermi atar bizim vatandaş'', '' Abi o silahın orasını sökersek, o silah çalışmaz '', '' Abi, mermiyi patlatıyor ya, tetik de biraz ağır oluversin'', '' Abi, çatışmaya mı gidecen sanki bu silahla'' diyen adamlar değil, işi ile yatıp, işi ile kalkan, ölümün kendisini atölyesinde çalışırken bulduğu insanlar özgün dizaynlar yaparlarmış, ey yurdum insanı.

JMB , Fransız ordusunun talebi olan ve 1922' de bir kaç protipinin test edildiği, yüksek kapasiteli tabanca anlamına gelen '' Grand Rendement '' projesini, Haziran 1923 de patentleri ile adına tescil ettirdi. ABD Patent Kayıt Bürosu'nun kayıtları incelendiğinde, JMB üzerine kayıtlı son patentin tam otomatik bir makinalı tüfek olduğu, Haziran 1923' de kayıt altına alınan, Grand Rendement isimli tabancanın ise, bugünkü bilinen BHP ile alakasız olduğu görülür. 16 mermi kapasiteli bu silah, oldukça uzun kabzeli, boyu da uzun olan bir silahtı. Bu silahı bugün bildiğimiz son haline getiren kişi Dieudonne Saive'dir. Kendisi ayrıca dünyada yarı otomatik/otomatik piyade tüfeklerinde çığır açan FAL'ın da dizaynırıdır.
aive, 1930' a kadar dizaynın basitleştirilmesi üzerinde çalışmıştır.1935' e kadar da son şekli rafine edip, Fransızcası '' GRAND PUISSANCE '', İngilizcesi kısaca '' HI-POWER / High Power ( Yüksek kapasiteli manasındadır, güçlü değil ) olan GP 35 / P35'i atıcılara hediye etmiştir. BHP si olan arkadaşların kullanım kılavuzundaki GP ve HP harflerinin manası budur.

Bu modelde, 1911 gibi gizli bir tırnak vardı.

Fabrika 36.000 seri numarasından sonra gövdedeki kamayı, aşırı kullanımda kırıldığı için revize etti. Bu arada Alman işgali geldi ve fabrikada 3.Reich için tabanca üretildi. Nazi işgali esnasında yaklaşık 319.000 BHP üretilmiştir ve BHP lerin, işçiliği en kötü olarak bilinenleri bunlardır. Bu esnada Kanada'da John Inglıs adlı bir firma da müttefikler için BHP üretmekteydi.

Aşağıda gizli tırnaklı, parmak izli BHP yi görüyorsunuz.



Alttaki resim parmak izinin konulma nedenini çok güzel gösteren bir şema.
Savaştan sonra tekrar üretim Belçikalıların eline geçti. İlerleyen yıllarda dünyada öyle bir yaygınlaştı ki, Kanada ve Arjantin' de lisanslı kopyaları, Macaristan, İsrail ve hatta İndonezya' da lisanssız kopyaları üretilmeye başlandı. 1990 ların ortasına kadar, sadece FN'in 1.5 milyon BHP ürettiği tahmin edilmektedir.1950'lerde az bir miktar alüminyum gövdeli olarak üretilmiştir, koleksiyon değeri olan silahlardır.

Aşağıda değişik gezi ile ayırt edebileceğiniz Kanada'lı John Inglıs Co. yapımı HP



REVİZYONLAR

1. Tırnak. BHP, 1962 yılına kadar gizli tırnak ile üretilmiştir. Ancak bu tırnak aşırı kullanım sonucu, yada bir kaç sefer bile yataktaki fişeğin üzerine kızağın hızla salınması sonucu kırıldığından, bugünkü haline revize edildi.

Arkadaşlar, çok mermi atan arkadaşlar bu tip BHP lerden uzak dursun. Piyasada bazı cahil şarlatanlar, bunların en makbul BHP olduğunu söyleyip insanları kazıklamaktadır. Eğer koleksiyoncu iseniz, o zaman başka, koleksiyon değeri vardır.

2. Emniyet Manivelası. Eski tiplerde bunu manipüle etmek çok sert ve zor olduğundan MKII' lerden itibaren iki taraflı, daha pratik bir emniyet manivelası geliştirilmiştir.

Arkadaşlar, bu arada MKII BHP ülkemizde pek bilinmeyip, aynı zamanda da bulunmamaktadır. Bunları, çift taraflı emniyet, üzerlerindeki ince bir bant ve kızağın önündeki çamur ve pislik tahliye deliğinden ayırt edebilirsiniz.

3. Besleme Yatağı. BHP'nin dizayn edildiği zamanlarda, silahlı güçler standart olarak yuvarlak uçlu FMJ fişek kullandığından, namlu besleme yatakları da buna göre dizayn edilmişti. Ancak zamanla yaygınlaşan, künt uçlu fişeklerde sürekli besleme problemleri yaşandığından, 1980' lerin ortasından itibaren üretilen Portekiz montajlı BHP lerde besleme yatakları her türlü mermiyi besleyecek şekilde, boğumlu olarak revize edilmiştir.

Arkadaşlar, şarlatanların size anlattığının aksine, üzerinde sadece '' Assembled in Portugal '' yazan BHP'ler değil, 1980'lerin başlarından itibaren üretilen tüm BHP ler Portekiz montajdır, bunlara PV,PM serisi olanlar da dahildir.
Aşağıdaki şemadan BHP' nizin üretim yılını bulabilirsiniz. Bu yıllar seri numarısının içine kodlanmıştır.

İlk BHP lerde ve 1954 ve 1964 arasında sadece seri numarası vardı, bunlar: 70.000-115823 arasıdır.
1964 ve 1969 arası ; T 136568 - T261000

Daha sonra C kodlarına geçildi; örneğin; 73CXXXX, 1973 üretimidir.

Daha sonra 1980 lerde aşağıdaki kodlama sistemine geçilmiştir.

Z = 1

Y = 2

X = 3

W= 4

V = 5

T = 6

R = 7

P = 8

N= 9

M= 0

Örneğin, seri no su ; 245 PV XXXXX, 1985 üretimidir. 245 NT XXXXX, 1996 üretimidir.

Bir de T serisi BHP ler, besleme yatakları bu revizyondan geçmemiş BHP lerdir, aynı zamanda metal sertlikleri düşük olduğundan çok mermi yakacak arkadaşların uzak durması gereken BHP lerdir. Tetikleri de, horoz yayları revizyondan geçmediğinden daha yumuşaktır. Ancak, işçilik ve boyaları en güzel BHP lerden oldukları için, kolleksiyon değerleri olabilir.
Bir sürü şarlatan, sırf tetikleri daha hafif diye size bunları önerirken, siz daha dirençli bir şekilde üretilen MKIII'ünüzün tetiğini yumuşatmak için horoz yayının ağırlığını düşürmekten bahsedince, size güleceklerdir.

Unutmadan, bir de çift balıklı, tek balıklı meselesi var. Sanırım bu konuyu dünyada Türkiye'deki eksperlerden başka bilen yok galiba. Arkadaşlar o balık gibi görünen işaret aslında içinde harflerin olduğu, oval bir amblem, balığın kuyruğu sanılan şey de, izafi bir taç, yani bizdeki TSE işaretlerinden hiç bir farkı yok. Üretim zamanlarındaki bazı teammullere göre bu farklı yerlere basılmıştır. Bu işaretler, Avrupa silah üreticileri birliğinin veya silahın üretildiği ülkenin resmi kuruluşlarının , bu gibi kodları hem kızak, hem namlu, hem de gövdeye veya bazen ilaveten de başka bir yere vurma zorunluluğunu şart koşmasına göre vurulmaktadır.Üretim kalitesi ile hiç bir alakası yoktur.
Yani sakın balık muhabbetlerine sazan gibi atlayıp, kendinizi yağsız tavada kızarttırmayın .

4. Nişangahlar. Zaman içinde hızlı muharebe atıcılığına uyumlu olarak revize edilmişlerdir.

5. Gövde Revizyonları. BHP ler silahla aşırı mermi atılan ülkelerde, fragiliteleri nedeni ile her zaman çekince oluşturmuşlardır. ABD de ki pek çok usta BHP lerle +P, hele hele +P+ basınçlı fişek kullanımını kesinlikle önermemektedirler.
1990 ların başında 40 SW gündeme gelince, BHP nin mevcut çekme çelik gövdelerinin en fazla 2500 atıma dayandığı görülünce, daha iyi ısıl işlem ve sertlik verilebilecek hassas döküm gövdeye geçilmiştir. Bu sayede, kızaklar da daha sert ve dayanıklı olarak imal edilmeye başlanmıştır.
BHP nizin kabze tabanına bakarak döküm olup olmadığını anlayabilirsiniz, paralel ince çizgiler olanlar dökümdür. Bu arada 1988-1990 üretim kodlu MKIII ü olan arkadaşlar olabilir, onlar bu çizgileri göremeyince şaşırmasınlar, çünkü 1991 ortalarından sonra üretilen MKIII ler bu şekilde üretilmeye başlanmıştır.

Bunun bize yarar tercümesi şudur arkadaşlar, kaliteli döküm bir gövde, kalitesiz blok çelik bir gövdeden daha sağlam olabilir. Sırf dövme çelik reklamlarına aldanıp silah seçmeyeceğiz demek ki.

Aşırı derecede atım yapmayı planlayan kişilerin ve gerçek manada savunma için BHP almayı düşünenlerin seçmesi gereken BHP, MKIII dür.

6. MKIII lerle, otomatik iğne kilidi eklenmiştir. Bu kilit tetik tulumbasının bir uzantısı olup bir yatak aracılığı ile iğneyi tutmaktadır. Bu nedenle diğer silahların iğne kilitleri gibi tetik karakterini çok etkilememektedir.
VARYASYONLAR

Aşağıda, ülkemizde pek bulunmayan müsabaka '' Competetion ''modeli;


*Seri numaraları namlu, kızak,gövdede alt alt yazılmış,kabze ön kısmına no yazılı değil,
*Namlu ucu ağırlık takılmış( kompansatör değil ),
*Müsabaka tipi gez arpacık takılmış,
*Kızak içinde, namluyu yataklarına daha sıkı oturtmak için ince bir yaprak yay takılmış( accuracy için )
*Horoz ve iç tetik yatakları derinliği daha az açılmış, tetik çekişi kısaltılıp, hafifletilmiş,
*Tetik tulumbasını taşıyan pimin yeri daha geriye alınarak, kaldıraç kanunu kullanılıp tetik çekişi hafifletilmiş ( Silahın kızağında, tırnağın hemen arkasındaki pimin yerine bakarsanız, standart BHP'lerdekinden daha geride olduğunu fark edersiniz ),
*Şarjör emniyeti, ayrı bir pimle gövdeye sabitlenmiş, ( Demek ki, adına usta denilen bazı şarlatanların iddia ettiğinin aksine, FN de bu aparatın tetik çekişine ters etki yaptığının farkında ki, hassas tetik isteyen modelinde bunu sabitleyen pimi tetiğe monte etmemiş, bizim ustalarımızın büyük ihtimalle gülünç bulacağı bir modifikasyonu fabrika bizatihi kendisi yapmış, ama ustalarımızın cevapları hazırdır böyle durumlar da '' Bunlar Belçika sınırlarına bile uğramamış fason BHP canııım , Portekiz bunlar Portekiz '' ).
Hele hele bu silahtaki revizyonu kendimiz yapmaya kalkınca, ustalarımıza tam bir eğlence çıkıyor .
Pratikte bir anlamı olmayan, ayarlı gezli '' Tangent '' modeli.
Arkadaşlar, şarlatanın biri bize bununla 400 metreye etkili ve isabetli atış yapabileceğimizi söyleyip, bizi dolandırmaya kalkınca sadece tebessüm edeceğiz, tartışmayacağız, mümkünse çay bile içmeden oradan uzaklaşacağız.

Standard BHP MKIII



Atıcılık sporları için, korozyona daha dayanıklı sert krom gövde ve kontrol manivelaları ile '' Practical '' modeli.



Tamamen krom, kontroller meneviş '' Silver Chrome ''.



Aşağıda ülkemizde usta olarak anılan adamlara tarif ettiğinizde,
size tren gibi bakmalarına neden olabilecek, full modifiye bir BHP.
Üzerinden geçen bunca zamana rağmen, hem küçük el ve kısa parmaklı, hem de iri elli insanların kavradığında kendini rahat hissedebildiği, ful boy bir hizmet silahı olmasına rağmen bu kadar kolay taşınabilen bir başka silah henüz dizayn edilememiştir.

Bana göre, dünyanın göze en çok hitap eden, tabanca denince insanların aklına ilk gelen nadir silahlarındandır. Bu yönleri onu ölümsüz bir klasik yapmaktadır.

Saygılarımla.]]> Üstat Lupus'un 14.3.2008 tarihli yazısı



BHP TARİHÇESİ                      

       

Browning Hipower'ın ne olduğunu anlamak için öncelikle isminin arkasındaki kişiyi tanımak gerekir. JMB, Ogden, Utah, ABD'de doğmuş, silah ustası, Mormon bir babanın 22 çocuğundan birisidir. İlk dizaynı, daha 14 yaşındayken kardeşi Matthew ile yaptığı, tek kırma bir av tüfeğidir. Babaları ölünce, kardeşleri ile bir müddet buhar makinalarına parça üretim işi yaptılar.

Daha sonra 1879'da, No:220.271 ile kayıtlı, üzerine tescilli ilk patentini, yataktan beslemeli tek kırma av tüfeği ile almıştır.1883 yılına kadar kardeşleri ile bağımsız olarak silah üretimi yapan JMB'in tek kırmasını Winchester firmasından bir yetkili fark edince, firma JMB den bu silahın üretim haklarını satın aldı.

JMB, 1883 de 1902 senesine kadar Winchester firmasını için bir kaç dizayn daha yaptı. Bu arada da kendisi yarı otomatik bir av tüfeği üzerinde planlar yapıyordu. Bu düşünceler ilerleyen zamanlarda dünyanın ilk yarı otomatik av tüfeğini, ilk tam otomatik makineli tüfeğini doğuracaktı.

Dizayn ettiği yarı otomatik av tüfeği Winchester ile yollarını ayıran şey oldu. Winchester bu silahı üretmeyi reddedince ( Gördüğünüz gibi, ne firmalarda ne salaklar olabiliyor ), JMB Atlantik'in karşı kıyısındaki Fabrique National de Belgique ile temasa geçti. FN bir grup yatırımcının başlangıçta Mauser K98 üretmek için kurdukları, bizdeki MKEK benzeri bir konsorsiyumdu. Ancak ürettikleri modeller ve miktar, yaptıkları yatırımın yanında devede kulak kalıyordu. Tam da FN böyle üretken bir beyin ararken, her şey tam denk gelmişti. Bu yarı otomatik silah, av silahları pazarında bir çığır açtı. Aynı tüfeği daha sonra Remington da Mod 11 olarak üretti.

JMB, genelde birden fazla proje ile aynı anda uğraşırdı. Yarı otomatik tabancalarla 1900 senesinden önce ilgilenmeye başlamıştı. Bir silahın namlusunu, kapalı bir kızağın içine ilk yerleştiren kişi odur. JMB'in seri üretime alınan ilk yarı otomatik tabancası, 7.65 mm çapında FN Mod 1900'dür. Ancak onun asıl şöhreti, Colt için dizayn ettiği Mod 1903 ve 1911 ile gelmiştir.

JMB, 1926 da, Herstal, Liege'deki çalışma atölyesinde öldüğünde ise, halen bitirmeye uğraştığı projeleri üzerinde çalışıyordu. Demek ki, ''O kızağa, bu gez olmaz'', '' Canım sen de, sene de alt tarafı 200, bilemedin 500 mermi atar bizim vatandaş'', '' Abi o silahın orasını sökersek, o silah çalışmaz '', '' Abi, mermiyi patlatıyor ya, tetik de biraz ağır oluversin'', '' Abi, çatışmaya mı gidecen sanki bu silahla'' diyen adamlar değil, işi ile yatıp, işi ile kalkan, ölümün kendisini atölyesinde çalışırken bulduğu insanlar özgün dizaynlar yaparlarmış, ey yurdum insanı.

JMB , Fransız ordusunun talebi olan ve 1922' de bir kaç protipinin test edildiği, yüksek kapasiteli tabanca anlamına gelen '' Grand Rendement '' projesini, Haziran 1923 de patentleri ile adına tescil ettirdi. ABD Patent Kayıt Bürosu'nun kayıtları incelendiğinde, JMB üzerine kayıtlı son patentin tam otomatik bir makinalı tüfek olduğu, Haziran 1923' de kayıt altına alınan, Grand Rendement isimli tabancanın ise, bugünkü bilinen BHP ile alakasız olduğu görülür. 16 mermi kapasiteli bu silah, oldukça uzun kabzeli, boyu da uzun olan bir silahtı. Bu silahı bugün bildiğimiz son haline getiren kişi Dieudonne Saive'dir. Kendisi ayrıca dünyada yarı otomatik/otomatik piyade tüfeklerinde çığır açan FAL'ın da dizaynırıdır.
aive, 1930' a kadar dizaynın basitleştirilmesi üzerinde çalışmıştır.1935' e kadar da son şekli rafine edip, Fransızcası '' GRAND PUISSANCE '', İngilizcesi kısaca '' HI-POWER / High Power ( Yüksek kapasiteli manasındadır, güçlü değil ) olan GP 35 / P35'i atıcılara hediye etmiştir. BHP si olan arkadaşların kullanım kılavuzundaki GP ve HP harflerinin manası budur.

Bu modelde, 1911 gibi gizli bir tırnak vardı.

Fabrika 36.000 seri numarasından sonra gövdedeki kamayı, aşırı kullanımda kırıldığı için revize etti. Bu arada Alman işgali geldi ve fabrikada 3.Reich için tabanca üretildi. Nazi işgali esnasında yaklaşık 319.000 BHP üretilmiştir ve BHP lerin, işçiliği en kötü olarak bilinenleri bunlardır. Bu esnada Kanada'da John Inglıs adlı bir firma da müttefikler için BHP üretmekteydi.

Aşağıda gizli tırnaklı, parmak izli BHP yi görüyorsunuz.



Alttaki resim parmak izinin konulma nedenini çok güzel gösteren bir şema.
Savaştan sonra tekrar üretim Belçikalıların eline geçti. İlerleyen yıllarda dünyada öyle bir yaygınlaştı ki, Kanada ve Arjantin' de lisanslı kopyaları, Macaristan, İsrail ve hatta İndonezya' da lisanssız kopyaları üretilmeye başlandı. 1990 ların ortasına kadar, sadece FN'in 1.5 milyon BHP ürettiği tahmin edilmektedir.1950'lerde az bir miktar alüminyum gövdeli olarak üretilmiştir, koleksiyon değeri olan silahlardır.

Aşağıda değişik gezi ile ayırt edebileceğiniz Kanada'lı John Inglıs Co. yapımı HP



REVİZYONLAR

1. Tırnak. BHP, 1962 yılına kadar gizli tırnak ile üretilmiştir. Ancak bu tırnak aşırı kullanım sonucu, yada bir kaç sefer bile yataktaki fişeğin üzerine kızağın hızla salınması sonucu kırıldığından, bugünkü haline revize edildi.

Arkadaşlar, çok mermi atan arkadaşlar bu tip BHP lerden uzak dursun. Piyasada bazı cahil şarlatanlar, bunların en makbul BHP olduğunu söyleyip insanları kazıklamaktadır. Eğer koleksiyoncu iseniz, o zaman başka, koleksiyon değeri vardır.

2. Emniyet Manivelası. Eski tiplerde bunu manipüle etmek çok sert ve zor olduğundan MKII' lerden itibaren iki taraflı, daha pratik bir emniyet manivelası geliştirilmiştir.

Arkadaşlar, bu arada MKII BHP ülkemizde pek bilinmeyip, aynı zamanda da bulunmamaktadır. Bunları, çift taraflı emniyet, üzerlerindeki ince bir bant ve kızağın önündeki çamur ve pislik tahliye deliğinden ayırt edebilirsiniz.

3. Besleme Yatağı. BHP'nin dizayn edildiği zamanlarda, silahlı güçler standart olarak yuvarlak uçlu FMJ fişek kullandığından, namlu besleme yatakları da buna göre dizayn edilmişti. Ancak zamanla yaygınlaşan, künt uçlu fişeklerde sürekli besleme problemleri yaşandığından, 1980' lerin ortasından itibaren üretilen Portekiz montajlı BHP lerde besleme yatakları her türlü mermiyi besleyecek şekilde, boğumlu olarak revize edilmiştir.

Arkadaşlar, şarlatanların size anlattığının aksine, üzerinde sadece '' Assembled in Portugal '' yazan BHP'ler değil, 1980'lerin başlarından itibaren üretilen tüm BHP ler Portekiz montajdır, bunlara PV,PM serisi olanlar da dahildir.
Aşağıdaki şemadan BHP' nizin üretim yılını bulabilirsiniz. Bu yıllar seri numarısının içine kodlanmıştır.

İlk BHP lerde ve 1954 ve 1964 arasında sadece seri numarası vardı, bunlar: 70.000-115823 arasıdır.
1964 ve 1969 arası ; T 136568 - T261000

Daha sonra C kodlarına geçildi; örneğin; 73CXXXX, 1973 üretimidir.

Daha sonra 1980 lerde aşağıdaki kodlama sistemine geçilmiştir.

Z = 1

Y = 2

X = 3

W= 4

V = 5

T = 6

R = 7

P = 8

N= 9

M= 0

Örneğin, seri no su ; 245 PV XXXXX, 1985 üretimidir. 245 NT XXXXX, 1996 üretimidir.

Bir de T serisi BHP ler, besleme yatakları bu revizyondan geçmemiş BHP lerdir, aynı zamanda metal sertlikleri düşük olduğundan çok mermi yakacak arkadaşların uzak durması gereken BHP lerdir. Tetikleri de, horoz yayları revizyondan geçmediğinden daha yumuşaktır. Ancak, işçilik ve boyaları en güzel BHP lerden oldukları için, kolleksiyon değerleri olabilir.
Bir sürü şarlatan, sırf tetikleri daha hafif diye size bunları önerirken, siz daha dirençli bir şekilde üretilen MKIII'ünüzün tetiğini yumuşatmak için horoz yayının ağırlığını düşürmekten bahsedince, size güleceklerdir.

Unutmadan, bir de çift balıklı, tek balıklı meselesi var. Sanırım bu konuyu dünyada Türkiye'deki eksperlerden başka bilen yok galiba. Arkadaşlar o balık gibi görünen işaret aslında içinde harflerin olduğu, oval bir amblem, balığın kuyruğu sanılan şey de, izafi bir taç, yani bizdeki TSE işaretlerinden hiç bir farkı yok. Üretim zamanlarındaki bazı teammullere göre bu farklı yerlere basılmıştır. Bu işaretler, Avrupa silah üreticileri birliğinin veya silahın üretildiği ülkenin resmi kuruluşlarının , bu gibi kodları hem kızak, hem namlu, hem de gövdeye veya bazen ilaveten de başka bir yere vurma zorunluluğunu şart koşmasına göre vurulmaktadır.Üretim kalitesi ile hiç bir alakası yoktur.
Yani sakın balık muhabbetlerine sazan gibi atlayıp, kendinizi yağsız tavada kızarttırmayın .

4. Nişangahlar. Zaman içinde hızlı muharebe atıcılığına uyumlu olarak revize edilmişlerdir.

5. Gövde Revizyonları. BHP ler silahla aşırı mermi atılan ülkelerde, fragiliteleri nedeni ile her zaman çekince oluşturmuşlardır. ABD de ki pek çok usta BHP lerle +P, hele hele +P+ basınçlı fişek kullanımını kesinlikle önermemektedirler.
1990 ların başında 40 SW gündeme gelince, BHP nin mevcut çekme çelik gövdelerinin en fazla 2500 atıma dayandığı görülünce, daha iyi ısıl işlem ve sertlik verilebilecek hassas döküm gövdeye geçilmiştir. Bu sayede, kızaklar da daha sert ve dayanıklı olarak imal edilmeye başlanmıştır.
BHP nizin kabze tabanına bakarak döküm olup olmadığını anlayabilirsiniz, paralel ince çizgiler olanlar dökümdür. Bu arada 1988-1990 üretim kodlu MKIII ü olan arkadaşlar olabilir, onlar bu çizgileri göremeyince şaşırmasınlar, çünkü 1991 ortalarından sonra üretilen MKIII ler bu şekilde üretilmeye başlanmıştır.

Bunun bize yarar tercümesi şudur arkadaşlar, kaliteli döküm bir gövde, kalitesiz blok çelik bir gövdeden daha sağlam olabilir. Sırf dövme çelik reklamlarına aldanıp silah seçmeyeceğiz demek ki.

Aşırı derecede atım yapmayı planlayan kişilerin ve gerçek manada savunma için BHP almayı düşünenlerin seçmesi gereken BHP, MKIII dür.

6. MKIII lerle, otomatik iğne kilidi eklenmiştir. Bu kilit tetik tulumbasının bir uzantısı olup bir yatak aracılığı ile iğneyi tutmaktadır. Bu nedenle diğer silahların iğne kilitleri gibi tetik karakterini çok etkilememektedir.
VARYASYONLAR

Aşağıda, ülkemizde pek bulunmayan müsabaka '' Competetion ''modeli;


*Seri numaraları namlu, kızak,gövdede alt alt yazılmış,kabze ön kısmına no yazılı değil,
*Namlu ucu ağırlık takılmış( kompansatör değil ),
*Müsabaka tipi gez arpacık takılmış,
*Kızak içinde, namluyu yataklarına daha sıkı oturtmak için ince bir yaprak yay takılmış( accuracy için )
*Horoz ve iç tetik yatakları derinliği daha az açılmış, tetik çekişi kısaltılıp, hafifletilmiş,
*Tetik tulumbasını taşıyan pimin yeri daha geriye alınarak, kaldıraç kanunu kullanılıp tetik çekişi hafifletilmiş ( Silahın kızağında, tırnağın hemen arkasındaki pimin yerine bakarsanız, standart BHP'lerdekinden daha geride olduğunu fark edersiniz ),
*Şarjör emniyeti, ayrı bir pimle gövdeye sabitlenmiş, ( Demek ki, adına usta denilen bazı şarlatanların iddia ettiğinin aksine, FN de bu aparatın tetik çekişine ters etki yaptığının farkında ki, hassas tetik isteyen modelinde bunu sabitleyen pimi tetiğe monte etmemiş, bizim ustalarımızın büyük ihtimalle gülünç bulacağı bir modifikasyonu fabrika bizatihi kendisi yapmış, ama ustalarımızın cevapları hazırdır böyle durumlar da '' Bunlar Belçika sınırlarına bile uğramamış fason BHP canııım , Portekiz bunlar Portekiz '' ).
Hele hele bu silahtaki revizyonu kendimiz yapmaya kalkınca, ustalarımıza tam bir eğlence çıkıyor .
Pratikte bir anlamı olmayan, ayarlı gezli '' Tangent '' modeli.
Arkadaşlar, şarlatanın biri bize bununla 400 metreye etkili ve isabetli atış yapabileceğimizi söyleyip, bizi dolandırmaya kalkınca sadece tebessüm edeceğiz, tartışmayacağız, mümkünse çay bile içmeden oradan uzaklaşacağız.

Standard BHP MKIII



Atıcılık sporları için, korozyona daha dayanıklı sert krom gövde ve kontrol manivelaları ile '' Practical '' modeli.



Tamamen krom, kontroller meneviş '' Silver Chrome ''.



Aşağıda ülkemizde usta olarak anılan adamlara tarif ettiğinizde,
size tren gibi bakmalarına neden olabilecek, full modifiye bir BHP.
Üzerinden geçen bunca zamana rağmen, hem küçük el ve kısa parmaklı, hem de iri elli insanların kavradığında kendini rahat hissedebildiği, ful boy bir hizmet silahı olmasına rağmen bu kadar kolay taşınabilen bir başka silah henüz dizayn edilememiştir.

Bana göre, dünyanın göze en çok hitap eden, tabanca denince insanların aklına ilk gelen nadir silahlarındandır. Bu yönleri onu ölümsüz bir klasik yapmaktadır.

Saygılarımla.]]>