Merhaba 
Yeni aldığım fatih13 380 acp tabancamı deneyebilmek için nihayet az önce vakit bulup poligona gidebildim. Sellior Bellot marka 9x17 mermilerle 50 adet atış yapmayı planladım bu ilk deneme için.  Poligonda tam atışa başlarken görevli arkadaş namlu yatağında pas farkederek beni uyardı, silahı daha 1 ay önce aldığım ve hiç kullanmadan kutusunda muhafaza ettiğim için bu durum beni de görevliyi de şaşırttı. Hemen arkaya geçip hızlı bir ön temizlik yaptı sağolsun atış öncesi. Silahı aldığım bu 1 ay boyunca akşamları bir kaç saat elimde oynadım ,  TAC-87 sitesinden aldığım dummy alüminyum mermilerle doldur boşalt tetik düşürme vs çalışma yaptım . ve hiç yağlama temizlik falan yapmadım. Acaba bu nedenle elimden çok mu nem verdim ? Silah yeni olduğundan atış yapmadan temzilik ve yağlamaya gerek duymamıştım ama yine de bu kadar kısa sürede böyle bir namlu içi paslanma normal midir?

ikinci ve daha önemli problem ise yaptığım 50 atışın 8-9 tanesinde mermi dikme problemi oluştu. Görevli arkadaş gevşek tutuyor olabileceğimi söyledi tutuşumu değiştirmeme rağmen ara ara dikmeye devam etti. Kendisi de özellikle gevşek tutarak bir kaç atış yaptı bir problem olmadı.

Üstadlara danışmak isterim: Silahı Servise kontrole mi göndermeliyim? Sorun benden kaynaklı olablir mi ? Beni üzdü bu sıkıntılar daha yepyeni silahta

Merhaba çete üyesi ve özenti 18 yaş altı suçlular ruhsatsız silahları ve kanuni güvenceleriyle büyük bir asayiş sorunu oluşturuyorlar. 

Kendi sokağımızda merkezi yerlerde bile  taskafalar sayesinde tedirgin oluyoruz. Kendimizi bunlara karşı nasıl savunabiliriz. 

Yasalar ve mahkemeler önünde ne gibi durumlarla karşılaşabilicegimizi öğrenmek için bu başlığı acıyorum.

Başta hukukçu üyelerimiz olmak üzere herkese saygilar..

Sevgili Dostlar;
 
Özellikle sosyal medya hesaplarımı takip eden dostlarımın bildiği üzere imza kampanyası düzenlemem noktasında uzun zamandır büyük bir talep vardı. Ben de bu konuda çalışma yapmaya başlamıştım ancak bazı sağlık sorunlarım süreci biraz geciktirdi.
 
Bazı dostlar ile yaptığımız istişareler neticesinde bir dilekçe ile TBMM Dilekçe Komisyonuna başvurma kararı aldık. Ortak taleplerimizin bulunduğu bir dilekçeyi bu amaçla hazırladım.
 
Bundan sonraki süreçte TBMM Dilekçe Komisyonuna aşağıdaki dilekçeyi sunup diğer vatandaşların imzasına açılması için talepte bulunacağım. 
 
Bu anlamda dilekçeyi okumanızı ve hem dilekçe hem de komisyona sunulması ile ilgili fikirlerinizi beyan etmenizi istirham ediyorum.
 
Katkı sunacak dostlara şimdiden teşekkür ederim.
 
Saygılarımla
 
Doğan UÇAK
 
 
----------------------------------------------------------------------------
 
 
 
Sayın Milletvekilleri;
 
Bizler; çalışıp üreten, vergi veren, askerlik yapan, toplum içerisinde birlikte yaşama kurallarına ve başta Anayasa olmak üzere yürürlükte bulunan kanunlara uyan yasalara saygılı vatandaşlarız.
 
Silahlarımız bizler için:
 
Emniyet kemeri ya da yangın söndürme tüpü gibi kişisel güvenlik ekipmanlarımız,
Futbol topu ya da dalış gözlüğü gibi sportif faaliyetlerimizde kullandığımız spor gereçlerimiz,
Motosiklet ya da model uçak gibi hobi olarak uğraşmaktan zevk aldığımız mekanik yapılardır.
 
Ülkemizde silah sahipliğini düzenleyen ve yürürlüğe 1953 yılında giren 6136 sayılı Kanun her ne kadar çeşitli değişiklikler görse de artık günümüz ihtiyaçlarına cevap verememekte ve bazı toplumsal sıkıntıları da beraberinde getirmektedir.
 
Silahı yasakla, cahil kalsın; cehaletini öne sür daha çok yasakla paradoksu içerisinde sıkışıp kalan mevcut silah kanunu; bilinçli, yasal ve kontrol edilebilir silah sahipliğini destekleyemediği gibi kontrolsüz ve yasa dışı silahlar ile mücadele noktasında da yetersiz kalmaktadır.
 
Ülkemizdeki sivil silahlanma meselesinin magandalık ve yasa dışılıktan kurtarılarak bilinçli ve yasal zemine oturtulması için 6136 sayılı Kanun ve bürokratik uygulamalarda aşağıda arz olunan değişikliklerin yapılması zaruri hale gelmiştir.
 
Talep 1: Silah ruhsat harçları kaldırılmalı ya da yürürlükte bulunan asgari ücret göz önünde bulundurularak makul oranlarda (%5-10) ve tek seferlik harç ücreti tahsil edilmeli, ruhsat yenileme işlemleri esnasında tekrar harç tahsil edilmemelidir.
 
Gerekçe : İnsanlar, temel ekonomik ve sosyal yönelimleri neticesinde aynı faydayı sağlayacakları bir mala daha fazla ödemek istemezler.  Ülkemizdeki ruhsat harçları yüzünden yasal yollardan silah sahibi olmak, kaçak yollardan silah sahibi olmaya göre çok daha pahalıdır.
Üstelik insanlar bir sürü bürokratik ve mevzuatsal engelleri aşarak edindikleri silahlarının tam olarak sahibi olamazlar.
 
Her beş yılda bir aynı iğne deliğinden yeniden geçer ve ruhsatsız bir silah alabilecekleri kadar tutarı harç olarak yeniden öderler. Beş yıllık süre sonunda harç ödemeyen ve ruhsatını yenilemeyenlerin silahlarına el konulur. Bütün bu uğraşlara rağmen edinmiş olduğunuz silahınızı evinizden çıkarmanız da yasaktır. Bu şekildeki uygulama devam ettiği sürece insanların ruhsatsız silaha yönelmesi kaçınılmazdır.
 
Talep 2: Beş yıl süre (bir dönem) ile bulundurma ruhsatlı silah sahibi olup geçen süre zarfında silahı ile herhangi bir suça karışmamış ya da silahın muhafazasında kusur göstererek suç işlenmesine neden olmamış vatandaşlara, haklarında açılmış ve devam eden adli soruşturma bulunmaması ve eğitim koşuluyla silah taşıma ruhsatı verilmelidir.
 
(Not: Kişi evlilik birliği içeresindeyse silah taşıma ruhsatı verilmesi için duruma göre eşinin yazılı muvafakati aranabilir.)
 
Talep 3: Aday memurluk süresi hariç olmak üzere beş yıl memuriyet hizmetinde bulunan kamu görevlilerine, haklarında açılmış ve devam eden adli ve idari soruşturma bulunmaması koşuluyla kamu görevlisi silah taşıma ruhsatı verilmelidir.
 
Gerekçe 2-3: Anayasamızın 17. Maddesi “Herkes, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahiptir.” der. İnsanların kendilerini ve ailelerini korumak istemeleri kadar doğal bir şey yoktur ve her insan, kendisinin ve ailesinin yaşamını koruma hakkına sahiptir.
 
Başkalarının suç işleme ihtimalleri, yasalara saygılı vatandaşların meşru müdafaa sınırları dâhilinde yaşama ve kişi güvenliğini haklarını korumasını ve bireysel silah edinme hakkını kullanmasını engelleyemez. Bu durum Anayasamızın 38. maddesi “Ceza sorumluluğu şahsidir.” ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 20. maddesinde “Kimse başkasının fiilinden dolayı sorumlu tutulamaz.” tanımlanan suç ve cezanın şahsiliği ilkesine aykırıdır.
 
Ayrıca Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından dönem dönem yayımlanan suç istatistikleri göz önünde bulundurulduğunda suçların ezici çoğunluğunun kesici ve delici aletler ile yasa dışı silahlar ile işlendiği, yasal ve takibi kolay olan ruhsatlı silahların suç işlenmesi amacıyla kullanılmadığı görülmektedir.
 
Genel itibariyle 6136 sayılı Kanun; kolluk kuvvetleri ve birkaç meslek mensubu çıkarıldığında geriye sadece seçkin (siyasi, bürokrat vs.) ve zenginlere (kuyumcu, iş adamı vs.) silah taşıma hakkı tanımaktadır.
 
Anayasamızın 10. maddesi “Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir.” derken söz konusu 6136 sayılı Kanun olduğunda bu eşitlik; seçkinler ve zenginler kendi arasında, sıradan halk ve fakirler kendi arasında eşite dönüşmüştür. İnsanları statülerine göre değil, yetkinliklerine göre değerlendirmek gerekirken 6136 sayılı Kanun, toplumu sınıflara bölerek adeta örtülü bir kast sistemi oluşturmuştur.
 
İhtimaller üzerine kurulan bir sistem kapsayıcı ve adaletli olamaz. Yaşama ve kişi güvenliği hakkı, mesleğine ya da zenginliğine bakılmaksızın herkes için eşittir. Kendisinin ya da ailesinin yaşama hakkını, meşru müdafaa sınırları dâhilinde korumak zorunda kalan bir kişi için mesleklerin ya da kimliklerin hiçbir önemi yoktur.
 
Talep 5: Vatandaşların bulundurma ruhsatlı silahlarını, bürokratik bir sürü işleme gerek kalmaksızın tıpkı yivsiz tüfeklerde olduğu gibi kapalı veya açık poligonlara veya ikinci bir adrese kutusunda ve boş bir şekilde götürebilmesinin önü açılmalıdır.
 
Talep 6: Ülkenin her kentine, ailece gidilip piknik yapılabilecek ve doğal hayatı rahatsız etmeden güvenli bir ortamda atıcılık sporu yapılabilecek açık tabanca ve tüfek poligonları yapılmalı ve fişek alımında sayı sınırlaması kaldırılmalıdır.
 
Gerekçe 5-6: Uygun olmayan yer ve zamanlarda vatandaşın hem kendi hem de başkalarının can güvenliğini tehlikeye atacak şekilde ateşli silah kullanmasının, hiç kimseye faydasının olmadığı gün gibi ortadadır.
 
Silahlar; sokak aralarında, düğünlerde ya da maç sonralarında değil güvenli poligon ortamlarında ateşlenmelidir; ancak maalesef ülkemizde her ilde atış poligonu bulunmamaktadır. Hele ki yivsiz ya da yivli tüfekler ile atış yapılabilecek poligon sayısı koskoca ülkede bir elin parmağını bile geçmeyecek sayıdadır.
 
Vatandaşların ruhsatlı silah sahibi olmasına ve her silah başına yıllık 1.000 (bin) fişek satın almasına izin verip bu fişekleri sarf edecek yer ya da atmaya izin vermemek tam bir akıl tutulmasıdır.
 
Silah sahibi vatandaşlar ruhsat alırken bürokratik zorlukların yanında kucak dolusu harç parası ödemesine rağmen, idare tarafından bu anlamda hiçbir hizmet alamamaktadır. İdare, ruhsat için yüksek harç bedelleri talep ediyorsa ruhsat verdiği vatandaşına yasal silahı ile güvenli atış yapabileceği alanlar yapmak ya da belirlemek zorundadır.
 
Talep 7: Her silaha ayrı ruhsat uygulamasına son verilmeli ve ruhsat yenileme işlemleri esnasında mülki idari amir onayı şartı kaldırılmalıdır.
 
Gerekçe 7: Nasıl ki her araba aldığımızda yeniden ehliyet almamız gerekmiyorsa silah ruhsatı uygulaması da aynı şekilde olmalıdır. Ruhsat kişiye verilmeli ve ruhsat verilen kişi, adına kayıtlı bütün yasal tabancalarını ruhsat süresi içerinde bulundurup taşıyabilmelidir.
 
Ruhsat süresi sonunda ise kişinin nörolojik, psikolojik ve fizyolojik yeterliliği devam ediyorsa ve adli yönden engel hali oluşmamışsa talebi doğrultusunda silah taşıma ya da bulundurma ruhsatı mülki idari amir onayına gerek kalmadan kendiliğinden yenilenmelidir.
 
Talep 8: Silah satışlarındaki MKEK tekeli ve vergi borcu yoktur uygulaması kaldırılmalıdır.
 
Gerekçe 8: İnsanlar ruhsatsız silaha bulundukları şehirde ulaşabiliyorken ruhsatlı silah satışlarının MKEK tekelinde toplanması, günümüz serbest piyasa ekonomisi şartlarında yersiz bir uygulamadır. Silah ruhsat harçlarının yüksekliği ve bürokratik işlemlerin uzunluğunun üzerine bir de silah satın alabilmek için diğer illerden İstanbul ya da Ankara’ya gitmek zorunda olmak insanlara ekstra maddi ve manevi yük getirmektedir.
 
Yerli silah üreticilerinin ürettiği modeller, hâlihazırda diğer illerdeki MKEK ile anlaşmalı av ve mermi bayileri tarafından satılabilmelidir. Bu durumun sektörel anlamda büyüme yaratacağı ve insanları ruhsatsız silah almak yerine ruhsatlı silaha yönelteceği açıktır.
 
Ayrıca kişilerin vergi borcunun bulunması hakların en temeli olan yaşama ve kişi güvenliği hakkının korunmasına engel oluşturmamalıdır.
 
Sonuç ve istem:
 
Yasal ve bilinçli silahlanma ile kim kazanır?
 
1-Mevcut silahların kimde ve ne kadar olduğu kayıt altında olacağı için ülke asayişi kazanır.
2- Silah sahibi olmak isteyen yasalara saygılı vatandaş kazanır.
3-Silahı üreten yerli üretici ve silah sektörü (av ve mermi bayileri, poligonlar vs.) kazanır.
4- Üretimle beraber artacak istihdamla ve alınacak vergi gelirleriyle ülke ekonomisi kazanır.
 
Peki kim kaybeder?
 
1-Uluslararası silah kaçakçıları kaybeder.
2-Silah kaçakçılığı ile zenginleşen terör örgütleri ve mafya organizasyonları kaybeder.
3-Yasal ve bilinçli bir şekilde silahlanmış vatandaş karşısında suçlular ve suç işlemeye meyilli kimseler kaybeder.
 
Yasal ve bilinçli bireysel silah edinme hakkının genişletilmesi hâlinde, devlet ve vatandaş olarak her türlü kazan-kazan durumu olacakken mevcut kaybet-kaybet ilişkisinde hâlâ ayak diretilmesinin hiç kimseye bir faydası bulunmamaktadır.
 
Silahların ruhsatları kâğıt parçaları değil vicdanlardır. Silah sahibi olmanın insanları daha kötü yaptığına dair hiçbir bilimsel veri yoktur. Bilinçli bir vatandaşın elinde bulunan silah şiddete neden olmaz; aksine uğrayabileceği muhtemel şiddeti önler. Bireysel silah edinme hakkının, yasalara saygılı her vatandaşa eşit bir şekilde tanınması polise alternatif oluşturmak değil, yalnızca insanların yaşama, kişi güvenliği ve savunma haklarını koruyabilmeleri için kişisel önlem alabilmelerinin önünün açılmasıdır.
 
Mevcut düzenlemede, insanların yasal ve bilinçli silah kültürü oluşturmaması ve oluşturamaması adına her şey ziyadesi ile mevcuttur. Uygun eğitim verilerek uygun şartlarda yasal yollardan ve bilinçli silah sahipliğini teşvik etmekten ziyade, silah sahipliğini toplumun ayrıcalıklı kesimine tanımakta ve toplumun geri kalanını yasa dışılığa itmektedir. Yasal yollardan silah sahibi olmak isteyen vatandaşlara verilecek her hayır cevabı, silah kaçakçılarına potansiyel yeni müşteriler kazandıracaktır.
 
Yasal bireysel silah edinme hakkının kullanılması noktasındaki her kısıtlama ve yasak, insanların ruhsatsız silaha yönelmesine yol açar. Kamu düzeni ve güvenliği için kimlerin elinde olduğunu bilmediğiniz beş silah mı daha tehlikelidir yoksa kimlerde olduğunu bildiğiniz on silah mı? Ruhsatsız silahların takibi çok zordur. Silahları kontrol altında tutmanın en kolay yolu onları ruhsatlandırmaktır.
 
Silahı yasaklayıp, yasağın konuşulmasını dahi yasak sayarak çözüm üretemeyiz. İnsanlara neden ruhsatsız silah taşıyorsun ya da almak istiyorsun diye sorulduğu zaman, haklılık payı bulunan cevaplar alınıyorsa bir yerlerde yanlışlık yapılıyor demektir.
 
6136 sayılı Kanunun bizleri getirdiği noktada suçlular ve suç işlemeye meyilli kimseler, sayısı milyonlarla ifade edilen yasa dışı silahlara kontrolsüz ve çok kolay bir şekilde ulaşırken yasalara uyan dürüst vatandaşlar ise yasal yollardan silah sahibi olmak için kanunun ve bürokrasinin dişleri arasında ezilmektedir.
 
Yaklaşık 72 yıldır yürürlükte bulunan silah kanunu ve sadece polisiye tedbirler ile ülkemizdeki yasa dışı silah sorununun çözülemeyeceği ortadadır. İnsanların gözünde yasa dışı silahı cazip hale getiren tüm uygulamalar, bütün yönleriyle ve dikkatli bir şekilde ele alınmalıdır.
 
Yasa dışı silahlarla mücadele ve yasal silah sahipliği ile bilinçli silah kültürünün ülkemizde yaygınlaştırılması adına, yukarıdaki taleplerin uygulamaya geçirilmesini,
Arz ve talep ederim.
 
Saygılarımla.
 
 
Doğan UÇAK

Merhaba değerli forum üyeleri abilerim, kardeşlerim, üstadlarım,

"Smith & Wesson Special Ops Linerlock A/O Black CF Katlanır Cep Çakısı" hakkında fikri olan var mı? 

Tasarımını çok beğendim almayı düşünüyorum ama kutsal bilgi hazinesi forumumuza danışmadan almayı düşünmedim. Adından dolayı kaliteli algısı var ama belki de öyle değil bilemiyorum. Bilen, gören, inceleyen, kullanan varsa yorumunu rica ediyorum.

Geçen sene MKE’den sıfır Sar9 Gen3 Sport satın aldım atış yapamamıştım şimdiye kadar ancak dün atış yaparken 12 mermi olan bir şarjörümde atış sırasında 3 kere şarjörü yuvadan fırlattı en son elimle şarjörü alttan destekleyerek atışı tamamlayabildim. Böyle bir şey yaşayan oldu mu nasıl çözüm bulabilirim.

Star Yarı Otomatikleri:

Star, İspanyol üretici Bonifacio Echeverria SA firması tarafından üretilen tabancalar için kullanılan tescilli bir markadır. 
Star firması 1997’de kapanmış olup, firmanın yaptığı yarı otomatikler uygun fiyatlarıyla bir dönem ülkemizde de 
kullanılmış ve ikinci el piyasası oluşmuştu. Artık çok nadir de olsa ikinci el sitelerinde karşımıza çıkıyor. Şimdi bu 
tabancaları gözden geçirelim.


1)Star Model 28, 30 ve 31:
Star firması, 50 yıldan fazla bir süre Colt 1911 klonu ve uygun fiyatlı tabancalar üreterek ün yapmıştır. Yıllar sonra artık 
yeni bir anlayışla üretim yapmaya karar verilmiş, özgün tasarımlar kullanılmaya çalışılmış ve 9 mm parabellum ve diğer 
çapta tabancalar üretilmiştir. Gövdenin dışında hareket eden sürgü takımı yerine, gövdenin içinde çalışan ve çıkıntı 
yapmayan tasarım kullanmaya başlamıştır.(CZ 75 ve Sig P210 gibi) Yine, önceki modellerde  tek hareketli tetik sistemi 
kullanılırken, Model 28’le beraber çift hareketli sistem kullanılmıştır.



M28 modeli,(1977-1984) 9x19 mm kullanılan 15 kapasiteli, tek/çift hareketli tetik sistemine sahip, kısa geri tepmeli ve 
Browning tipi kilit sistemi bulunan,horoz ateşlemeli,standart boy yarı otomatik tabancadır.Horoz düşürme mandalı olmayıp, 
emniyet mandalı bu işi görür. Emniyet mandalı çift taraflı olup, sürgü üzerindedir. İrca yayı irca miline tutuludur. Şarjörü çift 
sıralı olup, sağ tarafta namlu dolu göstergesi olarak kullanılan bir metal çubuk bulunur. Tabancanın boş ağırlığı 1.080 gr, 
uzunluğu 205 mm, namlu uzunluğu 110 mm, yüksekliği 135 mm ve genişliği 33 mm’dir. Gövdesi çeliktir. Çekme kertikleri 
sadece arkadadır.

 
                                                                                             M28

M30 Modeli,(1984-1994) M28’in geliştirilmiş modelidir. Atım yatağı göstergesi olarak da çalışan kovan tutma tırnağı normal 
uzunlukta yapılmıştır. Bu model İspanyol askeri ve polis güçleri tarafından yaygın biçimde kullanılmıştır. Çelik gövdeli ve daha 
uzun M30 M modelini askeri birlikler, alaşım gövdeli ve daha kısa olan M30 PK modelini polis güçleri kullanmıştır. M30'da M28’den 
farklı olarak şarjör emniyeti ve ayarlı gez bulunmaktadır.M28’den daha uzun olup, namlu boyu 119 mm ve ağırlığı 1.140 gramdır.

 
                                                                                               M30

M31 Modeli,M30’un geliştirilmiş modelidir. M ve PK varyantları vardır. Gövde, sürgü ve emniyet mandalı hatlarında 
değişiklik yapılmıştır. Parçalarının çoğu M28 ve M30’la uyumludur.1990 Yılında 40 S&W çaplı ve tamamen çelik  modeli 
olan M31 M modeli piyasaya sürüldü. Tabancanın namlu uzunluğu 98 mm,uzunluğu 193 mm olup,ağırlığı 1125 gramdır.

 
                                                                                               M31

2)Star Firestar Serisi (M40,M43ve M45):
Firestar serisi, gizli taşıma amaçlı tasarlanmış küçük ebatlı yarı otomatik tabancalardan oluşur.1990 Yılından itibaren 
piyasaya sunulmuşlardır. Star tabancalarının daha önce üretilenlerinden farklı tasarımlara sahiptirler. Tek hareketli tetiğe 
sahip tabancalar kısa geri tepme sistemi ile çalışırlar ve Bowning tipi kilitleme sistemi kullanılır. Sürgü takımı gövde dışında 
hareket eder. Hepsinin gövdesi çelikten yapılmıştır. Horoz ateşlemelidirler. Tek sıralı şarjör kullanırlar. Otomatik ateşleme 
iğnesi ve şarjör emniyetleri vardır.

Firestar M43 modeli 9x19 mm çaplı olup çift taraflı emniyet mandalı vardır. Kapasitesi 7’dir.Boş ağırlığı 855 gram, uzunluğu 
165 mm, namlu uzunluğu 86 mm, yüksekliği 117 mm ve genişliği 28 mm’dir.


                                                                                               M43

M40 modeli M43’ün 40 S&W çaplı olanıdır, kapasitesi 6’dır.Boyutları ve ağırlığı M43 ile aynıdır.M45 modeli ise 45 ACP 
çaplıdır ve kapasitesi 6’dır. Boş ağırlığı 1025 gram, uzunluğu 170 mm, namlu uzunluğu 97 mm, yüksekliği 121 mm ve 
genişliği 32 mm’dir.

 
                                                   M40                                                                          M45

Ayrıca,çift sıra şarjörlü ve alaşım gövdeli 9 mm versiyonu (M-243) da mevcuttu ve genellikle  "Firestar Plus" olarak 
anılıyordu. Kapasitesi 13’dür.

 

3) Star Megastar:
Megastar 1993 yılında piyasaya sürülmüş ve 1990’lı yılların sonunda üretimden kaldırılmıştır.M30 modeli temel alınarak 
tasarlanmıştır. Daha geniş yapılı olup tamamen çelik gövdelidir. En önemli farkı seçmeli çift hareketli tetik sistemine sahip 
olmasıdır.45 ACP ve 10 mm Auto çapındaki fişeklerin her ikisini de kullanabilir.M50 olarak da tanınır. Tabanca büyük ve son 
derece ağırdır. Bu nedenle geri tepme son derece düşüktür. Kısa geri tepme sistemi ile çalışır ve Bowning tipi kilitleme 
sistemi kullanılır. Horoz ateşlemelidir. Emniyet mandalı çift taraflı olup,3 kademelidir. Aynı zamanda emniyetli olarak horozu 
düşürür. Şarjör emniyeti vardır.45 ACP için 12 ve 10 mm Auto için 14 kapasitelidir. Şarjörü çift sıralıdır. Boş ağırlığı 1360-1400 
gram, uzunluğu 212 mm, namlu uzunluğu 116 mm’dir.

 

4) Star Ultrastar:
M 205 olarak da bilinir.9x19 mm ve 40 S&W çaplı olarak üretilmiştir.. Bu tabanca Star firmasının ilk polimer gövdeli 
tabancasıdır. Polimer gövde saç parçalarla güçlendirilmiş, ergonomik ve kompakt bir tabanca yapılmıştır. Gizli taşıma 
ve yakın savunma amaçlanmıştır. Kısa geri tepme sistemi ile çalışır ve Bowning tipi kilitleme sistemi kullanılır.Tetik 
sistemi çift hareketli olup,emniyet mandalı çift taraflıdır. Şarjörü tek sıralıdır. Kapasitesi 9’dur.Horoz ateşlemelidir ve 
otomatik ateşleme iğnesi emniyeti vardır.Ağırlığı  775 gram,uzunlupu 175 mm,namlu uzunluğu 84 mm,yüksekliği 
125 mm’dir.Diğer özellikleri Megastar ile aynıdır.

 
5)Star Model 316:
Şirketin kapanmadan önce son ürettiği tabancadır. Gizli taşıma ve savunma amaçlıdır. Megastar’ın bir varyantıdır. 
Boyut olarak M31’e benzer. Gezi yandan geçmeli ve ayarlıdır. Tabanca alüminyum alaşım gövdeli, tek/çift hareketli, 
tek sıra şarjörlü,9x19 mm çaplı 13 kapasitelidir. Ağırlığı 750 gram, uzunluğu 175 mm, namlu uzunluğu 88 mm, 
yüksekliği 125 mm ve genişliği 32 mm’dir. Kısa geri tepme sistemi ile çalışır ve Bowning tipi kilitleme sistemi kullanılır.

 

Kaynaklar:Tüm Dünyanın Kullandığı Ateşli Silahlar-Vahit Köse-2010 , İnternet

5 Mayıs 2025 de RECOIL Web sitesinde Jamie Slaughter tarafından yayınlanmıştır:

Bir savaş atı: LEE ENFIELD No.1 Mk III


No.1 Mk III Short Magazine Lee Enfield ya da kısaca SMLE, sevgiyle “Smelly” olarak anılan, 1895’ten 1957’ye kadar farklı varyantlarda (bazıları Mk III adlandırmasından önce) üretilmiş, şarjör beslemeli, sürgülü (bolt-action) bir tüfektir.
Birleşik Krallık’ta Birmingham Small Arms, Avustralya’da Lithgow (bu model), Hindistan’da Ishapore gibi birçok ülke ve üretici tarafından imal edilmiştir. Aktif hizmeti I. Dünya Savaşı’ndan önce başlamış olup, bugün hâlâ Afrika ve Asya’da bazı düzensiz birlikler ile bazı polis teşkilatlarında kullanılmaktadır. Birçok ülke bu tüfekleri fazlalık (surplus) olarak elden çıkarsa da, bazı ülkeler hâlâ depolarında saklamaktadır.



Bu SMLE’nin dipçik soketinde bulunan üretici damgası, onun I. Dünya Savaşı’nın son aylarında Avustralya’da üretildiğini göstermektedir. Muhtemelen Fransa’ya, oradan Rusya, Ermenistan, Mısır ve Solomon Adaları’na, ardından da II. Dünya Savaşı için tekrar Avrupa’ya gitmiş olabilir.

SMLE, 10 fişek kapasiteli çıkarılabilir kutu şarjörle tasarlandı. Ancak asıl amaç, beş fişeklik “stripper clip” (şerit şarjör) ile beslenmesiydi. Alıcı üzerindeki klips kılavuzu, tüfeğin üstünden hızlı, kolay ve güvenilir yükleme yapılmasını sağlıyordu.
.303 British mühimmatının, boş fişeklerden izli (tracer), zırh delici, yangın çıkarıcı (incendiary) mermilere kadar şaşırtıcı çeşitleri üretilmişti. Ancak piyasada en sık rastlanan tip, Mk VII veya Mk VIII ball mühimmatıdır. Bu mühimmatlar genellikle 50 fişeklik bandolyerler içinde, her biri yedi dolu klips içerecek şekilde dağıtılıyordu. Mühimmat üreticileri, tüfek üreticilerinden çok daha fazlaydı.
SMLE’nin kendine özgü burun kapağı (nose cap) yalnızca ön nişangâhı korumakla kalmaz, aynı zamanda süngü takma yuvası görevini de görürdü.

ABD, hem I. Dünya Savaşı’nda hem II. Dünya Savaşı’nda önemli miktarda .303 mühimmatı üretmiştir. Surplus mühimmatlarda en sık rastlanan itici barut türü “cordite”tır. Bu mühimmatların kalitesi, üretimden depolama koşullarına kadar oldukça değişkendir. Bu yüzden 2025’te atış poligonlarında bu fişeklerle oldukça “ilginç” performanslar yaşanabilir. Ayrıca çoğu yüksek derecede aşındırıcıdır. Bu durum, bazı ülkelerde bakım yapılmadığı için namluların “lağım borusu” gibi olmasına neden olmuştur.


Tüfeğin arka kısmındaki horoz parçası (cocking piece), silahın kurulu olup olmadığını görsel ve dokunsal olarak anlamayı sağlıyordu; ayrıca yarım kurma konumu (half-cock) ek bir emniyet sunuyordu.

SMLE, “kapatırken kurmalı” (cock-on-closing) bir sisteme sahipti. Bu özellik, onu çok hızlı kılıyordu ve “mad-minute” (çılgın dakika) efsanelerine konu oluyordu. En iyi nişancıların 60 saniyede kaç atış yapabildiğine dair oldukça abartılı iddialar vardır. Pratikle 20-30 atış gayet mümkün olsa da, 50’nin üzerine çıkıldığı iddiaları istisnai koşullar dışında şüphelidir.



Özellikle İngiliz Ordusu’nun nişancılık skorları için prim ödemesi ve savaş öncesi cephane konusunda nispeten cömert olması, 1914’te savaşa giren “küçük ama inatçı” ordunun yüksek atış hacmiyle ün yapmasına katkı sağlamıştır. Almanların gerçekten İngilizlerin otomatik tüfek ya da makineli silah kullandığını sanıp sanmadığı tartışmalıdır. Her hâlükârda, erken dönem tüfeklerde askerlerin izinsiz çok hızlı cephane harcamasını önlemek için bir şarjör kesme (magazine cutoff) sistemi bulunuyordu.

Stripper clip kılavuzu, alıcının arka köprüsüne işlenmişti. 10 fişeklik şarjör çıkarılabilir olsa da, askerlere yedek şarjör verilmezdi. Standart uygulama, önce 10 fişeği bitirmek, ardından beşlik klipslerle hızlıca doldurmaktı.
SMLE, I. Dünya Savaşı’nda siperlere girmeden önce neredeyse iptal ediliyordu. Güney Afrika’daki Boer Savaşları’ndaki tecrübeler, tasarımın ciddi şekilde gözden geçirilmesine yol açmıştı.

Boer’lere karşı yaşanan zorluklar, sıklıkla Enfield tasarımına (Mauser’le kıyaslandığında) bağlansa da, çoğu zaman bu sorunlar zor Afrika şartlarında iyi organize olamayan ordu yönetiminden kaynaklanıyordu. SMLE’nin yerine düşünülmüş Patern 14 (P14) Enfield tasarımı, I. Dünya Savaşı başlamadan yeterli sayıda üretilemedi. SMLE’nin savaşta gösterdiği performans ise hem hizmette kalmasını hem de hız ve pratik isabetliliğiyle efsaneleşmesini sağladı.



10 fişeklik şarjörün besleme dudakları, tüfekten çıkarıldığında oldukça hassastı — bu da stripper clip’lerin tercih edilme nedenlerinden biriydi. Erken dönem Lee Enfield’lerde şarjör, kaybolmaması için tüfeğe zincirle bağlıydı; bu ise hızlı şarjör değişimi için hiç uygun değildi.



Nişangâhlar, hedef atışı için çok iyiydi ancak karanlıkta sınırlıydı. Ön nişangâhı saran “bunny ear” (tavşan kulağı) korumalar, tasarıma karakteristik görünüm kazandırıyor ve ince ön gezleri iyi koruyordu. 1915’e kadar çoğu SMLE, “volley sights” (toplu ateş nişangâhı) ile geliyordu, ancak 1918’de üretilen bu tüfekte bunlar hiç bulunmamış.

Bireysel nişanlı atışlarda etkili menzil yaklaşık 600 yard’dı. Daha uzun mesafeler de mümkün olsa da, toplu atışlarda tüfeklerden çıkan .303 mermiler 700-800 yard mesafelerde etkili olabiliyordu. Sovyetler, Afganistan’ı işgal ettiklerinde bunu bizzat tecrübe ettiler. İlginç bir şekilde, uzun menzilde .303 Enfield ateşiyle karşılaşmaları, Sovyetlerin daha işgalin başlarında piyade bölüklerindeki SVD sayısını artırmasına neden olmuştu.

Nişangâhlar, o dönemin standart MkVII mühimmatı (174 grain mermi, 2.450 fps) için ayarlanmıştı.
Lithgow üretimi tüfekler, çok yüksek kaliteye sahiptir. Avustralyalılar, diğer üreticilere kıyasla daha hızlı, daha isabetli ve genelde daha ucuza tüfek ürettikleriyle övünürlerdi. Sadece atış amaçlı bir tane istiyorsanız Lithgow tercih edin. Çoğu Avustralya’da kaldığı için ithal edilen Lithgow’ların namluları genellikle çok iyi durumdadır. İngiliz üretimleri de mükemmel kalitededir. Diğer üreticiler ise karışık sonuçlar verebilir. Satın almadan önce mutlaka dikkatle incelenmelidir.


Baştan itibaren bir muharebe tüfeği olarak tasarlanan No1 MkIII, nişangâhları açısından 03 Springfield kadar rafine olmayabilir, ancak balyoz kadar güvenilirdir.

Bir zamanlar çok ucuz olan bu tüfeklerin fiyatı artık oldukça yüksektir. 1990’ların başında ve ortasında 40 dolara, 2000’lerin başına kadar ise 250 doların üzerine çıkmadan bulunabiliyordu.

Bugün SMLE’ler, hâlâ piyasada bol bulunsa da artık genellikle en az 600 dolar civarındadır. Yine de fırsatlar bulunabilir. Aksesuarları bolca mevcuttur, ancak surplus mühimmat konusunda dikkatli olun. Bu mühimmatları sergileme amaçlı saklamak, atış için ise modern üretim mühimmat kullanmak genellikle daha iyidir.

Hatvenin atıştaki önemi hakkında ne biliyoruz...

Herkese iyi günler.

Satınalma belgem hazırlandı. Ankara MKEK santınalma öncesinde kafamda netleşen Str9 Thinline+ ve Canik MC9 Prime test edeceğim.Bu silahları envanterinde bulunan Ankara'daki Poligonlar hakkında bilgilerinizi rica ediyorum.

Saygılarımla

LAMRETOEJ

MESKUN MAHAL DIŞINDA TAŞIMA RUHSATLI SİLAHIMIZ İLE GEREKLİ GÜVENLİK ÖNLEMLERİ ALARAK ATIŞ YAPABİLİRMİYİZ ?