Selamlar arkadaşlar,

Haftabaşı Jandarma'dan yine arandım ve satın alma belgemin süresinin bitmek üzere olduğunu hatırlattılar. O belgeyi her ne kadar Colt Python için aldıysam da iptal edip taşıma ruhsat harcını 80.000 TL(!!!) geri almak yerine merak ettiğim silahlarda 2. sırada olan 45 ACP 1911 platformuna bir dalayım bari dedim

Yani komutana 2 defa sordum, şu anki harcın farkını falan almayacaksınız değil mi diye, yok dediler    ben de tamam o zaman MKE ye gidiyorum dedim...

Forumda da bir konu açmıştım Kimber mı Springfield mı diye. İnternette baya bi araştırınca Springfield daha ağır bastı ve işte sonuç...

Kullanılmamış sıfır. Kutusuz olarak satın almıştım, dolayısıyla kutusu yok. Kargo alıcıya ait 10.000TL.

Teknik Özellikler:
 
Toplam Uzunluk 
42 cm
 
Bıçak Uzunluğu
26.5 cm
 
Sap Uzunluğu 
15.5 cm
 
Bıçak Kalınlığı 
5 mm
 
Bıçak Malzemesi
1095
 
Bıçak Sertliği (HRC)
55-57

Bıçak Yüzeyi
Siyah
 
Sap Malzemesi
Mikarta
 
Kılıf Malzemesi
Kydex
 
Kılıf Rengi
Siyah
 
Ağırlık 
635 
Fotoğraf yüklemeyi beceremedim, ilgilenenlere whatsap üzerinden gönderebilirim. 



 

GLOCK yeni Gen 6 değişiklikleri:

Herkese merhaba,

Forumda yeniyim, aslında bir süredir takip ediyorum ama üye değildim, bu konu vesilesiyle üye oldum. Forumda bir tarama yaptım ama benzer bir konu bulamadım, konuyu eğer yanlış yere açıyorsam lütfen düzeltin. 

Canik marka silahımda zaman zaman ufak tefek sorunlarla karşılaşıyorum. Silah konusunda yeni olduğum için çevremde güvenebileceğim, işinin ehli bir silah ustası var mı bilmiyorum bu sebepten siz değerli üyelerin tavsiyelerini istiyorum. İzmir'de bildiğiniz, tavsiye edebileceğiniz silah tamir atölyeleri var mıdır?

Şimdiden teşekkür ederim.

Arkadaşlar, ahşap kabza yapımı işi için hangi ustayı ne sebeple tercih ediyorsunuz?
Ben şimdiye kadar hiç kişiye özel diyebileceğimiz bir kabza yaptırmadım bu nedenle pek bir tecrübem yok.
Sizden gelen öneriler doğrultusunda hali hazırda var olan bir tabancama kabza yaptıracağım, işi beğenirsem de görseldeki bir kaç senedir özenle sakladığım stablize urlu amboyna arkadaşı kendisine teslim edeceğim.
Saygılar, iyi forumlar.
Edit: edinmeyi arzu ettiğim kabza sade, silaha tüm hatları ile tam oturan, simetrik ve el ile tutunmayı arttırıp elden kaymasını da engellemek için bir bölümünün baklava dilimi desenlerle işlenmiş şekilde.

Sayın silah üstadlarım öncelikle herkese iyi günler diliyorum.
Silah Tamir Yerileri hakkında araştırma yapıyorum, değerli bilgilerinize ihtiyacım var.
1-Avrupa ülkelerinde bir silah kullanıcısı silahını tamire götürmek istediğinde ne gibi prosedürler uygulaması gerekiyor ?
2-Silah Tamir Yeri açmak isteyen bir kişi hangi aşamalarla karşılaşıyor ?
3-Silah Tamir Yeri açmak isteyenler için eğitim şartı var mı? Var ise bu eğitimi nereden alması gerekiyor?

Konudan ayrı olarak :
Silah ruhsatı almak isteyenler herhangi bir eğitime tabi tutuluyorlar mı ?

Bir önceki bölümümüz savaş ve işgal ile bitmişti.


Geri dönen herkes her şeye yeniden başlayacaktır. Artık FN için "Post-War" yani "Savaş-Sonrası" dönem başlamaktadır.

BHP'nin o dönem tasarımındaki sürgünün içinde iğne yuvasının önünde, mermiye temas eden kısmında ayrı bir parça vardı. Bu parça fabrika düzeyinde vidalanarak kaynatılıyordu. "Slide Stud" denilen bu kısımda kırımlar olduğu için 1947'de tasarım değiştirilmiştir ve parça kaldırılmıştır, iğne yuvası, günümüzdeki gibi blok halinde işlenerek açılmaya başlanmıştır.

Yine bu sırada sürgünün, metalürjik açıdan zayıf olduğu anlaşılmış ve tüm kapakta (slide) farklı bir ısıl işlem uygulanmaya başlanmıştır.

Neredeyse imkansız gibi ancak 1947'den önce üretilmiş bir BHP bulursanız bu bilgi aklınızda olsun

Yine bu yıllarda John Inglis firması (Kanada) horoz ve horoz ayağının oturma noktasında bazı ölçü ve konum değişikliklerine gitti. Daha rahat bir çekişle daha fazla horoz vuruş gücü oluşmasına imkan veren bu tasarımı FN'de benimsedi.

İşte bu değişiklikler savaş sonundan 1947'ye kadar yapılan düzeltmelerdir. Bu sırada FN'in kapısına 20'den fazla ülke gelmiş, BHP'yi envanterine katmak istemekteydi. Sivil talepler bu sayılara dahil değildi.


1950-1980

1950 yılında yapılan ilk değişiklik bir kaç bin atım (o tarihlere göre iyi sayılar) ardından kırımlar yaşanan namlu alt kilit kamasında ve yuvasında "yeniden" revizyon yapıldı.

Kamanın konum ve açılarında değişiklikler yapıldı, bunlara uygun namlu yuvasında da değişiklikler yapıldı.

Görsel olarak namlu alt kilit kamasının de-monte halini gösterir bir fotoğraf.

Bu parça fabrika düzeyinde kaynatılır. Özellikle eski nesil BHP'lerin en zayıf kısmı burasıdır ve bu bölümlere işlem yapılmaktadır. 2.el bir bhp alırken en çok dikkat edilecek bölümlerin başında bu kısım gelir kesinlikle oynanmamış olmalıdır.


Ardından şarjör emniyetinde değişiklikler yapıldı. Önceden şarjör temas noktası daha yukarıda iken parça günümüz haline daha yakın hale getirildi ve temas yüzeyi küçültüldü.

Yine bu dönemde kabzaya köstek halkası konulmaya başlandı.

1958 yılında "sear" horoz çenesinde ve "sear lever" tetik/horoz tulumbasında her iki parçanın temas noktalarında geometrik değişiklikler yapıldı. Böylece çekiş hassasiyeti ve netliği artırılmış oldu.

1959 yılında kapakta sağ tarafında bulunan meşhur "parmak izi" artık açılmamaya başlandı. Burada bir bilgi girdisi daha yapmak istiyorum. Bazı yabancı kaynaklar parmak izinin sadece sökme mandalının kolay çıkarılmasına yardımcı olması için değil, özellikle tabancayı sürgü önünden tutarak kurmaya yardımcı olması için açıldığını söylemektedirler. Yani bir çeşit erken dönem sürgü ön kertiği şeklinde. Bu kesin bir bilgi olmayıp tartışmaya açıktır. 

1962 senesi değişiklikleri

Kore savaşının ardından FN kendi içinde bir çalışma grubu oluşturdu. Üretim maliyetlerini düşürmek, verimliliği ve kârlılığı artırmak için araştırmalara başlayan bu grup bir rapor hazırladı.

Bu raporda BHP için mevcut gizli tırnak ve ona bağlı bileşenlerin fazla vakit, iş gücü ve paraya mal olduğu, bunun görünür tırnak (günümüzdeki haliyle) tasarımıyla değiştirilmesi halinde hem daha işlevsel hem daha kısa süreli üretim hem de daha az maliyetli olacağı önerilmişti.

Yönetim bu öneriyi kabul etti ve 1962 yılında sürgü üzerinde en büyük değişiklik yapıldı. Gizli tırnaktan, günümüz görünür tırnağa geçiş yapıldı. Burada bir parantez açalım. Gizli tırnak 1911'lerde gayet etkili oldular ancak BHP'lerde biraz sorun çıkardıkları bir gerçek.

Yine aynı raporda namlu üretim süreci eleştiriliyordu. O tarihe dek büyük çelik bloklara önceden yiv-set açılıyor, daha sonra bu bloklardan ihtiyaca göre kesim yapılıp bu kesilen parçalar işlenerek namlu ve atım yatağı, blok olarak tek parçalı halde üretiliyordu.

Kesim ve işleme bittikten sonra çeliğin moleküllerine atım yatağında farklı, namlu kısmında farklı yönlere göre özel bir ısıl işlem yürütülüyordu. Bu çok uzun ve zor bir süreçti ayrıca çok maliyetliydi.

Öneri basitti. Namlular ayrıca kesilip üretilecek (aslında eski sistemde ancak tek ölçüde ve tek seferde kesilecek basit bir süreç) atım yatakları ise başka bloklardan ayrıca kesilip işlenecekti.  Sonra bu iki parça birleştirilecekti. Böylece çok daha az talaş kaldırma işlemi gerçekleşecekti.

Bu öneride hemen benimsendi ve bu tarihten itibaren BHP namluları iki ayrı parçanın fabrika düzeyinde birleştirilmesi şeklinde üretilmeye başlandı.

Önerilerden bir başkası ise o tarihe dek alüminyumdan üretilen şarjör gerdeli (follower)in plastikle değiştirilmesiydi. Plastik artık yeterince mukavemetli üretilebiliyordu, silahın o noktasında görev yapabilirdi. Bu öneride o yıl uygulandı.

Ancak plastik malzeme sadece gerdelde kalmadı. Kabza kapaklarının da plastikle değiştirilmesi yine bu yıl yapıldı. Ahşap kapaklar artık tabancanın "lüx" olarak adlandırılan modellerinde bir seçenek olarak verilmeye başlandı. Zira plastik daha dayanıklı ancak en önemlisi daha ucuzdu.

Yine aynı yıl meşhur sürgü sol taraftaki "2,5" satır yazı "1,5" satıra indi.

Tabancanın üretimindeki son önemli değişiklik, 1800'lerden bu yana uygulanan klasik "rust bluing" (paslandırma tabanlı) sistemli menevişin "salt bluing" (kimyasal bileşiğinde sodyum gibi tuz tabanlı elementlerin olduğu) sistemli meneviş uygulanmasına geçilmesiydi. Salt-bluing görünüm olarak önceki kadar ışıltılı olmasa bile onu aratmayacak nitelikteydi ve daha hızlı uygulanabiliyordu ama en önemlisi daha ucuzdu.

Görüldüğü gibi 1962 yılında tabanca artık iyice değişmiş ve gelişmişti. Tüm bunların ardında maliyetleri düşürmek vardı.

FN'in kayıtlarında, tabanca ülklere artık "Model 1962" adıyla tanıtılmaya başlanmıştı (bu model adı resmi olarak benimsenmedi).

1962 yılında sürgü üzerindeki markalama ve yazıların proje dosyasında güncellenmiş şemaları.



1964 yılında "T" seri numarası öneki geldi.

Aslında seri no yine aynı bloklarla üretilirken önüne sadece T harfi konuldu. Seri 100 binlerden başladığı için başlangıçta T1 idi. Daha sonra numara 200 binlere gelince T2 oldu. Aslında T1 diye bir olgu yok. T100000 yani T 100 bin diye bir olgu var. T3 yani 300 binlerin FN tarafından üretildiği biliniyor, sadece FN bunları Amerika'ya ihraç etmediği için ABD sitesindeki tablolarda yok. Unutmayalım o tabloya göre 1954'ten önce BHP'de yok  Ancak şurası da bir gerçek T3'ler özellikle ülkemizdekiler büyük oranda fason üretim Sn.Lupus bunlar hakkında güzel bilgiler vermişti. Ayrı konularda bunları incelemeyi düşünüyorum.

T harfi aslında FN'in ürettiği silahları ayırmaya yarayan bir envanter/kayıt kontrolü için konulmuş bir ibare idi.

Bu değişikliklerle birlikte FN proje adını "Type-65" olarak güncelledi. Proje dosyaları bu şekilde değiştirildi ve tabanca kağıt üzerinde bu kod isimle anılır oldu.

Type-65 FN arşiv fotoğrafına göre soldan şu şekilde görünüyordu



1969 yılında T serisinin yerini C serisi aldı. Yeni C serisi, seri numarasının takip ettiği "C" harfinden önceki üretim yılının son iki hanesini içerir. 
Örneğin: 69C1550: 
69 = 1969 Üretim Yılı
C   = BHP
1550 = SERİ NO

Yine 1969 yılına kadar üretilen yani T serisi BHP'ler, pek çok FN eksperi tarafından "finish" denilen kaplamanın yani menevişin göz alıcı olduğu son modeller olarak ifade ediyorlar. Her ne kadar "Salt-Bluing" işlemi "Rust-Bluing"e göre daha az albenili olsa da bu yıllarda üretim, pahlama, perdahlama, montaj işlemleri hala elle yapılmaktaydı. 1969 yılından itibaren perdahlama ve meneviş büyük oranda otomatize edilmiştir. FN kayıtları bu tarihten itibaren üretilen tabancalara "electrolyte bluing" yani "elektrolit meneviş" olarak belirtiyor. Yani 1969 yılına geldiğimizde meneviş işlemi 3.kez değişmiş oluyor ve her değişiklikte daha az albenili ancak maliyeti daha uygun bir sisteme geçmiş oluyoruz

1971 yılından itibaren seri numaraları üretimin bittiği 2016'ya dek (meneviş ve mat siyah modellerde bazı istisnalar olmakla birlikte genel olarak) çerçeve (frame) seri numarası kabza ön kısmına vurulmaya başlanmıştır. Bu tarihten önce çerçevenin sağ yanında atım yatağının hemen altına vuruluyordu (silver chrome, practical gibi güncel modellerde de oraya vurulmakta idi)
"Browning Arms Company" yani Amerika'ya gönderilen tabancalarda seri numarası çerçeveye hiç konulmamaya başlandı.

Yine 1971 yılında, proof-marklar, seri numaraları, yazılar daha modern tekniklerle işlenmeye başlandı. Bu yüzden bu tarihten önceki modellerde ibareler daha derin karakterli iken, artık daha sığ karakterler yapılmaya başlandı.

1972 yılına geldiğimizde meşhur yuvarlak horoz (round/commander-hammer) yerini düz horoza (spur-hammer) bıraktı. Horoz ayağının geçme noktasında, horoz sırtının geometrisinde yine değişiklikler yapıldı. Burada yine bir parantez açalım, C serisi öncesi tabancaların horozları sırf yuvarlak horoz takabilmek için yeni nesil BHP'lere takılıyor. Bu hatalı bir modifikasyondur.

Bu yıl yine ilk defa BHP'lere ayarlı gez seçeneği geldi (bildiğimiz klasik tangent-sight -dereceli- olan dışında vida ile sağ-sol ayarı yapılan gezlerden söz ediyorum)

1973 yılında tabancalara vurulan "Fabrique Nationale d'Armes de Guerre" (Ulusal Savaş Silahları Fabrikası) ibaresi yerini "Fabrique Nationale Herstal" ibaresine bıraktı. Bu tarihten itibaren üretilen silahlara artık sadece bu yazı işlenmeye başlandı.

1973 yılında namlu üzerinde marka ve yazıların konulacağı yerlerin son halini gösterir proje şeması. BHP .30 luger örneği.


Yine 1973 yılında kapağın ön kısmındaki namlu burcunda değişiklik yapıldı. Daha dışa doğru çıkıntılı ve etrafında nispi bir taçlama yapıldı.

Yine bu yıl ilk kez bay Saive'in bir projesi olarak "lightweight" yani alüminyum alaşım çerçeveli BHP'ler birazda test amaçlı üretildi. Bilindiği kadarıyla Belçika polisine bu tabancalar dağıtıldı ancak Amerika'da koleksiyonerlerin elinde hala az sayıda da olsa bulunabiliyor. Koleksiyon değeri yüksek tabancalardır.

Günümüzde ABD'de bulunan, Belçika motorsikletli polisleri için üretilmiş olan alüminyum alaşım çerçeveli (Gövdesi tıpkı Beretta 92'ler gibi) BHP'lerden birisi.



1973'te BHP'nin 7.65 x 21 Parabellum / .30 Luger çapında mühimmat kullanan modeli özellikle İtalya gibi 9x19 mühimmatın yasak olduğu ülkeler için az sayıda da olsa üretilmeye başlanmıştır. Bu tabancalarında koleksiyon değer yüksektir. Ayrıntılı bilgi için: Browning HP 7.65 x 21 (.30 luger)

Bu değişikliklerle birlikte FN proje adını "Type-73" olarak güncelledi. Proje dosyaları bu şekilde değiştirildi ve tabanca kağıt üzerinde bu kod isimle anılır oldu.

Type-73 ise FN arşivlerinde şu şekilde görünüyordu


1975 yılının sonlarına doğru C kodlu seri numaraları bitirildi ve yerine bugün hala kullanılan harf sistemi ve sayı ön eki geldi (245). Bu değişikliğin ana sebeplerinden birisi artık bilgisayar sistemlerinin (evet 1975) kayıt ve projeler için kullanılmaya başlanmasıdır. 245RT01001
245 = Modelin kodu (9mm BHP örneğin .40 S&W BHP için bu ön ek 2W5'tir)
RT = Üretim yılının son iki hanesi, R=7, T=6 yani 76/1976
01001 = Seri numarası

1980 yılında FN uzun süredir planlanan sivil üretim hattını Portekiz / Viana'ya taşıdı. Bu işlem yine maliyetleri azaltmak için yapılmıştı. Aslında önce hafif silah sanayisi o dönem için çok kötü olmayan İspanya'da karar kılınmış ancak ülkedeki politik ortamın tutarsızlığı her ne kadar Franco ölmüş olsa da buraya yapılacak yatırımın, Portekiz'e gitmesine neden olmuştu.

Portekiz Viana FN tesislerinin girişi https://browningviana.pt/


Serimiz savaş sonrası "Modern Dönem" bölümüyle birlikte devam edecektir.

Arkadaşlar merhaba bulundurma ruhsatlı tabancam mevcut, ve ben şehir dışından bir emniyet mensubuna silahımı satacağım. İnternette araştırmama rağmen gerekli bilgiyi edinemedim. Noter dilekçesi ve ruhsat fotoğrafımı alıcı kişisine göndersem yeterli oluyor mu ? Yoksa benim alıcı tarafının şehrine emniyet müdürlüğüne gitmem mi gerekiyor? Tecrübesi ve bilgisi olan arkadaşlardan yardım istiyorum teşekkürler..

İlgi çeken glock resimlerini fotoğraflarını burada paylaşmak için başlığı açıyorum. İlgi çeken fotoğraflar hakkında yorum yaparak bilgi aktararak foruma faydalı olmasını umuyorum saygılar.

CZ 75 AUTOMATIC
 
CZ-75 Automatic, Çek Cumhuriyeti’nde faaliyet gösteren Česká Zbrojovka Uherský Brod tarafından geliştirilen ve klasik CZ-75 platformunun tam otomatik ateş edebilen özel bir varyantıdır. Modelin geliştirilmesi, 1980’li yılların sonlarında bazı askeri ve güvenlik birimlerinin yakın mesafede yüksek ateş yoğunluğu sağlayabilen kompakt silahlara olan ilgisinin artmasıyla gündeme gelmiştir. Özellikle dar alanlarda görev yapan koruma birimleri ve özel operasyon unsurları için, tabanca boyutlarında fakat kısa süreli yüksek ateş hacmi üretebilen platformlar üzerine çeşitli çalışmalar yürütülmüştür. Bu çalışmalar sonucunda model 1992 yılında CZ-75 Automatic adıyla tanıtılmıştır.
 

 
Bu model, tasarım olarak klasik CZ-75’in mekanik altyapısını büyük ölçüde korumakla birlikte, ateş kontrol sistemine eklenen otomatik ateş mekanizması sayesinde farklı bir kategoriye yerleşir. Teknik açıdan değerlendirildiğinde CZ-75 Automatic; tabanca ergonomisini koruyan, fakat ateş seçici (selector) mekanizması sayesinde yarı otomatik ve tam otomatik atış modları arasında geçiş yapılabilen bir sistem olarak tasarlanmıştır. Bu nedenle literatürde zaman zaman “machine pistol” yani makineli tabanca sınıfına yakın bir platform olarak değerlendirilir.
 

 
Silahın çalışma prensibi, temel olarak John Browning kökenli kısa geri tepmeli kilitleme sistemine dayanan CZ-75 mekanizmasına dayanır. Standart CZ-75’ten farklı olarak Automatic modelde, tetik ve ateşleme grubuna entegre edilen özel bir otomatik sear mekanizması sayesinde sürgü her kapanışında tetik tekrar bırakılmadan yeni bir atış gerçekleşebilir. Ateş seçici devreye alındığında, sistem klasik yarı otomatik çalışma prensibine geri döner.
 
Teorik atış hızı yaklaşık olarak dakikada 1000 mermi civarındadır. Bu değer tabanca sınıfındaki bir platform için oldukça yüksek kabul edilir. Bu nedenle modelde pratik kullanımda kontrolü artırmak amacıyla bazı yardımcı unsurlar düşünülmüştür. En bilinen özelliklerinden biri 26 mermi kapasiteli uzatılmış şarjörlerdir. Bu şarjörlerin alt kısmında yer alan küçük ön tutamak (forward grip), özellikle tam otomatik atış sırasında silahın yükselmesini ve kontrol kaybını azaltmayı amaçlayan ergonomik bir çözüm olarak tasarlanmıştır.
 
CZ-75 Automatic, standart CZ-75 ile birçok yapısal özelliği paylaşır. Sürgünün gövde raylarının içinde hareket ettiği karakteristik CZ tasarımı korunmuştur; Silah 9×19 mm Parabellum mühimmat kullanır ve temel şarjör mimarisi CZ-75 ailesiyle uyumludur. Ancak tam otomatik çalışma sırasında oluşabilecek yüksek mekanik stres nedeniyle bazı iç parçalar güçlendirilmiş ve ateş kontrol grubu yeniden düzenlenmiştir.



Geliştirilme sürecinde modelin temel amacı, hafif ve kompakt bir platformda kısa süreli yüksek ateş yoğunluğu sağlayabilmekti. Bu nedenle silahın uzun süreli tam otomatik kullanımından ziyade, kısa kontrollü seri atışlar için tasarlanmış bir platform olduğu değerlendirilir. Nitekim teorik olarak yüksek ateş hızına sahip olsa da tabanca ergonomisi nedeniyle uzun süreli tam otomatik atışların pratikte kontrol edilmesi oldukça zor olabilir. Bu durum, benzer sınıftaki diğer makineli tabancalar için de geçerli bir özelliktir.
 
Üretim açısından CZ-75 Automatic hiçbir zaman geniş çaplı seri üretim yapılan bir model olmamıştır. Daha çok sınırlı sayıda üretilmiş, belirli kurumlara ve test programlarına yönelik geliştirilen bir varyant olarak kalmıştır. Bu sınırlı üretim durumu, modelin günümüzde koleksiyon piyasasında nadir görülmesine neden olmuştur. Standart CZ-75 modellerine kıyasla daha az sayıda üretilmiş olması, özellikle CZ platformuna ilgi duyan koleksiyoncular arasında modelin değerini artıran unsurlardan biri olarak kabul edilir. Tabancanın koleksiyon değerinin 25.000-30.000 Dolar olduğu söyleniyor.



Sonuç olarak CZ-75 Automatic, klasik CZ-75 tasarımının mekanik altyapısını koruyan ancak seçilebilir ateş modu sayesinde tam otomatik kabiliyete sahip olacak şekilde geliştirilmiş özel bir varyanttır. Tabanca ergonomisini korurken kısa süreli yüksek ateş hacmi sağlayabilmesi, onu silah tasarım tarihinde ilginç ve nispeten nadir görülen platformlardan biri haline getirmiştir.
Ülkemizde mevzuat gereğince yasak olan bu nadir tabancanın iki videosu aşağıdadır. Saygılarımla.




https://youtube.com/shorts/_B1BrvQhuzo?s...Wt_147q8FA