Selamlar,
ABD'de genç yaştaki bir atıcı, Glock 34 tabancası ile Zincpoint marka (124 grain pirinç kovan) fişek attığı sırada fişek patlıyor ve kovanın tabanı parçalanıyor. Atıcıya doğru basınç yöneliyor, tabancanın sol tarafında bir çok parça dağılıyor ve yerinden çıkan sürgü tutucu 'atıcının sol elini' (atış eli sağ) yaralıyor. 



Bu da elinin hali:



Glock firması kurumsal bir marka olmanın gereğini yaparak silahı hızla alıyor ve gerekli onarımı yaparak atıcıya teslim ediyor ama atıcı uygun fiyata almış olduğu bu fişeklerden bin pişman şekilde Zincpoint firmasıyla ikna/ödeme/hukuk mücadelesine giriyor.

Videoyu merak edenler buradan izleyebilir, 50'nci saniyeden itibaren olan oluyor:

İstanbul Bağcılar'da emekli polis memuru Avşin Altuntaş, 19 Haziran Çarşamba günü, gece saatlerinde, arkadaşlarıyla park halindeki otomobilde oturduğu sırada, bir kişi silah zoruyla otomobildeki Altuntaş ve arkadaşlarının telefonlarını gasbetti. Saldırgan uzaklaştığı sırada otomobilden inen Altuntaş, silahıyla havaya ateş etti.
Bunun üzerine saldırgan silahıyla Avşin Altuntaş'a ateş etti. Göğsünden vurulan Altuntaş hayatını kaybetti.

CAN SIKAN MESELEYE GELELİM:
-Neden gaspçıyı vurmak yerine havaya ateş etti?

-Gaspçıyı vursa hayatının kararacağını kendisine düşündürten bu kanunlar, hadi versin hayatını şimdi geri?!?

- TCK 25 ve 27'nin masum vatandaşı "gerçekten koruyacak şekilde" güncellenmesi gerekmiyor mu? Veya daha kaç kişi böyle cahil cühela elinde can vermeli? 

DERS: Memlekette haklı olsan dahi silahını çekerken sen 100 kez düşünüyorsun, suçlular ise bir kez bile düşünmuyor. O halde silahı yok say. 

https://www.ntv.com.tr/turkiye/bagcilard...XR0bPFP5lg

Aslında aşağıdaki tablo İtalya menşeli tüm tüfek ve tabancalar için geçerlidir.

Ancak bunların büyük oranda Beretta olması nedeniyle doğru yer burası diye düşündüm.

Tanfoglio, Bernardelli, Benelli gibi silahlarınızda da kullanabilirsiniz.

Silahın namlu, kapak veya gövde gibi parçalarında (genelde tetik korkuluğu üzerinde veya yakınlarında olur) aşağıdaki kodları arayıp bulacaksınız. Bulduğunuz kodun karşılığı olan yıl silahınızın üretildiği yıldır.



Şayet 1945 yılından önce üretilmiş bir İtalyan silaha sahipseniz onun sistemi biraz farklı. Silahın üzerinde yine roma rakamları bulacaksınız. Bu roma rakamları silahın üretildiği ayın ve senenin son 2 hanelerini içerecek (tek haneli aylarda tek rakam) Yani Ocak 1922 üretimi bir silahın kodu normal rakamla 122 olacaktır (1 ay, 22 yıl) dolayısıyla bu silahta IXXII ibaresi bulunmalıdır.

bu bilgileri aldığım sitede sorgulama hizmeti de var. Ancak adresin kapanma ihtimaline karşın sistemi buraya kaydetmiş olalım. (1945 öncesini sorgulayamıyor, onu uğraşıp kendinizin çıkarması lazım)


https://www.rem870.com/gun-manufacture-d...e-look-up/

Beretta 80 serisi Model 81 ile başlar ve Beretta’nın seriye verdiği Cheetah (Çita) dır

80 serisinden yaklaşık 20 yıl önce piyasaya sürülen 70 serisi ise Model 70 ile başlar ve serinin takma adı New Puma idi.

80 serisi medium frame, 70 serisi ise small frame ürün gamında yer alacak ve model 1935 tabancaları değiştirecekti.

Serinin tüm modelleri hakkında kısa bilgi verip, ülkemizde genel olarak bulunan 3 varyantı olan Mod.70’i incelemek istiyorum. (Çapraz emniyetli -çift düğmeli-, normal emniyetli ve alüminyum gövdeli)

Not: Silah satış ilan sitelerinde birkaç tane Mod.71 gördüm. Bunların ne şekilde piyasaya girdiği konusunda hiçbir fikrim yok. Geçmiş dönemde TSK’ya bazı firmalar adetli (40-50 civarında) örnek tabancalar göndermekte ve bunlar TSK envanterine girip, sonradan MKE aracılığı ile veya personele satış yoluyla elden çıkartılmakta idi. Bu silahlar da piyasaya bu şekilde girmiş olabilir)

1958 yılında üretimine başlanan “çift düğmeli” beretta model 70 özellikle Avrupa’da çabucak benimsendi.


Bu dönemde tabancadan TSK’da edinmeye başladı. Bu modeller özellikle aynı dönemlerde edinmeye başlanılan Vzor tabancalarla birlikte 1972 yılından itibaren kademeli olarak envanter dışına çıkartılmaya başlandı. TSK envanterine alınmış tabancaların sürgü sağ tarafında "TC Ordusu Subaylarına Mahsustur" ibaresi üretilirken yazılmıştır.



1960’ların başında Beretta emniyet mandalını “çapraz geçme” şeklinden, klasik manivela tipine çevirdi, yine bu dönemde tetik irtibat parçalarında revizyona gidildi ve tetik mesafesi ve çekme gücü iyileştirildi. Böylelikle genel olarak bildiğimiz görünüme kavuşmuş oldu.

Özetle satın alma esnasında kararsız kalıyorsanız, tek düğmeli modellerin daha yeni ve iyileştirmeler içerdiğini kabul edebilirsiniz.

Aşağıda yeni tip bir Model.71 susturucu vidalama için namlu ağzına açılmış dişler


1968 yılına gelindiğinde, son 5 yıl içinde ABD başkanı ve kardeşine ek olarak siyahi haklar savunucusu Martin L.King JR’ın tabanca veya hafif silah mühimmatları ile suikaste uğramaları sonucu ABD’de ilk ciddi silah kısıtlamaları gündeme geldi. 25 (6,35), 32 (7,65) ve .22 Short çapların ithalatı yasaklandı. Belirli boyutların altındaki tabancalar bu yasaktan nasibini aldı. (FN 1910, Baby Browning gibi silahlarla birlikte Mod.70 beretta’da bu sınırların içinde kalmaktaydı)

Bu tip silahların ve bu mühimmatların aslında ABD’de doğmuş olmalarına rağmen günümüzde ABD’de hiç popüler olmamalarının nedenlerinden biriside bu yasaklamadır. (1968 haziran ayı Time dergisi konuyla ilgili kapağı)


Beretta bu yasakları aşmak için silahta revizyonlara gitti. Bu model Mod.70S adını alacaktı, bildiğimiz Mod.70 tabancadan fark olarak .380 ACP mühimmat atan versiyonu da geliştirildi, ayrıca .22 versiyonlarda olduğu gibi basit ayarlanabilir bir gez seçenek olarak sunuluyordu.

Ölçü kısıtlarını aşabilmek için kabza konturu alt art taraftan dışa doğru genişletildi ve bu genişleyen alana bir şarjör emniyeti konuldu (bir manivela ve yay doğrudan horoz ayağına gelecek şekilde ekstra bir emniyet sağladı)

Böylece ABD pazarı için kısıtlardan kurtulmuş oldular. Maalesef bu tabanca Türkiye’ye hiç gelmedi


1972 - 1976 yılları arasında İsrail istihbarat örgütü personelinin özellikle yurt dışı operasyonlarda Model 71 varyantını kullandıkları bilinmektedir. Entebbe baskını ve Münih Olimpiyat olaylarının ardından İsrail tarafından gerçekleştirilen infazlarda bu silah susturuculu olarak kullanılmıştır.

1974 yılına gelindiğinde, 1945’ten bu yana tüm İtalyan üretimi silahlarda belirlenmiş roma rakamlı üretim yılının belirtildiği son silahlar yapılmaktaydı. Bu silahlarda tetik korkuluğunun sağ tarafında XXX ibaresi vardı ve bu 74 üretimi anlamına gelmekteydi. Bu tarihten sonra İtalya’nın ürettiği tüm silahlar 2 harften oluşan ve günümüze dek gelen sisteme geçtiler 1975 yılındaki silahlarda aynı yere artık AA ibaresi yazmakta idi.

Bu geçişte sadece markalama değişmedi. Model 80 ve Model 92 için tüm ar-ge ve tasarım aşamaları bitmiş ve Beretta tarihinde ilk alüminyum alaşım gövdeli tabancalarını üretmeye hazırlanıyordu. Large ve medium frame olarak adlandırılan bu silahların yanında small frame ürün gamından da mod.70 tabancalar alüminyum alaşım gövdeye geçirilmeye başlandı.
Bir yandan önceden üretimi yapılmış çelik gövdeli modeller birleştirilirken bir yandan da yeni alaşım gövdeli tabancalar piyasaya sürüldü. Bu nedenle net olarak 1975 yılındaki silahların hepsi alüminyum denilemiyor. Ancak takip eden yıllarda ve üretimin bittiği 1985’e dek tabanca alaşım gövdeyle üretildi.

Çelik gövdeli standart .32 acp Mod.70 tabanca şarjörsüz 660 gr.ağırlığında iken alaşım gövdeli model 522 gr.ağırlığındadır.

Genel uzunluğu 165 mm.
Yüksekliği 123 mm.
Namlu uzunluğu 90 mm.
Şarjör kapasitesi 8 mermidir (9x17mm versiyonlarda 7 mermi)
70S modelin toplam uzunluğu 176 mm'ye denk gelmektedir.


Çift düğmeli beretta tabancanın orijinal bakım ve kullanım klavuzu
https://www.berettaweb.com/Munuals/Beret...manual.pdf
Tek düğmeli beretta tabancaın orijinal bakım ve kullanım klavuzu
https://www.indaginibalistiche.it/utliti..._EN_ES.pdf
Kaynaklar:
https://www.berettaweb.com/mod_70/mod_70_P1.htm
https://www.collezionareexordinanza.it/u...istols.pdf (e-kitap)

Beretta 81,84,87:


Yarım asırlık bir İtalyan firması olan Fabbrica d'Armi Pietro Beretta tarafından üretilen,ülkemize
92 FS’le birlikte  MKE tarafından ithal edilip satılan  81,84 ve 87’yi inceleyelim:

Bu tabancalar, orijinal model adı olan "Seri 81" veya "80 Serisi" ile de bilinen Beretta Cheetah
(Çita) serisinde olan tabancalardır. 1976 Yılından itibaren üretilmeye başlanmışlardır . 32 ACP 
(Model 81 ve 82), .380 ACP (9 mm Kısa) (Model 83, 84, 85, 86 ve 80X) ve .22 LR (Model 87, 
87 Target) modellerini içerirler.

Üretimleri 2017'de duraklatıldı. Ancak Beretta, 2023'te 80X'in (FS 84'ün güncellenmiş bir versiyonu)
piyasaya sürerek  markayı yeniden canlandırdı.



Serideki tabancaların ortak özelliği,açık namlulu, geri tepmeli,tek/çift hareketli ve kompakt
olmalarıdır. MKE bu seriden sadece  81,84 ve 87’yi ithal edip satmıştır.

Tabancaların ilk versiyonlarının kodları Model 81,84  iken sonra F81,84 son olarak da
FS 81,84 olmuştur.87'nin F ve FS varyantı yoktur.
Ülkemizde “Düğmeli Beretta” denilen ve küçük çaplı tabancaların liderlerinden olan Mod 70’in
yenilenmesi düşünüldüğünde, bu boşluğu doldurmak üzere Cheetah Serisi üretilmiştir.Ancak,
Mod 70 üretimi 1985 yılna kadar devam etmiştir.


Mod 70

(F) FS 81, 7.65 çapında(32 ACP) ve 12+1 kapasitelidir. Çift sıralı şarjörü vardır.



(F) FS 84, 9X17 mm (38 ACP) (Kısa 9) çapında ve 13+1 kapasitelidir. Çift sıralı şarjörü vardır.



87, 22 LR çapında ve 8+1 kapasitelidir. Şarjörü tek sıralıdır.



Tabancaların,özellikle 81 ve 84’ün birbirinden ayırt edilmesi zordur.Gövdelerinin sağ 
tarafında çapları yazar. 87 tek sıra şarjörlü olduğundan, daha küçük ve incedir.



Sol tarafta aynı yazılar, seri numarası ve fabrika onay kodları bulunur.



Ölçülerine gelirsek: üçünün de uzunlukları 172 mm,namlu uzunlukları 97 mm’dir.
81 685 gr,84 660 gr,87 ise 570 gr ağırlığındadırlar. Gövdeleri alüminyum alaşımdır.
Genişlikleri 28-33 mm’dir.

Herkese iyi bayramlar dileklerimi ileterek yazıma başlamak istiyorum.

Geçtiğimiz hafta Ata Arms marka, CY Taktik modeli, OD Green rengi, gazlı sistem, 7 adet fişek kapasiteli tüp sarjörlü, 47 cm namlu boylu, 3" fişek yatağına sahip yeni tüfeğimi satın aldım.

Dün CY Taktik tüfeğimle ilk atışlarımı gerçekleştirdim. 80 adet fişek attım. Sadece bir fişekte besleme sorunu yaşadım ve bu besleme sorununu da mekanizma kurma kolunu geriye çekip bırakarak giderdim. Bu besleme sorununu bir problem olarak görmüyorum şu an ve fişek faktörü de dahil birkaç sebepten dolayı olabileceğini değerlendirdim kendimce. Asıl yaşadığım sıkıntıdan bahsediyorum:

Benim asıl yaşadığım sıkıntı CY Taktik'in mekanizma deviniminin çok hantal olmasıdır. Atışları icra ederken seri bir şekilde art arda tetiğe basıp mükerrer atışlar yapmak istediğimde, tetiğin; bu seri mükerrer atışlara tekrar kurulup çekilip ateş etmeye hazır olmaya yetişememesidir. Bazen nadir bir şekilde yetişiyor ama hiçbir çalışma stabilliği söz konusu değildir. 

Tüfeğin hantal çalıştığı kanaatine nasıl vardığımı, diğer marka-model tüfekler ile nasıl mukayese edebildiğimi açıklayacak olursam: İnanın bu zamana kadar birçok farklı marka-model ve farklı çalışma prensibinde yivsiz tüfek kullanma tecrübem oldu. Çalışma prensibinden bahsettiğim, ister bu serzenişinde bulunduğum Ata CY Taktik gibi aynı sistem çalışan gazlı sistem olsun, isterse kinetik sistemli çalışan bir tüfek olsun fark etmez hepsini de kullanma tecrübem oldu. Hatta ve hatta, kinetik sistemli kullandığım tüfekler Ata CY Taktik'ten daha seri çalışmakta idiler. Evet durum maalesef böyle.

Kendimce bir değerlendirme yaptığımda, CY Taktik'in daha önceki kullandığım gazlı yivsiz tüfeklerden bir tek farkı irca yayının el kundağının altında değil de dipçiğe doğru mekanizma arkasında olmasıdır. Benim gözlemlediğim tek mühendislik farkı budur. Acaba bu tasarım farkından dolayı böyle bir durum yaşamam söz konusu olabilir mi?

Ya da ne bileyim, mesela bahsettiğim gibi tüfekle henüz 80 adet fişek atışı gerçekleştirdim. Tüfeğin belki de parçalarının (irca yayı vs.) zamanla açılıp daha seri çalışması için çok daha atış mı gerçekleştirmem gerekiyordur?

Ya da acaba tüfeğimin tetik tertibatından kaynaklanan bir sıkıntı mı mevcuttur? Zira, daha önceki kullandığım bütün tüfeklerin tektiklerine kıyasla kullanımında en memnun kalmadığım tetik yine bu CY Taktik'in tetiği oldu.

Bakınız tekrar ifade etmek istiyorum saygıdeğer üstatlar, saygıdeğer okuyucular. Birçok farklı marka-model tüfek kullanma imkânım oldu, sayısını hatırlayamayacağım kadar. Bu Ata CY Taktik'te bir hantallık söz konusu, bunu biliyorum, tecrübem ile fark edebiliyorum ama neden dolayı böyle olduğunu bilemiyorum. Bu tüfeğin mühendisliği mi farklı, yoksa benim tüfekte bir hata/sorun mu var vs. vs. bilemiyorum. İnternet üzerinden bu mevzuubahis ettiğim durumla ilgili acaba böyle bir kullanıcı geri bildirimi var mı diye göz attığımda hiçbir şekilde rastlamadım.

Bu şekilde bir durumla karşılaşmam morelimi bozdu. Tüfeği kullanmamda hiç şevk bırakmadı. Önümüzdeki hafta Ata CY ile 400-500 adet arası fişek atmayı planlıyorum. Bugün de tüfeğime tam 4 saat süren çok detaylı-özenli bir temizlik yaptım ve piyasadaki en kaliteli/pahalı olarak bilenen temizleme ve ayrı olarak yağlama yağlarını kullandım. Eğer önümüzdeki haftadaki atışlarımda bu şekilde memnuniyetsizliğim devam eder ise fabrikayla durumla ilgili irtibata geçmeyi düşünüyorum. Sonrası ne olur bilemem.

Okuyan ve ilgilenen herkese şimdiden teşekkürlerimi sunarım. Bu şekilde bir durumla karşılaşan veyahut duyan, bilgisi olan kişiler yorumlarda bulunurlar ise benim için gerçekten destek olup beni mutlu edeceklerdir.

Değerli Forumdaşlarım.

Dilimizde “Domuz sıkısı” diye bir deyim var. Nedense domuz vurmak için kullanılan sıkı değil de, çoğu insanın aklına bir “rakı ölçü birimi” gelir.  Şevrotin de dilimize Fransızca’dan gelmiş bir kelime. Chevreuille (Geyik) kelimesinden türemiş. İngilizce’de de “Buck” geyik demek. Buckshot ne oluyor?  “Geyik Sıkısı”.
 
Başlangıçta ince derili orta boy av hayvanları; (Geyik, Çakal, Tilki, Kurt, hatta leopar gibi) vurmak için kullanılan iri saçmalar olarak kullanılmış. Saçmaya göre, enerjisi yüksek, çok etkili, 30-50 metreler arasında öldürücü hatta durdurucu. Sonra “Askeri” kullanımda ve ABD’den ithal “Ev savunması” kavramında meşhur olmuş bir sıkı…
 
Sekizlisi, dokuzlusu, 12 li vs.. sayıda çok iri saçma. Bazıları tabanca mermisi boyutunda. Bizde çok sık kullanılmadığı için etkisi, dağılımı, menzili bilinmiyor. Hakkında biraz şehir efsaneleri dolaşıyor. İlk olarak test amaçlı satın almaya çalıştığımda, satan bayi “Ne yapacaksın bunu? Çok dağılır, yanındaki arkadaşını mı vuracaksın?” dedi. Bazılarına göre öyle dağılır ki, tanelerden bir tanesi nasılda hedefe denk gelir, nişan almadan salla gitsin.. Hangi mesafede ne kadar dağılır, nasıl bir patern sergiler bilinmez…
 
Bizde pek sık kullanılan bir sıkı türü değil. Hakkında çoğunlukla kulaktan dolma bilgiler var. Saçma numaralarında sonra No. 4-3-2-1 sonra 0, 00, 000 diye gidiyor boyutuna göre numaraları:

6.1 mm çaptaki #4 Buckshot’dan, çapı 9,14 mm olan 000 olana kadar. En çok kullanılanı ev savunması için tavsiye edilen #4 ve 00 buckshot…


 
00 (Double ought buck) 8 veya 9 pelet içerirken, #4 21-28 pelet içeriyor.
 
Şevrotin sıkıları genellikle 1200-1600 fps ( 365-487 m/s) namlu çıkış hızları arasında üretilirler. Saçmanın sertliği, kaplı olup olmaması, buffer, tapa gibi etmenler hedefteki dağılımını etkiler. Elbette arzu edilen uzun mesafede toplu olarak gitmesidir. Ancak tüfekten tüfeğe, kullanılan şoka göre dağılımı etkilenir.
 
Daha önce saçma balistiği konusunda yazmıştım “Hız saçmanın düşmanıdır”. Aniden hareket eden arabanın koltuğuna yapıştığımız gibi hız arttıkça saçma taneleri daha namlu içindeyken tapanın geri kısmına yaslanarak ezilirler. İngilizce set-back (geriye yaslanma) denilen bu olay namlu çıkış hızı arttıkça çoğalır.



Ezilen saçmaların balistiği bozulduğu için tapadan çıktıktan sonra daha hızla yavaşlarlar ve yana doğru açılırlar (saçma bulutu ve saçma dizisi oluşması).  Genellikle namlu çıkışından 3-4 m kadar saçmalar toplu halde gider, tapadan ayrıldıktan sonra, her metrede 2.5 cm kadar yana açılmaya başlarlar. Şevrotinler de bu olayların dışında değildir. Ancak ufak saçmalara göre daha az deforme olurlar. Aşağıdaki ultra yavaş çekim videosunda, 6 numara saçmalar bir dizi oluşturup hedefe vururken, daha az deforme olan, balistiği daha iyi 00 şevrotinlerin  hemen hemen aynı zamanda hedefe ulaştığı görülüyor:
[/url]


Şevrotin ağırlığı nedeniyle daha ufak saçmalara göre yüksek enerjiye sahiptir. 00 Şevrotin  Göğüse tek atışta ayni anda 9 tane 9 mm mermi atılmış gibi bir enerji taşır. Tek atışta yüksek durduruculuğu vardır. Zira FBI kriterlerine göre durduruculuk için öngörülen balistik jele  13-18 inç (30-40 cm) penetrasyonu sağlar.
 
Yakın çatışmalarda yivsiz tek kurşunlar tuğla, asmolen katlarını geçebilirken, şevrotin sadece alçıpan duvarları delip geçebilir. Bu yönüyle kapalı mekan çatışmalarında yan odadaki canlıların zarar görmemesi sağlanır.
 
Şevrotin iri saçma taneleri nedeniyle diğer ufak saçmalara göre daha yüksek balistik katsayıya sahiptir demiştik:
 
Yaklaşık 5-6 yıl önce TT forumdan Sn. Kanuni ile piyasadaki çeşitli şevrotinler ve kendi el dolumlarımız ile çeşitli parametreleri içeren 5-7-15 metre mesafelerde kapsamlı bir şevrotin çalışması yapmış ve forumda detaylı bir şekilde yayınlamıştık :






Kendi el dolumlarımızda tapanın şevrotin dağılımında önemli bir etken olduğunu göstermiştik. Yukarıdaki resimde en dış dairesi 25 cm çaptaki hedefte dağılımlar görülüyor. Eski kayıtların tüm resimlerini bulamıyorum ama bu çalışmada şoksuz namlulu Beretta 1301 ile 15 m.de Benelli M4 5 no.lu şoktan iyi, 4.no şok ile yakın değerlerde bir dağılım bulmuştuk. En iyi dağılımı veren de Sterling Long range nikel kaplamalı 00 şevrotini olmuştu.
 
Şok, şevrotin de her zaman başarılı olmuyor. En iyi grupmanın şoksuz slug namlu ve en fazla modifiye şok ile elde edildiği çoğu çalışmada gösterilmiş.
 
Lucky Gunner BUCKSHOT
[url=https://www.luckygunner.com/lounge/more-stuff-you-should-know-about-buckshot-part-2/]
 
00 Buckshot ile ilgili Lucky Gunner sitesinde gösterilen ilginç bir bulgu var:




Her zaman olmasa bile çoğu zaman 9 pelet 00 şevrotinde bir tanesi flyer olarak gruptan uzağa gidiyor. Bu hedef civarında istenmeyen bir şeyin vurulabilmesi anlamı taşır. 40 yarda mesafede yapılan atışlarda 9 pelet 00 şevrotinde ortaya çıkan durum:



8 peletlik 00 şevrotinde böyle bir durum olmuyor:
 


Daha toplu bir grupman elde ediliyor.
 
Şevrotin de arzulanan ufak, toplu bir grupmandır. Yeni nesil tapalar ve buffer desteği ile bu 40 yarda (36,6 m) mesafede mümkün olmaktadır.
 


Saçma sıkılarında olduğu gibi, şevrotinde de nişan almak şarttır. Rasgele sıkarım, nasılsa biri denk gelir gibi bir düşünce son derece yanlıştır.
 
Özetlersek:
 

• Şevrotin 30-40 m. ye kadarki yakın mesafelerdeki çatışmalarda etkili bir mühimmattır
  
• Ev savunmasında #4 veya 00 tercih edilebilir
  
• Her tüfeğe göre dağılım farklılık gösterebilir, kullanmaya karar vermeden önce o tüfekle test edilmesi gerekir
  
• Dağılım uzun mesafede sorun yaratabilir, istenmeyen objelere zarar verilebilir
  Saygılar 
  

Bu konuda eski forumda 4-5 konuda paylaşımlar yapılmış, bazı sayfalar silinmiş, ancak öylesine
tartışmalar yapılmış ki bu sırada 3 kişi forumdan yasaklanmış. Üzerine bu kadar tartışılan,üstelik 
milli tabancamız hakkında bir konu açılmasa olmazdı.

MKE Kırıkkale :



Kırıkkale Tabanca, ülkemizin Killigil’den sonra üretilmiş ikinci yerli tabancadır.1945 Yılından 
itibaren Kırıkkale’de bulunan MKE’ye ait fabrikada üretilmeye başlanmış, ismini de bu şehirden 
almıştır.



Tabanca bir Walther PP klonudur. Üretime başlanmadan önce Walther mühendislerinin ülkemize 
gelerek, tabancanın nasıl yapılacağını gösterdikleri söylenir. Bir söylentiye göre patent koruma 
süresi dolduğu için lisans alınmamıştır. Diğer söylentiye göre Almanya izin vermiştir.


Walther PP

Tabanca 1947 yılından itibaren polislere ve askerlere dağıtılmaya başlanmıştır. Tabi başka bir 
tabanca alternatifi olmadığı için siviller de bu tabancalardan bolca almışlardır. Tabancanın 
üretimi 2000 yılında sonlandırılmış, ancak depolardaki tabancalar yanlış hatırlamıyorsam 
2017-18 yıllarına kadar MKE’de satılmaya devam edilmişti.



Bu genel açıklamalardan sonra teknik özelliklerine bakalım:

Tabanca  9x17mm Browning ve 7.65×17mm çaplarında üretilmişlerdir. Kısa 9 denilen 9X17 mm
çapında yapılan tabancaların sürgülerinin sol tarafında “Çap 9mm” yazar. 7,65 olanların sürgü 
üstü yazıları uzunlamasına sığ bir kanal içine yazılmış .Daha çok 7.65 çapında üretildiği belirtilir. 
Kısa 9 çapındaki tabanca 8, 7.65 olanlar 7 kapasitelidir.





Tabancanın boş şarjörlü ağırlığı 700 gr, uzunluğu 170 mm, namlu uzunluğu 98 mm, yüksekliği
112 mm, genişliği ise 32 mm’dir. Etkili mesafesi 30-50 metredir.

Tabanca basit geri tepme sistemiyle çalışır. Düşük basınçlı mermi tercih edildiğinden, kilit sistemine
gerek duyulmamıştır. İrca yayı serttir.  Kopyası yapılan PP gibi namlu sabittir, bu yüzden irca mili
de yoktur.



Tabancanın tetiği Walther PP tek/çift hareketlidir.Sürgünün sol tarafında bulunan emniyet mandalı
hem horozu düşürür hem de tetiğin hareket etmesine engel olur.



Tabancada ayrı bir sürgü yakalama-bırakma manivelası yoktur. Bu işlemi elle manuel yapmak
gerekiyor. Arpacık sabit olup gez yandan takılmadır. Çekme kertikleri sürgü arkasında olup 
yeterlidir.



Atım yatağının dolu olduğunu gösteren, sürgünün arkasında gez ile ateşleme iğnesi arasında 
bulunan pimdir.

Şarjörü tek sıralı olup,şarjör çıkartma mandalı PP’nin aksine kabzanın altndadır.(İstisnai olarak 
1940-42 arası şarjör mandalı kabza altında olan PP’ler üretilmiş.)

Seri numarasının ilk iki rakamı üretildiği yılı gösterir.

Tetik korkuluğu aşağı çekildikten sonra sürgü geriye çekip-kaldırılınca söküm gerçekleşir.

Eski kullanım talimatının sayfalarından biri

Selamlar,

Başımızdan geçen talihsiz ama ders niteliğindeki bir hadiseyi, kısaca, paylaşmak isterim. Yakın geçmişte 12 kalibre yivsiz av tüfeği sahibi olan arkadaşım, 35 metre mesafedeki metal bir ayak üzerine asılı bulunan Hardox çelik hedefe atış yapıyordu. Biz de onun hemen 5 metre arkasından izlemedeydik. Bir atışta, tek kurşun aşağıda kırmızı ile işaretlediğim yere vurdu ve çelik kırıldı.

 

Çeliğin üst kısmı olan küçük parçası yaklaşık 150 derece, bize doğru fırlayarak, yaklaşık 5 metre önümüze düştü. Yani 30 metreye yakın neredeyse gerisin geri geldi.
Burada temel hatamız sanıyorum,, çelik hedefin oturduğu kısmhttps://www.tabancatufek.com.tr/ın hemen arkasına, kurşun çarptığında çelik hedefi 30 derece esneterek toprağı görecek şekilde eğilmesini sağlayacak bir yay sistemi koymamış olmamızdı. Yani kast ettiğim hemen alttaki ürün:



O günden sonra kesinlikle 60 metre altına 12 kalibre atışı yapmama kararı aldık. Süt / ayran misali. Çelik hedef arkasındaki ayağı değiştirdik ve yaylı sistem kurduk. Hardox (kamyon kasaları için özellikle tercih ediliyor) yerine de Ramor (savunmada kullanılıyor) çelik yaptırdık. 

Bu da kırılan hedefin bir başka görseli: 

C96,P08 ve P38 Alman Üçlemesi’nin son tabancasını da inceleyelim:

Luger P08:

Ülkemizde Barabelli, Barabilli, Parabellum, Makaralı olarak tanınan Luger P08, P38’in babası
olarak nitelendirilebilir. (Bazı yörelerde Alman Çıplağı’ da denilir.)1898 yılında George Luger
tarafından patenti alınmış ve Alman silah üreticisi Deutsche Waffen- und Munitionsfabriken 
(DWM) tarafından 1900 yılından itibaren Alman ordusu için üretilmeye başlanmıştır.



Tasarım daha önceki bir tabanca olan Borchardt'a dayanıyordu. Borchardt, bir tabancanın
görünümü ve diğer mekanik özellikleri için mafsallı bağlantı sistemini ilk kez kullandı; bir 
şekilde işe yaradı, ancak pek tatmin edici değildi.



George Luger, mekanizmayı esas olarak, bir tür sarmal saat yayı olan ve kabzanın arka köşesinde
düz bir yaprak yay haline gelen yayı yeniden düzenleyerek geliştirdi. Bu, hantal silahın şeklini
de değiştirdi ve onu çok daha dengeli,ergonomik bir hale getirdi. Bunu, savaşta daha etkili hale 
getirmek için yayın makaraya dönüştürülmesi ve orijinal kalibrenin 7,65 mm'den 9 mm'ye 
çıkarılması gibi başka iyileştirmeler takip etti.


İlk Luger tabancaları 1900 yılında İsviçre'ye satıldı ve 7,65 mm kalibreye yönelikti. 1904 yılına 
kadar kalibre 9 mm Parabellum'a değiştirildi ve bu versiyon Alman Donanması tarafından 
benimsendi. Alman Donanması için 1904 modelinden İkinci Dünya Savaşı'na kadar yaklaşık 
65.000 parça üretildi.Daha sonra 1908'de biraz değiştirilmiş bir model Alman Ordusu tarafından
da kabul edildi ve ardından Pistol 08 yüz binlerce kişiye üretildi. Berlin'deki orijinal üretici Deutsche
Waffen- und Munitionsfabriken (DWM) ardından Oberndorf'taki Königliche Erfurter Waffenfabrik, 
Simson Suhl ve Mauser  tarafından da yapıldı.
1.ve 2.Dünya Savaş’ında Almanya dışında bir çok ülke tarafından kullanıldı ve çok popüler hale geldi. 
Toplamda 3 Milyon adetten fazla üretildiği söyleniyor.





Parabellum adı Latince “Si vis pacem, para bellum.” ifadesinden gelir; "Barış istiyorsanız savaşa
hazırlanın." Bu silah için tasarlanarak üretilmiş 9 mm fişek, kinetik enerji verimliliği açısından 
grubunda çok başarılı olmuştur. Bu başarıdan dolayı bu silahtan sonra üretilen tabancalar bu
silahın mermisi olan 9 mm Parabellum fişeğini kullanmışlardır. Bu mermiye bu yüzden "9mm
Parabellum" denir. “9 mm Luger” olarak da bilinir. Kısacası, Luger P08, 9mm mermiye ismini 
veren tabancadır.



Tabancanın parça sayısının fazlalığı ve yüksek maliyeti nedeniyle,1940 yıllarında Alman Ordusu
için  tek/çift hareketli tetiği, horozu ve kullanışlı emniyeti olan güçlü bir tabanca talebi  doğmuş
ve yerine P38 üretilmeye başlanmıştır. Zamanla yerini P38 almış, üretimi 1949 (1953) yılına 
kadar devam etmiştir. Diğer ülkelerde çeşitli tip ve kalibrelerle 1970 yılına kadar üretilmiştir.

Tabancanın teknik özelliklerine gelelim:
1)Luger P08,kısa geri tepme sistemiyle çalışır, tek hareketli ve yarı-otomatiktir. İlk modeli 30 cm 
boyunda ve 989 gram ağırlığındaydı.Namlu uzunluğu 12 cm idi.Çeşitli boylarda ve namlu 
uzunluklarında üretilmiştir. (3,9 -4,7-7.9 inç) Mermi çıkış hızı 350-400 m/s ,etkili meafesi 50-100
metre arasındadır. Şarjörleri 8 kapasitelidir.(7.65’ler 9)





2) En önemli özelliği “makara” denilen ve  üst kızak diye tarif edebileceğimiz  yapıdır.Bunlar iplik 
makarasına benzeyip,iki taraflıdırlar.Makara geriye çekilip bırakıldığında mermiyi namluya sürer.Atış 
sırasında geri-ileri hareketini sadece bu makara yapar. Yani,namlu hareket etmez.Özellikle bu 
tabancanın çok sevildiği Karadeniz bölgemizde  tabancaya “makaralı” denilmesinin sebebi budur.





3) Diğer önemli özelliklerinden birisi de namlusunun ve şarjörünün değiştirilerek farklı kalibrelerde 
kullanılabilmesidir. Aynı mekanizma ile hem 7.65 mm hem 9 mm fişek atılabilir.

4)Dipçiği mevcut olup, kabzanın arkasına takılır ve aynı zamanda kılıf olarak kullanılır.



5)Emniyet mandalı tabancanın sol tarafındadır.



6) Sökme mandalı tetik korkuluğunun hemen üst tarafındadır. Yine şarjör düşürme düğmesi
 de tetik korkuluğunun altındadır.



7) Tabancanın kabza açısı çok ilginçtir.İlk görüşte insan elinin yapısına ters görünmesine 
rağmen,elinize aldığınızda gayet ergonomik olduğunu anlıyorsunuz. Orjinal kabza kapakları 
ahşaptır.

8)Şarjör tek sıralı olup, zamanla elde  ve makinelerde yapılan farklı tipleri çıkmıştır.