Tek Sıralı/Çift Sıralı Şarjörler



Önceleri yarı otomatik tabancalar tek sıralı şarjör kullanabilecek şekilde tasarlanmışlardı. 
Küçük kalibreli(7,65-22-Kısa 9)  tabancalar için düşük kapasiteli tek sıralı şarjörler yeterli oluyordu.
Kalibre çeşidi artıp (özellikle 9X19) kapasite önem kazanınca, tabancalar çift sıralı şarjörler 
kullanabilecek şekilde tasarlanmaya başladılar.

Tek sıralı (yığınlı,istifli) şarjörler, mermilerin tek sıra halinde dikey bir çizgide üst üste yığılacak şekilde
yapılmış şarjörlerdir. Eski 7,65,kısa 9 çaplı tabancalar hep böyleydi. Günümüzde az sayıda tabancada 
tek sıra şarjör kullanılıyor. Sig P210, Colt 1911 ve klonları ve Glock 48’i örnek verebiliriz.


Çift sıralı (yığınlı,istfli) şarjörler,mermilerin iki dikey çizgi halinde kademeli olarak yığılacak 
şekilde yapılmış şarjörlerdir.13-20 ve daha üstü sayıda mermi alabilir.BHP,CZ ,Beretta, Glock 
(Birkaç istisna dışında),HK,Walther,S.Sauer  vd firmalar artık hep çift sıra şarjörlü tabancalar 
üretmektedirler. Bizde de Canik,Sarsılmaz,Stoeger,Tisaş,Yavuz vd aynı şekilde çift sıralı şarjör 
kullanılan tabancalar üretmektedirler.





Günümüzde tabancaların ezici çoğunluğu çift sıralı şarjörlüdür. Peki, tek/çift sıralı olmasının
avantajları ve dezavantajları nedir?

-Tek sıralı şarjörlü tabancalar, doğal olarak  daha ince ,daha hafiftirler. İncelikleri nedeniyle 
daha ince bir kabzaya sığdıklarından, daha ergonomik olup küçük elli-kısa parmaklı insanlar
tarafından kullanılmaya daha uygundurlar. Ayrıca, gizli taşımaya daha elverişlidirler.

-Çift sıralı şarjörlü tabancaların en önemli avantajı kapasitedir. Tek sıralılara göre iki katına kadar
daha fazla mermi taşırlar. Diğer yandan geniş kabza yapıları nedeniyle atış sırasında atıcılar 
tarafından daha kolay kontrol edilirler. Özellikle büyük elli, uzun parmaklı atıcılar çift sıralılarda 
daha rahat olurlar.(Genellikle)

Hangi tip şarjörlü tabancanın tercih edileceği kişinin yapısına, taşıma amacına vd etkenlere göre 
değişir.Dar kıyafetler giyen,günün büyük kısmını oturarak geçirenler ya da derin gizleme isteyenler,
özellikle küçük elli-kısa parmaklı kullanıcılar tek sıralıları daha çok tercih edebilirler.

Büyük elli-uzun parmaklı,kapasitenin önemli olduğunu düşünen ve tabancayı daha fazla kontrol
etme ihtiyacı hissedenler, özellikle de poligoncular daha çok çift sıralıları tercih edebilirler.

Sig Sauer firması,bir süre önce tek sıralı şarjör genişliğinde bir gövdeye çift sıralı şarjör kapasitesini
yerleştirerek,P365 modelini çıkarttı ve tek-çift sıralı kalıbını kırdı.



2,8 Cm’lik ince bir gövdeye 17 kapasiteyi nasıl sığdırdılar, çözemiyorum.



P365’den sonra HS/S.Armory HS 11-11 Pro ve SW M&P Shield modelleriyle bu akımı devam ettirdiler.







Yani, kapasitesi fazla ama ince, küçük, hafif tabancalar. Büyük bir konfor!

Selamlar değerli forum üyeleri,

Adana ve Ankara arasında poligon ücretlerini karşılaştırdım.
Adana'da özellikle kendi silah ve merminle fazla mermi sıkmak hiç mantıklı olmuyor... O kadar uğraşıp belge alıp gidip 25 mermi sıkası da gelmiyor insanın açıkçası. Sizin şehirlerinizde poligon ücretleri nasıl? 
Adana için: Giriş 350₺ mermi başına 15₺. Eğer kendi ekipmanlarınla gelirsen giriş 350₺, 25 adet mermini ücretsiz sıkıyosun sonra mermi başına 5₺. ( Yani yaklaşık 14.5₺ benim için güncel fiyatlarla)
Ankara'da gittiğim 2 poligonda fiyatları aynı söylediler grafikler de bu ücretlere göre yapıldı. Giriş ücreti yok mermi başına 25₺. Kendi ekipmanlarınla mermi başına 10₺.



Sevgiler.

Sn.Madenci 08’in 03.11.2011 tarihli yazısı:
(Eski forum arşivinden silinmeden kurtarılmıştır. Umarım kendisi
kısa zamanda aramız katılıp, yazıyı günceller.)

İlk Komando Bıçağı Fairbain Sykes


Efsaneyi özetleyen fotoğraf

Bıçak insanoğlunun neredeyse yaptığı ilk alet. Tarihçiler onun 20000 yaşında olduğunu söylüyorlar. Bu alet insanoğlunun neredeyse tüm savaşlarını gördü. Kılıca dönüşerek tüm büyük savaşların kalbinde yer aldı. Özellikle kılıç ölümcüllüğü yanı sıra romantizmi de barındırmaktaydı. Kılıç özellikle ortaçağ sembolojisinde önemli bir yere sahiptir. Bununla birlikte ateşli silahların gelişimiyle bıçak yerini ateşli silahlara bıraktı.

Mükerrer atışlı tüfeklere kadar gelişen tüfekler oldukça yavaştılar. Safların birbirine durumlarda yeni bir silaha ihtiyaç duyuldu. Bu silah süngüydü. Tüfeğin ucuna takılarak tüfeğin bir kargı ya da mızrak gibi kullanılmasına olanak sağlıyordu. Bu sınırlı rolde ikinci dünya savaşının şafağında bitmek üzereydi.

Her ne kadar bıçak silah olarak olmasa da bir alet olarak her zaman askerin ihtiyacı olmuştur. İkinci dünya savaşında süngülerin dışında pek çok bıçak kullanılmıştır. Amerikan ordusunda süngü taşımayan personel için pek çok bıçak üretilmiştir. Bunların pek çoğu sivil av bıçağı firmalarına yaptırıldı. Bugün bile az sayıda insanın bildiği bu bıçaklar önemli koleksiyon parçalarıdır. Fakat bunun dışında farklı ihtiyaçlardan doğmuş başka bıçaklarda vardı. Bu bıçaklar diğer bıçaklar ihtiyaca cevap veremediği için üretildiler. Onlardan birisi ise efsane oldu.


Efsanevi Komando bıçağı Fairbairn-Sykes 3. Pattern

İşte hikayemiz böyle bir zamanda başladı. Savaşın ilk yılları Avrupa?nın Alman çizmeleri altında ezildiği zamanlar. İngilizler Dunkirk’i yangından kaçar gibi boşlatmış.(İngilizler bu kaçışı bir başarı olarak sayarlar. Konumuz bu değil ama benim için trajediden öte değildir.)Churchil Avrupa’da kontrolün kaybedildiğini görünce yeni birliklerin kurulması için emir verir. Bu birlikler düşman hatları arasında operasyonlar yapacak , sabotajlar düzenleyecek , gizli direniş örgütleri oluşturacak , baskınlar düzenleyecektir. Uzun lafın kısası her çeşit gerilla savaşını yapacaklardır. Bu birlikler Özel Operasyonlar Direktörlüğü (SOE) , Birleşik Krallık Deniz Piyadeleri Komandolarıdır.(Royal Marines Commandos).

En seçkin İngiliz birimleri o zaman için deniz piyadeleriydi. Yeni birliklere peki neden Komando denmişti. Nereden çıkmıştı bu isim. Bunu anlamak için yaklaşık yarım asır geriye İngilizlerin Afrika’da yaptığı Boer savaşına gitmek gerekiyordu. İngilizlere en büyük kaybı Boer komandoları vermişti. Bunların Afrika’nın siyahi yerlileri olduğu düşünülmesin. Bu insanlar Afrika’ya yerleşmiş beyazlardı. Komandolar ise Afrika’nın kıraç topraklarında aslan, kaplan gibi tehlikeli hayvanları avlayan avcıların ortak lakabıydı. Çok hızlı küçük gruplardan oluşturulmuş bu komandolar vahşi doğada İngiliz askerlerinden daha uzun süre hayatta kalabilmekteydi.

Her şeyiyle sıra dışı olan bu birlikler ilk oluşturulduklarında sıradan ekipmanlarla teçhiz edildiler. Bu birlikler tamamen farklı ekipmanlara , tamamen farklı bir zihne ve tamamen farklı bir eğitime ihtiyaç duyuyorlardı.


Yzb. John Shaw ve Komandolarının Norveç'te Claymore baskınından sonra çekilmiş fotoları.

Bu sıra dışı askerlere gereken eğitimleri verecek eğitmenlerde sıra dışı olmalıydı. İki eğitmen bu noktada öne çıkmışlardır. Bu genç kursiyerleri eğitecek olan bu iki subay için kaynaklar orta yaşlı demekteyse de aslında epey yaşlıydı fakat fikirleri geçti.


E.A. Sykes

Bu askerler yüzbaşı William Ewart Fairbairn (1885-1960 em. yarbay) ve yüzbaşı Eric Anthony Sykes(1883-1945) idi. Tanışıklıkları savaş öncesine , 1930’lu yıllara gitmekteydi. Yüzbaşı Fairbairn on beş yaşında deniz piyadelerine katılmış, süngü eğitimlerinde yüksek başarı sağlamış, yarışmalarda bu konuda dereceler almıştır. Rus-Japon savaşında görev yapmış ,yirmi iki yaşında ordudan ayrılıp Şangay’a gitmiş ve belediye zabıtasına katılmıştır.(O günün asayiş teşkilatı-günümüzün polisi)Burada gösterdiği başarılarla müfettişliğe ve sonrasında müdürlüğe yükselmiştir. Bu teşkilatta çalışırken Eric Anthony Sykes ile tanıştı. Eric Anthony Sykes birinci dünya savaşında keskin nişancı (sniper) olarak görev yapmış bir avcıydı. Kendisi İngiliz gizli servisinin idare ettiği bir silah şirketi için çalışan bir silah satıcısı idi. Ayrıca gönüllülerden oluşturulmuş polis keskin nişancı mangasının komutanı olarak çavuş rütbesinde bir yedekti. Kendisinin doğuştan gelen sıra dışı bir atıcılık yeteneğine sahip olduğu söylenir. Şangay’daki bu mesai arkadaşlığı kaderin bir cilvesi sonucu İskoçya’da da devam edecekti.


W.E. Fairbain

ŞANGAY YILLARI-ŞANGAY DÖVÜŞ BIÇAĞI

Yüzbaşı Fairbairn’in görev yaptığı zamanlarda Şangay dünyanın en tehlikeli şehirlerinden biriydi. Çok uluslu Şangay polis teşkilatında çalışırken en sık müdahale ettikleri olaylar sokak kavgaları idi(Şehir sokak çetelerinin hakimiyet bölgelerine bölünmüştü). Fairbairn 1918 yılında bir sabah uyandığında gözlerini hastanede açar. Halbuki her zamanki göreve gitmiştir. İşin aslı çıkan şudur : Bir kavgada yaralanmış öldü sanılarak bırakılmıştır. Bu onu dövüş sanatları eğitimi almaya iter.Profesör Okada’dan jiu jutsu eğitimi aldı sonrasında dedektif Ohgushi ile eğitimine devam etti.1931 yılına gelindiğinde siyah kuşak ikinci seviyeye ulaşmıştı ve 46 yaşındaydı.

Fairbain o yıl İhtiyat birliği adında ilk toplumsal olaylara müdahale-arbede önleme takımını(anti-riot) kurdu.Bu polislere kendi oluşturduğu Defendu isimli stili öğretti. Bu takım için dünyanın ilk swat timi de denilmektedir. Ayrıca o yıl yeni bir bıçak arayışına girdikleri yıldı. Fairbairn bir sokak kavgasında bir adamın hasmını ne kadar kısa sürede öldürdüğünü görmüş ve kafasında bu fikir oluşmuştur.

Şangay dövüş bıçağını oluşturan ekip şuydu : William Ewart Fairbairn , John Edwin Fairbain (1914-1977 Ewart Fairbairn’in polis oğlu-Binbaşı) , Eric Anthony Sykes , eski Beyaz Rusyalı Albay Nicholas Solntseff ve Amerikan Deniz Piyadelerinden Üsteğmen Samuel S. Yeaton ve Luther Samuel Moore.

Polis biriminin kendi cephaneliğini oluşturması sonucu böyle bir çalışma yapılabilmiştir. Çalışmalar ilk başlarda av bıçaklarıyla başlamıştı fakat cephaneliklerde en çok bulunan Lee Metford tüfek süngülerinden yapılmıştır. Bu süngülerin kaliteli bir çeliğe sahip olduğu ifade edilmektedir. Zira bu süngüler bahsi geçen Boer savaşından kalmadır. Bıçaklar tamamen elde yapılmıştır. Genellikle ölçüleri birbirleriyle uyuşmamaktadır. Namlu boyu genellikle 13-14 cm olmakla birlikte 18-19 cm namluya sahip olan bazı bıçaklarda vardır. Kullanılan kabza materyalleri çok çeşitli olduğu için gerçek modellerle savaş sonrası üretilmiş çakma modelleri birbirinden ayırmak güçtür. Orijinalleri birkaç bin dolar eden bu modelleri birbirinden ayırt edebilmek ayrı bir uzmanlık gerektirir.


Lee Metford 1888 kasatura

1933 yılında üretilen bu bıçağı polisler üzerinde taşıyacaklardı. Bu bıçak gizli taşınabilecek (concealed) şekilde üretilmişti. Özellikle Şangay’ın çetelerin hakimiyetinde olan bölgelerinde çalışan polisler bu bıçağı üzerlerinde taşıyacak silahlı ve silahsız saldırganlara karşı bu bıçağı kullanacaklardı. Şangay yıllarında geliştirilen bu bıçağın geleceğin komando bıçağına önderlik ettiği için pek çok şahıs tarafından hikayenin başlangıcı sayılmaktadır.


Fildişi kabzalı bir Şangay dövüş bıçağı

II.DÜNYA SAVAŞI-BİR EFSANE DOĞUYOR.

Kasım 1940 yılına geldiğimizde İskoçya’da garip bir heyecan yaşanmaktaydı. Yüzbaşılar Fairbairn ve Sykes temel eğitim kampındaki genç kursiyerlere bıçakla nasıl dövüşüleceğini öğreteceklerdi. Fairbairn’e göre bir göğüs göğse bir savaşta kullanılacak en iyi silah bıçaktı. Ayrıca nöbetçiler gibi sessizce öldürülmesi gereken hasımlara karşı kullanılabilecek en iyi silahtı. Vücudun ölümcül noktalarına yapılacak tek bir hamle hasımı kısa sürede öldürebilirdi. Ana arterlere atılan ?temiz bir kesik? hasımı birkaç sn içinde şoka sokacaktı. Fairbairn hazırlamış olduğu ölüm zaman çizelgesi bize bu konuda detaylı bilgiler vermektedir. Saldırılacak yerleri ve yarığın ne kadar derin olması gerektiğini ve hasımın kaç saniyede Rahmete kavuşacakları gibi bilgileri vermektedir. Ben çizelgeyi burada paylaşmayacağım.(Devlet bizi yeterince anarşik gördüğü için) Bununla birlikte Fairbairn-Sykes Commando knife yazacağınız google aramasında sayfa ikiye gelmeden karşılaşacağınızı söyleyebilirim.

Komandolar sıradan İngiliz Askeri ekipmanlarıyla donatılmışlardı. Komandolar başlangıçta Wilkinson üretimi olan RGD av bıçaklarıyla donatıldılar. Bu bıçaklar Fairbairn hayal ettiği şeylerden uzaktı. Zaten 50 yıl önce tasarlanmış ve üretilmiş bu bıçakların elde kalanları askerlere acilen dağıtılmıştı

Fairbairn ve Sykes yeni bir bıçak arayışına girmişlerdi. Kasım 1940’da yaşanan heyecanın sebebi buydu. Fairbairn ve Sykes ile Jack Wilkinson yeni bıçak üzerinde çalışmaya başladılar. Fairbairn’e göre hançer (sözlükler Dagger ‘a hançer diyor ama bizim kültürümüzdeki hançerle pek alakası yok) ve stiletto delici bıçaklardır. Ona göre bir bıçak hem en kalın düşman giysisini delip hayati organa erişebilmeli , aynı hasımın giysisinde kesik açarak damarı kesebilmeliydi.

Fairbairn ve Sykes Avrupa’da bir önceki yüzyılda kullanılan klasik hançer tasarımımdan yola çıktılar. Bunun üzerine Şangay dövüş bıçağında elde ettikleri tecrübeleri de koydular.

Böylelikle Ocak 1941 ?de Birinci pattern Fairbairn-Sykes bıçağı ortaya çıktı. Bıçak hafif paslanmaz çelikten yapılmıştı. Bıçak tüm modeller içerisinde bir ricassoya sahip olan tek modeldi. Ayrıca nikel bitirişe sahipti. Bu modeller 230-270 gr ağırlığında idi.16-17.5 cm namlu uzunluğuna ve toplam 29-30 cm uzunluğa sahipti. Bu bıçaklar elde yapıldığı ve sınırlı sayıda üretildiği için ölçüleri uyuşmamaktaydı. Bu modeller av bıçaklarıyla dağıtılan ilk seriye yetiştiler. Robert Wilkinson 6779 adet bu model bıçağın üretildiğini dile getirmektedir. Wilkinson şirketine göre bu bıçaklar muharebeden çok eğitim maksatlı kullanıldılar.


Birinci pattern F-S komando bıçağı muhtemelen 4000 dolar.

Ağustos 1941’e gelindiğinde yeni bir Fairbairn Sykes bıçağı vardı.Bu bıçağa ikinci pattern ismi verilmiştir.1943 yılının sonuna kadar model üretimde kalmıştır. Bıçak şahmerdanla dövülmüş ve elde bilenmişti. Bıçak parlak beyaz renkli ve siyah menevişli olmak üzere iki modele sahipti.Parlak modellerden Wilkinson şirketi 40923 adet üretmiştir. Menevişli bıçaklardan haftada 1500 adet üretilmekteydi. Uzmanlar matematiğe vurduğumuzda 53000 civarı bıçak üretildiğini görebiliriz diyorlar. Bu bıçakların ölçüleri şu şekildeydi:

Ağırlık:220-240 gram
Namlu uzunluğu:160-177mm
Toplam uzunluk: 285-302mm

Üçüncü patternde artık toplu üretime başlanmıştır.27 ayrı firma bu bıçağı üretmiş ve makine ile üretilmiştir.1942 yılında itibaren bu modeller üretime geçmiştir. Bu model bıçaklardan toplam 200000 adet savaş sonuna kadar üretilmiştir. Önceki modellerde olan mükemmel denge kaybolmuştur. Ayrıca kabzanın kanla ve suyla ıslanması durumunda bıçak elden kayabilmekteydi. Bu bıçakla özdeşleşen Wilkinson’un tüm ürettiği bıçak sayısı(1,2,3) 163 565 adettir. Bu bıçağın ölçüleri şu şekildedir:

Ağırlık: 250-260 gram
Namlu Uzunluğu: 171-178 mm
Toplam Uzunluk: 291-301 mm


Tüm F-S komando bıçakları.Üstten alta doğru:1.pattern 2.patern parlak 3-2.pattern menevişli 4-3.pattern

Bu bıçağın daha kısa modelleri veya avuç içi diyebileceğimiz modelleri Özel Operasyonlar Direktörlüğünün Ajan Komando olarak nitelendirilen operatörleri için üretilmiştir. Tüm Fairbairn Sykes bıçaklarda olduğu gibi bu modellerinde çok fazla kopyası mevcuttur. Fairbairn-Sykes bıçakları tarihi ve koleksiyon değerleri nedeniyle savaş sonrasında pek çok firma tarafından taklit edilmiş veya lisanslı olarak üretilmiştir. Toplam olarak iki milyon adet üretildiği tahmin edilmektedir. Eğer aklımda yanlış kalmadıysa bu sayı toplam üretilen 1911 sayısına denk. Bugün çok iyi kondisyonda ki ikinci dünya savaşı üretimi bir bıçak 4000 dolar gibi fiyatlara alıcı bulabilmektedir.300-400 dolara ebay de bazı modeller bulunabilmektedir. Yalnız üçüncü pattern bıçakların savaş sonrası mı savaş dönemi mi üretimi olduğunu anlamak için üzerindeki damgalara ve yazılara bakmak gerekmektedir. Bu bir üstatlık meselesidir ve insanların 3-5 senede elde ettiği birikimi kısa bir araştırma ile elde edebileceğimi zannetmiyorum. Bu nedenle elde ettiğim bu resimleri paylaşmayacağım. Zaten önümüzde kocaman bir 6136 engeli var.

Bıçağa talep o kadar yüksekti ki komandoların dışındaki pek çok asker bu bıçakları edinmeye çalışmıştır. Ayrıca İkinci dünya savaşı özel görev birliklerinde ve baskın birliklerinde bu bıçağın kullanıldığını görmekteyiz. Kısa sürede bir komando ikonu haline geldi. Bu yerini hala yeşil bereyle birlikte korumaktadır. Yaklaşık 20000 adet bıçağın Stratejik Hizmetler Ofisi OSS? ye verildiğini biliyoruz. Bunun dışında Amerikan Deniz Piyadeleri Baskın birliği ,Amerika-Kanada ortak 1. Özel Görev Kuvveti ,Rangerlar gibi ismini saymadığım pek çok müttefik komandolarınca kullanılmıştır. Bugün bu kuvvetlerin bazısının peçinde ve berelerinde bu bıçağın taşındığını görmekteyiz.


Soldan 2. bıçak VZ 42.En sağdaki bıçak ise Pakistan’da av bıçağı olarak satılan çakma bir F-S

Fairbain-Sykes komando bıçağı savaş sırasında ve savaştan sonra bazı bıçaklara ilham kaynağı olmuştur. İsmini zikrettiğimiz 1.Özel Görev Kuvveti tasarım olarak çok benzeyen VZ-42 isimli bıçağı ikinci dünya savaşı boyunca kullanmıştır.Bıçak tamamen düz iki ağza sahiptir. Bu nedenle çoğu zaman Stiletto olarak anılmıştır. Ricossosunun bir yüzünde parmak izi bulunur. Kabzasında ucu keskinleştirilmiş sivri bir topuzu bulunur. Bu topuz çok fazla üniforma yırtarak sıkıntı yaratmıştır.


Ortadaki Gerber Mk II,Soldaki M3 siper bıçağı ve en sağda F-S

1966 yılına gelindiğinde bu bıçak hala kullanımdaydı. Gerber firması da MK II isimli modelini Fairbairn-Sykes dan etkilenerek üretmiştir. Bu bıçaklar Amerikan Deniz Piyadelerince Ka-Bar ile beraber kullanılmıştır. Deniz piyadeleri ikinci dünya savaşı sırasında Ka-Bar’ı kullanmıştır. Nedeni ise Fairbairn-Sykes’ ı dayanıklı bulmamalarıydı. Sürünürken kırılabileceği gibi bir hisse kapılmışlardır. Bu her ne kadar doğru olabilse bile bu iki bıçağı kıyaslarken şunu unutmamak gerekir. İsmi dövüş bıçağı olmakla birlikte Ka-Bar bir genel maksat kullanım bıçağıdır. Fairbairn-Sykes tasarlanırken bu düşünülen en son şeydi. Amerikalılar bile bu bıçağı tanımlarken tamamen safkan bir öldürme bıçağı olarak tanımlar. Genel maksat amaçlı kullanmak istediğinizde ise en kullanışsız bıçaklardan biri haline dönüverir. Çünkü bu bıçak iki kaburganın arasından geçebilecek bir incelikte yapılmıştır. Bir kasatura gibi belde veya Sırt çantasının omuzluğunda taşınmaz. Bu bıçak bacakta (postal yanı veya içi) ya da kolda taşınır. Kılıfı genellikle lastiklidir ve pek çok şekilde üretilse de durum değişmemiştir. Operatör modelleri kola takılıp ,üzerine ceket giyilebilecek kadar küçüktür. Eğer son şans bıçağı fırlatmaksa mükemmel dengesi ile fırlatılabilir.


İki bacağında birer F-S taşıyan komando

Bıçak günümüzde hala İngiliz ve Hollanda Deniz Piyadeleri gibi pek çok birimde aktif kullanılmakta yahut hatırası nedeniyle taşınmaktadır. Uzun zaman NATO ülkelerince kullanılmıştır. Günümüzde bir İngiliz firması hala üretime devam etmektedir. Askerler bıçağı üzerlerinde taşısın veya taşımasın berelerinde ve peçlerinde bu bıçak ikinci dünya savaşının geleneği olarak taşınmakta ve arzı endam etmektedir.

Son söz: Bıçağın çeliğiyle alakalı bir bilgiye rastlayamadım yalnızca 1977 kadar Amerika’da bu bıçağı üretmiş olan Castle Knives firmasının ürettiği bir modele bir otoritemiz uzman metalürjistle beraber bir test yapmıştır. 410 serisi soğuk çalışma bir yağ çeliği kullanıldığını belirtmiştir. Bu çelik serleştirilince 65.5-66 HRC ye çıkmış tavlama esnasında 57.5-58.5 değerlere ulaştığı belirtilmiştir. Mengeneye sabitlenen bıçak 50 derecede kadar kırılmıştır. O zamanki askeri standartlarda 30 derece yeterli bulunmaktadır.

Kaynaklar Bilgi ve Resim-References knowedeege and photos)
http://www.macdonaldarms.com/armoury/FairbairnSykes.php
http://www.gotavapen.se/gota/artiklar/fs/fs_knife1.htm derya deniz bir site
http://www.historynet.com/fairbairn-syke...e-1941.htm
http://fl-websites.com/time/fs/fshistory.htm
http://www.angelfire.com/art/enchanter/stiletto.html

Arkadaşlar, bugün ufak bir iş için MKE'ye gittim.Yerli standların yanından geçerken 
birinde bir kalabalık gördüm.Baktım,Canik Yurt Savunma bölümüydü.Merak edip,içeriye
zor da olsa girdim.Meğer TTI Combat gelmiş,millet de tabancaya bakmaya gelmiş. 

Biraz bekledikten sonra tabancayı inceleme fırsatım oldu. Gerçekten albenisi yüksek,
görünüşü çok güzel bir tabanca.

Mermilerin, aşırı olmayan koşullarda saklandığında onlarca yıl boyunca tabancanızda işlev görebileceğine dair kanıtlar olmasına rağmen... Onu rutin olarak taze mermiyle değiştirmek için bazı nedenler vardır. İşte nedeni:

1. Bir mermiyi tekrar tekrar namluya sürmek/çıkarmak, merminin kovanın içine itilmesine neden olabilir (gömük mermi)  ve bu da mermi ateşlendiğinde kovanın iç basıncını artırabilir. Bu durum, en iyi ihtimalle isabetin sapmasına neden olabilir, ancak en kötü ihtimalle büyük bir arızaya yol açabilir. Mermiler fabrikada yüklendiğinde kovanlara “yerleştirilir”, ancak mermiler kalıcı olarak yerinde sabitlenmez. Sonuçta, mermi ateşlendiğinde kovanından ayrılmalıdır.

Birkaç kez namluya sürülmesi merminin kovanın içine itilmesine neden olmayabilir, ancak zamanla mermiyi birkaç kez namluya sürme işlemi mermiyi yerinden oynatabilir.Bu durum için iki çözüm vardır: Birincisi, günlük olarak taşıdığınız tabancanızı namluya sürüp çıkartıyorsanız, şarjördeki mermileri döndürerek aynı mermiyi tekrar tekrar namluya sürmemeye özen gösterin. Çoğu zaman, şarjörün üstündeki mermi birkaç kez namluya sürülür ve bu da geri itilme olasılığını artırır.İkincisi, gizli taşıma tabancanızın şarjörlerindeki mermilerin toplam uzunluğunu ara sıra kontrol edin. Her mermiyi çıkararak aynı marka yeni bir mermiyle  karşılaştırın. Yeni kartuşun yanında düz bir yüzeyde görsel olarak tüm kartuşları inceleyin ve/veya bunların üzerine düz bir cetvel koyarak hiçbirinin belirgin şekilde daha kısa olmadığından emin olun. 


Daha kısa olan birini bulursanız, kullanımını durdurun.

2. Tabancanızı ve yedek şarjörlerinizi nerede saklarsanız saklayın, sonunda tüy ve kirle dolması kaçınılmazdır. Ceplerden, çantalardan, torpidolardan vs. gelen tüyler sıkı yerlere, hatta tabanca namlularına bile sızar. Tüyler, yağları emer ve tabancaların kaygan ve paslanmaz kalması gereken yağlarını kurutur; nemle karışan tüyler ise tabancanızın düzgün çalışması için hayati öneme sahip yayları ve metal parçaları tıkar. Bu nedenle, ayda bir kez (boşaltarak) hem tabancanızı hem de şarjörlerinizi tüyler için kontrol edin. Gerekirse temizleyin.



3. Mermilerin kontrollü koşullarda saklandığında onlarca yıl dayanabildiği kanıtlanmış olsa da, gizli taşıma tabancanızdaki mermileri her yıl yenileyerek güvende olun. Bunu yapmayı hatırlamanıza yardımcı olacak eğlenceli bir yol, her Yeni Yıl Günü, kişisel savunma tabancalarınızın şarjörlerindeki tüm mermileri güvenli bir ortamda ateşlemektir. Bu, savunma mermileriyle harika bir pratik yapma fırsatı da sunar. Sonrasında, yeni  mermilerle yeniden doldurun ve bir sonraki yıl için güvenli ve sorumlu taşıma hazırlığınızı yapın.

Ruger:

Arkadaşlar ülkemize getirilmiş ve  arada sırada rastladığımız Ruger revolverler hakkında da 
birkaç şey yazmamız lazım.

1949 Yılından beri Amerika’da ateşli silah üretimi yapan Sturm,Ruger&Company  tarafından
imal edilen revolverlerin en ünlüsü GP 100’dür.



GP 100, 1985 yılından beri  2,5 inçten 6 inçe kadar çeşitli namlu boylarında  üretilmektedir.
Tek /çift hareketli tetiğe sahip sağlam revolverlerdir.



38 Special,357 magnum,327 Federal Magnum,22 LR,44 special gibi bir çok çap kullanıldı.



SP101, GP 100’den daha küçük gövdeli olarak 1989 yılından itibaren üretilmektedir.
2,5-4 inç aralığında namlu boylarında imal edilen bu revolverin 9 mm olan versiyonu 
da vardır. Bu modelin bazı versiyonları sadece çift hareketlidir.





Ruger firması,2009 yılından itibaren LCR adında polimer  revolver de üretmektedir.



38 Special ve 5 kapasiteli revolverler polimer revolverlerin sayılı örneklerindendir. 
Daha sonra çeşitli çaplarda da polimer revolver üretimi devam etmiştir.




Ruger, tek hareketli (single action) özel revolverler de üretmektedir. Bunların işçiliği daha 
iyi, ancak fiyatları yüksektir.



Bu konuda Lupus üstadın görüşlerini ekleyeyim:

Ruger revolverler sağlam ve dayanıklı tabancalardır. Ancak,tetikleri bir SW ya da Colt kadar
iyi değildir.Daha kaba ve ince işçiliği çok iyi olmayan revolverlerdir. Dikkat ederseniz sağ
veya sol yanlarında kapak olmayan tabancalardır.. Yekpare gövde ile üretiliyorlar.
Horoz yaylarının yerleştiği kabza kısmı her türlü kabzayı takacak şekilde dizayn edilmiş.
Top üç ayrı noktadan kilitlidir.

Ruger GP 100 sağlam ve dayanıklı bir revolverdir, ancak iç yüzeylerinin ve genel parça tesviyesi,
tetik ve mekanizma hassasiyeti bir SW revolveri kadar değildir. Kabza yapısı hemen hemen her 
türlü değişikliğe elverişlidir. Bu silahla aynı kulvarda olan iyi bir ikinci el 686 eğer direk sahibinden 
alınırsa ........ TL arasında fiyatlara bulunabiliyor. Bir GP 100 de bu sınırın hemen altında değer 
bulabilecek bir silahtır.

Arkadaşlar, aslında tüm namlularda alaşım, yani pek çok farklı madenden oluşan çelik alaşım 
malzeme kullanılır. Ancak MIM veya Casting türü döküm üretim teknikleri kullanılmaz. Namlular
alaşımı blok olarak dökülüp, dövülüp, çeşitli işlemlerden geçirilmiş, belirli dayanım özelliklerine
haiz blok çelik malzemelerden üretilir. Kırım esnasındaki ayrışmanın şeklinden dolayı porlu döküm
 malzeme hissi veren yukarıdaki namlu da dolu malzemeden işlenerek üretilmiş bir namludur.

Ruger uzun yıllardır '' casting '' ve '' MIM '' teknolojisini ürettiği silahlarda en yaygın kullanan, bu 
konuda en başarılı, belki de en başarılısı denilebilecek üreticilerden birisidir. Ruger, yüksek basınçlı 
mühimmat kullanan yarı otomatik tabancaların sürgüsünü dahi döküm malzemeden üretebilecek, h
em de çoğu dolu malzemden üretilmiş sürgüden daha sağlam bir şekilde üretebilecek kadar bu işte
 iyidir. Ruger ' in silahlarına kaba diyebilirsiniz, ince işçiliğini çok beğenmeyebilirsiniz, ama asla 
çalışmaz, dayanmaz, sizi yarı yolda bırakır diyemezsiniz. Ruger'in uzmanlık alanı, kısıtlı bütçelerin 
ihtiyaçlarını karşılayabilecek dayanıklı ve çalışkan silah üretimidir.

2016'da foruma üye olduğumda, Sn 'bakkalamca' tarafından açılmış eski bir konu çok ilgimi çekmişti. Konuyu aynı başlıkla açarak 'bakkalamca'yı yadetmek isterim.
O tarihten bu yana 8 sene geçmiş. Geriye baktığımda, kendi ihtiyacım doğrultusunda, 24 gram trap fişeği ve 24-28 gram tek kurşun datası belirlediğimi ve artık fabrikasyon fişeklere bağlı kalmadığımı görüyorum. Fakat dolum konusu bir derya ve benim bildiğim sadece bir damla. Her halikarda kendi fişeğini doldurmanın çok faydası var. 'bakkalamcanın' argümanını hatırlamıyorum ama kendi düşüncelerimi söyleyeyim.
Fabrikasyon fişekler genelde çok özenli üretilmeyen, barut çeşidi her sene değişebilen, seri üretim fişekler. Her şartta aynı randımanı vermiyorlar. Hava sıcaklığı, irtifa gibi çevre şartları patlamada oluşan basıncı etkiler. Aynı fişek hem yaz hem kış aynı işi görmez.
İlk toplu mühimmat alımımda tavsiye üzerine 1 koli YAF speedy slug almıştım. Sanırım hala 3-4 kutu var. İlk atışları yaptığımda yerde kar vardı. Patlama çok cılızdı ama kovanlar boydan boya (tekrar doldurulamayacak şekilde) yırtıldılar. Daha sonra yaz geldiğinde gündüz atışta 50-60 tane attıktan sonra gece omuz ağrısından uyuyamadığımı hatırlıyorum. Bir de Winchester SuperX slug var. Merak edip kestim, 2.35 gram küresel barut var, üstünde 28 gram slug. Patladı mı top mermisi gibi patlıyor. 9'a kadar sayıp ortalığın sakinleşmesini bekliyorsun  Sanırım ondan da bir kaç kutu kaldı.
Ayrıca tüfek faktörü çok önemli. Aynı fişek her tüfekte aynı performansı vermiyor. Kaldı ki aynı marka aynı model tüfekler arasında bile performans farkları olası. 
Dolayısıyla, kendi fişeğinizi doldurarak, tüfeğiniz için en iyi randımanı verecek reçeteyi 1-2 deneme yanılma ile tesbit edebilirsiniz. Hatta kovanları tekrar doldurarak, atılan kurşunu toplayarak maliyeti düşürmeniz de mümkün. 5-6 sene öncesi ile kıyaslarsak malzeme fiyatlarında korkunç bir artış var. Dolumda kullanılan makina, alet fiyatları da zamdan nasibini aldı. Herhalde 5-6 sene önce 1000-2000 gibi bir rakamla başlanacak bu hobi için artık 10-20 gerekecek. Bu ilk yatırıma değip değmeyeceği yılda yakılan fişek miktarına göre herkesin kendi karar vereceği bir durum.
Ben bu konu altına kendi tecrübelerime göre öğrendiklerimi yeri geldikçe yazacağım. Fişek dolduran ve yeni başlayacak arkadaşlar da bu konu altına yazarak tecrübelerini, sorularını paylaşabilirler.

Merhabalar sayın forum üyeleri,

Yivsiz tüfek dünyasına Winchester SXP Defender ile giriş yaptım. 

Henüz atış yapma fırsatım olmadı ama yakın zamanda planlıyorum. Önerilerinize ihtiyacım var.

• Tabanca gibi her atış sonrası temizlik yapmak ideal olan mıdır? 
  
• Temizlikte hangi malzemeleri kullanıyorsunuz, hangilerini asla kullanma diyorsunuz.
  
• Bakım için yağ vs. kullanılır mı, öneriniz nedir marka model olarak
  
• Atış sonrası dışında daha genel bir bakım periyodu nasıl olmalıdır, nelere dikkat edilir
  

Merhaba.

Aşağıda bu modellere ait görseller var, henüz teknik bilgilere erişemedim.

Merhabalar Forumumuza yeni katıldım ismim Gurkan üyeliğimin onaylandığı için teşekkür ederim. Huğlu Ovis 308win Yivli av tüfeğine sahibim. İstanbul Avrupa yakası ağırlıklı 1 km civarı atış yapabileceğim güvenli bir alan var mı?  bilgisi  olan varsa paylaşırsa sevinirim.