Tabancada Taşıma Durumları (Condition):

Jeff Cooper (10 Mayıs 1920 - 25 Eylül 2006) bir ABD Deniz Piyadeleri subayı ve ateşli silah eğitmeniydi. Tabanca atışı " modern tekniğinin " yaratıcısı ve küçük silahların kullanımı ve tarihi konusunda uzmandır . Silah tarihinin en önemli şahsiyetlerinden birisidir. Bu konuda kitaplar yazmıştır.



Modern tabanca tekniğinin yaratıcısı olduğu gibi, emniyet kuralları ve tabanca taşıma durumlarının de belirleyicisi olmuştur. 
Konumuz, bir tabancada taşıma durumları olduğundan, Jeff Cooper’in sadece bu konudaki sınıflandırmasını tartışmak istiyorum.



Jeff Cooper daha çok 1911 ve 45 ACP üzerinde çalışmalar yapmış ve bu sırada,1911’in taşınması konusunda bir sınıflandırma yaparak, durum veya koşulları (İngilizce condition) belirlemiştir. Onun 1911 gibi tek hareketli, manuel ve kabza emniyetli , horoz ateşlemeli bir tabanca için belirlediği taşıma koşulları, ileride diğer horoz ateşlemeli tabancalar, iğne ateşlemeli tabancalar ve revolverler için de ana 
kıstas olmuş, tabancaya göre değiştirilerek kullanılmıştır.



Albay Cooper'ın ortaya koyduğu dört taşıma durumu/koşulu şunlardır;

Durum 4: Tabancanın namlusu boş,  şarjör çıkartılmış ve  horoz kurulu değil.
Durum 4'te taşıma, silahın ateşlenmeye hazır hale gelmesi için tamamlanması gereken çok fazla adım vardır.Silahı çek, şarjörü 
yerleştir, sürgüyü çek, mermiyi doldur, nişan al ve tetiğe bas.

Durum 3: Tabancanın namlusu boş, dolu şarjör takılı, emniyet kapalı.
Durum 3, 1911'in standart silah olduğu askeri taşıma koşuluydu. İkinci Dünya Savaşı öncesi ve sonrası soğuk savaş döneminde 
kullanılan  eski bir taşıma yöntemidir. İsrail Tekniği olarak ün kazanmıştır.

Durum 2: Mermi namluda, dolu şarjör yerinde, horoz kurulu değil, emniyet kapalı.
1911 gibi tek etkili bir tabancada, kullanıcı silahı ateşe hazırlamak için horozu kurmalıdır. Bu, tetiği çekmeyi ve namluda bir mermi varken horozu indirmeyi içerir. Başparmağın bir hareketi ve silah ateşlenebilir.

Durum 1: Mermi namluda, dolu şarjör yerinde, horoz kurulu, emniyet açık.
"Kurulmuş ve kilitli" olarak da anılır. Bu, 1911 tabancasını taşımanın popüler bir yoludur. Tek gereken emniyeti çekip devre dışı bırakmaktır.

Durum 0: Mermi namluda, dolu şarjör yerinde, horoz kurulmuş, emniyet kapalı.(Bu durum sonradan eklenmiştir.)
Durum 0 "ateşe hazır" olarak kabul edilir. Ateşlemek için gereken tek şeyin tetiğin çekilmesi olduğu tam hazır olma durumudur.

Şimdi bu durumların biraz üzerinde  duralım:
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Durum 3 : (namlu boş, horoz indirilmiş, dolu şarjör takılı)
Tabanca taşıma konusunda yıllardır süregelen tartışmalardan biri de bu durumun pratikte ne kadar etkili olduğu meselesidir. Kimi kullanıcılar için bu sistem fazla temkinli, hatta yavaş kabul edilse de  aslında doğru alışkanlıklar ve sistematik antrenmanla oldukça işlevsel bir hale gelir. Condition 3, yani namluda fişek olmayan, şarjörü takılı, horozu indirilmiş taşıma şekli; özellikle günlük yaşamın içinde, taşıdığı silahı her an çekme ihtimali düşük olan ama yine de hazırlıksız yakalanmak istemeyen biri için ciddi avantajlar sunar. Bu yöntemle taşıyan kişi silahın hem fiziksel hem zihinsel baskısını azaltır. “Silahım hazır mı, emniyet açık mı, horoz kurulu mu?” gibi sorular bu taşıma şeklinde gündemden düşer. Aynı zamanda silahın kazara ateş alması ihtimali tamamen ortadan kalkar, bu da özellikle araç içi taşımada ya da ev ortamında rahat bir kullanım sağlar.
Durum 3, aynı zamanda bir çatışma sırasında her iki kolunuzun da olmasını beklediğiniz anlamına gelir.Bir şey taşıyorsanız, çocuğunuzu koruyorsanız, bir saldırganı tek elinizle savuşturuyorsanız, vs. İki eliniz de yoksa, mermiyi namluya yerleştirmeniz ve ateş etmeniz yavaş olacaktır.
Elbette bu sistemin hakkını verebilmek, silahı çekip tek hareketle fişek basma becerisinin adeta refleks hâline gelmiş olmasını gerektirir. 
Bu da yalnızca kağıt üzerinde değil, stres altında, dar alanda, tek elle ve hatta gece karanlığında da defalarca denenmiş olmalıdır. 
Bu noktada kullanıcı şunu bilmelidir: Condition 3 taşıyan biri olarak ilk atışı yapmak için gereken o bir saniyelik fark, eğer eğitimle karşılanmamışsa hayatî sonuçlar doğurabilir. Bu nedenle Condition 3 bir “kolaylık” değil, aksine sorumluluk isteyen bir sistemdir. Herkesin tercih edeceği bir yöntem değildir, çünkü taşıyan kişiden sürekli zihinsel disiplin, durum farkındalığı ve pratik talep eder. Ama bu yöntemi hakkıyla uygulayan biri için silah taşımak; tetikte bekleyen bir tehlike değil, kontrollü bir güvenlik tedbiri haline gelir. Sessiz, ama hazır. Rahat ama bilinçli ve en önemlisi: kontrol her zaman taşıyandadır.

Durum 1: (namluda mermi, horoz kurulu, emniyet açık)  
Taktiksel açıdan en avantajlı durumdur. Pratik yaparak, bir tehdide karşı savunma için etkili bir yöntemdir. Silahı çekip emniyeti kapatmak, anında atışa geçmeyi sağlar. Özellikle SA tetik avantajı sayesinde ilk atışta hem hız hem isabet yüksek olur. Fakat bu yöntemin uzun süreli kullanımında horoz yayı sürekli baskı altında kaldığı için, kısa vadede esneme veya zayıflama gibi mekanik yorgunluk ihtimalleri gündeme gelir.
Jeff Cooper'ın tanımladığı Durum 1, birçok bakımdan sadece yarı otomatiklere uygulanır. Revolverler,Glock serisi gibi modern tabancalar 
veya iğne ateşlemeli polimer gövdeli silahların çoğu için geçerli değildir; çünkü bunların emniyeti yoktur.
Sadece horoz düşürme özelliği(deckocker) olan DA/SA silahlar da en katı yoruma göre teknik olarak Durum 1 kapsamında olamaz.(Sig Sauer P serisi gibi)
CZ-75B veya Beretta 92FS gibi emniyetli bir DA/SA silahıyla 1. Koşulda sorunsuz bir şekilde taşıyabilirsiniz.1911 ise Koşul 1'i mükemmel bir şekilde yerine getirebilen bir silahın mükemmel bir örneğidir.

Durum 2: (mermi namluda, dolu şarjör yerinde, horoz kurulu değil, emniyet kapalı)
Durumların en ilginç olanıdır. Genellikle  horoz kısmı açıkta olan  DA/SA  yarı otomatik tabancalar (Beretta F92, CZ 75 B vs) ve ya 1911 gibi  tek hareketli tabancalar için uygundur. 
Durum 2,iğne ateşlemeli (horozsuz) tabancalardan özelikle Glock gibi Safe Action sistemli olanlarıyla özdeleşmiştir. Namlu dolu,iğne ayrı kurulu ,tetik uzun ve serttir.
Ancak, tetik ağırlığı hafif olan iğne ateşlemeli tam kurulu tabancalar için uygulanması son derece risklidir.(Walther PDP,Canik TP9)
1911'i daha çok  kilitli ve kurulu halde taşımak daha mantıklıdır. Filmler dışında, horozun dramatik etki için kullanıldığı bu durumu kullanan çok az taşıyıcı vardır.Zira horozu manuel indirirken kazara patlama ihtimali vardır.
Çift hareketli revolverlerde de horoz kurulu olmadan mermiler silindirdeyken taşınması, Durum 2’yi gösterir.

Durum 4: (namlusu boş,  şarjör çıkartılmış ve  horoz kurulu değil)
Durum 4, silahın ateşlenmeye hazır hale gelmesi için tamamlanması gereken çok fazla adım olduğu için kendini savunma durumunda önerilmez.
Tabanca çıkartılır, ayrı yerdeki şarjörün yerleştirilir, sürgü çekilerek  mermi doldurulur, nişan alınır ve tetiğe basılır.
Uygulaması pek olmayan bir durumdur. Atış poligonunda veya eğitim sırasında ve komutları dinlerken uygulanır. Yine, silahın saklanması için en güvenli yoldur. Daha çok bulundurma ruhsatlı tabancalar için uygundur.
Revolverlerdeki karşılığa silindirin tamamen açık olmasıdır.

Durum 0: (mermi namluda, dolu şarjör yerinde, horoz kurulmuş, emniyet kapalı)
Sıfır Durumu, atış anında veya ateş etmeden hemen öncedir. Emniyet kapalı ,silah hedefte ve parmak tetikte.Sadece tetiğe basmak yeterli.
Ancak, aynı zamanda kazayla bir ateşlemenin en olası olduğu durumdur ve bu da bazı taşıyıcıları çok rahatsız eder. Pek sık rastlanılan bir durum değildir.

Durumları gösteren bir Türkçe video bulamadım. Ama, İngilizce olsa da anlaşılır bir video ekliyorum:



Durumlar (condition) kısaca yukarıda anlatıldı.Tabancanın hangi durumda taşınacağı konusunda kesin bir doğru yoktur. Bu, şahsın soğukkanlı olup olmamasına,fiziki durumuna, mesleğine, amacına ve tehdit olup olmadığı gibi çeşitli etkenlere bağlıdır. Önemli olan en yüksek hızda ve çok basit şekilde atış yapabilecek hale gelmektir. Bunu sağlamak için bol bol pratik yapılmalı, bir tehlike anında nasıl davranılacağı yönünde bir kas hafızası oluşturulmalıdır.
Bazıları “kafam rahat olsun,namluda mermi olan bir tabancayı taşıdığımı düşünmeyeyim” düşüncesiyle Condition 3’ü tercih eder.Ancak,yukarıda yazdığım gibi bu durumda tehlike anında nasıl davranılacağı konusunda kas hafızasını oluşturmuş olması gerekir. Yoksa,tabancayı taşımış olmaz, sadece gezdirmiş olur.
Bazıları da “mermi namluda olsun,bir tehdit anında hemen emniyeti kapatır, tetiği çekerim” düşüncesiyle Condition 1’i tercih eder.Bu durumda da tabancanın hemen çekilerek emniyetin kapatılması yönünde pratik yapılması ve kas hafızası oluşturulması gereklidir.
Ben bulundurma ruhsatlı tabancam olması nedeniyle evde Condition 3’ü tercih ediyorum.
Sizin için en iyi seçeneği bulmanız dileğiyle. Saygılar.

Revolver Tutuş Teknikleri:

Sn.Sabri Hocamızın yarı otomatik tabancalarda tutuş teknikleri ile ilgili ansiklopedik paylaşımından sonra,
revolverlerle ilgili tutuş tekniklerinden de bahsetmek gerekiyor.

Revolverleri tek elle kavrayıp atış yapmak zordur. Yapıları ve kullanılan mühimmatların gücü nedeniyle geri 
tepme ve şahlanmayı kontrol daha zordur. Ama, tek elle kullanmaya alışıp kullanan atıcılar da vardır.



Önce tutuş için önemli bir etken olan kabza ve kapaklarından başlayalım.Genelde kabzalar köşeli tabanlı ve 
yuvarlak tabanlı olarak iki çeşittir. 

Round Butt (Yuvarlak Tabanlı Kabza) denilen aşağı doğru daha kıvrımlı tabanlı kabzalar, daha çok J (küçük) ve
K (orta) sınıfı revolverlerde kullanılmıştır.



Square Butt (Köşeli Tabanlı Kabza) klasik ve daha eski kabzadır.Genelde L ve N gibi daha iri revolverlerde kullanılır.



Kabza kapakları ilk dönemlerde  ahşap ve dar boyunlu olarak yapılmışlardı. Tetik korkuluğunun arkasında 
büyük boşluk vardı ve bu durum kavramayı zorlaştırıyordu.



Bu dar kabza kapaklarıyla revolveri kavramak zor olduğundan, kabza adaptörü denilen parça kullanmak 
zorunda kalınıyordu.



Sonraki dönemlerde kabza kapakları daha iyi kavrama için daha kalın yapılmaya başlandı.Bunlar ahşap,
plastik,polimer veya kauçuk olabiliyordu.Yine bazılarında parmak yerleri de oluyordu.Desenler ise daha fazla,
sık ve kaymayı önler nitelikteydi.







Kabzanın boyutu ve kabza kapaklarının türü kavrama için önemlidir. Ama, asıl önemli olan doğru bir atış ve
geri tepmenin azaltılması için kabzanın nasıl kavranacağı ya da nasıl tutulacağıdır.

Yarı otomatik tabancalarda genel kabul gören en fazla iki tutuş şekli (biri ağırlık kazanmış) olmasına rağmen, 
toplu tabancalarda genel kabul görmüş bir tutuş tekniği bulunmamaktadır. Revolverlerin 1,8 inçten başlayıp 
ve 8 inçe kadar uzanan namlu boylarının çeşitliliği ve firmaların birbirinden farklı gövde ve kabza kullanmaları
bunda etkendir. Ayrıca, revolverlerin yarı otomatiklere göre daha zor kavranması da atıcıların kendilerine göre 
doğru tutuşu bulma konusunda çaba sarf etmelerine neden olmuştur.

Şimdi en çok kullanılan veya üzerinde çok konuşulmuş  birkaç tutuş tekniğine bakalım:

İlki Combat Tekniği denilen tutuş şeklidir. Yarı otomatik tabancalarda en çok tutulan Thumbs Forward 
(Başparmaklar İleri) tutuşunun benzeridir. Atış elinin baş parmağı silindirin gerisinde durur. Destekleyici elin
baş parmağı, silindirin altında, alt gövdede durur.Gaz ve basınç çıkışı olduğundan, parmakların silindirin ön ve 
arka taraflarına denk gelmemesine dikkat edilmelidir.



Yine,silindir altında duran destekleyici elin başparmağının silindir dönerken sıkışma ihtimaline dikkat etmek 
gerekir. Daha çok küçük gövdeli revolverlerde kullanılmaktadır.





İkinci teknik,baş parmaklar sıkışmış(içeri çevrilmiş) tutuşudur.En çok kullanılan tekniklerden birisidir.
Atış elinin baş parmağı aşağı doğru kıvrılmıştır.Destek elinin baş parmağı ise atış elinin baş parmağının 
üzerine kıvrılmıştır.Bu teknikte parmaklar silindirden uzakta durur,yani risk daha azdır.Genelde K ve üstü 
gövdeli revolverlerde kullanılır.





Üçüncü teknik, baş parmaklar sarılmış tutuşudur. Bu teknikte atış elinin başparmağı yine aşağı doğru 
kıvrılmıştır. Ancak bu tekniğin ayırt edici özelliği, destek elinin başparmağının atış elinin  üzerinden tabancayı
diğer tarafa kadar sarmasıdır. Bu, revolverin çok güçlü bir şekilde kavranmasını sağlar ve doğru revolver doğru 
ellerdeyse oldukça iyi hissettirir.Bu teknik her boyda revolvere uygulanabilir.





Bir diğer teknik,çay fincanı tutuşudur.Bu teknikde,destek eli atış elini alttan kavrar. Daha küçük gizli taşıma 
revolverleri içindir. Ancak,daha büyük revolverler için de revolverin ağırlığı tek elle sabitlenebildiği sürece 
yine de etkili olabilir.





Yukarıda anlattığım üzere,revolverler için genel kabul görmüş bir teknik yoktur.Birbirine benzemeyen ya da
çok az farklı bir çok teknik vardır.Bir çok atıcı kendi tekniğini geliştirmiştir.Bir kaç tane farklı teknik resmi
ekleyelim:





                                                            


30 Yıldan bu yana revolver kullanan birisi olarak ben de revolveri genelde aşağıdaki şekilde tutuyorum:
Atış elimin baş parmağını destek elimin baş parmağı üzerine koyuyorum.



Bazen de parmağım uzun olmadığı için silindire gelmemesine dikkat ederek bu şekilde tutuyorum:



Tavsiyem,öncelikle yukarıda sayılmış teknikleri deneyip uygun geliyorsa o tekniğin uygulanmasıdır.Eğer
uygun gelmiyorsa,el yapısı ve revolverin gövde yapısı/namlu boyuna göre yeni bir tutuş oluşturulmasıdır.
Tutuş belirlenirken, silindirin ön ve arkasından çıkan gaz-blast çıkışı ile  silindir altında duran destekleyici 
elin başparmağının silindir dönerken sıkışma ihtimaline dikkat edilmelidir.
Saygılarımla.

Değerli Forumdaşlarım,

Bu konu elbette ustalar için değil. Yeni başlayanlar için. Ama bazı videoları izleyince ustaların da zaman zaman hata yaptığını gözlemleyebiliyoruz. 

Öğrenci hocasına sormuş "Hocam nasıl hata yapılmaz?" hocası cevap vermiş "Tecrübeyle..." Pekiyi" demiş öğrenci, "Hocam madem öyle, nasıl tecrübe kazanılır?" hocası gülümseyerek cevap vermiş "Hata yaparak!". Bu başlık altında hatalardan öğrenilen tecrübeleri aktarmaya çalışacağım.

Tabanca, diğer el silahlarına göre kullanması, kullananın da isabetli vurması açısından zor bir alet:



Örneğin yukarıdaki resimde gördüğünüz gibi tüfek omuz (1), yanak (2), kabza (3) ve el kundağı (4) destekleri ile daha iyi kavranılan ve şahlanması daha iyi kontrol edilebilen bir silah. Oysaki tabancanın tek bir el desteği (1) var. Bu tek destek dolayısıyla, geri tepmenin yarattığı açısal momentum nedeniyle tabancanın şahlanmasının fiziğini daha önce başka bir konu başlığında anlatmıştım: Namlu aksı düşük tabancalar

Tabanca atışı ile ilgili yapılan hatalar

Atışlarınızın toplandığı alanları değerlendirerek aşağıdaki tabloda hangi hatayı yaptığınızı değerlendirebilirsiniz:



Yarı-otomatik tabancalarda atışla ilgili yapılan hataları üç ana grupta toplayabiliriz:

• Duruş
  
• Tutuş
  
• Tetik çekme
  

Merhaba MKE'den Tisaş Zig 14 Sport İnox modelini almayı düşünüyorum kullanan var mı ve bu silah hakkındaki görüşlerinizi alabilir miyim ?

1911 Tutkunları İçin Rehber:

Addicts 1911 sitesinde Bak1023  nikli bir 1911 sevdalısı   silahsever tarafından 2015'de  yapılmış bir
1911 karşılaştırmasına ve sınıflandırmasına rastladım.İşin ilginç yanı,adamın tanıttığı silahların hepsini 
kullanması ve büyük bir kısmına sahip olması. Bu yüzden iyi bir sınıflandırma ve tanıtım yazısı olmuş.
Belki de bu konuda tektir.Bizim forumumuzda olması gerektiğini düşündüğümden, Goggle tarafından
yapılmış çevirisini ve resimlerini bu konu başlığına ekliyorum.

GİRİŞ Öncelikle

Bu yeni forumu şık bir şekilde başlatmamıza yardım ettiğiniz için hepinize teşekkür ederek başlamak istiyorum.
Herkesin çabalarıyla bu siteyi gerçekten özel ve kesinlikle etraftaki en iyi 1911 forumu yapabileceğimize 
inanıyorum. Bilgili personelimiz ve olağanüstü üye tabanımızla bu yakında gerçek olacak.

Bu konu, hem yeni hem de mevcut 1911 hayranlarının zorlu seçimler yapmasına yardımcı olmak için özel olarak
tasarlanmıştır. Kabul edelim ki, 1911'ler çok sayıda şirket ve insan tarafından üretiliyor. Aynı şekilde, herkes için
kendi fiyat aralığında mükemmel silahı bulmak, tutarlılıkla kesinlikle başaramayacağım imkansız bir görev. Ancak,
seçenekleri daraltmaya ve en azından sahip olduğum modeller hakkında bazı samimi bilgiler vermeye yardımcı 
olmak istiyorum. Elbette, bu rehber yalnızca bir adamın görüşüne ve aynı zamanda koleksiyonumun sınırlarına 
dayanıyor. Kişisel deneyimim olmayan 1911'ler hakkında kapsamlı yorum yapmayı reddediyorum. Bununla birlikte,
tercihimin onu nerede sıraladığına bakmaksızın her birinin özelliklerini listelemeye çalışacağım. Bu liste, esas olarak
şu anda yeni olarak mevcut olan 1911'lerden oluşmaktadır. Artık üretilmeyen bazı askeri silahlara ve/veya 1911'lere
sahibim. Birkaç istisna dışında, bunlar tartışmaya sonuna kadar girmeyecek. Bu kılavuzun son bölümüne, kullanılmış
pazarda (bazıları çok seyrek olarak) bulunabilen üretimi durdurulmuş 1911'lerimi ekleyeceğim. Ayrıca, bu çalışma,
koleksiyonumu tamamlamaya yönelik çalışmalarımı sürdürürken düzenlenmek üzere tasarlanmıştır.

Bir diğer bahsi geçen ise, incelenecek tüm modellerin harika çalıştığıdır. Birkaçı ilk birkaç şarjörde bir veya iki kez 
arıza yaptı, ancak o zamandan beri mükemmel durumdalar. Özellikle yeni eklediklerimden bazıları için aksi bir şey 
belirtmediğim sürece, bu tabancaların çoğu 500-1000 mermi alıyor. Bunun çok fazla olmadığının tamamen farkındayım,
ancak zaman kısıtlamaları ve dahil edilen silahların çokluğu göz önüne alındığında,şu anda yapabileceğim en iyi şey bu.
Bununla birlikte, bir 1911'in potansiyel sorunlarının aslan payı normalde bu noktada, hatta daha erken ortaya çıkacaktır.
1911'ler genellikle içlerinden birkaç bin mermi atıldıktan sonra daha düzgün çalışır. Bu kılavuzdaki çabam hiçbir şekilde
bir işkence testi veya uzun ömürlülük testi değil, yalnızca belirli bir fiyat aralığında bir 1911 arayan üyelerin aradığı hızlı
bilgileri edinmenin bir yoludur. Ayrıca, birinin bir sonraki kategorideki bir 1911'i beklemesini sağlamak için de kullanılabilir.

Kategorizasyona gelince, bu tabancaları özelliklere, karakteristiklere, kaliteye ve fiyata göre birkaç farklı sınıfa ayırdım.
Belirli modelinin burada gördüğünüzden farklı bir kategoride sıralanması gerektiğini düşünen kimseyi gücendirmek 
istemiyorum. Bu başlıkta kanıtlandığı gibi, her fiyat aralığındaki 1911'leri seviyorum. Ancak, bu rapor aynı zamanda tüm
1911 "besin zincirini" kapsayacak şekilde yazıldı ve bu nedenle onları bildiğim en iyi şekilde bölmek zorunda kaldım.
Ayrıca, özellikle daha pahalı modeller olmak üzere 1911'lerimin birçoğunun bazı fabrika seçenekleri içerdiğini de 
belirtmek gerekir. Listelenen fiyatlar bu ekstra seçenekleri içermiyor, ancak bunlardan kesinlikle açıklamalarımda 
bahsedeceğim. Fabrika seçenekleri dışında, bu modellerin hiçbiri hiçbir şekilde, biçimde veya formda değiştirilmedi. 
Tamamen stok. Uygun değişiklik, belirli bir eksikliği gidermenin kesinlikle harika bir yolu olsa da, söz konusu 1911'in
 gerçek bir ölçümünü vermeyecektir. Amacım, bu silahları doğrudan üreticiden halka sunulduğu şekilde tanımlamak.

Ayrıca, bu gruplamaların ve sıralamaların hiçbir şekilde ülke yasası veya "İncil" olmadığını söylememe gerek yok. 
Kesinlikle tartışmaya açıktır, çünkü ben bir uzman olmaktan çok uzağım. Buradaki birçok kişi gibi, ben de sadece 
tutkumu paylaşan veya 1911'lerin uçsuz bucaksız dünyasında yeni başlayan kişilerle bilgi, resim ve fikir paylaşmayı
seven bir tutkunuyum.

Bu başlığı, orijinal haliyle korumak için gönderdikten sonra kapatıyorum. Ancak, aynı zamanda etkileşimli olması da
amaçlanmıştır, bu nedenle lütfen aşağıdaki bağlantıyı kullanarak soru gönderin veya dilerseniz yorum ekleyin. Elbette,
 paylaşılmasını istemediğiniz bir sorunuz varsa, bana bir PM gönderebilirsiniz.

O halde, daha fazla uzatmadan başlayalım, olur mu?

USGI

GI replikalarıyla başlayacağım. Bana göre, bunlar bugün üretilen en temiz görünümlü 1911'lerden bazıları ve birçok kişi,
özellikle taşıma planları yoksa, klasik görünümü tercih ediyor. Gerçek bir GI replikasının diğer özelliklerinin yanı sıra, 
kovanların güvenilir bir şekilde çıkarılması ve konik mermilerin kolayca beslenmesi için gerekli standart geliştirmeler 
eksiktir. Bu geliştirmeler, sırasıyla alçaltılmış ve genellikle genişletilmiş bir fırlatma portu ve cilalı bir besleme rampası 
olarak bilinir. Gerçek bir GI replikasını düşünürken akılda tutulması gereken bir diğer şey, nişangahların çok küçük 
olması ve bazıları için görülmesinin zor olmasıdır. Yine de, burada fark edeceğiniz gibi, bu modellerden bazıları "hile"
yapıyor ve gerçek GI özelliklerine göre daha büyük nişangahlar ve diğer ince geliştirmeler içeriyor. Buradaki listeler
çok uygun fiyatlı. Bir tanesi hariç, en pahalı modeller 600 dolar sınırında.

Rock Island Armory Government

Rock Island Armory ile başlayacağız. Government modeli para için olağanüstü. İyi bir tetiğe ve sağlam bir güvenilirliğe
sahip. Hala 400 dolara veya daha ucuza da bulunabilir, bu da onu piyasadaki en ucuz 1911'lerden biri yapar. Ancak, 
gerçek bir replika arayanların başka yerlere bakması gerekir. Rock Island'da kemerli bir ana yay yuvası veya emniyet 
halkası yoktur. Ayrıca, savunma mühimmatının beslenmesine yardımcı olan alçaltılmış ve genişletilmiş bir çıkarma 
portu ve eğimli bir şarjör yuvası vardır. Rock Island, aslında bir Springfield Mil-Specc konfigürasyonuna yakındır,ancak
GI nişangahları ve dikey sürgü tırtıkları ile. Bu sizin için önemliyse, RIA güzel bir seçimdir. Şahsen, daha gerçek 
özelliklere sahip bir replikayı daha çok severim, ancak bu kesinlikle Rock Island'ı kötü bir silah yapmaz. Aksine, bu 
geliştirmeler muhtemelen onu daha iyi bir menzil tabancası yapabilir. Saplar, güzel görünen ancak zaman zaman biraz
kaygan olan pürüzsüz ahşap örneklerdir. Kaplama, otantik görünümlü bir parkerizasyondur ve kızaktan çerçeveye uyum,
çok az yan yana hareketle şaşırtıcı derecede sıkıdır. Slayt işaretleri "Rock Island Armory" ve soldaki logodan oluşur. Sağ
 taraf temizdir. RIA 1911'ler Filipinler'de Armscor tarafından üretilmiştir. Bu 1911 ateşleme pimi emniyeti kullanmaz.

Boş ağırlık: 39,8oz

Slayt: Ekstrüde karbon çeliği

Çerçeve: Dökme karbon çeliği

Menşei ülke: Filipinler

Yaklaşık 2015 sokak fiyatı: 400$



ATI FX45 Military

Şimdi ATI FX45 Military'ye bakacağız. Bu model ve ATI 1911 serisinin geri kalanı, 2010 yazında piyasaya çıktı.
FX, Filipinler'deki Shooters Arms Manufacturing (SAM) tarafından üretildi ve 400 doların biraz üzerinde satılıyor.
Bu 1911 sağlam ve 41oz'dan fazla ağırlığıyla fark edilir derecede ağır, bu da bu bölümdeki diğer replikalardan 
2 ila 3oz daha ağır. Tamamen kareli maun saplar, kemerli ana yay yuvası, ekstra geniş mahmuzlu çekiç, eğimli 
şarjör yuvası, emniyet ipi halkası ve biraz daha büyük nişangahlar kullanıyor. Çıkarma portu, gerçek USGI 
tarzında alçaltılmamış. Bu sıkı bir 1911 ve sürgü ile çerçeve arasında çok az hareket var. Aslında, bu fiyat 
noktasında gördüğüm en sıkı olanlardan biri olduğuna şüphe yok. Şu anda sadece 50-100 mermim var,ancak
ATI'nin yeni serisi erken yaşamında bazı iyi eleştiriler aldı. Bu 1911'in elde etkileyici hissettirdiğini söyleyeceğim
ve çok yakında daha fazla menzil süresi elde etmek için bir nokta koyacağım. Görünüm açısından, parkerizasyon
iyi yapılmış. Ancak, yuvarlanma izleri gereksiz yere büyük ve uzun, sol tarafta tam bir "American Tactical M1911 
Military" ve silahın etrafındaki her iki tarafta bol miktarda logo var. Bunun, aksi takdirde güzel görünen bir 
replikadan uzaklaştığını düşünüyorum. Bu 1911 ateşleme iğnesi emniyeti kullanmıyor.

Boş ağırlık: 41,2 oz

Sürgü: Dövme karbon çeliği

Çerçeve: Döküm karbon çeliği

Menşei ülke: Filipinler

Yaklaşık 2015 sokak fiyatı: 500 $

Norinco 1911A1

Şimdi Amerika Birleşik Devletleri'ne artık ithal edilmeyen bir 1911'den bahsedeceğim, Norinco 1911-A1. 
Değerler istikrarlı bir şekilde artarken, kullanılmış pazarda hala 400-500 dolara yeni gibi durumda bulunabilirler. 
Norinco, en sevdiğim USGI replikalarından biridir ve Çin'de ağır hizmet tipi geri dönüştürülmüş dövme çelikten 
üretilmiştir. Rafine ve cilalı değillerdir, ancak bu fiyat noktasında yapı kalitesi eşsizdir. Nişangahlar küçüktür ancak
nişan almayı kolaylaştırmak için beyaz noktalarla donatılmıştır. Çıkarma portu alçaltılmış ancak genişletilmemiştir
ve kaplama ince bir mavidir. Tetik ağırdır ancak kesinlikle bir USGI için sıra dışı değildir ve tırtıklı ana yay yuvası
bir emniyet halkası ile donatılmıştır. Bana göre, yuvarlanma işaretleri komiktir. Sağ taraf temiz, ancak sol tarafta 
"1911A1 - 45 Otomatik Modeli" yazıyor, bu da çeviri sırasında anlamın bir kısmının kaybolduğu anlamına geliyor. 
Bana göre bunlar çok etkileyici silahlar ve onlara oldukça düşkünüm. Ayrıca poligonda kullanım şekillerini de 
seviyorum. Aslında, bence, sahip olduğum diğer tüm replikalardan daha çok gerçek USGI modellerinin 
görünümünü ve hissini temsil ediyorlar. Örneğim, ahşap sapların eklenmesi dışında temelde standart modelle
aynı olan lüks modeldir. Bu 1911'de ateşleme iğnesi emniyeti kullanılmaz.

Boş ağırlık: 39.0oz

Sürgü: Dövme karbon çeliği Çerçeve:

Dövme karbon çeliği Menşei

ülke: Çin

Yaklaşık 2015 sokak fiyatı: 500 $



IAC Regent

Bir sonraki giriş, nispeten yeni IAC Regent 1911. Türkiye'de üretilen bu, bu kalabalığın içinde öne çıkan temiz
bir görünüme sahip yakışıklı bir GI replikasıdır. Son katı çok düzgün bir siyah oksittir. Bu 1911, otantik görünümlü
kareli plastik kavrama yerleri ve kemerli bir ana yay muhafazası kullanıyor. Nişangahlar küçük ve standart GI tarzında
görülmesi zor, ancak ilginç bir şekilde, bir emniyet ipi halkası eksik. Geniş bir mahmuz çekiç kullanılmış ve çıkarma 
portu hafifçe alçaltılmış ancak genişletilmemiş. Bu, bloktaki birçok yeni çocuktan biri ve bu yazıyı yazdığım sırada 
içinden sadece üç kutu kadar sorunsuz mermi geçti. Tetiği ağır ama aynı zamanda keskin buldum. Doğruluk özel bir 
şey değildi, ancak kesinlikle bu kategorideki diğerleriyle aynı seviyedeydi. İyi görünümü ve sağlam hissi, onu GI 
replika pazarında bir oyuncu yapmalı. Birçok replikada olduğu gibi, rulo işaretleri minimumdur. Sol tarafa "Regent
1911-A1" damgası vurulmuş ve sağ tarafa boş bırakılmış. Yazı tipi iyi yapılmış. Regent'in genel uyumu ve bitişinin,
500 dolar veya daha düşük fiyata rakiplerinin çoğundan biraz daha iyi göründüğünü söylemeliyim. Bu 1911, 80 
tarzı ateşleme pimi emniyetini kullanır.

Boş ağırlık: 39,2oz

Slayt: Dökme karbon çeliği

Çerçeve: Dövme karbon çeliği

Menşei ülke: Türkiye ?

Yaklaşık 2015 sokak fiyatı: 550 dolar



Para Ordnance GI Expert

Para Ordnance, GI Expert'i 2009'da tanıttı ve ben de sadece bu konu için bir tane aldım. Şu anda sorunsuz 
200 mermi attım. Bu, doğru bir sonuca varmak için yeterli olmasa da, cesaret verici bir başlangıç. Bu silah
poligonda iyi performans gösterdi. GI Expert, daha büyük beyaz nokta nişangahları ve alçaltılmış ve genişletilmiş
bir fırlatma portu ile aslında bir Mil-Spec 1911'dir. Ayrıca, geliştirilmiş bir model gibi iskeletleştirilmiş bir çekici ve 
tetiği vardır. Estetik açıdan ilginç bir kombinasyon, ancak genel olarak kötü görünümlü bir model bulmuyorum. 
Siyah oksit kaplama çok düzgün ve Regent'a benzer, ancak doku olarak biraz daha pürüzlü. Genel olarak Para'nın
büyük bir hayranı olmasam da, döküm sürgüleri ve aptalca pazarlama hileleri nedeniyle Expert, çekingen, daha 
geleneksel bir 1911 ve makul bir değer gibi görünüyor. Benzer şekilde, rulo işaretlemesi zevklidir, sol tarafta 
sadece "Para 1911" ve sağ tarafta "GI Expert" ibaresi bulunur. Bir dezavantajı ise döküm sürgü ve plastik ana yay
muhafazasıdır. Bir kez daha, seri 80 ateşleme iğnesi emniyetine sahip başka bir GI 1911'imiz var. Aslında Para, 
bunu tüm 1911'lerine ekleme ihtiyacı hissediyor. Bu açıkça karbon çelik versiyonudur, ancak Para yakın zamanda 
ürün gamına paslanmaz bir GI Expert de ekledi. Bu 1911, seri 80 tarzı ateşleme iğnesi emniyetini kullanır.

Boş ağırlık: 37,8 oz

Sürgü: Döküm karbon çelik

Çerçeve: Döküm karbon çelik

Menşei ülke: Kanada

Yaklaşık 2015 sokak fiyatı: 600 $



Auto Ordnance 1911A1

Auto Ordnance uzun yıllardır GI replikaları üretiyor ve bu silahlar yıllardır vasat işçilikleri nedeniyle hak ettikleri
itibarı kazandılar. Zamanla çok geliştiklerini düşünüyorum ve benimkiyle ilgili hiçbir sorun yaşamadım. Bununla
birlikte, tetiğe veya oldukça kaba parkerize edilmiş yüzeye aşık değilim. Küçük nişangahları, düzgün çekici, 
kareli plastik sapları, kemerli ana yay yuvası ve emniyet halkasıyla gerçek USGI'ye yakın. Hatta rulo işaretleri 
bile iyi yapılmış ve orijinallerle aynı. Sol tarafta sadece "Model 1911A1 US Army" yazarken, sağ taraf temiz. 
Bununla gerçek USGI spec arasındaki dikkate değer bir fark, bir Seri 80 ateşleme iğnesi emniyetinin varlığıdır.
Böyle bir şeyin neden böyle bir replikaya dahil edildiğini anlamıyorum. Ancak, bu kılavuzda görebileceğiniz gibi,
Auto Ordnance bu gereksiz emniyete sahip tek silah değil. Buna katılmıyorum, özellikle bir replika için, ama bu
beni onları almaktan alıkoymuyor. Yanılmıyorsam, bu piyasadaki en ucuz Amerikan yapımı 1911. Şu anda Kahr
Arms'a ait olan Auto Ordnance'ın kalitesi ve kalite kontrolü bence yükselişte. Bu 1911 doğruluk açısından 
mükemmel değil, ama içinden geçirdiğim 500 civarı mermide benim için %100 güvenilirdi. Bu 1911, 80 serisi 
tarzı ateşleme iğnesi emniyetini kullanıyor.

Boş ağırlık: 39,6oz

Sürgü: Dövme karbon çeliği

Çerçeve: Döküm karbon çeliği

Menşei ülke: Amerika Birleşik Devletleri

Yaklaşık 2015 sokak fiyatı: 525$



Cimarron 1911A1

Cimarron, ateşli silahlarının üretimini öncelikle yurtdışına yaptıran Amerikan merkezli bir ateşli silah üreticisidir.
Bu yeni 1911 piyasaya çok yakın bir zamanda çıkmadan önce, tabanca teklifleri kesinlikle revolverlerdi. Bu, 
Armscor tarafından Filipinler'de üretilen bir başka modeldir. Wild Bunch Western rekabetçi atışından ilham 
alınarak üretildi ve Cimarron'un amacı onu mümkün olduğunca 1918 modeline yakın tutmaktı. Benzer şekilde, 
bu 1911, taraklı A1 versiyonu yerine standart çerçeveyi, düz ve bir kordon halkasıyla tamamlanmış pürüzsüz 
bir ana yay yuvasını kullanır. Cimarron'un rulo izleri de 1918 geleneğindedir. Genel olarak, Cimarron ve 
Armscor'un 1918 stilini 550$ gibi çok uygun bir fiyata hayata döndürmek için iyi bir iş çıkardığını düşünüyorum.
Aslında, şu anda 1918 replikasını yapan birini bilmiyorum. Hatta çift elmas damalı ahşap saplarla birlikte geliyor.
Gördüğüm tek fark, temelde bir Armscor kızak standardı olan hafifçe alçaltılmış çıkarma portu ve beraberinde 
gelen 8 mermilik şarjörler. Elbette, ikincisi kolay bir çözüm. Yakın zamanda birkaç mermi aldım ve tüm Armscor 
yapımı 1911'lerim gibi fena görünmüyordu. İkinci şarjörde bir arıza yaşadım ama kutunun geri kalanı iyiydi. Kafa
karıştırıcı bir not, Cimarron'un daha önceki bir tasarımı kopyalamak açık niyetine rağmen bu modele neden "A1" 
takma adını verdiği. Garip. Bu 1911 ateşleme iğnesi emniyeti kullanmıyor .

Boş ağırlık: 39,4 oz

Kızak: Ekstrüde karbon çeliği

Çerçeve: Döküm karbon çeliği

Üretim ülkesi: Filipinler

Yaklaşık 2015 sokak fiyatı: 550 $



EMF Hartford

EMF Hartford piyasaya yeni eklenen bir silah. 550 dolara, piyasadaki en ucuz Amerikan yapımı 1911'lerden biri. 
Kaplaması "çıktığı gibi" olarak listelenmiş ve belirgin bir aşınmış görünümü var. Beğenip beğenmediğimden emin
değilim, ama kesinlikle benzersiz. Dokusu pürüzlü ve parlak ışık altında parlıyor. Ana yay yuvası kemerli ve kareli,
ön kayışı ise açıkça pürüzsüz. İlginç bir şekilde, tetik gerçek 1911A1 spesifikasyonundan daha uzun ve nişangahlar
önemli ölçüde daha büyük. Nişangahlarla ilgili bir sorunum yok ama kemerli bir yuvaya sahip daha kısa bir tetik 
hoşuma gidiyor. Çekiç geniş bir mahmuza sahip ve kavrama yerleri çekici görünümlü çift elmas kareli ahşap. Garip
bir şekilde, bu 1911, silahın diğer özelliklerinin arkasındaki fikirle çelişen paslanmaz bir burç kullanıyor. Sol taraftaki
kayma izleri oldukça büyük, ancak sağ tarafta yok. Bu 1911'i henüz poligona götürmedim, ancak şarjör mandal 
tarafından çerçeveye aşırı derecede sabitlenmiş hissettirmiyor. Şarjör serbest bırakma düğmesine hafifçe basılınca
düşüyor, bu nedenle bu konuda güvenilirliğinden şüphe ediyorum. Çok yakın bir gelecekte poligona götürmeyi 
umuyorum, ancak bu çaba için zamanında yapamadım. Bu 1911 ateşleme iğnesi emniyeti kullanmıyor.

Boş ağırlık: 38,4oz

Sürgü: Dövme karbon çeliği

Çerçeve: Döküm karbon çeliği

Menşei ülke: Amerika Birleşik Devletleri

Yaklaşık 2015 sokak fiyatı: 550 $




Remington 1911R1

Remington, 90 yıldan uzun bir süre sonra ilk 1911'ini Haziran 2010'da piyasaya sürdü. Remington 1911 R1
olarak adlandırıldı ve en eski Amerikan ateşli silah şirketlerinden birinin yeni 1911 serisinin ilki olması bekleniyor.
Yaklaşık 600 dolara, piyasadaki en uygun fiyatlı Amerikan yapımı 1911'lerden biri. Yarı parlak siyah oksit kaplaması,
güzel kareli ceviz sapları, nispeten temiz yuvarlanma izleri ve zevkli bir şekilde yapılmış gümüş vurgularıyla, onu 
mevcut pazardaki en hoş görünümlü 1911'lerden biri buluyorum. Bu silahı GI replikalarıyla aynı grupta tutuyorum,
ancak önemli ölçüde daha büyük beyaz nokta nişangahları, eğimli şarjör yuvası ve alçaltılmış ve genişletilmiş bir 
çıkarma portu dahil olmak üzere bazı geliştirmeleri var. Şu anda, benimkiyle yalnızca 200 sorunsuz mermi ateşledim,
ancak bu tabancanın nasıl kullanıldığına hayran kaldım. Rulo işaretleri de iyi yapılmış, sol tarafta sadece "Remington"
ve sağ tarafta "1911R1" yazıyor. Yazı tipi biraz daha küçük olsaydı sorun olmazdı ama genel olarak çok zevkli. Diğer
bazıları gibi, Remington da ilk 1911'lerine seri 80 ateşleme iğnesi emniyetini ekleme ihtiyacı hissetti. Yakın zamanda 
içinden birkaç kutu daha atış poligonu mühimmatı aldım ve kusursuz bir performans sergiledi. Bu silah bir gösterge ise,
Remington'ın 1911 işinde iyi bir geleceği olduğunu düşünüyorum ve yakın zamanda R1'in geliştirilmiş bir versiyonunu 
piyasaya sürdüler. Bu 1911, seri 80 tarzı ateşleme iğnesi emniyetini kullanıyor.

Boş ağırlık: 39.0oz

Sürgü: Dövme karbon çeliği

Çerçeve: Döküm karbon çeliği

Üretim ülkesi: Amerika Birleşik Devletleri

Yaklaşık 2015 sokak fiyatı: 600$



Colt WWI Reprodüksiyonu

İşte 2000'lerin başında yapılmış bir Colt 1918 Reprodüksiyonu. Colt bunlardan yaklaşık 4000 tane üretti ve 
hepsinin seri numaraları "WMK" ile bitiyor. Bu 2608 numaralı ve her şeyden çok bir yatırım olarak satın alındı. 
Ateşlemeyi planladığım bir şey değil ama güzel bir sohbet konusu. Bu silah, uygun kareli ceviz sapları ve doğru 
sürgü, çerçeve ve Birinci Dünya Savaşı sırasında verilenleri taklit eden küçük parçalarla giydirilmiştir.Toz kapağının
sol tarafında "UNITED STATES PROPERTY" yazısı ve sürgünün sağ tarafında "MODEL OF 1911.USARMY" yazısı 
bulunur. Tipik Colt tarzında, bu silah aşırı sıkı değil ama kaliteli hissettiriyor. Pürüzsüz ön kayış ve emniyet ipi 
halkası olan arka kayış görünümü tamamlıyor. Carbonia mavisi kaplama silahı gerçekten güzel bir şekilde öne 
çıkarıyor. Rehberin ilerleyen kısımlarında, aynı model üzerine inşa edilmiş bir Yost Retro Custom'a da sahip 
olduğumu göreceksiniz. Bu 1911 ateşleme pimi emniyeti kullanmıyor

Boş ağırlık 38,6oz

Slayt: Dövme karbon çeliği

Çerçeve: Dövme karbon çeliği

Menşei ülke: Amerika Birleşik Devletleri

Yaklaşık 2015 sokak fiyatı: 1500 ABD doları



USFA 1911

Tartışacağım son 1911, diğerlerinden bazılarının fiyatının yaklaşık dört katı. USFA veya US Fire Arms uzun, 
çok uzun zamandır iş yapıyor. Tek etkili revolverler üretiyorlar ve üstelik son derece iyiler. Neyse ki, 2007'de 
birkaç farklı 1911 replikası üretmeye karar verdiler. Ne yazık ki, 2009'da düşük satışlar ve yüksek maliyetler 
nedeniyle bunları üretmeyi bırakmaya karar verdiler. USFA genellikle daha düşük üretimli bir şirkettir ve bu 
nedenle, iki kısa üretim yılı boyunca çok az sayıda üretilmiştir. Mevcut silahları daha da azaltmak için, USFA 
üç farklı model üretti: bir 1910, 38 Super'da bir 1911 ve 45ACP'de bir 1911. Doğal olarak, ilgimi çeken tek 
model sonuncusuydu. Bir yıldan fazla aradıktan sonra, sonunda istediğimi kutusunda hala yeni halde buldum. 
Temelde tam perakende ödedim, 2009'da 2.000 dolardı. Şimdi silahın kendisine geçelim. Diğerleri kadar 
tarihsel olarak doğru olmasa da, şüphesiz gördüğüm en iyi "üretim" replikasıdır. Silahın sıkılığı koleksiyonumdaki
herhangi bir 1911 ile rekabet eder, ki bu kesinlikle replikaların veya gerçek USGI 1911'lerin ortak bir özelliği değildir.
Sürgüden çerçeveye sıfır hareket vardır. Ayrıca, çekiç, tetik, kavrama emniyeti ve başparmak emniyeti hareketleri
kaya gibi sağlamdır. Bunların hepsi çok iyi yapılmış bir tabancanın özellikleri olsa da, USGI'ler veya replikaları için 
yaygın değildir. Sürgüde bilye kesikleri ve yuvarlatılmış üst ceviz sapları bulunur, bu da ona belirgin bir şekilde 
benzersiz bir görünüm kazandırır. Pürüzsüz ana yay yuvasında bir kordon halkası bulunur ve mavileştirme, sahip
olduğum herhangi bir tabancanın, 1911 olsun veya olmasın, en güzelidir. Yuvarlanma izleri temelde Colt'tur, ancak
yerine USFA damgası vardır. Bu, menzili görmeyecek güzel bir silahtır. Ancak, okuduğum tüm testler, bu silahların
 göründükleri kadar iyi atış yaptığını gösteriyor. Bu 1911'de ateşleme iğnesi emniyeti kullanılmaz

Boş ağırlık: 38.0oz

Slayt: Dövme karbon çeliği

Çerçeve: Dövme karbon çeliği

Menşei ülke: Amerika Birleşik Devletleri

Yaklaşık 2015 sokak fiyatı: 2000$



Springfield GI

Şimdi bu rehberdeki ilk Springfield'ı, Springfield GI'yi tartışacağım. Bunun muhtemelen genel fiyat aralığında
sahip olduğum en iyi GI replikası olduğunu düşünüyorum. Benimki paslanmaz çelik olsa da, biraz daha az 
paraya daha otantik görünen parkerize edilmiş bir versiyonu da mevcut. Bu silahı yıllardır kullanıyorum, 
ancak yeniden yapmam gerekseydi, muhtemelen parkerize edilmiş versiyonu seçerdim. Paslanmaz çelikten
hoşlanıyorum, ancak bu 1911 tarzına uymuyor. Her neyse, Springfield GI, dövme IMBEL çeliğinden Brezilya'da
yapılmış, sağlam hissettiren, iyi çalışan bir replikadır. Ayrıca birçok 1911 demircisinin özel işler için favorisidir.
Gerçek 1911 A1 tarzında, GI kemerli bir ana yay yuvası ve kısa çelik tetikle birlikte gelir. Nişangahlar, elbette,
standart GI özelliğindedir ve oldukça küçüktür. Alışılmış emniyet ipi halkası ana yay yuvasının alt kısmında 
bulunur. "US" rozetli çift elmaslı kareli ahşap kabzalar, açıkça geleneksel 1911A1 GI ekipmanı değil, ancak 
çok hoş görünüyor. Atış işaretlemesi, sürgünün sol tarafında sadece "MODEL 1911-A1" ve sağ tarafta hiçbir 
şey olmadan oldukça temiz. Silah benim için iyi atış yaptı. Yaklaşık 700 mermi boyunca %100 güvenilirdi, 
ancak tek bir içi boş uçlu mermi ateşlediğine inanmıyorum. Hoşuma gitmeyen tek şey, ana yay yuvasına 
entegre edilmiş anahtar kilidi, ancak bu, tüm üretim Springfield 1911'lerinde standart ekipmandır. Bu 1911 
ateşleme iğnesi emniyeti kullanmıyor.

Boş ağırlık: 38,4 oz

Sürgü: Dövme paslanmaz çelik

Çerçeve: Dövme paslanmaz çelik

Üretim ülkesi: Brezilya

Yaklaşık 2015 sokak fiyatı: 600 $

CZ’nin 1911’i olduğunu biliyor musunuz? CZ ABD’de üretilmeye başlayınca,CZ USA firması 2015 yılında Kansas'daki fabrikada  CZ 1911 A1 adı ile 1000 civarında 1911 üretmiştir.
 

 
 
1924 yılındaki değişikliklerle yapılan 2.versiyon olan Colt 1911A1 Government modeline uygun olarak tasarlanmıştır. Bu versiyondan farklı olarak, kare desenli ahşap ceviz kabza kapakları kullanılmış, sürgü  durdurma manivelası tırtıklı hale getirilmiş, namluda paslanmaz çelik tercih edilmiş,köstek halkası kaldırılmış, nişangahlar yükseltilmiş, şarjör düğmesi değiştirilmiştir.









Yine orijinaline göre toleranslar daha sıkı yapılmıştır. Hafif alüminyum olan tetiğinin ağırlığı yaklaşık 2,25 kg olup, dökme karbon çelik gövde siyah oksitle kaplanmıştır. Kapasitesi yine 7+1’dir. Namlu Government  modellerinde olduğu gibi 5 inçtir.









Sınırlı sayıda yapıldığı ve 1911 Amerikalıların çok sevdiği bir model olduğundan,tabanca ilgi görmüştür.Halen ABD'de 1000-1.500 Dolar
bedelle silah satış sitelerinde satışa sunulmaktadır.



Kendisi gibi iğne emniyet bloğu olmayan Colt 1911 Model 70 ile birlikte olan resmi:




Ben klasik 1911'den uzaklaşılmamış halini, sade görünüşünü ve özellikle bir CZ logolu 1911 olmasını beğendim.





Tabancayla ilgili kutu açılışı, tanıtım ve atış videolarını üste ekliyorum.Bildiğim kadarıyla bu tabanca permi ile bile ülkemize gelmemiştir.
Ya da çok az girmiş,satışa sunulmamış. Saygı ile.

Steyr 1903 Yunan Filintası:

Sn.Evrenay tarafından eski forumda yapılan 9.2.2009 tarihli paylaşım:


Aşağıda fotoğrafları bulunan tüfek bir tanıdığıma ait. Ona da anladığım kadarıyla dedesinden kalmış. Yunan bir çeteciyi öldürüp silahını almış (kendisi subaymış). Şimdi bu yazdım ama sonra özür dilemek zorunda kalmayalım; insanlarımızı öldüren, tecavüz eden çetecilere karşı kendimizi savunmamız sanırım bazı kişiler için düşünülemez. Onun yerine oturup koyun gibi boğazlanmayı beklemeliyiz, elbette ki her modern BATILI gibi.
Neyse, silah hali hazırda çalışır durumda ve eski fişeklerinden de bir kaç tane mevcut. Dipçiğin üzerindeki 2 düğme gibi nokta ise 1980 darbesinde sonra oluşmuş .
Silahı karakola teslim etmişler (herhalde bu iş için bir yasa çıkartılmıştı o zaman). Depoya kaldırılırken dipçiğe kayıt belgesi zımbalanmış (uhhhhhh!). Aile yadigarı, kurtuluş savaşı gazisi bir tüfeğe reva görülen muamele gerçekten üzücü.
Bu tüfek bana günümüzün modern karabinalarını hatırlatıyor kısa namlusuyla.
Umarım hoşunuza gider.

 

 

 

 

 

Üstat Lupus demiş ki:
Harika ve çok özel bir paylaşım Sn.evrenay, çok teşekkürler.
Üzerinde Hellenik Kraliyet Arması olan bir tüfeği, bu kadar yakından ve birinci elden ilk kez görüyorum. Tekrar teşekkürler. Elinize, emeğinize sağlık.

Melihağa demiş ki:
Arkadaşlar, sanırım bunun aynısı bir silahla ateş etmiştim. Çünkü onda da Mauser mermisi kullanılıyordu,
Mauserle karşılaştırdığımda, kundak ergonomisi ve tetik kalitesi Mauseri gerçekten aratıyordu. Ayrıca bolt kolunun Mauser gibi yatık veya eğimli olmayıp dik oluşu kurma aşamasında Mauser kadar rahat değildi .Özellikle bolt açıkken yukarı doğru tam dik oluşu kavramayı güçleştiriyor...Ama. Yine de sahip olunması çok zevkli olan silahlardan biridir...

Evrenay demiş ki:
Sayın Melihağa, silahın kalibresi 7,92 mm olması gerek. Maalesef silahta yer yer korozyon oluşmuş ama sanıyorum ki iyi bir temizlikle giderilemeyecek bir şey değil. Silahın modeli 1903 (sanıyorum ki ilk üretim tarihi 1903 olduğu için model ismi de bu olmuş). 1907 ise üretim tarihi olmalı.

xlcoder3 demiş ki:
Bu tüfek ile Mauser aynı çap fişek kullanır. Kullanım kolaylığı olarak Mauser daha ehvendir.

M16a 2 demiş ki:
Steyr'in bu tüfeğini hiç görmemiştim. Gördüğüm bolt u yukarı kalkmalı değildi, direk çekmeliydi, mermisi de 7.92x57 lik Mauser in ki gibi değil 8x56R tablalıydı.

xlcod3r demiş ki:
Beyler,
Aklımda kalanı acele ile yazdığım için sizlerden özür dilerim. 7.92X57 mm çap 1924 ten sonra modifiye edilmiş steyr tüfeklerin bazı modellerinde kullanılmakta iken, 1924 ten önce imal edilmiş tüfeklerde 8x56 R fişek kullanılmakta imiş.
Ancak 1903 model olarak tabir edilen bu tüfek için yaptığım araştırmada:

Made by Osterreichische Waffenfabriks-Gesellschaft, Steyr, 1914
Caliber: 6.5x54mm rimless
Turning bolt action with 2 locking lugs
1226mm overall length, Weight 3.77kg
725mm long Barrel, 4-groove, rh.
Muzzle Velocity: 680m/sec with M1903 ball cartridge
bilgisine ulaştım.

Dejavucabbar demiş ki:
Sayın arkadaşlar,
Söz konusu tüfeğin çapı 6,5 mm, yani 6,5x54 dür . Diğer '' straight pull '' yani direkt çekmeli Avusturya-Macaristan Steyrlarının ilk çapı 8x50 R, yani tablalıdır. Sonra Avusturya Ordusu bunları modifiye edip, çapını 8x56 mm yapmıştır. Türkiye' ye atlı polisler için ithal edilen Avustrurya Steyrları namlusu maalesef değiştirilmeden 7,9 (8x57 JS) ye modifiye edilmiştir. Yukarıda görülen 1907 model, 1912 imalatı 6,5 çaplı Steyr Yunan filintası çeteci tüfeği değildir. Yunan süvari tüfeğidir. Kısa olması ve de kayış yerlerinin yanda olup omuza çapraz takılmasını sağlayan halkalar bunun göstergesidir. Bu tüfeklerin çoğu, Yunanın kaçarken bıraktığı tüfeklerdir. Bizim ordumuz bu tüfeği hiç kullanmamıştır. Ele geçen bol miktardaki tüfek 2. Dünya Savaşı esnasında Yunana para karşılığı satılarak büyük gelir elde edilmiştir. Geri kalanlar ise 1922 ' deki milletvekillerine ve de kurtuluş savaşında subay olarak çarpışmış gazilere aittir. Saygılarımla

Tokoğlu demiş ki:
Haddim olmadan ufak bir düzeltme yapmak istiyorum, yanılıyor da olabilirim, düzeltilirse sevinirim. Yunan filintası olmadığı doğru ancak bu tip uzun namlulu tüfekler süvari değil piyade olarak biliyorum. Ayrıca filinta olarak tabir edilen tüfekler daha kısa namlulu. Günümüzde Carabine diye adlandırılan namlu boyu 50 cm den çok uzun olmayan tüfeklerdir diye biliyorum. Süvari tüfeğide onlar olarak hatırlıyorum ...Yunan filintası kundağı namlu uçuna kadar uzanıyor diye hatırlıyorum..syglr.slmlr.

Evrenay demiş ki:
Fotoğrafların sahibi olarak, tüfeğin gövdesindeki seri numarası ile bolt undaki seri numarasının birbirini tutmadığını fark ettim.
Silahın ilk sahibinin bir albay olduğu söylenmişti. Ya Kurtuluş Savaşı’ndan sonra silah elinde kaldı, ya da sonradan kendisine hediye edildi. Neyse buraya kadar silahın anlatılan hikayesiyle elimizdeki veriler birbirini tutuyor.
Yunan çeteci olayına gelince, o zaman kimlerin hangi silahlarla bu komitacılara yardımda bulunduğunu biliyorsak sanırım bu sorunun cevabini da buluruz. Ya da hikayedeki Yunan çeteci aslen bir Yunan askeri...

Uralaltay demiş ki:
Tufek Steyr yapimi Manlicher - Schonauer 1903 Yuan modelidir , 6.5 mm dir. Lakırdılara bakılırsa ,1933 senesinde başlayan Türk tip standardizasyon kapsamına alınmıştır ama 6.mm 7.9 mm çıkması masraflı ve detaylı olduğundan gerisin geriye zaten Ikinci hrb için silah tedarikinde güçlük çeken Yunana geri satılmışlardır. Arada eğer S 7.9 mm ye çevrilen var ise ve içimizden bir üye bunu bize detaylı olarak kaynak göstererek bildirirse, çok makbule geçer. Dünya Türk silahları 7.9mm Kırıkkale ve As-Fa literatürüne büyük hizmeti olur
Steyr icin ilk zik zak yani Mauser tipi şarjör denemsi olan bu silah, önceki tüm Steyr ler gibi kasalıdır. Önceleri hic tutulmadığından Avusturya ordusuna alınmamış ama Lapin ördek gibi zıplayan Yunan Krallığına satılmıştır ve adına Yunan modeli denilmiştir. Palavradır,aslı Avusturya Ordu tipi 1903 dur, ama her yerde Yunanı besleyen pohpohlayan Batı buna çok büyük bir buluş gibi Yunan ,modeli demiştir Gecenlerre http://www.gunbroker.com da bunun uzun piyade tipi olan tüfeği 346 ABD dolarına satıldı.

Core-lokt demiş ki:
Bu silahın çapı 6.5X54mm Mannlıcher Cchoenaure Greek olması gerekiyor,orjinal ve ilk dizaynı Yunan askeri kovanı olarak 1900 yılında yapılmıştır. İlk olarak 1903 Mannlicher Steyr bolt action silahlarda kullanılmıştır.
30.30 ve onun sınıfındaki her tür çaptan çok fazla öldürme gücüne sahiptir. Dünyada her türlü av zamanında bu kovanla yapılmıştır. Özellikle Afrika avlarında geniş kullanım alanı bulmuş, fil avcıları dahi filleri bu kovanla atılan 160 grainlik yekpare solid çekirdeklerle devirmişlerdir.
silahın fotodaki görüntüsü hiç de fena değil eğer namlu ve aksamında görülmeyen bir darbe yoksa bu silahla avlanmak çok hoş olur.Bu silahlar Yunan'lılarla savaşların geçtiği yörelerde sıklıkla bulunabilmektedir.

Bskut demiş ki:
Sayın Evrenay;
Bu tüfek M1903 Mannlicher-Schoenaer diye bilinir.
Avusturya'da 1903'ten 1941'e kadar kullanımda kalmıştır.
6.5X54 mm MS mühimatı 5li metal klip ile kullanılır.
Yunan ordu mallarında dipçiğin sol yanında yuvarlak halka içinde kiril alfabesi ile yazılı damga vardır. Çoğunda bakım !! sırasında zımparalama nedeniyle silinmiştir.
M1903/14 damgalı yani 1914 yılında modifiye edilmiş modelleri de vardır.
Yakın zamanda uzun tiplerinin (1903 ve 1903/14)fotoğraflarını eklersem uygun mudur?
Meraklısı varsa kasaturalarının da fotolarını ekleyebilirim.Saygılar.

Evrenay demiş ki:
Fotoğrafları yüklerseniz sevinirim. Bilgim artar.
Ancak, Avusturya yapımı Yunan kullanımı bir silahın üzerinde Kril alfabesi ile yazılmış bir kodun bulunma ihtimali biraz düşük. Sakin Grek (Yunan) alfabesi olmasın o.

Yivlici demiş ki:
Aynısından bende de var. Tamamen orjinal ve çok temiz durumda. Bunların orjinalden 7.9 olanlarıda var,ancak onların şarjör topları farklı,sadece ölçü farkı var yani. Mekanizması müthiş güzel çalışır. Grek olanların çapı 6.5-54 tür. Mermisi MKE tarafından ithal edilmek üzeredir.55 olanları 308 e yakın performanstadır. Çekirdeğinin uzun olmasından dolayı öldürme kabiliyeti çok yüksek bir mermidir.55 olanı çok kullanılan bir kovandır..Ve şu an MKE de var bildiğim kadarıyla. Kullanımı çok keyifli, tepmesi yok denecek kadar az.(belki büyük kovanlarla çok atmaktan bana hafif geliyor da olabilir).Bence keçi karaca gibi avlarda büyük bir rahatlıkla kullanılabilir. Domuz için yasal sınırdadır,ancak ağır çekirdekleriyle iyi bir atıcının elinde domuzlarında korkulu rüyası olur kanaatindeyim. Saygılar...

Bskut demiş ki:
Sayın Evrenay
Pardon hata yaptım. Haklısınız Kril değil Yunan harfleri demem gerekirdi.
Fotoğrafları en kısa sürede yayınlayacağım.
Makinamı unuttum geri gelmesini bekliyorum yoksa yüklemiştim.
Fişek konusunda iddia edemem iyi bildiğim bir konu değil.
Kitaplarda yazan bu. 7.9mm tipli kullanan üretime dair bir bilgi göremedim.
Araştıracağım.Saygılar.

Ali Kozanoğlu demiş ki:
Sn, Evrenay,
Tüfek kundaklarında zaman içinde çeşitli sebeplerle oluşan ezik, vuruk, delik gibi hasar için evvela mevzubahis yeri sabunlu bir bezle silmenizi, sonra en az 4'e katlanmış bir ıslak bezi (sıkınca her tarafa akmayacak kadar ıslak) hasarlı yer üzerine koyup sıcak bir ütüyle üzerine bastırmanızı öneririm. Eziklerin çoğu şişerek düzelecek, delikler ufalacaktır. İyice kuruduktan sonra "alüminyum teli" olarak bildiğimiz ince "steel wool" ile kabaran dokunun kalkan sakallarını temizleyip biraz bezir yağı veya marketlerde satılan tik yağı sürerseniz oldukça düzgün bir tamir elde edersiniz. Şayet şişlik kaldıysa meselâ bir yemek kaşığının dışıyla bastırarak dokuyu yerine yerleştirmek için bastırınız. Tabi kopmuş kesilmiş kayıp doko varsa o ancak uygun bir yama veya macunla doldurulabilir.İyi şanslar,
(Bu arada; Y-1903 Yunan piyade tüfeği ve süvari flintası (karabinası) 6.5x54mm çapındadır. Başka fişek kullanılmamasını şiddetle öneririm).alikozanoglu

Sn arkadaşlar,
Yukarıda ufak tefek kundak hasarı tamiri ile ilgili yazıda "macun" sözünü kullandım. Hazır tüplerde filân satılan ahşap macunlarla (bir zamanlar TAHTALİN vardı, halâ varmı bilmiyorum) renk tutturmak zordur. Kabilse aynı renkte bir ahşap parçasından (eski askeri tüfeklerin çoğunda hareleri, elyafı, kontrastları olmayan düz renk ceviz kereste kullanılmıştır) tercihan ayni marka ve renkte fakat ancak hurda olabilecek durumda bir kundaktan alınacak çok ince zımpara talaşı ve şeffefça renkli bir tutkal karıştırılarak yapılabilir. Tutkal ne kadar az ve talaş ne kadar çok olursa doldurulan yer o kadar homojen ve düzgün olur. Bilhassa askeri tüfeklerde, hele hele dipçik içinde büyük delikler olmayan tiplerde "dipçik taban levhası" vidaları çıkarılarak sökülür, bu levhanın kapattığı ahşabın dik elyaflı (sokoro) kısmına biraz tutkal damlatılır, kenar kısımlarına dokunmadan sadece ortalardan dikine tutulmuş bir ıskarpela ile kazınarak çıkan talaş bu tutkalla halledilir ve elde edilebilecek en koyu kıvamdaki macun iyice bastırılarak kundaktaki deliğe veya çukura doldurulur. Tabiiki dipçik dibinden ancak ufak tefek bereler için macun çıkar fazla alınamaz. Sokotodan alınan talaşın tercih edilmesi içerisinde kılımsı imce uzun liflerin değil de sadece toz yapılı talaşın alınmasıdır. Tanıdığınız marangozlar varsa atelyelerindeki şerit zımpara makinelerinde ceviz ahşap temizledikleri zaman çıkan talaştan bir miktar alıp bir kavanozda veya kutuda muhafaza etmeniz de tavsiye edilir. Kabilse tamir edeceğiniz kundaktan daha açık renkli bir tahtanın talaşı tercih edilmeli ve çok gerekiyorsa ÇOK AZ miktarlarda cevizi renk pigment eklenerek koyultmalıdır. Unutulmaması gereken bir husus AÇIK RENK MACUNLAR AZ BİR PİGMENTLE KOYULAŞABİLİR FAKAT KOYU BİR MACUN NEREDEYSE ASLA AÇIKLAŞTIRILAMAZ. Plâstik tutkal dediğimiz beyaz tutkal kururken şeffaflaşır fakat günümüzde çokça kullanılan benzer bir tutkalın bej renkli olanı bilhassa meşe ahşabı koyu renge dönüştürür. Şeffaf epoxy tutkallar yine macundaki tutkal miktarı en az seviyede tutularak ufak tamirlerde kullanılabilir. Silâh tamircilerinde de eski tüfeklerden çıkmış kırık dökük kundaklar veya parçaları bulunup kullanılabilir. Bu gibi durumlarda tahtanın en yağsız, lekesiz yerinin kullanılması tavsiye olunur.
Bu tip "macun" dolgularında dolgunun civar yüzeyden hafif yüksek kalması, ve kuruduktan sonra aynı yüzeye indirilmesi yapılan dolguyu daha düzgün kılar, daha az göze batmasını sağlar. Kolay gelsin.
Ali Kozanoğlu

Zozkanulu demiş ki:
Slm arkadaşlar, bu konu tartışılalı bayağı zaman olmuş, ama bende de aynı tüfek var. 1912 yapımı ama bu kadar iyi durumda değil. Sağolsun babam da bana anca söyledi. Tüfek bize ait olan aydın Nazilli’de bulunan eski konağın tahta kirişi içinde bulunmuş. Pederin söylediğine göre,yanında 9 tane fişeği varmış 1 tane kalmış babam biraz bencil olduğu için kimseye söylemeden kendi yakmış fişekleri. Bizim bu taraflarda Yunan çeteciler zamanın da çok olduğundan onlardan alındığı sanılıyor.Bizim büyük dede de Yörük Ali’nin kızanıymış zamanında...en kısa zamanda resimleri ekleyeceğim Saygılarımla.

Mir Mustafa demiş ki:
Tüfek ilginç olmalı. Bu tür tüfeklerin mutlaka öyküleri vardır. Sakıncası yoksa dedenizin de fotoğrafını buraya ekleyebilir misiniz? Yörük Ali'nin kızanı olmak kolay olmadığı gibi böyle bir muhterem insanın sadece tüfeğini değil kendisi görmek lazım.
Celal Bayar'ın ciltler dolusu anılarını büyük bir merakla okumuştum. Aydın civarındaki yörüklerin örgütlenmesini anlatır. O döneme ait bir tüfeği ve sahibi görmek büyük bir keyif benim için. Saygılar...

MKEU demiş ki:
Evrenay merhaba,
ben Türkiye`de iken bizleri ziyaret etmişsiniz. Arkadaşların selamları var. Konu ile ilgili almış olduğum bilgiyi size aktarıyorum.
Lütfí,
Das ist ein Männlicher-Schönauer Model 1903 für Griechenland. Es wurden ca. 40000 Stk geliefert. Das Kaliber ist 6.5x54MS
Liebe Grüße
Olli
Oliver Bauer
Sales- and Export Compliance Manager
------
STEYR MANNLICHER GmbH
------
Arkadaşlar merhaba,
Yukarıda STEYR Firmasi yetkilisinden konu ile ilgili aldığım bilgiyi paylaşıyorum. Cap`inin 6.5x54 MS (Mänlicher-Schönauer) olduğu ve Yunanistan`a 40 000 adet gönderildiği belirtiliyor. Saygılarımla
Lütfi Boz

Evrenay demiş ki:
Teşekkür ederim Lütfi Bey, bir muamma da sayın Oliver sayesinde çözüldü.
Umarım vakit bulup da Ankara'ya gelebilirim de, şahsen de tanışma fırsatımız olur.
Yine Bursa bölgesinden bana bir Steyr tüfeğin fotoğraflarını gönderdiler. Eğer bu tüfek MKEK'te hali hazırda satılmakta olan 6,5 x 54 MS (Mannlicher Schönauer) fişeklerle çalışıyorsa satın alacak.
Dediğine göre ellerinde hiç fişek kalmamış, herhalde ruhsatta da birşey yazmıyor ki, bana sorma ihtiyacı duymuş.
Sizin fikriniz varsa, yardımcı olabilirseniz sevinirim.

 



Yivlici demiş ki:
Oliver yerine bana sorsaydınız ya sayın evrenay.Tüfek 6,5x54....Arkadaşınız alabilir.
Bunlar klasikler.Hurda hışır demeyiniz gücenirler.Ticari olarak alakam yok ama kişisel olarak merakım var tabi.
Bunlar Avusturya nın dağlık kesimlerinden gelip Yunanistan ın ovalık kesimlerinde gezinen kopillerce işgal esnasında bizim efelere karşı kullanılmış, sistem olarak iyi,çelik kalitesi olarak muhteşem aletlerdir.O dönem tennolojisinde yapılmış olmalarına rağmen mükemmel çalışan mekanizma sistemleri vardır.Bugün bir çok marka bu kalitede mekanizmayı yapmaktan acizdir.41 cm ile 74 cm arasında namlu boyları vardır.Nadirde olsa 7,9 çapta olanları mevcut.Şarjör sistemi enteresan tüfekler.Spiral bir yayın çevirdiği kanatlı yuvalar üstünde çalışan son derece sağlıklı bir besleme sistemi mevcut.( şu anki Steyr besleme sisteminin atası)Mauserlerin aksine bunda kilit kafada ,mekanizma gövdesinden bağımsız çalışır.Kilitleme için namlu yatağının arka dış kısmında sağlı sollu 2 yarık alan mekanizma ön kilitlerinin girmesi ve o aralıkta çalışması için tasarlanmıştır.Tırnak ve çarpıcı söz konusu yarıklarda gömülü olarak durur.

Piyasada her türlü farklı şekil ve boyutta çok sayıda tabanca bulunuyor. Bu geniş ürün yelpazesi harika; üreticilerin en üst seviyede kalmasını ve yeniliklerin sürekli devam etmesini sağlıyor. Ancak bu durum, seçim yapmayı da çok daha zorlaştırıyor.



Ne tür bir tabanca istediğinize  (örneğin kompakt bir 9mm ya da küçük boyutlu bir .380)  genel olarak karar verdiğinizi varsayarsak, seçenekleriniz bir miktar daralacaktır. Geriye kalanlar arasından, elinize en iyi oturanı, size en iyi hissettiren ve en iyi atış yapabildiğiniz modeli seçin. Bazı atıcılar, doğal boyut sınırlamaları nedeniyle seçimde daha kısıtlı olabilir. Daha küçük yapılı ve küçük elli biri, bir HK MK23 .45 gibi büyük bir tabancayı doğru şekilde kavrayamayabilir.

İyi Bir El Uyumu Neden Önemlidir? Gerçekten Gerekli mi?
Tabanca ile doğru bir el uyumu sağlamak önemlidir çünkü bu, atıcı ile silah arasında doğal bir bağlantı kurulmasını sağlar. Bir ateşli silah kullanırken — özellikle savunma amaçlı — zihinsel olarak uğraşmanız gereken şeylerin sayısının olabildiğince az olmasını istersiniz. Elinizdeki tabancanın ne kadar garip hissettirdiğini düşünmek isteyeceğiniz en son şeydir. Doğru bir kavrayış, tabancayı hızlı bir şekilde hedefe doğrultmanızı ve atışları isabetli bir şekilde yapmanızı kolaylaştırır.

Elinize tam oturmayan bir tabanca ile idare edebilirsiniz, fakat neden öyle yapasınız? Piyasada bu kadar çok iyi seçenek ve değiştirilebilir kabza eklentileri gibi özellikler varken, her atıcı için sağlam bir seçenek mutlaka vardır. Söz konusu kendi hayatınız olduğunda, en iyisinden daha azıyla yetinmeyin.



Dikkat Edilmesi Gerekenler
Bir tabancanın elinize uygun olup olmadığını değerlendirirken dikkate alınması gereken birçok faktör vardır. Silahı ateşlerken üzerinde iyi bir kontrol sağlayabiliyor musunuz? Tabancayı düzgün bir şekilde çekebiliyor musunuz? Tüm kontrolleri rahatça kullanabiliyor musunuz? Tabancanın çift taraflı kontrolleri var mı? Destek eliniz için yeterli alan bulunuyor mu? Destek eliniz herhangi bir kontrolü engelliyor veya bir arızaya sebep oluyor mu?

Bunların hepsi, esas olarak tabancanın kabza ölçüleriyle belirlenir. Kabza kalınlığı, genişliği, uzunluğu, açısı ve tetiğe ulaşım mesafesi, tabancanın elinize nasıl uyduğunu etkileyen başlıca faktörlerdir. Bu ölçülerin herhangi bir kombinasyonu, silahın tamamen farklı bir his vermesine neden olabilir. Örneğin, Glock 43 ile Glock 26 arasında sadece 0,5 cm lik bir genişlik farkı olması bile kullanımda büyük bir fark yaratabilir.

Kabza Genişliği/Kalınlığı
Bir tabancanın elinizde nasıl hissettirdiğini en çok değiştiren unsurlardan biri kabza kalınlığıdır. Bu, doğrudan tetiğe ulaşım mesafesini etkiler (buna birazdan değineceğiz). Daha küçük kalibrelerdeki tek sıra şarjörlü  tabancalar, tasarımları gereği genellikle diğer seçeneklere göre daha ince olur.
Parmak girintileri genellikle kabzayı daha kalın hale getirir. Eski nesil Gen 3 Glock’lar, düz kabzaya sahip daha yeni Gen 5 modellerine göre çok daha büyük ve kalın hissettirir. Parmak girintileri bazen işe yarar, bazen de tam tersi olur. Eğer elinize uyuyorsa çok rahat hissettirebilir. Ancak uymazsa, tabancanın genel kullanımını tamamen bozabilir. Kendi deneyimlerime göre, mümkünse parmak girintilerinden tamamen kaçınmak en iyisi...

Kabza kalınlığı, tabancanın elinizdeki hizalanmasını da etkiler. Eğer tetiğe ulaşmak için elinizi fazla germeniz (ya da tam tersi, fazla kısmanız) gerekiyorsa, tabanca elinizde dönebilir ve atışlarınız hedefin dışına kayabilir.



Kabza Uzunluğu/Açısı
Çok sık duyacağınız konulardan biri de kabza açısıdır. Peki, kabza açısı nedir? Kabza açısı, kabzanın sürgüye göre eğimidir. Bunu, tabancanızın tam tetik korkuluğunun arkasında, merkezden geçen iki dik çizgiyle gözünüzde canlandırabilirsiniz.


Bu kesişim noktasından çıkıp kabza boyunca aşağıya doğru eğimli ilerleyen bir başka çizgi hayal edin. Dikey çizgi ile bu eğimli çizgi arasındaki açı, kabza açınızdır. Aslında işin içine ön elcik (frontstrap) ve arka elcik (backstrap) açıları da giriyor, çünkü bunlar da tabancanın elde nasıl duracağını etkiler, fakat şimdilik konuyu fazla karmaşıklaştırmayacağız.

Bazı kişiler daha dik  bir kabza açısını tercih eder. Örneğin, M&P, CZ P-10 ve SIG P320 gibi tabancalar yaklaşık 16 derece kabza açısına sahiptir. Buna karşılık, Glock'ların kabza açısı belirgin şekilde 21 derecedir. En ünlü tasarımlardan biri olan 1911 ise 18 derece kabza açısına sahiptir.



Peki, gelelim en önemli soruya: Kabza açısı önemli mi? Evet, önemli. Doğal olarak belirli kabza açılarına sahip tabancalarla daha iyi nişan alıp atış yapabilirsiniz. Ancak bu her şey demek değildir. Eğitim ve tekrar ile, herhangi bir kabza açısına sahip tabancayı etkili bir şekilde kullanmayı öğrenebilirsiniz. Yalnız, farklı kabza açılarına sahip tabancalar arasında geçiş yaparken zorluk yaşayabilirsiniz. Vücut alıştığı açıyı baz alacağı için tabancayı doğal olarak daha yukarıya ya da aşağıya yöneltebilirsiniz.

Kabza Uzunluğu
Kabza uzunluğu da bir etken olabilir, ancak etkisi tartışmalı olarak daha azdır. Serçe parmağınız için yeterli alan olması, çoğu kişinin düşündüğü kadar hayati değildir, fakat bazıları için daha konforlu bir tutuş sağlayabilir. Ancak, kabza uzunluğu arttıkça, gizlenebilirlikten ödün verirsiniz. Daha uzun bir kabzaya sahip bir tabanca, daha küçük boyutlu bir tabancaya göre kıyafet altında daha fazla belli olur. Öte yandan, uzun bir kabza tabancayı çekerken kavrayabileceğiniz daha geniş bir yüzey sağlar.



Tetik Ulaşım Mesafesi
Tetik ulaşım mesafesi de göz önünde bulundurmanız gereken bir diğer ölçüdür. El büyüklüğünüz ve parmak uzunluğunuz, sizin için ideal tetik mesafesini belirlemenizde yardımcı olur. Ayrıca, tetik parmağınızın tetik üzerinde nereye temas etmesini tercih ettiğinize göre de bu değişebilir; çünkü bu konuda farklı tercihler ve ekoller vardır. Kimileri parmak ucuyla, kimileri parmak yastığının ortasıyla, kimileri ise parmağın ilk boğumuyla tetiğe basmayı tercih eder. Kullanılan silahın tetik mekanizması da bu tercihi etkileyebilir.

Ayrıca, tetik korkuluğunun (trigger guard) büyüklüğüne ve tetik parmağınızın hareketini engelleyip engellemediğine dikkat edin. Bu testi hem eldivenli hem eldivensiz yapın, çünkü eldivenler ekstra hacim kazandırarak sorun yaratabilir.



Ağırlık Hakkında Bir Not
Ağırlık, boyut kadar önemli olabilir. Silahı hem iyi bir şekilde atış yapabilecek hem de tüm gün boyunca taşıyabilecek durumda olmanız gerekir (özellikle gizli taşıma silahı olarak kullanacaksanız). Daha ağır tabancalar, hissedilen geri tepmenin bir kısmını emdiği için atış yapması genellikle daha kolaydır. Daha hafif tabancalar ise her gün, tüm gün boyunca taşımak için daha uygundur. Bu denge, kişisel toleransınıza ve tabancadan beklentilerinize bağlıdır. Örneğin, tam boy tümü çelik bir .45 kalibre tabanca tercih ederseniz, beraberinde ekstra ağırlığı da kabul etmiş olursunuz.

Son Düşünceler
Sonuç olarak, bazı tabancalar diğerlerinden daha iyi hissettirir ve bu genellikle atış performansınıza da yansır. Bir atış poligonuna gidin ve farklı tabancaların elinizde nasıl hissettirdiğini deneyimleyin. Size iyi hissettiren modelleri test atışı yaparak deneyin; büyük ihtimalle sonuçlardan memnun kalacaksınız. Hangi boyut ve tarz tabancalarla daha iyi atış yaptığınıza dikkat edin; zamanla bir eğilim fark etmeye başlayabilirsiniz.

__________________________________________________________________________________________________________________________


Tabanca Uyumu Kontrol Listesi ✅

1. Tutuş ve Hissiyat

• Tabancayı kavradığınızda elinize doğal oturuyor mu?
  
• Kabzayı sıkıca kavradığınızda silah elinizde kayıyor mu?
  

• Tüm kontrolleri (şarjör bırakma düğmesi, emniyet, sürgü durdurucu vb.) kolayca erişip kullanabiliyor musunuz?
  
• Kontrolleri kullanırken elinizi pozisyon değiştirmek zorunda kalıyor musunuz?
  

• Tetik parmağınız doğal bir şekilde tetiğe ulaşıyor mu?
  
• Tetiğe bastığınızda silahın yönü bozuluyor mu?
  
• Tetik korkuluğu, parmağınızın hareketini kısıtlıyor mu? (Hem eldivenli hem eldivensiz deneyin.)
  

• Tabancanın ağırlığı size uygun mu? (Taşımak ve uzun süreli kullanmak zor olacak mı?)
  
• Tabancayı uzattığınızda (nişan alırken) bileğiniz yoruluyor mu?
  

• Kabza kalınlığı ve genişliği elinize uygun mu?
  
• Parmak girintileri elinize tam oturuyor mu?
  
• Serçe parmağınız kabzada destek bulabiliyor mu? (Tercihe bağlı)
  

• Tabancayı doğal bir şekilde doğrulttuğunuzda nişangâhlar hizalanıyor mu?
  
• Farklı tabancalarda doğal hedef alışkanlıklarınız değişiyor mu?
  

• Destek eliniz rahatça yer buluyor mu?
  
• Destek eliniz kontrolleri yanlışlıkla kapatıyor ya da çalıştırıyor mu?
  

• Tabanca ile seri atışlar sırasında kontrolü koruyabiliyor musunuz?
  
• Hızlı atışlar sırasında hedefe dönüş süreniz  nasıl?
  

1911, her iki Dünya Savaşı'nı kazanmaya yardımcı olmuş klasik bir Amerikan silahıdır. 2011 ise, dünyadaki tüm büyük tabanca yarışmalarını kazanmış modern bir klasiktir. Rahatlıkla söyleyebilirim ki, ikisi de kendi alanlarında mükemmel ve görevlerini en iyi şekilde yerine getiriyorlar.

Peki, sizin için hangisi daha uygun? Bugün, bu iki efsanevi tabancayı karşılaştıracağız. Amacımız bir kazanan ilan etmek değil, hangisinin sizin ihtiyaçlarınıza daha uygun olduğunu göstermek. Kendini savunma performansı ve taşınabilirlikten yarışma hazırlığına ve fiyata kadar her yönüyle inceleyeceğiz.



Bugün bildiğimiz ve sevdiğimiz Colt 1911, ABD ordusunun yeni hizmet tabancasını belirlemek amacıyla başlatılan bir tasarım yarışmasının ürünü olarak doğdu. Yıllarca süren saha testleri, yarışmalar, dayanıklılık testleri ve diğer değerlendirmelerin ardından, 29 Mart 1911 tarihinde resmen kabul edildi (ismi de buradan gelmektedir).

Orijinal 1911, .45 ACP kalibresinde üretilmişti, tek hareketli (single-action) bir tetik sistemine sahipti ve 7+1 mermi kapasitesi bulunuyordu — o dönemin popüler revolverlerinden iki mermi fazla. Sabit nişangahlar, ahşap kabzalar ve hem bir kabza hem de başparmak  emniyet mekanizmasına sahipti.

1993 yılında, mühendis Sandy Strayer ve özel 1911 üreticisi Virgil Tripp bir araya gelerek Strayer-Tripp International'ı (kısaca STI) kurdular. Birlikte, 1911 tasarımını modern çağ için güncellemeye karar verdiler ve çift sıralı (double-stack) kapasiteli modüler bir gövde tasarladılar.

Amaçları yalnızca 1911 tasarımını modern standartlara taşımak değildi (o dönemde Beretta M9, ABD ordusunun tercih ettiği hizmet silahı olarak 1911'in yerini büyük ölçüde almıştı); aynı zamanda yarışma sahnesinde de üstünlük sağlayacak bir tabanca üretmekti.
Bugün STI, Staccato ismiyle anılıyor ve orijinal tasarımlarına dayalı silahlar üreten yaklaşık yarım düzine firma bulunuyor: Orijinal 1911 mekanizmasına sadık kalan, ancak daha yüksek kapasite, daha az geri tepme ve 9mm kalibre taleplerine cevap veren modüler gövdeli, çift sıralı modern tabancalar üretiyorlar.



Bir Savaş Tarihi vs Modern Yarışma Hakimiyeti

Birinci Dünya Savaşı zamanına gelindiğinde, yaklaşık 70.000 M1911 veya M1911A1 tabancası ABD silahlı kuvvetlerinde hizmete girmişti ve bu talep, sonraki birkaç on yıl boyunca hem sivil hem de askeri alanda artmaya devam etti. Sonrasında ise, esasen 9mm mermi kullanan diğer tabancalarla büyük ölçüde değiştirilene kadar, ABD ordusunun tercih ettiği yan silah olarak hizmet etmeyi sürdürdü.

Bununla birlikte, günümüzde bazı Özel Kuvvetler birimleri hâlâ bu ikonik tabancanın modern bir varyantını, M45 MEU(SOC) tabancasını (sonuçta geliştirilmiş bir 1911) kullanmaktadır.

Sadece askeri kullanım ile sınırlı kalmayan 1911, bugün taşımadan yarışmalara kadar her alanda kullanılmakta ve tarihin en popüler tabancalarından biri olmaya devam etmektedir. ABD ordusu tek başına bu ikonik ateşli silahtan neredeyse 3 milyon adet sipariş etmiş, sivil pazara da sayısız adedi satılmıştır.
Öte yandan, 2011 yaklaşık sadece 30 yıldır var ve orijinal 1911 tasarımını modern tabanca atıcılığı yarışmaları için geliştirme arzusundan doğmuştur.
Orijinal tasarım amacı, bir savaş veya savunma tabancası yapmak değil, sahada mümkün olan en doğru, konforlu ve güvenilir şekilde ateş edebilecek bir yarışma tabancası üretmekti. Bu tasarım anlayışı, günümüzdeki tüm 2011 modellerinde hâlâ hissedilmektedir.

Evet, bireysel savunma veya ev savunması için üretilen bazı 2011'ler de var, hatta bazıları askeri kullanım için de üretiliyor. Ancak temelinde 2011 her zaman yarışma performansını ön planda tutan bir model olmuştur.

Modüler Çerçeve Değişkenliği vs Katı Çelik gövde

Bu farklardan biri, 2011'deki modüler, genellikle polimer yapılı gövde ile 1911'deki tek parça, genellikle çelik olan gövde arasında görülür.
2011'in kabza kısmı, farklı tutuş açılarına, yüzey desenlerine veya başka ihtiyaçlara göre kolayca değiştirilebilecek şekilde tasarlanmıştır.
1911'de ise, ana yayı kaplayan bir çift kabza paneli bulunan çok daha basit, tek parça bir alt gövde bulunur ve bu paneller yalnızca birer vida ile sabitlenir (tasarımda kullanılan tek bağlantı elemanıdır).

Bu durum, temel bir 1911'de yapılabilecek özelleştirmeleri sınırlar ve 2011'i yarışmalar gibi farklı ihtiyaçlara daha uyumlu hale getirir.
Öte yandan, 1911’in bu sağlam yapısı, savaş gibi zorlu koşullarda daha dayanıklı olmasını sağlar.
Sonuçta, 1911 tabancası, savaşta kullanılacak şekilde sıradan piyadelerin taşıyabileceği, gerektiğinde çekiç veya çapa gibi de kullanılabilecek kadar sağlam bir tabanca olarak tasarlanmıştı.

2011 ise sağlam ve güvenilir olmasına rağmen, kaba kullanımda mekanik arıza ihtimali biraz daha fazladır.Bu, 2011 için bir olumsuzluk mu? Sivil kullanım bağlamında, hayır.Hatta, kazandığınız atış performansının, potansiyel dayanıklılık eksikliğini fazlasıyla telafi ettiğini söyleyebilirim.

Kapasite Meseleleri

1911 ile 2011 arasındaki en büyük pratik farklardan biri şarjör kapasitesidir.
Bir 1911'i, kompansatörler, portlu namlular, üst düzey tetikler, hafifletilmiş horozlar gibi yükseltmelerle tıpkı bir 2011 gibi hassas hale getirebilirsiniz.
Ancak, tek sıralı bir .45 ACP şarjörüne sahip 1911'i, çift sıralı bir 9mm 2011 kadar mermi taşıyabilir hale getiremezsiniz.

2011'de, 1911'e kıyasla daha geniş bir kabza alanı vardır ve bu, fiziksel bir gerçekliktir.
Evet, çift sıralı 1911 modelleri de mevcut, fakat bunlar bana göre John Moses Browning'in orijinal tasarımından çok 2011’e daha yakındır.
Üstelik bu çift sıralı 1911'ler, her şeyin düzgün çalışması için genellikle elle uyum sağlanması gerektiğinden daha pahalıdır.





1911 ve 2011 Hakkında Sıkça Sorulan Sorular


Bir 2011, Çift Sıralı (Double-Stack) bir 1911 midir?
Teknik olarak, 2011 sadece çift sıralı bir 1911 değildir. İkisini ayıran temel fark, modüler kabza (grip) tasarımıdır, ancak çok benzer yönleri vardır. Şarjör mandalı, ana yay yuvası ve tetik tasarımları da çift sıralı şarjör yapısından dolayı farklıdır.

2011 tabancalarını kim üretiyor?
2011 tabancaları, Staccato (eski adıyla STI), Taran Tactical, Atlas Gunworks, Hayes Armory ve Nighthawk Custom gibi çeşitli üreticiler tarafından yapılmaktadır. Her geçen gün yeni üreticiler de piyasaya girmektedir. Ayrıca Wilson Combat, Springfield Armory gibi firmalar da çok benzer modeller üretmektedir.

2011 ile 1911 arasındaki fark nedir?
2011 ile 1911 arasındaki temel fark, 2011'lerde kullanılan modüler kabza tasarımıdır. Ayrıca, çoğu 1911 modeli tek sıralı (single-stack) şarjör kullanırken, 2011 modelleri çift sıralı (double-stack) şarjör kullanır ve bu sayede çok daha yüksek bir şarjör kapasitesine sahiptir.

Valilerin Silah Ruhsatları Hakkındaki Takdir Yetkisi ve Sınırları:

Daha önce bulundurma ve taşıma ruhsatlarını ayrı ayrı incelemiş ve yasal dayanaklarını belirtmiştim.

Silah Bulundurma Ruhsatı

Silah Taşıma Ruhsatı

Valilerin silah ruhsatlarıyla ilgili takdir yetkisini iki başlık halinde incelemek gerekiyor:

1)6136 Sayılı Yasa’yla verilen yetkiler gereğince ,91/1779 Sayılı  Sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer
Aletler Hakkında Yönetmeliğin 4.maddesine istinaden bulundurma ruhsatı,8.maddesine istinaden kamu 
görevlisi taşıma ruhsatı,10.maddesine istinaden emekli kamu görevlisi taşıma ruhsatı düzenlenmiştir. 
Bu maddelere göre ruhsat başvurusunda bulunanların istenen şartları taşımaları halinde, valilerin takdir
yetkisi olmayıp, reddetme hakları bulunmamaktadır. Örneğin yasada sayılan kamu görevlilerinden olan, 
taşımaya engel bir yasal ve fiziksel bir engeli olmayan bir şahsın ruhsat başvurusunu vali reddedemez. 
Valinin sadece şahsın kamu görevlisi olup olmadığını ve yasal/fiziksel bir engeli olup olmadığını inceleme
görevi vardır. Engel yoksa ve şahıs yasada sayılan kamu görevlisiyse ruhsat vermek zorundadır.
Eğer reddedilirse ,ret kararına karşı 60 gün içerisinde idare mahkemesine iptal davası açılabilir. Mahkeme,
yasal koşullar olduğu halde başvuru reddedilmişse ret kararını iptal eder. Başvuruda gerekli yasal koşullar
yoksa, iptal davasını reddeder.
Aynı şekilde bulundurma ruhsatı için başvuru halinde, bulundurmaya yasal engel yoksa ve gerekli evrakları
hazırsa, valilerin “ben bu adamı sevmiyorum, ruhsat vermiyorum.” deyip reddetme yetkisi bulunmamaktadır.

2)91/1779 Sayılı Yönetmeliğin 7.maddesindeki can güvenliği  nedeniyle vb sebeplerle verilen silah ruhsatlarında
ve 9.maddesi gereğince “diğer meslek mensuplarına” (kuyumcu,avukat,noter,işçi çalıştıran,gazeteci,pilot,ciro,
müteahhit vd.)verilen silah ruhsatlarında ise valilere takdir yetkisi tanınmıştır. Söz konusu maddelerde ruhsatlar
için  takdir yetkisini gösteren “verilebilir, verebilir” kelimeleri kullanılmıştır. Örneğin,gerekli şartları taşıyan bir 
kuyumcunun  taşıma ruhsatı talebini vali reddedebilir.Daha önce incelediğimiz bir kararda,küçüğe fiili livata 
suçundan sabıkası olan ve memnu hakları iade edilen bir kuyumcunun taşıma ruhsatı talebini reddeden valiliğin
işlemini mahkeme hukuka uygun bulmuştur.

Peki bu takdir yetkisinin bir sınırı var mıdır? Valilerce keyfi davranılabilir mi? Her yetki gibi bu yetkinin de sınırı 
vardır ve bu sınır yargı kararlarıyla belirlenmiştir. İdare mahkemeleri ve Danıştay, takdir yetkisinin kullanılarak 
ruhsat başvurusunun reddi kararına karşı açılan davalarda, verdiği istikrarlı kararlarla bu sınırı belirlemiştir.
Bu yetkiyi kullanan kamu görevlileri, takdir yetkisini, anayasal sınırlar içerisinde, sosyal devlet,ailenin 
korunması,savunma hakkı,eşitlik gibi ilke ve kurallara uygun biçimde, kamu yararı ve kamu 
hizmetinin gereklerine uygun olarak kullanmalıdır.

Valilerin takdir yetkisini kullanıp verdiği ret kararlarına karşı,60 günlük süre içerisinde idare mahkemelerine 
iptal davası açılabilir.Mahkeme,öncelikle idarenin takdir yetkisi olup olmadığını inceler. Takdir yetkisi varsa,
yukarıda yazılan ilke ve kurallar çerçevesinde bu yetkinin kamu yararı ve kamu hizmetinin gereklerine uygun
olarak kullanılıp kullanılmadığını denetler.Keyfilik varsa ret kararını iptal eder.Keyfilik yoksa ve takdir yetkisi
kamu yararı ve kamu hizmetinin gereklerine uygun olarak kullanılmışsa, davayı reddeder.

Uygulamanın daha iyi anlaşılması için birkaç yargı kararını aşağıya ekliyorum.

Danıştay 10.Dairesi’nin 1995/1269 E.1997/1300 K.sayılı ve 10.4.1997 tarihli kararı
Yaygın şiddet hareketlerine katıldığı saptanamamakla beraber, yönetmelikte sayılan taşıma ruhsatı verilebilecek 
kamu görevlilerinden olmayan, hayatının ciddi ve harici bir tehlikede bulunduğu da kanıtlanamayan doktor olan
davacıya silah taşıma ruhsatı verilmemesine ilişkin işlemde mevzuata aykırılık bulunmamaktadır.

Danıştay 15.Dairesi’nin 2011/2789 E. 2011/4447 K.sayılı ve 28.11.2011 tarihli kararı
İlgililerin yasa ve yönetmelik ile ateşli silah ve mermilerini taşıma ve bulundurmasına izin verilebilecekler arasında
sayılmış olması, bu yetkinin tanınmasının mutlak ve tek koşulu olmadığı, bu ayrıksı ve özel yetkiye sahip olacakların
yine  bu yetkiden kaynaklanan sorumluluğa ve bilince sahip olmaları gerektiğinde duraksama bulunmadığından, 
davacının yargılandığı hırsızlık fiilinden dolayı almış olduğu mahkumiyeti silah taşıma ruhsatı verilmesine engel 
oluşturacak haller arasında bulunduğundan, işlemin iptali yolundaki kararda hukuki isabet bulunmadığı hakkında.

Danıştay 10.Dairesi’nin 1995/3957 E.1997/2010 K.sayılı ve 21.5.1997 tarihli kararı 
Silah taşıma yetkisi bulunan kamu personeline taşıma ruhsatı verilebilmesi için, görevi yanında başkaca bir şart
aranamaz.

Danıştay 15.Dairesi’nin 2014/10115 E.2016/731 K.sayılı 9.2.2016 tarihli kararı
……….İdarelere tanınan takdir yetkisi sınırsız olmayıp, bu yetkiyi kullanan kamu görevlileri kamu yararı ve hizmetin
gereği olarak değerlendirme yapmak zorundadırlar. Ayrıca, valilere tanınan takdir yetkisinin Kanun’un verdiği yetkiye
dayanılarak çıkartılacak düzenleyici işlemlerle objektif bazı esaslara bağlanması da mümkündür. Bu durumda, 
Kanun'un 7. maddesiyle verilen yetkisini kullanan Bakanlar Kurulu tarafından çıkartılan yönetmelikle bazı hususi 
durumlar yönünden valilerin takdir yetkisinin sınırlandırılması eşitlik ve objektiflik ilkelerinin sağlanması açısından 
hukuka uygun bulunmaktadır.

Danıştay 15.Dairesi’nin 2016/9116 E. 2017/7392 K.sayılı 71.2.2017 tarihli kararı
Olayda; davacı tarafından….yürüttüğü ticari faaliyet nedeniyle can güvenliği gerekçesiyle silah taşıma ruhsatı 
verilmesi istenilmişse de; dosyada mevcut bilgi ve belgelerden davacının iddialarını destekler biçimde can 
güvenliğinin ciddi ve harici tehdit ve tehlikelere maruz kaldığına dair herhangi bir somut bilgi ve belgenin 
bulunmadığı anlaşıldığından, Yönetmeliğin 7. maddesinde düzenlenen takdir yetkisine istinaden tesis edilen
dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Özetlemek gerekirse, 

A-Kanunda sayılan kamu görevlileri-emekli kamu görevlilerince yapılan taşıma ruhsatı ve sivillerce yapılan 
bulundurma ruhsatı başvurularında, eğer gerekli yasal şartlar varsa valilerin takdir yetkisi bulunmamakta olup,
reddetme işlemi hukuka aykırıdır. İdare mahkemelerinde 60 gün içerisinde iptal davası açılabilir.

B-Can güvenliği vb nedenlerle yapılan ruhsat başvuruları ve diğer serbest meslek mensuplarınca yapılan taşıma
ruhsatı başvurularında, valilerin takdir yetkisi bulunmaktadır. Bu takdir yetkisi sınırsız olmayıp, anayasal sınırlar
içerisinde, sosyal devlet, ailenin korunması, savunma hakkı, eşitlik ,ilkesi gibi ilke ve kurallara uygun biçimde 
kamu yararı ve kamu hizmetinin gereklerine uygun olarak kullanılabilir. Bu ret işlemine karşı da 60 gün içerisinde
idare mahkemelerinde iptal davası açılabilir.